장음표시 사용
111쪽
τῶν τε επιστολων εκατερων, πλην των πανυ αναγκαίων, διοίκησιν αυτη ε πιτρίψας,
και το ἔνυ α αυτῆς εν ταῖς πρὶς την βουλην ἐπιστολαῖς ἔμιοίως τω τε ιδίω καὶ τωτωγ F ρατὶυματων, οτι σώζεται, μετ ἐπαίνων πολλων ε γραφων. Tί γαρ δῆ λέ- ὀιν, ἔτι και ησσταζετο δημοσία παντας τους πρίτους, καθαπερ κο ἐκεί ος. Ἀλλ' γ μεν καὶ μετα τούτων ἔτι μαλλον ε*ιλοσίμι.
LXVI. Σαν ἔβη i 3 ταῖτα τα γραμματα ει την Ἀντιόχου προς την Πουλίαν παρα-
112쪽
Iuliam Augustam semper calumniatus sit, & in eam ac de matronis nobilibus tormentis quaesiverit, quae ob earn causam philosophabatur, A tempus cum Sophistis transigebat. LXIV. . Philostratus Flavius, Tyrius ut puto rhetor; Alius enim Atticus Tyrius igitur iste Erat, ut ipse in suis libris describit, Unus E choro Rhetoriuri atque scribar na, Iuliae sorti existenti Reginae.
Conjux autem ipsa non dicit emus esset regis. LXV. Qua in re caeterisque omnibus minime obtemperabat matri, iusta & iuilia monenti, licet ei curam libellorum atque epistolarm In utriusque generis, praeter admoduni necessarias, commisisset, ejusque nomen pariter cum suo A exercitus nomine poneret cum maximis laudibus in epistolis, quas mittebat ad senatum, dum omnes valere scriberet. Nec opus est referre, ab hac omnes primarios viros salutari non secus quam ab illo consuevisse. Sed ea nihilominus philosophabatur.
LXVI. Forte accidit, ut hae litterae Antiochiam perferrentur ad Iuliam, eui mand
turn erat, cuncta, quae mitterentur, discerirere, ne ad Antodinum, occupatua in terra hostili, Histra multitinio litterariim mitteretur LXVII. Caeterum Iulia, Tarantis mater, quae tum erat Antiochiae, cognita filii eaede, ita affecta est, ut se graviter percuteret, ac mortem sibi conseiscere conaretur. Eum enim, quem vivum oderat, lugebat mortuuin, non quod cuperet
illum vivere, sed quod ipsam vitam privatam degere oporteret, ob eamlue causam vexabat Macrinum Omnibus continneliis. Sed postquam ille non nudo
113쪽
γένους ἰπὶ μεγα αρθεῖσα, και εν τη του ανδρος γ μον- περιαλγως πανυ δα τον Πλαυτιανον ζ σασα, των τε Γεων τόν τε νεώτερον εν τοῖς αυτῆς κόλποις κατασφαγέντα ἐπιδουσα, καὶ τον πρεσβύτρον ζωρα τε αεὶ δια φθόνου εχουσα, καὶ φονευ εν-τα ουτω μαθοῖσα, της αρχῆς ζῶσα ἐξέ πεσε, και εαυτὴν προμ ατε ργασατο ἔστί τινα ες αυτην α πεβλέψαντα μη πανυ παντας τους ἐυ ταῖς μεγάλαις εξουσίαις γε- νομ νους μακαρίζειν, ἄν μὴ καὶ δον τις ἀυτοῖς του βίου αληθης, καὶ ακ ρατος καὶ ἀκραιφνης καὶ δαρκὴς ὐπαρχη. Καὶ τα μὲν της Ἱουλίας zυτως ε ε' τό, τε σῶμα αυτηε ες την Pωμην αναχθεν εν τω του Γαiου του τε Λουκιου μνίματι κατετέθη.Υπιρον μείοι και εκεῖνο, ῶσπερ και τα του Γετου - α, προς τῆς Mαισης τῆς αδελφῆς αυτM εs το του Ἀντωνινου τ-ένισμα μετεκομίσθη.
