Apollonii Argonautica emendavit apparatum criticum et prolegomena adiecit R. Merkel

591쪽

Aμυκου, καὶ εἴ τις ἐκ τῆς δάφνης κλάδον λάβοι, εἰς λοιδορίαν ἀνίστησι. 161. συνοίμιονὶ συνώδι-' οἴμη γαρ ἡ ωδή. 162. περιδε σφιν ἰαίνετο : διεχέετο ἡ ἀκτή. καθ' υπερβολήν, καθὸ μυθευεται Ο Ορφευς κηλεῖν καὶ τὰ ἄψυχα. 5 δου δὲ ἐπινίκιον τῶ 'Aπόλλωνι. Θε ραπναῖον ἀπομέρους τον Λάκωνα. Θεράπναι γὰρ τόπος τῆς Σπάρτης οἱ δὲ πόλιν. ο δε , πολλώνιος τόπον ιερον 'AπόλλωνοςJ. l65. ἐκπεράτωνJ ἐκ του υπερ ὁρίζοντος ἡμισφαιρίου. 1 6b. ἀνα Βόσπορον ἰθυ.: τὸ απὰ Βυζαντίου προς ΙΟΚαλχηδόνα διάστ μα σταδίων ἐστὶν ΙεJ καὶ Βόσπορος ονομάζεται διὰ τό δοκεῖν την γὼ βουν ουσαν διαπορευεσθαι τοὐτον τον τόπον, ἐκ τῆς 'Ασίας εἰς την Ευρώπην διαβαίνουσαν, ῆ διὰ τὸ πάντας τους στενους πορθμους βοσπόρους καλεῖσθαι. ἔνιοι δὲ τους ἐπὶ του στόματος οἰκουντας τὸ πα- Ibλαιόν, εἴποτε ἐθέλοιεν εἰς τό πέραν διαβαίνειν, σχεδίας πηγνυντας και βόας ἐπιζευξαντας ἐπὶ τουτων διαπεραιουσθαι,οθεν καὶ ἁνομάσθαι την θάλασσαν. ἔστι δὲ καὶ ετερος Βόσπορος τῆς Σκυθικῆς, Κιμμερικὸς προσαγορευόμενος διὰ τὸ Κιμμερίους, ἔθνος Σκυθικόν, περι ἐκείνους οἰκῆσαι τοὐς 20 τόπους. οἱ δε φασι στόμα τῆς Μαιώτιδος λίμνης στενός

καὶ ἐπιμήκης ἐμφερὴς τῶ κατὰ τὸ Βυζάντιον Βοσπόρω. ἄλλως. περὶ του Βοσπόρου η ἱστορία παρὰ τοῖς παλαιοῖς διαφόρως λέγεται. Νυμφις μὲν γάρ φησιν ἱστορεῖν 'Aκαρίωνα ως ἄρα Φρυγες διαπλεῶσαι βουλόμενοι τον πορθμὸν κατε- 2bσκευασαν ναυν εχουσαν ἐγκεχαραγμένην προτομὴν ταυρου διαπλε υσάντων δε αυτῶν απο του εἴδους του περὶ τὸ σκάφος προσαγορευθηναι τὸ πέλαγος Βόσπορον. Ἐφορος δέ φησιν ἡρπάσθαι την γὼ υπὸ Φοινίκων καὶ διακομισθῆναι εἰς Αἴγυπτον, ἀνθ' ης τον βασιλέα τῶν Αἰγυπτίων πέμψαι μIνάχω ταsρον' τετελευτηκότος δὲ ἐκείνου περιιέναι αυτυυς

592쪽

παραδεικνυντας, καθὸ πρότερον ουκ ἐγίνωσκον τὸ ζῶοὐ τον-τόπον προσηγορεῶσθαι, δι' ου οἱ τον ταῶρον ἔχοντες ἔπλευσαν, Βόσπορον. οἱ δέ, καθὸ ὁ Φρίξος ἐπὶ κριοπρώρου σκάφους ἔπλευσεν. δυο δε εἰσι Βόσποροι, Κιμμέριος ο καὶ Θράκιος, ο πάλαι Μύσιος καλουμενος.

