Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

발행: 1854년

분량: 761페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

611쪽

καὶ Κυρηνης-Φθίας. ό-παραλαβών τινας 'Αρκαδίας ηλθεν εἰς την Κέω καὶ Θιος ἱερον χρυσατο γκμαίου ενεκα τοὐ τους ὀμβρους γίνεσθαι, καὶ τον κυνα ἐξιλάσατο καὶενομοθέτησε κατ ἐνιαυτὸν τοῖς Κείοις μεθ' ὁπλων ἐπιτηρεῖν την ἐπιτολην του Κυνὸς καὶ θυειν αὐτῶ. ῖθεν οἱ ἐτησίαι θ πνέουσι καταψυχοντες τῶ θέρει τζν γην, καὶ αυχμοὐ ἀπηλλάγησαν οἱ Ἐλληνες. οτι ἐτησίαι ἔπνευσαν ' ισταίου αἰτησαμένου, ος ην

Κυρήνης τῆς Γφέως καὶ , πόλλωνος, αδελφός δὲ Αυτουχου. ἀλλ' ὁ μὲυ ἐν Λιβυρ, Ἀρισταῖος δὲ ἐν τῆ Κέω ευρὼν τα με- Ioλισσουργικὰ πρῶτος καὶ την του ἐλαίου κατεργασίαν. καὶ κατακαλεσάμενος τους ἐτησίας Ζευς Ἀρισταῖος ἐκλήθη καὶ ωπόλλων ' ρευς καὶ Νόμιος. περὶ δὲ τῆς Κυρήνης Πίνδαρος ίστορεῖ ἐν Πυθιονίκαις, ώς παφθένος ουσα μέχρι πολ- λου συνεκυνήγει τῶ 'Aπόλλωνι. διαπαλαίουσα δέ ποτε λέ- iboντι ηγαπή υπὁ Απόλλωνος ' δς καὶ ἀρπάσας αυτὴν διεκόμισεν εἰς την νει απ' αυτῆς ἴλεγομένηνJ Κυρήνην τῆς Αιβύης, καὶ μιγεὶς Ἀρισταῖον ἔτεκε. Φερεκύδης δέ φησι καὶ Αρίαιθος ἐπὶ κυκνων αυτὴν ὀχηθεῖσαν κατὰ 'Aπόλλωνος προαίρεσιν εἰς τὴν Κυρήνην αφικεσθαι. 'Aγροίτας δὲ ἐν π πρώτω Λιβυκῶν, υπὸ Ἀπόλλωνος εἰς Κρήτην αυτὴν κομισθῆναι, ἐκεῖθεν δὲ εἰς Λιβυην. αδελφὴ δὲ Κυρήνης χάρισα ης ομωνυμος πόλις ἐν Θεσσαλία. τινες δέ φασι τὴν Κυρήνην Πηνειου θυγατέρα γενεσθαι, κακῶς. ἐνεμεν γαρ παρ' αυτῶ θρέμματα, Ουκέτι δὲ καὶ θυγάτηρ αυτos ῆν. Μνασέας 25 δε φησι κατ' ἰδίαν αυτὴν προαίρεσιν ἐς Λιβυην ἐληλυθέναι Ουχ υπ' 'Aπόλλωνος διαχθεῖσαν. υκέσανδρος δὲ ἐν τοῖς περὶ Κυρήνης ἱστορεῖ ἐπ' Ευρυπύλου βασιλευοντος Κυρήνης ώς υπό Απόλλω ος διακομισθείη η Κυρήνη, λέοντος δὲ τὴν χώραν λυμαινομένου προθείη τὴν βασιλείαν Ο μρυπυλος μαθλον τῶ ἀποκτενουντι τὸν λέοντα ' τὴν δὲ διαχρήσασθαιαυτόν, παῖδας δὲ αὐτῆς γενέσθαι Αὐτοsχον καὶ 'Αρισταῖον. φησὶ-αυτὴν Φύλαρχος ἐλθεῖν μετὰ πλειόνων εἰς Λιβυην τούτων δὲ ἐκπεμφθέντων ἐπὶ τὴν κυνηγίαν τουτοις καὶ αυ-