114쪽
nihil de regio famulatu eius, aut de stipatoribus, quos secum habebat cust diae causa, immutavit, verum etiam inulta ad eam percommode scripsit, coepit bona spe iniecta desiderium mortis deponere. Post ubi Macrinus intellexit, quae convitia sibi ab ea facta essent, quanquam illa nihil ad ipluni scripserat
contunieliose, sensuque eam nonnihil cuna suis Inditibus moliri:, ac regnitio affectare, ut Semiramis & Nilocris sederant, quarum in patria ipsa iere nata erat, mandavit, ut quam celerrime Antiochia, quo vellet, proficisceretur. Thim Ixilia abjecto vitae desiderio, inedia consti inin moritur. Acceleravit ei morien cancer, quern quum jam multo tempore habuisset in mainnaa qtii eicentein, percusso pectore irritavit, atque is ad inortem ei secit.
LXVIII. Quum inati Isset Iulia, quae de ipsius filio fuissent is ita, vitae diantis prorogandae studi uiri ariecit. Qtiuinqtie nonnihil dc a cancro, quein in trianina illa longo tanti a te napore qtii escentena, iis itinc irritavit verberibus, qhiibtis planctu propter oblitini lilii, sibimet ipsa pectus percusserat, aditivaretur, auia cedente tandem inedia, vivendi finem iecit. Ac illa qhilae in in hune ino dum ῆ genere plebeio in altuin evecta, posteaquam ilia perante marito vitam in dolore gravi, propter insumas Plautiani exegi isset; alteruinctile filioruni sito rum, natu minorem , in sinu sito caesum vidisset; in orem, dirim vivet et, odio seniper habuisset; & ita, ut dixi naus, intersecthim accepisset; imperii de culmine viva dejecta suit, ac praeterea se ipsam consecit. Quo fit, ut in eam quis intuens, non adminitim omnes, qui magnam ad potestatem pervenere, x pro beatis habere debeat; nisi etiam vera cluaedam & sincera voluptas, & conia fians ac perpetua selicitas accedat. Haec rerum Iuliae conditio fuit. Cadavet ejus Romana avectum & C i Luciique monumento suit illatum; seeundunt
irae vero sicut & ossa Getae in Λntonini sanum a Maesa, ipsius sorore, trans se
115쪽
λαο Θεοία τε η Mαντινικη, i II) και 'Αξιοθεα - Φλιασία. 'O τε καὶ Διονυσιος προς αυτον γρ*φων τωθασι κως, φησι, εα πιο 'Αρκαδκης σου ριαθητρίας ετιτην φιλοσοφιαν καταμα ἄν ' και Πλατων μὲν ατελεῖς φόρων τους παρ' αυτον φοι- τωὐας ἐποίει' συ δὲ δασμολογεῖς, και παρ' ἐκούων και ακόνθων λαμβάνεις.
η Φλιασία. LXXII. Uυ 1 1 μααρὶν τουτων ἀν ην και Σ πευσι πχους , ὁ Πλατωνος ακουδὴς καὶ συIγενης. Διονυσιος γουν ό Tυραn ος ἐν ταῖς προς αυτον επις-ολαῖς καὶ τα της Φιληδονιας αυτοῖ δεξερχόμενος, ἔτι τε τῆς φιλαργυριας ἐρανίζεσθαί τε παρα αο λων αυτον λελεγχων, ἰνιιδίζει και τον Λασθινείας της Σαρδικης I33 ιται ραῶ
116쪽
Miooea Phliasia, quae, in Dieaear us auctor est, virili tuebatur veste.
LXX. Fertur & Platonis discipulas, Lastheniam Mantineam & Axiotheam Phliasiam ipsum quoque audivisse. Quo etiam tempore Dionysius ita ad illum moris daciter scribens ait: Et ex Arcade discipula tua Philosophiam discere possu-ιnus. Et, Plato quidem gratis sua limina terentes doccbat, tu vero tributa exigis, & h volentibus & nolentibus accipis. LXXI.
Apud Platonem philosophabaritur Lasthenia Arcadia & Axisibea Phli
Ab his Speusippiu Platonis auditor & cognatus procul non aberat. Itaque Dionysius Tyrannus suis ad eum epistolis cum ejus avaritiam voluptatisque studium verbis executus suisset, pecuniam multis corrasisse objicit, Lastheniae Sardinianae amorem exprobIat.
117쪽
io MULIER UΜ GRAECARUM LXXIII.