169. 4λιβάτωιJ ου ἀλιτεῖν ἔστι τῆς βάσεως, τουτέστιυψηλῶ καὶ ἀπροσβάτω. 170. ἐπαῖσσοντιJ ἀντὶ ΙτουJ ἐπενεχθησομένω.173. ἀλλὰ τόγ' ἔμπης : ἀλλα καίπερ Ουτω μέγα καὶ Ιο λάβρον ὁπαρχον το κsμα ομαλίζεται, εἰ ἀγαθοί κυβερνή

του τυχοι.

177. ἀντιπερην γαίη Θυνηίδι: διτταί εἰσι

Βιθυνίαι, ἡ μὲν ἐπι τῆς Κυρωπης, ἡ ἐπὶ τῆς 'Ασίας, καὶ ἡ μὲν ἐπι τῆς Ευρώπης περὶ Σαλμυδησσόν κεῖται ἐπὶ τῆς i5 Θράκης, ἡ δὲ ἐτέρα καθηκει ἐπὶ τον Βόσποροι καὶ ἐπὶ τοστόμα τοὐ Πόντου. ἔστι δὲ καὶ τρίτη Βιθυνία νῆσος περὶ τον Πόντον. ἔστι δὲ αμφίβολον εἰς ποίαν Βιθυνίαν φησίν, αμφοτέρων ουσῶν ἐπὶ τῶ πέραν. ἄμεινον οὐν την περὶ την

Κυρώπην Βιθυνίαν λέγειν. τῆ γὰρ ἐπιουσρ, φησίν, ημέραγ ἐν τῆ Βιθυνία τα απόγεια ἔδησαν, ώς δῆλον ἐκ τῆς υσίας εἰς την Ευρώπην. καὶ γὰρ ὁ Φινευς, ώς οἱ πλεῖστοι, ἐπὶτos Σαλμυδησσοὐ λέγεται ωκηκέναι, ῖς ἐστι τῆς Θράκης κατὰ τὰ αριστερὰ μέρη τον Πόντον εἰσπλέοντι. ἔστι δὲ καὶ ἐτέρα Βιθυνία νῆσος κατὰ τον Πόντον, ἐν y ἐστιν Ἀπόλλω

178. Ἀγηνορίδης ἔχε: ωγήνορος γὰρ παῖς ἐστιν, ῶς Ἐλλάνικος ώς δὲ 'Hσίοδός φησιν, Φοίνικος τos Mγήν ρος καὶ Κασσιεπείας. ομοίως δὲ καὶ υσκληπιάδης καὶ Ῥυτίμαχος καὶ Φερεκυδης φασίν. ἐκ δὲ Κασσιεπείας τῆς υρά- ω βου Φοίνικι γίνεται Κίλιξ καὶ Φινευς καὶ Λόρυκλος, καὶ υτυμνος ἐπίκλησιν ' γίνεται δὲ ἐκ Βιος υτυμνος. ἄλλως. Ουκ ἐν τῆ περὶ Βιθυνίαν, ἀλλ' ἐν τῶ πέραν τῆς Θράκης, ῆτις ἐστὶ τῆς Κυρώπης, ῶς ἀποδέδεικται. ἔνιοι δὲ αὐτόν ἐν τῆ Παφλαγονία βασιλευσαι ἱστορουσιν, ῆτις

593쪽

ἐστὶ τῆς 'Ασίας, ως φησιν Ἐλλάνικος. 'Aγηνορίδην δὲ

εἶπε τον Φινέα, καθὁ Αγήνορός ἐστι παῖς ' o δὲ Ησίοδος του Φοίνικος αυτόν φησι τοs 'Aγήνορος. πηρωθῆναι δὲ λέγουσιτον Φινέα υπὸ Ηλίου, οτι πολυχρόνιος εῖλετο μῶλλον εἶναι ἡ βλέπειν. ἔνιοι μὲν τοσαυτας ἐζηκεναι γενεὰς ἀπίθανον θεῖναι φασιν, πλείους αυτους γεγον ναι καὶ ἔτερον τον Φινέα εβδομον απόγονον εἶναι του Φοίνικος, προς δν απήντησαν ῆρωες. πηρωθῆναι δὲ αυτόν, οτι ἐπεβουλευσε Περσεῖ. Σοφοκλῆς δέ, ἔτι τους ἐκ Κλεοπάτρας υἱους ἐτυφλωσε Παρθένιον καὶ Κράμβον, πεισθεὶς διαβολαῖς δαίας τῆς αυ- 10 τῶν μητρυιῆς. ὁ δὲ Ἀπολλώνιός φησι πηρωθῆναι αυτον καιπρος τῶν Αρπυιῶν κακῶς πάσχειν, ὁτι ανέδην πῶσι καὶ διαρρήδην ἐμαντευετο ' φησὶ γάρ ου δ' ὁσον ὀπίζετο καὶ