612쪽

την συνεξελθεῖν. τινὲς δ υρισταίους γενεαλογουσιν, ώς καὶ Βακχυλίδης, τον μὲν Καρυστου, αλλον-Xειρωνος, αλλονδε Γης καὶ Ουρανοῶ, καὶ τον Κυρήνης. οἱ ἐτησίαι αρχονται πνεῖν περὶ την ἐσχάτην μοῖραν, τos ἡλιου οντος ἐν Καρκίνω, μέχρις ου Λέοντα παρέλθύ, ως καὶ ρατος ήελίου τα πρῶτα συνερχομένοιο Λέοντι, τῆμος καὶ κελάδοντες ετησίαι ευρέι πόντωαθροοι ἐμπίπτουσι. 10 500. Κυρήνη πέφαταί τις : οτι Κυρήνην την Γψέως ὁ 'Aπόλλων μασάμενος παρα Πηνειον εἰς Λιβυην ἐκομισεν, ἔνθα εμίγη αὐτῆ oπου καὶ Κυρήνη πόλις ἔκτισται, καὶJ τον Αρισταῖον ἐγέννησε, πολλοὶ ἱστορήκασι. λέγουσι δὲ Κυρήνην οἱ μὲν την Πηνειοὐ, οἱ δὲ 'Τφέως τοὐ Πηνειοί. 5 πέφαταιJ λέγεται , iστορεῖται. 504. Αἱμονίης: τῆς Θεσσαλίας, απὸ Α ονος υίοsυρεως---ἐγχωρίαις.

505. Μυρτώσιον αἶποςJ τόπος περὶ Κυρήνην ῆ ακρα. 20 507. Aγρέα καὶ Νόμιον τὸ μέν, οτι ἐν ἀγρῶ ἐμίγη τῆ μητρὶ αυτοὐ ό 'Aπόλλων' Νόμιον δέ, δτι νεμούσρ τῆ μ

τρὶ ἐμίγη. οἱ δέ, ἔτι την κατα τους αγροὐς θεραπείαν τοῖς νομεsσιν εἰσηγήσατο. 509. μακραίωναJ πολυχρόνιον. 25 καὶαγρότιν : οτι φιλοκυνηγος ην. ἱστορεῖται γαρ καὶ ἐν τῆ Λιβυη βασιλευοντος Ευρυπυλου χειρώσασθαι

λέοντα.

511. ἀεξηθέντἱJ αυξήσαντι. 512. ακεστορίην τε θεοπρο. : υπὁ Μουσῶν γαρ 30 αυτὸν την ἰατρικὴν καὶ την μαντικὴν δεδιδάχθαι φησίν,

καὶ πρὸς γάμον Αὐτονόην λαβεῖν, δηλαδὴ τὴν Κάδμου

θυγατέρα. ακεστορίηνJ ἰατρικήν. θεοπροπίαςJ μαντικήν. 35 θέσαν ἡρανον καὶ τῶν ἰδίων ποιμνίων προστάτζν αυτὸν ἐποίησαν αἱ μοὐσαι. 'Aθαμάντιον δὲ πε-

613쪽

δ ἰο ν ούτω καλού μενον περὶ τηνυλον. κατώκησε γὰρ 'Aθάμας ἐν Αλω, τῆ νόσω τῆς βασιλείας ἐξελθών. ηρανονὶ προστάτην. bl 5. χθρυς, ἔρος Θεσσαλίας υφηλόν. καὶ ὁ Απιδανος ποταμῖς Θεσσαλίας. 55l6. Μινωίδας τας Κυκλάδας φησίν, ἐπεὶ Μίνως, ης ων, ἐβασίλευσε τῶν νήσων θαλασσοκρατῶν. 5l T. Σείριος: ητοι παρα την ζεσιν, ζείριος καὶ σεμPιος. η παρὰ το ἐκκενουν ημῆς ἱδρῶσι ἐεομένους ' σηρουν