Qiλ AD; i 16) ην και Σπευσιππτος ἷ Πλάτωνος συλεν ς και - της σχολῆς. Διονύσιος γοῖν ό τῆς Σικελιας τυραννος εν προς αυτον επιστολὴ κατατης cpιληδονιας ὰuτου ἰιπων, και Φιλαργυρίαν ἀυτῶ ονιι δε ζει, καὶ τω Λασθενειας τῆς 'Λρκαδικῆς ἔρωτα, η τις Πλάτωνος ηκηκόει.
πίλων. tue62 Au naeui lib. XII. cap. XII. Irag. S 6. D. is J Astipuereo Rhetor illa. II. Epist. a. P g.
go8. ecl. Bergitia. cis32 Tales senes repraesentaverat Arisophanti in moedia Glay σ, h. e. Seniam inscripta, quorum unum juvenile facinus apparet in munerato apud Asienaeum lib. III. pag. io9. nam mulieris in sero Fnes ven-d ciuis mercimonium diripuerirnt ; qualis L in Vesris extrema parte introducitur, qui cum alia multa proterve Deit, turn Dusmodi mulierena in foro secae, quam mmctabundus gestabat, puluivit, eique Nnradissip vit. Illi apud Arbenaeum dicuntur τὸ γῆρας ἀποβαλόglu, qui Bnectutem exueriunt, ut recte Lamu- ira interpretartur, reprehendens Ueunaen ersionem, di videtur Vir doctissitiriis in memoria habuisse Aristo. phaniciun τὸ - Pace, V. 336. Bιrtum 'isu in In hane ista dicentem vere commili L ilbivit Triogηιιι Comici : χιν μ' . δαίμων φιλοσοφοι συνεκισεν uali ara Deus philosi is tantus errat an Hii Z apud Arriae. III. Pg. I O . Ia tm. i6oJ Interpres videtur legisse a AMMUM, verit enim eoauiuuas: ἀδιαλυτα Pint, , nam Umveniunt suspieioso Epistolae Mne ἀσφαλισμενει. Potuit enim timere, ne Irimeneus aliquis aut Hereritur aut Fatis. eraser eas rimarentur; nam isti eius secreta soliti pro ferre. Laistitis lib. X. segm. s. 'Iδομε, Q
Hμιὸor mutaturus aliquid in fiteris, non a mpsecret,
Dis inuolam, in qua Iuspicatur tale quiae simul man
118쪽
Voluptuarius quoque fuit Speusippus Platonis cognatus & successor. Itaque Dionysius Siciliae tyrannus in sua ad euin epistola voluptatis studium reprehendit, avaritiam exprobrat, & amorem Arcadicta Lobnitae, quae Platonem au Le
Leontium Lamiae. Nihil ino ostiis est, ut videtur, marsias adolescenturiente sene. Henit ut me Epiciariis iste trachit, in omnibus rebus surgator, in omnibus suspicax; epistolas itulissolubiles mihi scribens, expellens ex horto. Ita me Venus ainet, si Adonis esset Prri prope octoginta natus annos, non eum tolerarem, pediculo
sum, morbidum & contectum probe velleribus pro panno. Qilousque tolerabit quis
datum esse, inmenit inibi scri Itim, ausestse in ref- omnia mira 3r, ema. . in I. est: onens me s. si erasceretur. Hinc & apud Lurianum ad :.te a s a rosas incnians, atractaδν'us Ioa ex Arto in Pseudoriranti, quales aliquot ibi docte & perspicue UOM ἰυιτ, tames in xii uerer, natus Iam, ueenarrat Pet. Ga dus de vita de moribus Epicuri es an ro: utar Ofonta. Qitis non ita eptissimum Seti lib. VII. cap. a. initiuin huius cpistola: citatis venit, ptorem pati uit XI pluraueaz, ex latibus versionibus literas amba: as. utcunque inlcra: biliter, quasi di- ean aestimans P Imnao ixquam vel Hecaten tam incas δυσαναλύτους, quarum sensua non facile re olvi Rn ab iis senex sileant; nam ipsa quident Venus A& retexi potest ; ut in analyticis, cum a demoti itin- Anelii sen ficie aetatis destitutum negligit. I ra..tionibus& argumentis remotiori, a ac pioinde obi cu- mori laus gradatim procellitur ad primorunt principionini ac sensuum evidentiam ; sed non adeo ob curua erat in scribericlo Di r s, & Leb tium erudita Inu lier non potest de talibus conqnem. Quod ad rem ipsam attinet, refert Dic ne, Laei ius in Epicuro Scgni. 6. dicere nonnullos Diculum compluribus naz-reir:cibus scribere, & inpriniis LGuila. Inidem paullo ante etiam fragmentu ni Epistolae E cura ad Leuarii rara memonu Iamrus. Idena.
