Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

발행: 1854년

분량: 761페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

601쪽

θεσφατα δὲ μαντοσυνης τα θεσπίσματα τῆς μαντικῆς

λεγει.

317. πέτρας μέν: περὶ τῶν Συμπληγάδων, οτι ἐπὶ του Ποντικοὐ στοματος ησαν καὶ οτι Κυάνεαι ἐκαλουντοδια το χρῶμα, ἐν τφ πρώτω εἰρηται. ἡ δε-δια πάν- 5rων κ αὶ ἐκ πρώτης ακοῆς δεδίσσεται τοὐς ῆρωας, διά τε τῆς παλιρροιας τῶν πετρῶν καὶ διὰ του ἐν θαλάσσy στενου, οπερκαὶ ἐ- γῆς ἄγαν κινδυνῶδες και φοβερόν ἐστιν. 318. αλος ἐνξυνοχῆισιJ οπου στενουται η θάλασσα. λέγει δὲ ἐπὶ του στόματος του Πόντου. Io319. διαμπερὲς ἐξ ὰλέασθαι. τουτό φησιν, ἐπεὶ

ουδεὶς Ουδέποτε σβλαβῆς τελέως ἐξέφυγεν, ἄστε ουδὲ αν ἡ

υργώ, καίτοCHρας προνοουμένης. 320. νεάτηισινJ ταῖς εἰς βάθος ἰουσαις. 321. ἀλλα θαμὰ ξυνι. r διὰ πάντων το δεινον τos 5 λόγου ἐπαιρει, διά τε τοὐ μὴ απλῶς συνιέναι, αλλὰ συνεχῶς, καὶ δια τοί ἐναντίαx. εἰ μὲν γὰρ ἐκ τῶν πλαγίωνεα-αῖς συνήρχοντο, τάχα ἄν πως δυνατον ην υποτηρήσαντα τὴν σύνοδον ἐκφυγεῖν ' εἰ δὲ ἐξ ἐναντίας συνέρχονται, αντικρυς καὶ ώμολογημένος ὁ κίνδυνος. δει ποιεῖ δὲ καὶ τῆ 20ακ ἐκπλήττει τοὐς ῆρωας. ἐπεὶ μεγάλας ἔσχε παρ αυτῶν τὰς ευεργεσίας, ἶνα καὶ αυτος μεγάλα αυτοῖς καὶ δεινὰ πρ μηνυων ῶσπερ ἴσος ἀντευεργέτης ὀφθῆ.

322. κορθυεταιe βρασσόμενον υπ'αυτῶν το υδωρ διικνεῖται. στρηνὲς δέ ἐστι το ἀνατεταμένον καὶ μέγα καὶ 25

ὀξύ καὶ διάτορον. 323. στρηνὲςὶ σκληρόν. 324. τῶ νῶν ἡμετέ. διὸ νῶν, ἐπεὶ μέγας καὶ πολὐς

ὁ κίνδυνος. παραιφασίησι δὲ παραινέσεσιν, υποθήκαις. 326. αυτάγρετονJ αυθαίρετον. 30328. οἰωνῶ δη πρόσθε το εξῆς, Οἰωνῶ δη πρόσθε πελειάδι πειρήσεσθε ἐφιέμενοι. πρόσθετο πρότερον δηλοῖ. πελειὰς δὲ εἶδος περιστερῆς, ως καὶ 'Αριστ έλης φησίν. ἴτι δὲ ἐχρήσαντο περιστερὰ πλεῖν μέλλοντες καὶ 'Aσκληπιάδης ἐν 'αγωδουμένοις φροίν. 35

602쪽

δίηταιJ διωχθείη καὶ πετασθείη η ορνις.332. ἀλλ' ευ καρτυναντες : ἀσφαλισάμενοι καὶ κρατυναντες. Θωρικον δε ἐστι το κατ ἐναλλαγην στοιχείων, διαλέγεσθαι, ως καὶ κραδίαν καὶ κάρτος λέγουσι. 333. ἐπεὶ φάος ου νυ τι τόσσον : ἡ διάνοια ηαυτη γεγονε παρα την ἐν αλλοις λεχθεωαν, ου δε τι κῶας αυτόματον δώσει τις ελὼν θεος ευξαμένοισ ιν. 335. ὀνήιστον : ώφελιμώτερον πονεῖτε καὶ πράτ-l0 τετε. λέγει δὲ τὸ κωπηλατεῖν.336. πρὶν δ' ου τι θεου ς: πρὸ δὲ του εἰς τον πορθ- ών ἐλθεῖν οὐ κωλυω υμῆς τους θεους ἐπικαλεῖσθαι βοη

θους.