γὰρ το κενουν. η του σεσηρέναι αἴτιος ' τους γουν κυνας loδιασεσηρεναι καὶ χάσκειν ποιεῖ. η παρὰ το σείεσθαι καὶ πάλλεσθαι. ομοίως δὲ καὶ πάντα τὰ ἄστρα σείρια καλουσιν,οιον τείρεά τινα ἔντα καὶ σημεῖα τῶν πλοῖζομένων. οἱ μέντοι αστρολόγοι τους ἐν κινήσει οντας ἀστέρας σειρίους κα- λοὐσιν. εἶναι δὲ το ἄστρον οἱ μὲν τos 'Sδρίωνος κυνός, οί Ibδε τῆς ' ιγόνης, οἱ δὲ του λκυονέως, οἱ-τῆς σιδος, οἱ δὲ Κεφάλου, οἱ-κυριον, ώς Πμοσθένης φησίν. ' 520. KμιJ νῆσος ἐστιν ἡ Κῶς, ὁθεν ἐν Ἱπποκράτης. 521. Παρράσι-J Αρκαδικόν, ἀπὸ μιας πόλεως Παρρασίου. π522. .Λιὸς Ἱκμαίοιο : ενεκα τῆς ἰκμάδος. εν τῆκέω δε ἐστιν ἱερὸν Αιὸς Ῥωμαίου, τουτέστι διυγρον, ἐπεὶ αἴτιος γέγονε τῆς πνοῆς τῶν ανεμων. 526. ῆματα τεσσαράκοντα : τὰς τῶν ἐτησίων ἀνεμων ημερας οἱ μὲν τεσσαράκοντα, ἄλλοι δὲ πεντήκοντά 25 φασιν, ὼς Πμοσθένης. ἄρχονται πνεῖν ἔντος τos ἡλίου ἐν τῶ τοὐ Καρκίνου τέλει. πνεουσι δὲ δι ολου τοὐ Λέοντος, καὶ λήγουσιν ἐν διμοίρω τῆς Παρθένου. Κέω δ' ἔτι νυν ἱερῆες : ἐνομοθέτησε γὰρ τοῖς Κείοις κατ ἐνιαυτὸν μεθ' ὁπλων ἐπιτηρεῖν την ἐπιτολην του μκυνὸς καὶ θύειν αυτῶ. ὁθεν οἱ ἐτησίαι πνέουσι καταψυχοντες τῶ αέρι την γῆν, καὶ αυχμου ἀπηλλάγησαν οἱ Ελληνες.

614쪽

ἀριστῆες καταsθι: υπάρχουσι γαρ ἐναντίοι οἱ ἐτησίαι τοῖς εἰσπλέουσι, τον Πόντον ἔντες βορραῖ κατ' ἐκει- νους τους τόπους, ωσπερ ἐπὶ τῆς Ελλάδος ἐναντίοι εἰσὶν οἱ ζέφυροι

ραν, φησίν, αἰγιαλP τῆς Ασίας διαπλεύσαντες ἐπ' αὐτόν βωμὸν τοῖς δώδεκα θεοῖς ἐδομήσαντο. φανερὸν οὐν οτι ἐν τῆ Εὐρώπη. καὶ γὰρ ἔτι καὶ νὐν ιερόν ἐστιν Οἴτω καλούμενον ἐν τῶ πέραν τῆς Ευρώπης τῆς 'Aσιάδος. Tιμοσθένης δέ l0 φησι τους μὲν Φρίξου παῖδας βωμούς δώδεκα ἱδρύσασθαι τῶν θεῶν, τοὐς δευργοναύτας τοὐ Ποσειδῶνος. 'Hρόδωρος δέ, ἐπὶ του βωμοὐ τεθυκέναι, ἐφ' ου Αργος ὁ Φρίξου μανιῶν ἐτεθύκει. εἰσὶ δὲ οἱ δώδεκα θεοὶ Οὐτοι, Ζευς, Hρα JΠοσειδῶν, υιδης , Ερμῆς, Ηφαιστος, Ἀπόλλων, Βημήτηρ, i5 Ἐχτία, Αρης, 'Aφροδίτη και Ἀθηνῶ. 533. ουδε πελείης: ουκ ἐπελάθυντο δὲ τῆς περιστερῆς. τό εξῆς, ἀλλ' ἐν τῆ χειρὶ εἶχεν ὁ Εὐφημος.