181. Ουδ' οσσον οπίζετo: ουδὲ ἐλάχιστον του Λιὸς l5αυτου ἐπεοτρέφετο τα θεῖα ἐνθυμήματα πῆσιν ἐμφαίνων. λέγων γὰρ πάντα τὸν νουν τοῖς ἀνθρώποις, -δεμίαν χρείαν αυτοῖς τῶν θεῶν κατελίμπανεν. δτι δὲ ηρχεν ὁ Φινευς μέχρι του Βοσπόρου Θρακῶν πάντων τῶν ἐν τῆ Ἀσία εἰσὶ ὁὲουτοι Βιθυνοί τε καὶ Παφλαγόνες) Φερεκυδης ἐν τῆ ς φησί. 20 πεπηρῶσθαι δὲ Φινέα φησὶν 'Hσίοδος ἐν Μεγάλαις υοίαις οτι Φρίξω την οδὸν ἐμήνυσεν, ἐν δὲ τῶ γ Καταλόγων, ἐπειδὴ τὸν μακρὸν χρόνον τῆς ἔψεως προέκρινεν. παῖδας δὲ αυ- του φασι γενέσθαι Μαριανδυνὸν καὶ Θυνόν, καὶ απὸ μὲν Θυνου Θυνηίδα, απὸ δὲ Μαριανδυνου Μαριανδυνίαν προσ- 2bαγορευθῆναι λέγουσιν. - 185. ὀνείασινJ σιτίοις, βρώμασιν. 191. μυδαλέηνὶ μυσαράν. 192. μὴ καὶ λευκανίην οἱ μὲν τὸ ἀπηρτημένον τοὐ γαργαρεῶνος, Ἀμερίας δὲ τὸν λαιμὸν καὶ τὸν βρόγχον. 30195. ων οἱ ἰόντων : ων ἐλθόντων ε αρτο αυτῶ ἐκ Βιὸς ἔνασθαι τῶν ἐδεσμάτων ἄν προσφέροιτο. ἐκήωενὶ ρσθετο.

197. ἀ κ η ρ ι o ν . -αφυχον ὀνειράτιον δια το καταλελεπτύνθαι υπὸ τῆς νόσου. 35

594쪽

200. πίνω τέ οἱ τῶ ἐυπω ὁ κατεσκληκὼς αυτουχρῶς ἐρρυπαίνετο. 201. τὸ δέρμα ἐντος μόνον τα ὀστέα συνεῖχεν.b 203. κάρος : κάρος δὲ αDτὀν κατέσχεν, τουτέστι σκό- τωσις. την δὲ γῆν διὰ την σκοηοδιi ων ω θη φέρεσθαι- ωσεὶ εἶπεν ὁτι ἀήθη τqν γῆν ἐπικεῖσθαι εαυτῶ.

205. ἀβληχρῶ ἀσθενοποιῶ ὴ ἀσθενεῖ, κατὰ

στέρησιν του βληχρου. ὁ δε νους, υπο τῆς λεπτῆς ἐκείνης 10 διὰ την σκότωσιν καταφορὰς ἐκειτο ἄφωνος. κώματι θευπνω, ἐκλυσει' καί ἐστι κατὰ συγκοπὴν απὸ του κοίμημα,ώς οῖμημα οἶμα, καὶ δόμημα δῶμα, καὶ τροπῆ τῆς Οι δι- φθόγγου εἰς ῶ κῶμα.

206. π ερ ι σταδ όν: ἀντὶ του περιεστησαν συναθροι- 15 σθεντες ἐπ' αυτόν. καὶ ἔταφον ἀντι του ἐξεπλάγησαν.