341. ἁ μέλεο ιο τοὐτο φησὶν ώς τῶν ηρώων μέγα 15 φρονούντων ἐπὶ τῆ κατασκευὴ τῆς 'Αργους διά τε το τῶν ξυλων μεγεθος καὶ την κατασκευάσασαν 'Aθηνὰς τέχνην. το δὲ πάρ εξ βαρυτονως αντὶ του χωρίς.342. εἰ κέ με τρὶς τόσσον : διὰ τοὐτο μάλιστα ῶσπερ ἐκ θεῶν το κώλυμα τῆς Οδοὐ λέγων εἰναι πείθει αυ- 20 τους ἐπαναχωρεῖν, ἐάν τι φαὐλον συμβῆ τῆ ἔρνιθι. τοὐτοδέ φησιν, ἐπεὶ τοὐς παρὰ τῶν ἀδίκων λόγους ως απίστους καὶ ἀπληρώτους λαμβάνομεν διὰ το ἀσεβὲς αυτῶν. φησὶν

ουν, εἰ καὶ τρις τοσοίτον ῆ καὶ πλέον υπονοεῖτε με μισεῖσθαι ὐπο τῶν θεῶν, ὁσον ἀληθῶς μισοὐμαι, μὴ τολμήσητε25 χωρὶς οἰωνοὐ προάναι. 345. καὶ τὰ μεν ῶς κε πέ.: καὶ ταυτα μὲν ουτως αν γένηται, καθὼς καὶ ἔστι καὶ εἶμαρται. 346. συν δρομα πέτ ρα: την συνοδον. δια δὲ τούτου πάλιν αἰνίττεται μῶλλον, ως ου βαδία αυτοῖς Ουδε ἀκω-

30 δυνος ἡ ἔξοδος.

347. αὐτίκα Βιθυνῶν: μετὰ γὰρ την Φινέως νῆ- σου ἐπὶ τὰ δεξιὰ μέρη ἐστὶ Βιθυνία παρὰ τὸν Βόσπορον. Ταχέως ἄρα ἐκπλεύσαντι το στόμα τοὐ Πόντου ἡ ἐτέρα πλευρὰ τῆς Βιθυνίας. ἡ γὰρ Βιθυνία, ως προείρηται, περι τον 35 Βόσπορόν ἐστιν ἐν δεξιὰ, ἐν ἀριστερῶ δὲ Σαλμυδησσὀς ωρα-

603쪽

κῶν αγρίων. Ῥήβας ποταμὸς Βιθυνίας. ἀνομάσθη δὲ Σαλμυδησσος απὸ τοὐ συρρέοντος εἰς αυτον ποταμοί. 348. πλώετε βηγμινας : ἐχόμενοι τῆς Βιθυνίας πλεῖτε πρὸς τα δεξιά, φυλαττόμενοι τὰς ἐκ τοs ἀριστεροsμερους γμῖνας. λέγοι δ' αν τοὐ Σαλμυδησσοί, ἐπειδη 5

οἱ περι τον Σαλμυδησσὼν κατοικοῶντες Θρῆκες ἐπιτιθέμενοι διήμπαζον τους παραπλέοντας.

349. 'μνὶ ποτα ς Βιθυνιας. - ΜέλαινανJ ἄκρα ουτως καλουμένη. 351. κεῖθεν δ' οὐ μάλα: ἐκ τῆς Θυνιάδος νήσου loπλευσαντες οὐ πολυ ἐκ τοὐ πέραν εἰς την Μαριανδυνῶν ηξετε γῆν. την δὲ Μαριανδυνῶν γῆνJ συν Γνησιόχω τῶ Μεγαρεῖ Βοιωτοὶ κατέσχον, ως Ευφορίων ἱστορεῖ. παραρρεῖ δὲ αυτην ὁ 'Aχέρων ποταμός. χέρων δὲ παρὰ τα ἄχεα εἴρηται. 353. ἔνθα μὲν εἰς 'Αίδαο κατὰ τον ἐν τῆ Μαρι- ISανδυνία ώς ἐπὶ τον τοὐ σιδου ποταμὸν 'Aχέροντα καταβατήτις ἔστιν ὁδός. ὁ δὲ ἐεῖθρα σφοδρὰ ἔχων διατέμνει αυτηντην Μαριανδυνίαν κάτωθεν ήέων, καὶ εἰς ἄκραν αυτην ἔκ