Θ ὁ-νους, ῶσπερ δὲ ἴταν τις απὸ τῆς πατρίδος πλανώμενος,οια πολλάκις συμβαίνει τοῖς ἀνθρώποις, τοὐς ἰδίους τῆ διανοία ἐθεάσατο οἴκους, ουδε τὸ μεταξὐ διάστημα πολὐ αυτῶ

φαντασιοὐται ειναι, ἀλλα και πάσας τε καταφανεῖς τὰς πλλεις, αμα τε τοῖς εἰρημένοις ἡ εἰς τὰ οἰκεῖα οδός, ῆ τε διὰ 2b γῆς και θαλάσσης, υποφαίνεται αυτῶ, καὶ ἄλλοθι ἄλλην ἐκ τοὐ τοπου ἐν ω ἐστιν ἐπέρχεται, καὶ ταχέως ἐν κινήσει οξεία την διάνοιαν ἔχων, ουτω ταχέως διῆλθεν ἡ 'Aθηνἀ την μεταξύ χώραν καὶ παρεγένετο ἐπὶ τὰς Κυανέας πέτρας. 542. ου δέ τις αἶ α τη λ.: οὐδὲν αὐτῶ πολύ πάσης κν διάστημα γῆς φαίνεται. 544. σφωιτ έρους : κακῶς ἐχρήσατο τὸ σφωιτέρους. εο ει γὰρ εἰπεῖν σφετέρους. τὸ δὲ ἐνόησ ε δόμους ἀντὶ τοί διανοία τοὐς ἰδιους οἴκους ἐθεάσατο. 546. οξεα πορφύρων : πορφύρειν λέγεται τὸ μ' ἐξ 35 ἐπιπολῆς, αλλὰ κατὰ βάθους τι μεριμνῶν. απὸ τῆς πορφύρας τῆς ἐν βάθει τῆς θαλάσσης εὐρισκομένης.

615쪽

550. ἐεργμένονJ συνεχομένην. 551. δινήεις δ' υπ ένεεν: ό ρους, φησι, δίνας

καὶ συστροφας ἔχων ὐευμάτων ἀνέκοπτε την ναυν. καὶ πολύ εἰς τουμπροσθεν προ λεσαν μετα φόβου.' ἀνακλυζεσκενJ ανέκοπτεν. 5553. αρασσομένων πετ ράων: ἀντὶ ἴτοὐJ συγκρουομένων αλληλαις. ουτω δὲ ἀναγινώσκεται προς το θυρῶν ἀρασσομένων. - ἀρασσομενωνJ συγκρουομένων ἀλλήλαις. 554. νωλεμεςJ συχνῶς. Ioἀ λ ιμυ ρ έ ε ς ακταί: αἱ υπο θαλάσσης περιρρεόμεναι η περιρραινόμεναι.557. θελήμονα πρόθυμον καὶ ἐπιτεταμένην. ου γαρ την ησυχιον ἐνταυθα σημαίνει. 559. τας δ' αυτίκα λοίσθιον αλλων) τοὐτo ibεφη, ἐπεὶ πεπρωμένον ην στηρισθῆναι αυτάς, αν διέλθραυτῶν η ναυς. 562. προέηκε πελειάδα: οτι δια πελειάδος ἐπείρασαν οἱ 'Αργοναυται τας Συμπληγάδας καὶ 'Aσκληπιάδης ίστορεῖ ἐν δευτέρω Παγωδουμενων. 20568. σπηλυγγες αἱ κοιλαδες αἱ υπο τας πετρας.

σπήλυγγεςJ σπιλάδει. 569. ἐβόμβεον: ηχουν. οθεν καὶ βομβυλιὸς εἶδος μελίσσης. καὶ ποτηρίου δὲ εἶδος, ῶς Ἀντισθένης παραδίδωσιν. ἔστι δὲ τοὐτο στενοτράχηλον. 25 βομβυλίαν οπερ τοι οὐτον ἐπικέκληται διακλυστερον. 570. λευκὴ καχλάζοντος : ποιον ηχον αποτε- λοὐντος. περιέκλυζε τας ἐφ' υφους ακτας ο τοὐ κυματος

ἀφρός.