βάθους, διὰ την ασθένειαν ἀναπνεῖν τε και λαλεῖν ου δυνάμενος ' τὸ μόλις ουδὲν ετερον ἡ τὸ τῆς νόσου σφοδρον καὶ μέγα αἰνίττεται. Λιονύσιος δε ἐν τοῖς 'Αργοναυταις φη- 20 σιν ἀναιρεθῆναι τὸν Φινέα υπὸ Πρακλέους ἰδοντος τους παῖδας ἐν ἐρημία και μαθόντος ἔτι υπὸ Φινέως ησαν ἐκβεβλημένοι κατὰ διαβολὴν Σκυθικῆς γυναικός, ην γεγαμήκει ὁ Φινευς παραιτησάμενος Κλεοπάτραν. γεγόνει δὲ τοὐ Φινέως καὶ πρεσβυτης κατήγορος παρὰ τs IIρακλεῖ. διοπερ

25 Ηρακλῆς αναιτίους ευρὼν τους παῖδας κατήγαγεν εἰς την πατρώαν οἰκίαν, Φινέα δὲ ἀνιστάμενον καὶ θελήσαντα καταποντίσαι τόν ετερον τῶν παίδων λακτίσας ο Πρακλῆς ἀπέκτεινεν. τρος δέ φησι τὸν Αἰήτην γνόντα οτι τους Φρίξου υἱους εχ σεσωκὼς ταῖς μαντείαις, καταράσασθαι πυ-30 τῶ, τὸν δε Ηλιον ἐπακουσαντα πηρῶσαι.

212. υμεῖς ἀτρεκέως: λείπει τὸ ἐστέ. o-λογος, ἔτι μοι ὁ νους διὰ τῆς ἐμῆς μαντείας εκαστα οιδεν. δια δὲ τουτου ουδὲν ετερον ἡ την τέχνην ἐπαγγελλόμενος λέληθενώς αυτοῖς εἰς συμμαχίαν παρακαλῶν. 35 2l 3. χάριν νυ τοι ἁ ἄνα αναφέρω σοι χαριν καμπερ ῶν ἐν κακοῖς.2lb. ους βίγιστος : ὁστις φοβερος ἐστι τοῖς αμαρ-

595쪽

τάνουσιν εἰς ἱκέτας. κυρίως δὲ προς τα υποκείμενα ου Σενίου Βιός, ἀλλ' Ἱκεσίου μεμνηται, ἐπεὶ καὶ αυτὸς ώς ἱκέτης ἐσtὶ των ηρώων διὰ την κατεπείγουσαν χρείαν. 216. Φοίβου τ' ἀμφί: τοὐτο η ώς μάντις η ώς αλτιον του πλου τον θεὸν γεγονότα φησίν. b218. χραίσμετέ μ οι: βοηθεῖτέ μοι. τὸ γαρ χραισμεῖν Κλειτόριοι λέγουσι τὸ ἐπαρκεῖν. ἀπὸ βαρυτόνου δὲ κέκλικε, -s χραίσμω, ῶς βαίνω βαίνετε. τὸ γὰρ περισπώμενον χραισμεῖτε.

221. ἀμήρυτον : γράφεται καὶ ἀμήρυον, τουτέστιν ΙοατΩεστον καὶ διηνεκῶς ἐπιμένον, ἀπέραντον, η τὸ τέλος μηθον. λέγει τὸ θάνατον μη ἔχον. η δὲ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν

μηρυομένων ἐρίων. 222. ποος δ' ἔτι πικρότατον πλέον τὸ πάθος ποιῆσαι βουλόμενος ἀπ' αυτου του πάθους ηρξατο. ὁ δὲ Ι5-υς, πρὸς δὲ τοῖς ἄλλοις κακοῖς πικρότατον ἄλλο ἐπ' ἄλλω ἐπικρέμαται. ἀφράστοιο-ἀνεπιγνώστου, ἀπροοράτου, ἀδηλου. 225. αλλά- κ ε βεῖα: ουτω ταχέως ἐκ του αφανοῶς ἔρχονται. κακῶς δὲ τό ἐόν τέθεικεν ἀντὶ τos ἐμόν εἰπών. 20- ἴσχωὶ ἔχω. 226. μεμηλώς: φροντίζων. τοὐτο δὲ δαιμονίως εἰ- lπεν. - γὰρ ἔφη ευωχούμενος η ἐσθίων, αλλὰ μόνον φροντίδα τροφῆς ἔχων, ῖνα τὸ πάθος ἐπάρη.234. ἐληλάμενον ἀντὶ τos κεχαλκευμένον. ὁ ἀδάμας δὲ στερεοὐ σιδήρου εἶδος. 232. αλλά με πικρή: ἡ πολυβλαβής. τοsτο δὲ πρὸς