τινος φάραγγος ήων τα ἐευματα εἰσβάλλει. 354. ἀκτή τε προβλής ἄκρα κατὰ την Πρακλειαν, πῆνυχερουφον καλοῶσιν οἱ ἐγχώριοι. Nρόδωρος δὲ καὶ - φορίων ἐν τῶ Σεν- ἐκείνη φασὶ τον Κερβερον ἀνῆχθαι υπὸ του φακλέους καὶ ἐμέσαι χολήν, εξ ἐς φυῆναι τὸ καλουμενον ἀκόνιτον φάρμακον. υνδρων δὲ ὁ Τήιος ἐν τῶ

Περίπλω φησὶν 'Aχέροντά τινα βασιλείσαι τῶν τόπων, Ου 25 θυγατέρα γενέσθαι Λαρδανίδα' ταυτη δὲ ἹIρακλέα πλησιάσαντα ἐσχηκέναι υἱὸν Ποιμένα λεγόμενον ' ἀποθανόντων δὲ κατὰ τον αυτον χρόνον τῆς τε Λαρδανίδος καὶ τos υἱos αυ- τῆς Ποιμένος τους τόπους ἀπ' αυτῶν κληθῆναι κατὰ τηνφάκλειαν Θαρδανίδα τε καὶ Ποιμένα. 30355. δ ιν ή εις τ' Ἀχέρων καὶ ὁ 'Λχέρων ποταμός εἰς θάλασσαν βεῖ διὰ μεγάλης φάραγγος τέμνων τὴν 'πιε- ρουσίαν ἄκραν. παρὰ δε τὴν 'Hράκλειαν τὴν ἐν Μαριανδυνοῖς 'Aχεροντίς ἐστι καὶ στόμιον σπηλῶδες. φάραγγος δέ,

Duili oci Corale

604쪽

Bτῆς του ορους τραχυπι ος καὶ Ορεινῆς κοιλάδος. φάραγξ γὰρ ἡ ορεινὴ κοιλάς. 357. ἀγχίμολον δ' ἐπι τῆ : ω τῆ Μαριανδυνῶν χώρα. το δὲ ἐξῆς, τῆ Μαριανδυνῶν γῆ ἐκ του συν-5 εγγυς παραπλέετε τα τῶν Παφλογόνων ἴρη. 358. τοζσίν τ' Ανετήιοςr απὸ 'μέτης πόλεως Παφλαγόνων. χμηρος 'μετῶν, οθεν ἡμιόνων γένος. - τουτους δὲ Καυκωνας ἐκάλουν πρὸ των Πωικῶν. τον Πέλοπα Παφλαγόνα τὸ γένος εἶπεν. ἄλλοι δὲ Λυδόν αυτὸν io ἱστορουσιν. ὁ δὲ Ευφορίων ἀμφοτέραις ταῖς δόξαις συν

τίθεται.

360. ἔσει δέ τις ἄκρη : ὁτι ἡ Κάραμβις ἄκρα υνηλή

τε καὶ καταρρωξ τῆς Παφλαγονίας καὶ εἰς τό πέλαγος τείνει πρὸς υρκτον μνημονεύει καὶ μορος ἐν δ. ό-νους, ἔστι i5 δέ τις ἐξοχὴ καὶ ἄκρα υψηλὴ εἰς τὁ πέλαγος τείνουσα, κατεναντίον τῆς Κλίκης Αρκτου κειμενη, υφ' ἐς καὶ αἱτου Βορέου αελλαι περισχίζονται, τουτέστιν αἱ πνοαί. ἔστι

δὲ υπέρβατον, καὶ ἡ υπέρ ἀντὶ τῆς υπό, υφ' ῆς καὶ αἱ του

Βορέου πνοαὶ σχίζονται.