5Tl. νῆα δ' ἔπειτα πέριξ εἴλει ὐόος: περιῆγεν κτην ναῶν καὶ περιέστρεφεν ὁ ροῶς. 576. πλήμνοις καὶ πλημυρίς, διχῶς. αμεινον δὲ πλημ- μνοις. τα γαρ απὸ βαρυτόνων βημάτων θηλυκα ονόματαις ὀξυνεται, βασιλευω βασιλίς, πλημμυρω πλημμυρίς.

in eo tima a riptura non certo apparuit: unde ne de proxuria gur iem verbis satis mihi constat.

616쪽

579. ηδη δ' ἔνθα καὶ ἔνθα: γενομενων-αυτῶν ὐ μεταξυ του στενου η πρόσω καὶ ' κατόπιν θάλασσα ἐπε

φαίνετο.

5S0. ἀπροφάτωςJ ἀπροοράτως. 5 58 l. κυρτὸν αποτμῆγι σκοπιῆ: ἀνεφάνη δε καὶ ἐπηρχετο αυτοῖς απροόπτως προπάροιθεν υψηλὐν και μεγακίμα παραπλήσιον απερρηγμένll σκοπιῆ, ητοι ἔρει. ' αποτμῆγιJ απορρωγάδι. 582. ημυσαν : ἔκλιναν λοξας τας κεφαλάς, κα- 10 λυφθησόμενοι υπο του κυματος. 584. αλλά μιν ἔφθη προέλαβε δε ὁ Πνυς βαρουμένην την ναυν τῆ εἰρεσία υποχαλάσας και ἐνδους αὐτῆ ῆκαταπαυσας την εἰρεσίαν. ῆ βαρυνομένην αυτὴν αἰσθόμενος τῆ εἰρεσία ἀνεχάλασεν. i5 586. ἐκ δ' αὐτὴν πρυμνηθεν : Ουτω, φθσίν, επῆρεν το κsμα τὴν ναυν, ως καὶ υπὲρ τὰς πέτρας αυτὴν γε

νέσθαι.

587. μεταχρον-J μετέωρος. 590. οσσον δ' αν υπείκαθεν : ονους, οσονδε ἄλλη 20 ναυς τῆ εἰρεσία πειθομένη υπεῖξεν ἄν, δις τοσοὐτον ἡ 'A γώ, ινα διὰ τουτων τὸ τάχος δηλώσρ τῆς 'Αργοῶς. ῆ ουτως οσον ἀν εἶξε καὶ υπεχώρησε τοῖς ἐρέταις ἡ Ἀργώ, τοσουτον τῆ παλιρροια ὐπέστρεφε. διο καὶ ἐπιφέρει ἐπεγνάμπτ οντο δὲ ἡ υτε καμπύλα τοξα, τὸ βίαιον τῆς 25 εἰρεσίας δηλῶν. 594. κύλινδρος : κιονίσκος λίθινος στρογγυλος,εκατέραν βάσιν ἔχων ἐπίπεδον.595. προπροκαταῖ γδην: εἰς τουμπροσθεν ανωθεν καταφερομένη.

30 ἐν δ' ἄρα μέσσαις ἐν δὲ μέσω τῶν Συμπλ γάδων κατέσχεν αυτὴν ὁ ρους. 598. καὶ τότ' Ἀθηναίη καὶ τότε ἡ 'Aθηνῆ τ ψπέτρας ἀντελάβετο καὶ κατέσχε τῆ λαιὰ, τῆ δὲ δεξιὰ αυτὴν

ἐξέωσεν ἐκ του στενου ' -υμως τα ακροστόλια ἐπέκλασαν 35 αἱ πέτραι.602. νωλεμὲς ἐμπλήξασαι : βιαιως συμπεσουσαιτα ἀκροστόλια ἀπέκοψαν.

617쪽

6ll. ἔλπομαι, αυτῆ νηίd ηγουν δι' αυτην την ναυν, η δια τῆς νεως αυτῆς, η λείπει ' συν. ὁ δε νοῶς, ἐλπίζω , φησίν, ηδη σεσῶσθαι ημῆς συν αυτῆ τῆ νηί, η δευθηνῶ τῆς σωτηρίας αἰτία. ταυτα δε φησι περιθαρσυνων

615. Αἰσονίδη τυνη δέ: ἐπειδri, φησιν, απαξ ἐφύγομεν τας πέτρας, μηκέτι ευλαβου τον θάνατον. ' 6 19. παραι ΒιθυνίδαJ αντὶ rosJ εὐθέως καὶ παρὰ την

Βιθυνίαν κατίθυνεν.