πλείονα ἔμφασιν, ο&ωεὶ ου μόνον φέρειν την ὀδμήν, αλλὰ καὶ ἔδραίως μένειν διὰ τὸ τυφλώττειν. 234. τὰς μὲν θέσφατον : τὰς 'Αρπυίας. τῶ δὲ θέ- Βοσφατον σφόδρα ἀναγκαίως ἐχρήσατο, ῶσπερ καὶ κατὰ ἀνάγκην γινομένων. τὰς 'Αρπυίας πέπρωται υπὸ τῶν Βορεαδῶυ ἀναιρεθῆναι. 235. ου δ' ὀθνεῖοι: -κ αλλότριοι δὲ οντες μοι μη θήσουσιν. οτι ἡ συγγένεια προθυμοτέρους πάντας πρός 3bευεργεσίας ποιεῖ καὶ ριπίδης φησίν

596쪽

Ελληνικόν τι τον νόμον τιμῶν αεί.

238. τῶν δὲ κασιγνήτην : Κλεοπάτρα Βορέου καὶ ουδρειθυίας θυγάτηρ, αδελφη τῶν περὶ Ζήτην και Κάλαζν, ην ἔγημεν ὁ Φινεές. γεγόνασι αυτῶν παφες Παρθένιος 5 καὶ Κράμβος. 240. ἴσκενJ ἔλεγεν. 241. περὶ δ' αὐτε δύω ἴσως διὰ την συγγένειαν

τοὐς Βορεάδας πλέον οἰκτείρειν φησίν. 243. ἀσχαλόωντοςJ δυσφορουντος. lo 244. στυγερώτερονJ ἐπιπονέστερον.

246. ἡ- θε Οὐς ὀλοῆσιν : αρα εἰς τοὐς 'εοὐς ησμβησας καὶ ημαρτες κακοτροπια τινίς η ἀτροπίησι, τουτέστιν ἐκτραπεὶς τῆς ορθῆς καὶ δικαίας ὁδου, παρὰ την ατραπόν, η ἐστιν οδός. 15 - ἀντὶ τοὐ παρὰ γνώμην τῶν θεῶν μαντευόμενος.

248. ἀτυζεταιJ φοβεῖται, καταπονεῖται. 249. εἰ δη πρόχνυ γL: εἴπερ ἡμῖν ταυτην την τι-

μην παρέθετο τὸ δαιμόνιον, ἄστε σοι βοηθῆσαι. ο δὲ λογος καθ' υπέρβατον, ῖν η Ουτως' ἄμμι γε μην νόος ἀτυ- 20 ζεται ἱεμένοισι χραισμεῖν' ἀρίζqλοι γὰρ ἐπιχθονίοισιν α θανάτων ἐνιπή, εἰ δη πρόχνυ γέρας τόδε πάρθετο δαίμων. ἄλλως. ημεῖς δέ, εἰ ὁντως ἔχομεν παρὰ του δαιμονίου τὸ γέρας, δεδοίκαμεν μη ἄρα χαλεπήνη τὸ θεῖον. 2b 250. μεγάλως ἔκδηλοι καὶ ἐναργεῖς αἱ τῶν θεῶν κολάσεις εἰσίν. 252. ἔστ ανJ μέχρις αν. 253. θεοῖς ἀπο θυμοὐ ἔσεσθαι : ὁτι γὰρ τό τοῖς ἀσεβέσι βοηθεῖν εἰς τοὐς θεοῖς ἔχει ασέβειαν καὶ Εὐριπίδης ω φησίν

597쪽

του ποιητου , μὰ γὰρ Ἀπόλλωνα διιφιλον. ἐπέβαλλε γαρ μάντει εἰς πίστιν ἄγοντι τον προστάτην αυτου τῆς τέχνης ὀμνυειν θεόν. 259. καὶ τόδ' ἐπ' οφθαλμῶνι ολοον νέφος γρ. καὶ ἀλαόν. κατηγορουσί τινες του σπολλωνίου ώς Ουκ ευ bτον Ορκον τομον εἰσαγηοχότος. ὀμνυει γὰρ καθ' ων κινδυνευσαι Ου δυναται. ὐητέον οτι ἐμπαθέστερος γίνεται