20 ' 363. τετραμμένη αἰθέρει κυρειJ ἡ Κάραμβις τῶ αἰθέρι προσεγγίζει. 364. τὴν δὲ περι γνάμψαντιJ τὴν Κάραμβιν δηλονότι

κάμψαντι.

366. υλυος ποταμοῖο: υλυς ποτα ς Παφλαγ-2ο νίας, δν φυλάττεσθαι ὁ Πύθιος τῶ Λυδῶν βασιλεῖ Κροίσω εἶπεν - Κροῖσος υλυν διαβὰς μεγάλην ἀρχὴν καταλύσει. ἔστι δὲ μεταξύ Σύρων τῶν ἐν Πόντω καὶ Παφλαγόνων εἰς τον Πόντον ἐκδιδούς. υλυοςJ ποταμὸς Παφλαγονίας περὶ Σινώπην ἐκ- ω βάλλων. 367. ἐρεύγονταιJ ἡχουσι, ήέουσι μετὰ ἡχου. μετα τόνδ' αγχίρροος γρις: μετὰ τὸν Αλυν πλησίον βεr ὁ γρις, ἐλάττων ων του υλυος κατὰ τὸ μέγεθος. λευκῆσι δὲ ἀντὶ του καθαραῖς. 35 'DιςJ ποταμὸς Παφλαγονίας. . 369. κεῖθεν δὲ προτ.r ἐκεῖθεν δὲ προελθουσιν

605쪽

- B - ἀκτήν τινα εἶναί φησιν ἐκκειμένην εἰς θάλασσαν κάμψαντι δε αυτην κόλπον εἶναι, εἰς ον καταφέρεσθαί φησι τον Θερμώδοντα υπο την Θεμισκυρειον ἄκραν, ἔνθα ωκησαν αἱ υμαζόνες. υπειροχοςl υπερέχων, υφηλός. b 370. ΘερμωδοντοςJ ποταμὸς Παφλαγόνων.

στόμα Θερμωδοντος κόλπω μυρεται. διαειμένος δὲ κατὰ αντιστροφὴν διαφερόμενος, μεθ' ὁρμης ἐέων, οἷον διὰ πολ- ioλῆς γης ἐέων ὁ ποταμὸς ὁ Θερμώδων κατὰ την Θεμισκυ-

ρειον ἄκραν εἰς κόλπον ευδιεινὸν ἐκρέει.373. ἔνθα δε Λοίαντος πεδ.: Aoίας καὶ Ἀκμων ἀδελφοί ' τίνος δὲ πατρός, ου φέρεται, ως φησι Φερεκυδης. πλησίον δέ, φησι, τοs Aοίαντος πεδίου εἰσὶ τρεῖς πόλεις, ibενθα κατωκουν αἱ Αμαζόνες, Λυκαστία, Θεμισκυρα καὶ δησία. οἱ δὲ χάλυβες ἔθνος Σκυθικὸν μετὰ τον Θερμω- δοντα , οῖ μέταλλα σιδήρου ευρόντες μοχθουσι περὶ την ἐργασίαν. ἐκλῆθησαν δὲ χάλυβες απὸ χάλυβος τοs υρεως υἱου. μέμνηται αυτῶν καὶ Καλλίμαχος γ λυβων ώς ἀπόλοιτο γένος, γειόθεν ἀντέλλοντα κακὸν φυτόν οῖ μιν ἔφηναν. 374. σμυγερώτατοιJ ἐπιπονδεχτατοι. 3T6. ἐργατίναιJ μοχθηροί. 378. Γενηταίην υπερ ἄκρην Γενηταία ἄκρα κυ- 250ίως Ουτω λεγομένη ἀ- Γένητος ποταμos, ἔνθα Βιὸς Σενίου ἱερόν ἐστι. καὶ Τιβαρηνοὶ ἔθνος Σκυθικόν, πλησι χωροι πιλυβων. Μοσσυνοικοι δὲ ἔθνος καὶ αυτὸ απὸ τῆς διαγωγῆς τὴν προσηγορίαν ἐσχηκός. μόσσυνοι γὰρ οι ξυλινοι οἶκοι λεγονται, οk καὶ αὐτοὶ ἐχρῶντο ' οπερ καὶ αυ- 30τος αἰνιττόμενος υλήεσσαν γην αυτοὐς οἰκεῖν εφη. ἀπὸ γουντου μόσσυνος, ο λέγεται ὁ ξύλινος οἶκος. ἐκλήθqσαν Μοσσύνοικοι. -