622. παρηγορέεις)J παραμυθοτικῶς λέγεις. lo624. χρῆν γὰρ ἐφιεμένοιo: ἀντὶ ἐπιτάττοντος. τοδε χρῆν ἐῆμά ἐστι. παρ' αὐτο γὰρ καὶ ὐνομα πίπτει το

χρῆμα, ώς παρὰ το δρω δρῆμα. ἐπίρρ μα γὰρ οὐ δυναται

εἰναι , Oτι ουδὲν επωρθμα σχηματίζεται. 626. κεδαιόμενοςJ διακοπτόμενος, μεριζόμενος. ib627. ἀτλήτους μελεδῶνας ἀνυποστάτους μερίμνας ἔχω, ανυπομονήτους καὶ μεγάλας. στυγέων δὲ ἀντὶ του δεδοικως. καὶ πιμηρος ,,τά τε στυγέουσι θεοί περ, καὶ αυθις ,, τόν τε στυγέουσι καὶ αλλοι. .

631. αἰεὶ δὲ στονό εσσαν : ἀεὶ προς τῆ ημέρα καὶ διὰ νυκτος τὰς τυχας οδυρομαι. πιμηρος νυν μὲν δη μάλα πάγχυ, Μελάνθιε , νυκτα φυλάξεις. 633. συ δ' ευμαρέως : ευχερῶς. ἔνθεν καὶ εὐμαρίς, εἶδος υποδήματος, φ ευχερῶς ἐχρῶντο. 635. εLJ ἀντὶ ἐμαυτου. 25' ἀτυζομαιJ φοβοὐμαι. ἀμφὶ δὲ τ o to: ἀντὶ του . . . εἰπεῖν ἐμεῖο, τρίτον πρόσωπον ἀντὶ πρώτου. βούλεται δὲ λέγειν, οτι ἐμαυτουουδὲ την τυχοίων ποιοsμαι φροντίδα. ἰδίως δὲ ἡ βαιον τὸ διὰ σμικρότητα βάσιν μ' ἔχον, ἄβαιόν τι ον. 30638. οῖ δ' Ομάδησαν ὁμos ανεφώνησαν θαρσύνοντες αυτόν. ομαδος δὲ παρὰ τὸ Ομου αδειν, ὁμόαδός τις ἄν.640. ἐπιρρήδ η ν: φανερώτερον, παρρησιαστικώ

618쪽

' 642. βερέθρωνJ χασμάτων. 643. ἔτι τάρβος ἀνάψομαιJ ἔτι φόβον περιθήσομαι. 649. αἶψα δὲ τοίγε 'Pήβαν ωκυ.: ταχέως δὲ κατο5 λαβον τόν τε Ῥήβαν καὶ τον προ του Ῥήβα σκόπελον κωλωνοειδῆ ἔντα. κολώνη δὲ ἄκρα ουτω καλουμένη περὶ τὸν Λυκον ποταμόν. μέμνηται αυτῆς Νύμφις ὁ 'Hρακλεώτης ἐν τῶ περὶ φακλείας. 652. προχοὰς Φυλληίδας: Φύλλις ποταμὸς Βι-iο θυνίας. Aιψακός δὲ υἱὸς του Φυλλιδος καὶ νύμφης τινὁς ἐγχωρων, δς Φραον τὸν 'Aθάμαντος ἐξένισεν, - του κρι-ου οτε ἐξεφυγε τὸν θάνατον μέλλων σφαγιάζεσθαι. 653. υἷ' Ἀθάμαντος : τὸν Φριξον υποδέδεκται ὁ Λιφακὸς εἰς Κόλχους πορευόμενον. φασὶ δὲ ἐκεῖ σφαγια- i5 σθῆναι τῶ Λαφυστίω Αιί, καὶ μέχρι τοs νμ ενα τῶν Φρίξου απογόνων εἰσιέναι εἰς τὸ πρυτανεῖον ἐπελθόντα τινὰ ἐκουσίως τῶ προειρημένω Λιί. 658. καὶ ε υρείας π οταμοῖο ἡόνας : Aιονυσιος