ὁ Οὐκος, οταν τις κατὰ τῆς ἰδιας ὀμνυρ συμφορὰς Ου - Ζῆν Ἀγέλαε, καὶ ἄλγεα πατρος ἐμοῖο.καὶ Αημοσθένης , μὰ τους ἐν Μαραθῶνι προκινδυνευσαν- 10τας καὶ τοὐς ἐν Π ταιαῖς παραταξαμένους. - ἔθος ουν ἀρ- χαζον πρῶτον θεους ὀμνυναι, εἶτα ἐπάγειν καὶ τὰς ἰδίας συμφοράς. καὶ τόδ' ἐπ' οφθαλμῶν : ἀλαον νέφος φησί, τοτυφλον νέφος καὶ ἡ ἐπικειμένη μοι ἀχλύς. συνηθες δὲ τo i5 κατὰ τῶν ἰδίων συμφορῶν ὀμνυειν. 260. οῖ μὴ δ' οἶδε: οῖ μηδὲ Ουτοι ώς ἐπιόρκω ευμενεῖς εἴησαν ' παρὰ το υμηρικόν εἰ δέ τι τῶνδ' ἐπίορκον, ἐμοὶ θεοὶ ἄλγεα δοῖεν.263. κουρότεροι: το συγκριτικον ἀντὶ ἀπολελυμέ- 20νου κεῖται του κουροι. καὶ ημεῖς πολλάκις λέγομεν νεώτε-οοί εἰσιν ἀντὶ του νέοι, καὶ παρὰ τῶ ποιητῆ ,, δεξιτερὴν ἔλεχεῖρα ἀντὶ του δεξιάν.

πεπονήατο : προς την τῶν νέων σπουδὴν καὶ ταχυτητα το πεπονήατο, οἷον ἐνεργῶς ἐποίουν, ἡτοίμαζον. 25

σθιον-ἔσχατον. το δὲ ἐπεσσυμένας προς την ἀθρόαν πτῆσιν τῶν 'Αρπυιῶν εἶρηται. 268. ἀπρόφατοι ἀντὶ του ἀπροόρατοι, ἀπροφάσιστοι, οι- ἄνευ προφάσεως καὶ ἐποχῆς καὶ υπερθέσεως, παρόσον μτοῖς προφασιζομένοις παρέπεται υπέρθεσις.

269. κλαγγῆ μαιμώωσαι : ώρμων μετὰ κλαγγῆς ἐπιθυμοὐσαι τῆς τροφῆς. τοὐτο δὲ ώς ἐπὶ ὀρνέων ἁρπακτικῶν. καὶ γὰρ ἐκεῖνα πρὸ τῆς ἀρπαγῆς κλάζειν φιλεῖ. καὶ τὸ

μεσσηγυς κατὰ ἀθρόαν ἐπίπτησιν και τάχος αναφέρεται. 35

598쪽

271. καταβρώξασαιJ καταφαγούσαι.υπερ πόντοιο : οτι διὰ του Αἰγαίου πόντου καὶ του Σικελικοί αὐτὰς ἐδίωκον Φερεκυδης ἐν εκτη φησί.274. φάσγαν' ἐπισχόμενοι: τὰ ξίφη ἐν χεροῖνο ἔχοντες παραπλησίως ἔτρεχον ὀπίσω αυτῶν. 275. ἀταρ Αιος Ουκ ἐνεπ.: ου γὰρ αν, φησι, χω ρὶς του Αιὸς ταῖς 'Αρπυίαις ηκολουθησαν. 276. ἐπεὶ ζεφυροιο: ητοι ταχίονες των πνοιῶν του