606쪽

B382. λισσῆ ἐπικέλσετε νησμο τραχεία καὶ υφηλῆ. η νῆσος καλεῖται υρητιάς. ἐν ταύτη νήσω αἱ Στυμφαλίδες ησαν ἔρνιθες, απο Στυμφάλου τῆς 'Αρκαδίας πόλεως υπὸ υρακλέους διωχθεῖσαι. ἐν ταυτη ουν τῆ, νήσω, φησί, παντοία σπουδῆ κατάχθητε. ἐκεῖ γὰρ υμῖν ἐπιφανήσεταί τις ωφέλεια. λισσὴ δὲ ἀντὶ του ομαλή. 'Aμερίας δὲ ἐν Γλώσσαις λισσον το υψηλὸν ἀποδίδωσιν. ἔτι δὲ ἡ νῆσος αυτη ὁρνιθας ἔχει τοξευούσας τοῖς πτεροῖς ώς βέλεσινίστορεῖ καὶ ριπίδης ἐν Φρίξω.io ' 384. ἀπειρέσιοιJ πολλοί. ἐφέπουσινJ διατρίβουσιν. 387. υτρηρὴ καὶ 'Aντιόπη e 'Aμαζόνων αυται βασίλειαι. ποίαν δὲ στρατιάν, Ουδεὶς ἐδήλωσεν.

383. ἔνθα γὰρ ὁμμιν : ἐνταὐθα γὰρ ἡμῖν ὀφελος

i5 ἐν τῆ 'Αρητιάδι νήσω ἐκ τῆς θαλάοσης ηξει αρρητον, δηλονότι διὰ το ναυάγιον. λέγει δὲ τους Φρίξου καὶ πιλκιόπης τῆς Αἰήτου θυγατρὸς παῖδας, οῖτινες ἐπὶ την Ελλαδα στεμλόμενοι διὰ τον 'Aθάμαντος κλῆρον ἐν ταυτη τῆ νήσP ναυαγήσαντες λχ χον ἐπιμελείας παρ- τῶν ηρώων καὶ οδηγοὶ

20 αυτοῖς εἰς την Σκυθέαν ἐγένοντο. εἰσὶ δὲ Ουτοι Αργος, Μ λας, Κυτίσωρος, Φρόντις. ἀδευκέος τῆς ἀπροσδοκήτου ἀντὶ του τῆς παρ' ἐλπίδας υμω φανείσης. 389. τ φ κέ τε φίλα φρο.: διὸ ἐπεὶ ωφελήσει υμῆς, 25 ευνοῶν υμω κελευω κατέχειν. ταυτά φησιν, ἐπεὶ ἔλαθενεαυτὸν τὰ πάντα μέλλων λέγειν, τώες τε εἴησαν οἱ συντευξόμενοι καὶ ὁπερ αυτοῖς ποιήσουσιν, καὶ παρεκβαίνειν τῶν προαγγελθέντων αυτῶ. ἔφη γὰρ τὰ πάντα ακριβῶς μῆ εἰπεῖν. διὰ τὸ μὴ προσκροὐσαι τοῖς θεοῖς πάλιν εαυτου ἐπι-30 λαμβάνεται.

' 390. ἀλιτέσθαιJ άμαρτεῖν. 391. διηνεκέωςJ καθόλου.

392. νήσου δὲ προτέρω.: μετὰ δὲ την νῆσον καὶ την περαίαν γῆν οἰκούσιν οἱ Φίλυρες. υπερανωπι τῶν Φι-35 λυρων καὶ ἔμπροσθέν εἰσιν οἱ Μάκρωνες, ἔθνος Σκυθικόν,