ὁ 'Ολβιανὸς ἱστορεῖ τας ευρείας ὐόνας λέγεσθαι 'Aχιλλέως 20 δρόμους. 660. ὁμῶς δ' ἐπι εματι νύκτα: ημέραν δὲ καὶ

νύκτα ὁμῶς ἐν νηνεμία διῆγον κωπηλατουντες. 662. πλαδόωσανJ ἔνυγρον ἔτι Ουσαν. 667. χηλὰς σκη ρίπτοντ ε: τους ὁ νυχας ἐπερεί- 25 δοντες, ἐμπείροντες, ὁθεν καὶ τὸ σκηπάνιον.

σης ανέφερον καὶ ανῆγον τας κώπας. 671. αμφιλύκην μιν : σκοτεινήν. λυγη γαρ η σκοτία. καὶ λυγόφως ἐξ αυτου καὶ λυκόφως.

30 672. τῆμος ἐρημαίης νήσου: περὶ τῆς Θυνιάδος νήσου προείρηται, ἐς μέμνηται Νύμφις όυρακλεώτης. φησὶ

δε αυτὸν επτα σταδίους ἔχειν τqν περίμετρον. Καλλισθένης δὲ ἐν τῶ Περίπλω Dπὸ μὲν Ελλήνων φησι προσαγορεύεσθαι τήν τε χώραν καὶ την νῆσον Θυνιάδα, υπο δε τῶν δο βαρβάρων Βιθυνίαν.

619쪽

675. Τπερβορέων ἀνθρώπων : 'Γπερβορεους μοεἶναι τελέως φησὶν μόδοτος, ἐπεὶ εἰ εἰσὶν υπερβόρειοί τι-r ες, πάντως καὶ υπερνότιοι. Ποσειδώνιος δε εἶναί φη τι τους Υπερβορέους, κατοικεω δὲ περὶ τας υλπεις τῆς γταλίας. Μνασεας δε φησι νυν τους Τπερβορέους Λελφους Δλεγεσθαι. ματαῖος δε μέχρι των αυτοὐ χρόνων εἶναί φησιτο των Υπερβορέων ἔθνος. ἔστι δε αυτω βιβλία ἐπιγραφόμενα Περὶ τῶν Τπερβορέων. τιμῆται δὲ παρὰ τοῖς Υπερβορεοις Γο - πολλωνJ, διο καὶ ἐκεῖσε χωρῶν ὐφθη. τρία δὲ ἔθνη των Υπερβορέων, 'Eπιζεφυριοι καὶ ' ικνημίδιοι καὶ 10υζόλαι. 6S4. oψὲ δὲ τοῖον Ορφευς: τονυρφέα φασι καὶ μάντιν εἶναι. ἐν δὲ τῆ Θυνίδι νήσω ἱερόν ἐστιν Ἀπόλλωνος.Hρόδωρος ουν φησιν Κῶον 'Aπόλλωνα προσαγορευεσθαι καὶ βωμὸν αυτοί εἶναι ἐν τῆ νήσω, ου καθὁ ἄρθρου ἐφάνη αὐ- i5

πλευσαν.

686. εἰ δ αγετην νῆσον μέν: την νῆσόν, φθσι, ουτω καλέσωμεν, 'Eώου Ἀπόλλωνος.

695. χερμάσιὶ λίθοις μικροῖς. 20. ἐδι-εονJ ἀνεστρέφοντο. ἐξερέοντεςJ ἐξερευνῶντες. 696. κεμάδωνJ ἡλικία ἐλάφου. 699. εὐαγεωςJ ἀγνῶς. ἀνα διπλόα μηρία : των ιεοείων. διπλόα δέ, ξ 25 οτι δυο εἰσίν, ῆ ἔτι διπλούς αυτοῖς υπετίθετο καὶ ἐπετίθετο ἐπίπλους. Ιηπαιήων ο Ἀπόλλων λέγεται ῆτοι διὰ τὸ πέμπιιν

στέφανος.