λιβός, η ἴσα ταῖς πνοαῖς ἔτρεχον, ὼς Ησίοδός φησιν. ἐπεὶ

Io πάντοτε αἱ Αρπυιαι καὶ τὰς τοὐ ζεφυρου ἀέλλας παρεπέτοντο, εἴ ποτε εἰς τὰ του Φινέως ἔρχοιντο η ἐκεῖθεν υπαναχωροῖεν. ἄλλως. αἱ τῶν ανέμων συστροφαὶ πνοῶν εἰσι ταχυτεραι. συμβαίνει μεν γὰρ την πνοην παρατετάσθαι. καὶ ἐμβραδυνειν. η δε ἄελλα ταχυτερα καὶ κουφοτέρα ἐστὶ τῆς πνοῆς. i5 καὶ ευλόγως' ταχύτατος γάρ ἐστιν ὁ ζέφυρος τῶν λοιπῶνανέμων, ως καὶ πιμηρος νῶι-καί κεν ἄμα πνοιῆ ζεφυροιο θέοιμεν, τον περ ἐλαφρότατόν φασ' ἔμμεναι.279. 4ε πρόκας ἰχν.: ζῶόν τι ομοιον ἐλάφω ο λεγο- 20 μενος νεβρός. Λιονυσιος δέ φησιν ὁ 'Aθηναιος ἐν ταῖς Κτίσεσι τας ἐλάφους οἴτω λέγεσθαι πρόκας, ὁθεν και Προκοννησος, ἐπεὶ ἐν τα ρ πληθυουσιν ἐλαφοι. οἱ δὲ Προχων σον λέγουσιν εἰρῆσθαι απὸ τῆς προχόου, ἐν ἔχουσα τοῖς Μιλwίοις ἀπήντησεν ἡ παρθένος οτε την ἀποικίαν ἐστέλ- 25 λοντο. οἱ δὲ Προχόννησον ἐτυμολογουσιν, καθῶ πρότερονουσα νῆσος υπό τινων προσεχώσθη. υπό τινων δὲ Προκόννησος καὶ Ἐλαφόνησος ἐκλήθη. Φιλητὰς δέ φησι πρόκας

λέγεσθαι ἐλάφους τὰς πρώτως τικτομένας, . Dιον πρωτοροτόκους. 30 ἰχνευοντεςJ ζητοὐντες. 280. τυτθόν τιταινόμενοι: μικρον δὲ αποθεν μετὰ διαστάπεως ἔτρεχον.

28 l. μάτην ἀράβησαν προσδοκῶντες ἀεὶ διὰ τὰ

σφόδρα ἐγγυς εἶναι καὶ δάκνειν καὶ ἐπιψαυειν δοκεῖν.

599쪽

282. μάλασχεδον ἀωσοντεςl πλησίον τῶν 'Αρπυιῶν ὁρμῶντες. 283. ἐπέχραον η λιθα πολλάκις, φησίν, ἐθελῆ- σαντες αυτας πλῆξαι μάτην ἐπήνεγκαν τας χεῖρας.

285. ἐπὶ πλωτῆσι : ταῖς περιπλεομέναις η βρεχομέναις πανταχόθεν υπο τῶν κυμάτων. φησὶ τὰς Στρο- φάδας νήσους. καὶ αλλοι δὲ λέγουσι παρὰ τας Πλωτας καταληφθῆναι τὰς 'Αρπε ιας, αἶ νῶν Στροφάδες καλοῶνται. loεωὶ δὲ αἱ νῆσοι αυται ἐν .τῶ Σικελικῶ πελάγει, ας ὁ ποιητής φησι ., νήσους τε Καλυδνας. - 2S6. εἰ μη ἄρ ώκέαγρις: ἄλλοι τον Ερμῆν φασιν. ἀστειως δὲ ταυτρ τῆ θεῶ τὸ κωλυσαι τους Βορεάδας δίδωσιν, ητοι οτι ἄγγελος, η οτι τῶν Αρπυιῶν αδελφή. i5292. ὀπιδνοτάτη τιμια καὶ ἐπιστροφῆς αξία, παρὰ την ἔπιδα, την ἐπι στροφήν. ήιγίστη δὲ φρικτή. δια τὸ τιμωρεῖσθαι τους ἐπιόρκους. 295. εἰξαντεςJ πεισθέντες. 296. Στροφάδας δέ: Στροφάδας φησι κεκλῆσθαι γδιὰ τὁ τους Βορεάδας αυτόθεν υποστρεφαι στραφέντας εἰς τουπίσω, λαβὼν παρὰ 'Aντιμάχου. οἱ δὲ Στροφαδας φασὶν αυτὰς κεκλῆσθαι, καθὸ ἐπιστραφέντες αυτόθι ηυξαντο τῶ Λιὶ καταλαβεῖν τὰς ρπυίας. κατὰ δὲ Ησίοδον καὶ 'Aντίμαχον καὶ Ἀπολλώνιον οὐ κτείνονται. 25297. πάρος Πλωτὰς καλέοντες : αἱ Πλωταὶ νῆσοι μετωνομάσθησαν Στροφάδες. μέμνηται αυτῶν καὶ Ἀντίμαχος ἐν τῆ Λυδs. οτι δὲ ηυξαντο οἱ περὶ Ζήτην τψ Λιὶ στρα- φεντες λέγει καὶ Ησίοδος ἔνθ' οὐ ' ευχέσ ν Ηἰνη- υφιμέδοντι. Mἐστι γὰρ Αἶνος ἄρος τῆς Κεφαλληνίας, οπου Αἰνησίου Βιος ἱερόν ἐστιν, ου μνημονεύει Κλέων ἐν Περίπλφ καὶ Πμο-