607쪽

ἄποικον τῶν βοέων. ἡ γὰρ Ευμια καὶ Μάκρις ἐκαλεῖτο διὰ την θέσιν. νήσου δὲ προτL: τῆς-ωήσου τῆς 'Αρητιάδος ἔμπροσθεν καὶ τῆς κατα το ἐναντίον γῆς οἰκουσι Φίλυρες, οῖ ἐκλήθησαν ἀπο Φιλυρας τῆς 'Ωκεανοs θυγατρός, γαμετῆς οδὲ Κρόνου, μητρος δὲ πιίρωνος, ἐνταὐθα διατριψάσης. ἐ-τως, μετὰ δὲ την νῆσον καὶl την περαίαν γῆν νέμονται Φίλυρες. 394. περιώσια : πολλά. φησὶ δὲ τομο διὰ τό εἰς πολλὴν χωραν διεσπάρθαι αυτους. 10' Βεχείρωνὶ ἔ oς Σκυθικόν.395. εξε ίης δὲ Σάπειρες ο ἐπὶ τοῖς Βεχείροις. Σάπειρες δὲ ἐθυος Σκυθικον ουτω κληθὲν διὰ τὸ πολλῆν παρ'

αυτοῖς γίνεσθαι την σαπειρίνην λίθον.

' 397. ἀρήωιJ ῆτοι οἱ κατα φυσιν πολεμικοί, η οἱ τῶ πAρει φίλοι καὶ ἱεροί. ἀλλ' ἐν ι νηὶ πείρε.: αλλὰ πλεῖτέ, φησιν , εως αν εἰς τὸ μυχωτατον τῆς θαλάσσης ἀφίκησθε. μετὰ γὰρ την Σκυθίαν ἐστὶ τὸ τέλος τῆς θαλάσσης διὰ τό διαδέχεσθαι τὴν Μαιωτιδα λίμνηω , μεθ' ἐν ὁ 'Αρκτικός ἐστιν ἁκεανός. 25 399. Ευταῖδος : Κολχικῆς. Κυταια γὰρ πόλις Κολχίδος. ἔστι δὲ καὶ ἐτέρα πόλις τῆς μρώπης Κυταια - νυμος, τῆς Σκυθικῆς. μαραντῶν δὲ περισπωμένως, ῶς φησιν Πρωδιανός ἐν τῶ , τῆς καθόλου. ἔστι δὲ 'Aμαραν- τὸς πόλις ἐν Πόντω' ώς-αυτός φησιν, ἴρη τῆς Κολχίδος, μών ὁ Φῶσις ποταμὸς καταφέρεται. ἐστιν Ουν καὶ ἐτέρα Κυταια πόλις τῆς Ευρώπης καπα τὸν εἰσπλουν του ξείνου. ἐκεῖθεν δὲ τὸν ἀρχὴν λαμβάνει. λέγεται-ουτως ὀνομαστικῶς, ὁθεν Κυταῖδα τὴν Μήδειαν προσαγορευει. 'Aμα-

608쪽

ων καταφέρεται Ο Φασις. οπερ ἀγνοησας υγήστρατος ὁ Ἐφέσιος Ἀμαραντίους ἀπέδωκε λειμῶνας του Φάσιδος διὰ το ευθαλεῖς εἶναι καὶ ἀμαράντους. ὁτι δὲ τα Ἀμαραντὰ ἔρη5 ἐστὶ κόλχων ἱστορεῖ Κτησίας ἐν β. ὁ-Φῶσις φέρεται μὲν απὸ τῶν 'Αρμενίας ορῶν, ῶς φησιν Ε τοσθενης, ἐκδίδωσι δὲ κατὰ Κόλχους εἰς θάλασσαν. Κίρκαι--τόπος ἐστὶ τῆς Κολχίδος απὁ Κίρκης τῆς Αἰήτου αδελφῆς, ἡ πεδίον. ου δυναται δὲ απὸ τῆς ετέρας Κίρκης ἀνομάσθαι. ἐγενοντο iο γὰρ Κίρκαι δυο, περὶ ών ἐν τοῖς εξῆς ἐρουμεν. Tίμαιος δέ

φησι πεδίον ἐν Κόλχοις εἰναι Κίρκαιον. 400. Κιρκαίοιοὶ προπαροξυνεται Κίρκαιον. 404. ἄλσος τε σκιόειν ἀντὶ τοὐ σκιόεν. ὁ δὲ Κλ- λάνικος ἐν τῶ ἱερῶ του Αιός φησι κεῖσθαι το δέρας. τον δὲ ιο ἐν Κόλχοις λεγομενου Αρείου πεδίου καὶ του αυτόθι Αρεος τεμενους μέμνηνται πολλοί. φησὶ-ὁτι τὸ χρυσουν δέρας ἀνάκειται ἐν τῶ του Αρεος α σει ἐπί τινος φηγοὐ, φυλασσόμενον υπὁ δράκοντος τεραστίου τὸ μέγεθος. τὀ-σκιόειν ἀντὶ του σκιόεν κατὰ γωνικῆν πρόσθεσιν του ι.m 405. αἰνόνὶ ἀντὶ του θαυμα.