706. Aελφυνην : τό ὁνομα τοὐ δράκοντος οἱ μὲν ἀρρενικῶς, οἱ δὲ θηλυκῶς εἶπον, ο καὶ βέλτιον. ἄλλως. δτι Λελφυνης ἐκαλεῖτο ο φυλάσσων τὸ ἐν Θελφοῖς χρηστήριον 35 Μαιάνδριος καὶ Καλλίμαχος εἶπον. δράκαιναν δὲ αυτήν φη-

620쪽

426 B

σιν εἶναι θηλυκῶς καλουμένην Λέλφυναν ὁ αυτος Καλλίμαχος. T07. ἐων ετι γυμνοςJ ἔτι ανηβος ων.

709. ἀδήλητοιJ αβλαβεῖς. θ τως γὰρ θέμιςJ ουτως γὰρ πρέπον ἐστίν. οἰόθι δ αυτή μόνη ἐφάπτεται των τριχῶν σου η Λητώ. Κοιογένεια η απὸ Κοίου τὸ γένος ἔχουσα ' Κοίου γαρ θυγατηρ ἡ Λητώ.TIl. πολλὰ δὲ Κω ρυκιαι νυμφαι: ἄντρον ἐν l0 Παρνασσφ Κωρυκιον. ώνομάσθη δὲ Παρνασσὸς ἀπὸ Παρνησσοὐ του ἐγχωρίου ηρωος, ως Ἐλλάνικος. υνδρων δέ, ἐπεὶ προσωρμίσθη η λάρναξ τos Λευκαλίωνος ' καὶ τὸ πρότερον Λαρνασσὸς ἐκαλεῖτο, υστερον δε κατὰ φθορὰν του στοιχείου Παρνασσός. Πλεῖστος δὲ ποταμός. τινὲς δὲ ανα-lb γινωσκουσι Πλειστοῖο περισπωμένως, ἐπεὶ καὶ υπό τῶνεγχωρίων λέγεται Πλειστός ως καλός. ἔστι δὲ ποταμὸς ἐν Αελφοῖς. την δὲ ἀναιρεθεῖσαν δράκαιναν Βέλφυναν καλεῖσθαι θηλυκῶς φησι Μαιάνδριος. Κωρυκιον ἄντρον ἐν Παρνησσῶ. κέκληται δὲ ἀπό 20 νύμφης Κωρυκίας, ης καὶ Ἀπόλλωνος παῖς Λυκωρευς, ἀφ' ου Λυκωρεῖς οἱ Βελφοί. Πλεῖστος δὲ ποταμὸς Βελφίδος. 712. θρασύνεσκον ἔπεσσιν : οτε, φησίν, ἐτόξευσε τὸν δράκοντα, ἐπεφώνουν αἱ νυμφαι του βάλλειν

αυτόν - - βέλος' ἐξ ου τὸ ἐφυμνων ἐγένετο ἰηπαιήων. 25 714. χορείη μέλψαν ἀοιδῆ: τῆ μετὰ χοροs λεγο

715. λοιβαζς ευαγέεσσιν : ώμοσάν, φησιν , o 'νο σειν ἀλληλοις' οθεν καὶ 'ομονοίας θεὰς χρυται ἱερόν.719. κυδίστην: ἀντὶ τοὐ κρατίστην θεῶν Ομό-M νοιαν τιμῶντες. πορσαίνοντες γὰρ ἀντὶ τοὐ τιμῶντες.

γρ. και κικλήσκοντες.

' δαίμοναὶ την Ομόνοιαν. πορσαίνοντεςl τιμῶντες. 722. ποταμ οὐ στόμα Σαγγαρ. : Σαγγάριος π

35 ταμὸς Φρυγίας. ὁ δὲ Μυρλεανὸς Σάγγαρον αυτὸν λέγεσθαί φησιν. Ἐρμογένης ἐν τῶ περὶ Φρχ)γίας φησὶν Σάγγαν τινὰ ἀσεβήσαντα περὶ την 'ειαν μεταβαλεῖν εἰς τοὐro To

SEARCH

MENU NAVIGATION