600쪽

σθενης ἐν τοῖς Λιμέσιν. Ἀπολλώνιος μὲν Ουν την ἀποστρέψασαν τους περὶ Ζῆτην γριν λέγει, 'Hσίοδος δε Ερμῆν. αἱ Πλωταὰ νῆσοι κεῖνται ἐν τφ Σικελικῶ πελάγει. 299. κευθμῶνα κοιλάδα τῆς Κρήτης κατέδυσαν. 5 τοὐτο δε φησι καὶ Νεοπτόλεμος. ὁ ἴδη τὰ Ναυπακτικα ποιήσας καὶ Φερεκυδης ἐν ς φασὶν εἰς το σπεος αυτας φυγεῖν

300. μεταχρονίηJ μετέωρος. 301. πινόενJ ρερυπωμένον. io 302. φοιβήσαντες : τὀ ῆυπαρον σῶμα καθάραντες. φοῖβον γαρ τὸ καθαρόν, οθεν καὶ Φοῖβος όυκόλλων διὰ τὸ καθαρόν. εἶπεν γαρ πίν φ δέ οἱ αυσταλέος χρως, απεσκληρυμμένος τρο μπρ' ἐτυγχανε. φοιβήσαντες ουν λαμπρύναντες, καθάραντες. 15 ἐπικριδὸν ψευσαντοJ ἐπικρίναντες εθυον.

306. ἀρπαλέως αδηφαγῶν ἡσθιεν, ἴσην ὀνείρου

ηδονὴν ἔχων, μη πιστευων μηδὲ νυν εἰ ευωχεῖται δι' α πέμπονθεν, αλλ ωσπερ ὀνείρατα εἶναι δοκῶν. 310. πείρατα: α δεῖ αὐτους διαπεράσαι ' η τα τέλη.2ο ανυσιν δέ, ἀστείως καὶ καιρίως ταυτη τῆ λαει ἐχρήσατο. ανυσθῆναι γαρ κυρίως τὸ μετὰ καμάτου τι ποιῆσαι, ως καὶ μέχρι νυν φαμεν. 311. κλυτέ νυν: τὸ νυν ἀντὶ του Ουν. διὰ δε τουουν ωσπερ οφειλομέν ν την μαντείαν αυτοῖς ἀποδίδωσι λέ- 25 γων, ἐπακουσατε ουν ωσπερ τὸ χρέος ἀπολαμβάνοντες. τοὐτο δέ φησιν, ῖνα μη υστερον ὀχλήσωσιν αυτὸν τό ἀκριβὲς ζητοsντες. καὶ δαιμονίως τούτου την αιτίαν τοῖς θεοῖς περιάπτει καὶ Ουχὶ εαυτ', λέγων, οσσα δ' ὁρωρε θεοζς

30 312. Ορωρεὶ ἀντὶ του υπάρχει. 3l4. χρείων ε ξείης: μαντευομενος πῆσιν ἐφεξῆς καὶ τελείως. παρατίθησι δὲ αυτου τὰς συμφορὰς ῆδη, δη-- λῶν ώς Ουκ ακριβῶς αυτοῖς ουδὲ ἄκρως μαντεύεται, εἴγε διὰ tosto ἐβλάβη 35 315. ἐπιδευέα: μη τέλεια, ἀλλ ἔτι ἐνδέοντα λογια τοῖς ἀνθρώποις ἐκφαίνειν, ῖνα καὶ τοὐ θείου χρείαν εχωοι.

라틴어 텍스트