πληγμένοι.

415. ἀσπαστῶς κεν παρὰ σέο ἡδέως ἄν παρὰ σου μάθοιμι, εἰ καὶ υποστρέη αντες ἐκ Κόλχων ἐκφευξόμεθα.

25 41 7. Aὶα δὲ Κολχίς: ἡ Α, πόλις τῆς Κολχίδος.

αυτη ἐπ' ἐσχάτοις κεῖται τῆς οἰκουμενης. 42l. ἐπεὶ δαίμων : ἐκ δὲ τῆς Αως, φησίν, τουτέστιν ἐκ τῶν Κόλχων, θεὸς υμῖν καθηγήσεται και εἰς την Αιαν πλέουσι πολλοὶ ἔσονται καθόλου πομποί. 30 422. μετα δ' Αἶαν: ἄλλος υμῖν, φησι, γενήσεται πλους ἐκ τῆς Αως. τομο δὲ λεγει, παρόσον ου διὰ τῶν Συμπληγάδων υποστρέφουσιν.

- 423. αλλὰ φίλοι φράζεσθε: διὰ φροντίδος ἔχετε, φησι, την ἐκ τῆς Ἀφροδίτης δολίαν βοήθειαν. 35 434. Θικταίης ἄντρον : εἰς τὸ τῆς Κρήτης ορος.

609쪽

ἐρίπναι δν κατα μέν τινας τα ἀποθραυσματα τῶν Ορ . κατα δὲ τοὐς γλωσσογράφους πάντα τα ορη ἐρίπναι, κα

ἐοικε. καὶ ἐν 'Οδυσσεία ,,ουκ αρα σοί γ' ἐπὶ εἴδες καὶ φρένες 5 σαν - καὶ Ησίοδος - -κ ἄρα μουνον ἐην Ἐρίδων γένος. o- ην, ώς ἔοικε, μία μις. 441. εἰ δὲ καὶ ὀφθαλμοῖδι: εἰ δὲ καὶ ἀναβλέψαι

θεῶν τίς σε ποιήσειεν, χαρείην αν οσον εἰ σωθείην εἰς την πατρίδα. lo 445. υποσμυχονται : υποτυφονται, οπερ ἐστὶν υπο βάθους ημαυρωνται. ἔστι δὲ υπονυχειν καὶ το ηρέμα υποκαίειν, οἱονεὶ υποκέκαυνται. ' 451. οῖτινες συνεχῶς ηρχοντο προς αυτόν. το εξῆς,

φέροντες μέρος τῆς ἰδίας τροφῆς. Ib456. συν το ἶσιν δ' ἴκανε Παραίβιος ὁ μὲν 'γ πολλωνιος τὸν Παραίβιον φίλον Φινέως εἶναί φησιν' οἱ δὲαλλοι δοίλον εἶναι πιστόν. οἱ δὲ περὶ τον Παραίβιόν, φησιν, ἐχάρησαν ἰδόντες τους ῆρωας. 458. αὐτοςJ ὁ Φινευς δηλονότι. 20 460. Θυνίδιὶ την περὶ τον Βόσπορον χώραν πάλιν