i6iὶ Haec inire vertit Gessendus loco indicato. Sed afferam n iis versionem inde ab initio, ita ergo ille : Mbil est, ut res era me sine in Fortu nius, sim sane modo rga me Epicurras iste se habit, is et Similitar Pylli ago: istarum immunditiem sordes detestatur Arisb oti Comicus in Pylii otilla apud Lamiam lis. VIII. stam. 38.
risippus de philosopliis ab ipsus elegantia alienis zτως β αν εμι εθώμαζες, τὼς, νέας βα-
119쪽
aurem & aciue e retis vocat hos canories; cum si m. nea sint, omnino rarios esse oporteat, ne alia indigeant canone, & canoraes esse desiluitu. De ejusmodi
dissis,uo fuit disicitulas ; deriser, rhetorram sib=η-tor, subas laus, asymulator. Erat certe is Srerares, qui de re qualibet apte fabulari & acine atque eleganterclisserere posset; imirabantur Socratici; contra Dictar s eloquentiam negligetat, & Quin sectatorem licit u καλως ρητορεύσειν , apud Laistium X. segm. ii 8. itaque sine bubio & hic deridetulum se de sit, si quam o praeter ingenium situm voluis diox de secundus videri. Mem. Ι67in Lego . . ννησαι, quod 1e expressi in versione: σωφυνIσαι & casipare, & aemauuvia in requirit.
120쪽
IOIquis hune philosophii nil Habeat sibi sitas de rerum natura raras sententias iaci istortos canones; me autem, quae commode in ei juris sum, sinat absciue sto macho & molestia. Revera oppugnatorem hunc talem habeo, non qualem tu Lamia Demetrium. Nuntriuid enim licet inodeste vivere propter hunc hominem Z Socratem quoque imitari & garrire vult, & dissimulationibus uti; & in sar Alcibiadis alicujus habet 0Jollem, meque Xanthippem arbitratur se fama rum. Postremo equidem proripiam me, & quolibet potius sugiam, terram ter'ra commutans, quam epistolas eius illas inconditas tolerabo. Quod vero omnium gravissimum ti minime tolerabile ausus est, de quo etiam consilium Vesens petere, quid facto mihi opus sit, ad scripsi. Timarchum illum pulchrum
autem N isi in antur ea, sinus rem atque laudem a Persent, id Soeraras faciebat. Oponet autem ut adnuia uni ridiculum se & ineptum praebii rit Dirastus, cum tale quid comtus est; quia alio moribus erat simplicibuM & saeile ferre poterat etiam in os laiulantem. Sane tam alienus ab illa ironia videtur suisse, ut eam & in Sacra e improtui verit, ut Gera prodidit in Brino. euius locum adseritam: inguis me, Atticus in ireniam inam. quam in Socrate di ni fuisse. qua ilia in Platonis S Xenophontis N AEschinis libris titutir, faretam /Man- ριm tuto. Es enim Et minime i, uti hominis, S uus d m etiam faceti, cum-ωλιtia Geptatur, bane sibi ipsium detrahoe, iis tritivera iliadentem, eam araetant: ut apud Platonem Socrates in raris Itim ejera lati taui Protagoram, Hippiana, Prodi
In hac autem re convenit ei cum SMνase, nisi serie
magis impudica fuit amatio inter Epicuriam & Pythoclem. quam inter Socratem & Alcibia leni, de obiter lupra pag. 2 76. De Pythocle Epiciari amasio resere fragmentiam Epistola Epicuri ait e Midem Laertius X. legna. s. ciore 3 Πυλ ia QMN σντα, φησὶ, την ἱμερτην ἰσό- Iι '-Pythoclem in flore aetatis confluenatis. Mi ι: Sedebo, inquit, exspectam amasitim
λέγω, ubi cassavianare nam ricti ais, qua Epicurauutitur, inconcinnitatem quid attinet aeicerest addit deinde i Epicuriam nesis graece lotui, trabavimus alis mutuom fraptamus tesimoniis. Idem.