Θυνίδα εἶπεν. 470. - νJ νυν την τυχην.471. ευ τε γὰρ ουν ώς πλεῖστα κά. : ὁ Παραίβιός φησι, πατρικὴν αμαρτίαν ἀποτιννὐς ἀεὶ ἐν απορία ην βίου, καὶ εἰ πλεωτα μοχθῆσειεν. 473. χρησμοσύνηJ απορία, πενία, ἔνδεια.477. Aμαδρυάδος νύμφης: υμαδρυάδας νυμφας Μνησίμαχός φησι δια - ἄμα ταῖς δρυσὶ γεννῆσθαι. ἐἐπεὶ δοκουσιν ἄμα ταῖς δρυσὶ φθείρεσθαι, νυμφαι ' αδρυ- ω λέγονται. Xάρων δε ὁ Λαμψακηνος ἱστορεῖ ώς ἄρα λειος, θεασάμενος δρυν οσον -πω μέλλουσαν ἐπὶ γῆς καταφέρεσθαι, προσέταξε τοῖς παισὶν ὁποστηριξαι ταυτην. ηδὲ μέλλουσα συμφθείρεσθαι τῆ δρυὶ νύμφη ἐπιστῶσα τῶλίκω χάριν μὲν ἔφασκεν εἰδέναι ὐπὲρ τῆς σωτηρίας, ἐπέ- 35

610쪽

τρεπεν δὲ αἰτησασθαι Ο τι βουλοιτο. ώς ἐκεῖνος ηξίου συγγενέσθαι αυτ 7, υπέσχετο δούναι τοὐτο ' φt λάξασθαι μέντοι γε ετέρας γυναικος ομιλίαν παρήγγειλεν, ἔσεσθαι δὲ

μεταξυ αυτῶν αγγελον μέλισσαν. καί ποτε πεσσευοντος αὐ-5 -ὐ παρίπτατο η μέλισσα. πικρότερον δὲ ἀποφθεγξάμενος εἰς οργην ἔτρεφε την νύμφην, ωστε πηρωθηναι αυτόν. καὶ Πίνδαρος δέ φησι περὶ νυμφῶν ποιούμενος τον λόγον -,ω δένδρου τέκμαρ αἰῶνος λαχοίσαι. ό ουν τοὐ Παραιβίου κατηρ ἐκκόπτων δρῶν παρεκαλεῖτο ὐπο νύμφης μ' τεμεῖνιο αυτήν. συγγεγεννημένη γαρ οὐσα ἐὰν ἐκκοπῆ, παραιτίαν αυτῆ ἔσεσθαι θανάτου. απιθήσαντος δὲ α οὐ νεμεσῆσαι - δαιμόνιον αὐτῶ τε καὶ τοῖς ἐγγόνοις καὶ κακῶν γενέ

σθαι παραίτιον.

479. πρων-J στέλεχος. 482. νηκερδῆJ ανωφελῆ. οἶτονὶ τύχην.483. ἔγωγε μὲν ευτ' αφίκανεν : πρὸς ἐμὲ οτε 20 ηλθέ, φησιν, ὁ Παραίβιος μαντευσόμενος καὶ την ατυχίαν ἀνεκοινώσατο, ἔγνων αυτὸν ὐπὲρ τῆς τοὐ πατρὸς ἀμαρτίας

δίκην ἀποτιννύντα.

485. λωφήια ὐέξαι: ἐφ ok λωφήσει καὶ παύσεται ἡ τῆς νύμφης οργή, τουτέστι καταπαυστικα τῆς οργῆς. λω - 25 φήια, ἐξιλαστήρια, ἐφ' ου λωφήσει καὶ παύσεται κακούμενος. λωφῆσαι δὲ κυρίως ἐπὶ τῶν ζώων τό απὸ τοὐ τραχήλου αχθος ἀποθέσθαι. καὶ λωφήσων αντὶ τοὐ λήξων, αναπαύσων, ξαναπαυσόμενος τὀν λόφον, τουτέστι τὸν τράχηλον. 494. νέον ῆματος ἀνομένοιο: ὐπο την πρωίαν, 30 αὐξησιν τῆς ημέρας λαμβανούσης, ευτρέπιζον. 498. ἐρι δ' ἐτήσιοι αὐραιο ἐπιφέρει καὶ 'Aπολλώνιος δι ῆν αἰτίαν πνέουσι τῶ θέρει. τοὐ γὰρ κατηστερισμένου Κυνὸς φλέγοντος τὰς Κυκλάδας νήσους καὶ πολυν χρόνον αὐχμοὐ τε καὶ απορίας οἴσης οἱ την Κέω κατοικοὐν-35 τες ἐκ θεοπροπίου ἐπεκαλέσαντο 'Αρισταῖον τόν Απόλλωνος

SEARCH

MENU NAVIGATION