장음표시 사용
131쪽
Mart. Cnisii, lib. IIII. Turco Gramiae p. sunt, Angelioni vitam sibi imitandam stiunt i quan-3ia sit. tum in hae natum hi in anae imbecillitate . invocato Dei auxitio, fieri potest. Καρδιαν-κ ἱ- zio2 T. μοπατικὸν σχῖ a Graeci .ἰρομικὸν σιν π ἐμοὶ ε θεὸς, πνεῖ ἀ ἐυδἐς εν quoque vccant. At onanes pii, in quocunque ρομα τοῖς ἐIυτοις μου Ps. I.I. Crao M.
132쪽
a 374. Martii II. In nomine Domini nostri Conservatorri, anaen. D. Maria Rhia filia D. metrii Coresae p. memoriae, mente sana, cogitatione facitate pore Valens, certa voluntate, si Deo placrat, suscipiendi habinas monastici ; &monasterium S. Synaeonis ineundi ; voluntatem suam ultimam hoc testamento eclarat ac dicit: Si accidat sibi ex hac vita, se eontinuo tradere sit Imaonam hii liter & demisse omnipotenti Deo, & benedictae semper .irgini Mariae. Corpus autem suum in eodem S. Synaeonis templo sepeIin vult. Ubi inquit ei Se cans, ulnas viginti tres de firmio, quem accepit ab haercitibus D. Sylvestra Misimilangae, vim sui p. memyrrae, supra dotem de eodem fundo dat D. Ioanni Argenteo alias ulnas undecim, fer lvemii aureos LXIIII. causa; quos D. Antonius Coreses state psius Germanus, eidem D. Ioanni debebat; eo tetrapore, praesenti & ea re acquiescemii: &in Testamento se Fauntur. Quas XI. ulnas idem Ioamius ten,plo i se crat cum eoriana proventu; quem wX boc Monae deinceps quotannis percipiant. Eadem autem D. Pilia usurnsructum eariinclem XXIII. ulnarum habeat, Troad vivat, sed post mortem suam maneat omnino liberiam eidem templo: Praeterea relinqhiit &c. Sic au & Ssposuit M. . . - . De qitibu& omnibus &c.
Seriptum Chia, domi praestim D. Joannis Argentei, anno claro xxiiii. I ssict. II. Martii XI. qui erat siles Iovis hora Vespertina. Testes sent or-
133쪽
LXXXIII. Περi G1 ὶ τῶν Προφητίδων αυτοῖ MοντανοῖJ ὐποκαταβας ουτω γράφει
: ri 3l Supra sub eriptores teritae Epistolae etiam M. Io. Liebleri, sciuus pater M. Georgius Phymiani I uos Coreses legitur, & hoe loco Joannes Co- sicus noster est, j tunc hic Diacaeni uxor Bartara Un-reses. Nun ne hi duo inter se fratres, non praeceden- mclina testamentum fecit, M. Gerargio HiElero & metiuin y Τὸ Mist, italicum est Minis. Σόδιμα τυ praeientibus. Irim.εισόδμα H. πέμπΤη της ἐπεμαδ . Dira JUVu lai Eusebius Hist0riae Ecclesiast. lib. V. cap. 1 . est Eidem die. quo Pilui tuum testamentuin secit, pag. i 78. D.
134쪽
natissimus vir D. Ioannes Coroses Medicus, D. Antonius Piaces, D. Christoph.Λsirianas, D. Staniatius Scrines, & D. Pantoleos Rhales.
Pars haee testamenti, postulante praedicti Monasterii Abiratissi, me Notario infra scripta excerpto filii. Nicolaus Paradises Notarius. Testor ego Ioann. Coreses me praesente scriptum esse, quod supra scriptum est a Domino Nicolao Paraclise, Notario publico. stor ego Antonius Psiaces, sicut superior testis. Testor ego Leontiarcius Mendonius publicum Notariuna eri , eritis nomen supra positum est, D. Nicolaum Paraclisen. Ego Franciscus Domesticus testor, D. Nicolaum Paradisin esse publicum M'tarium; proindeque scripturae erus fidem habendam eta.
LXXXII. De MAXIMILLA & PRISCA.
Quorum haereticorum) alti quidem venenatoriim anguium instar per Asiam Phrygiamque repseriant. Qui & Montanum Paracletum dirasque ejus comites
filiuὼ & Maximillam Μontani prophetissas esse iactabant. LXXXIII. De Montani vero prophetissis aliquanto post loquitur in hunc ni sum: Osten dimus igitur, inquit, has principes prophetissas, simul ac spiritu impletae sunt,
viros suos dimisisse. Quantopere ergo mentiebantur, qui Priscam virginem vorabant ' Deinde se ungit haec verba: Non tibi videtur Scriptura universa pres hibere, ne Propheta munera & pectinias accipiat 3 Cum igitur videam prophetissam aurum& argentum vestesque pretiosas accepisse, quomodo eam non repudiabo p
135쪽
136쪽
FRAGMENTA PR. DSΛICΛ. I 23 LXXXIV. Mulierculas duas, Montanus) conjuges suas, Priscillani & Maximillam .
prophetissas suas voravit, rariamque scripta pro elicos libros esse dixit. Maligno autem spiritu semus, sicuti & duae illae mulieres , nova quaedam & ins lentia disree eoepit; infinia aperte & daemonum intemperiis actita. LXXXV. me Montanus domitiandi cupiditate motus Parallelum seipsum appellavit,& prophetissas duas secit, Priscillam & Maximillam , harumque scripta libros
propheticos appellavit, & Pepuis vico Hierusidem nomen desiit. - - in is - - - Priscillae & Maximillae prophetiae in nifore apud illos sunt honore, quam vivinum Evangelium. .
LXXXVI. Qui Montani disciplinam secuti sunt, Montanistae ab eo dicuntur. Vocatur quoque Cataphrygas, seu secundum PhiFges haeress, ab ipsa gente scilicet. Appellantur etiam Pepuetiani, I vico quodam, quem ille Hierusalem vocare solitus erat. Priscillae vero & Maximillae prophetiam fide & veneratione acrosancto praeferunt Evangelio. LXXXVII. Duas alias mulierculas suscitavit, Diabolus, & adulterino spiritu replevit;
adeo ut & ipsae quoque perinde ac supra memoratus ille, insana quaedam & ini. portuna atque aliena loquerentiar. Et eos quidem,qui ea delectabantiar atque intumescebant, spiritus ille beatos praecheabat, & promissoriam magnitii sine supra modum inflabat. Interdum tamen conjecturis & fide dignis argumentis utens, palam eos condemnabat, quo scilicet etiam objurgatorius videretur.
tum ae sensus ακολουθίαν dili tissime consectetur. eoi os loqirebatur, olim adiimino prirelictum Lisse, Porro hie locus in C H. Maet. Me 1 Fulci & savit. fore ut Spiritias Dei in adventia suo niunctum argueretis legitur: καἰ σὸς δ χα Θέας καὶ χαυαμένως de pec to. I ue Minon ille ut verum Dei spira . ἀυτοῦν tum esse auditoribus confirminret . eos inreritum ar guetat & objurobat. Vide Ambrasum in Epist. villar3ὶ Sciebat seu daemon, qui per Ism- Thessal. cap. s. Ualsus.
137쪽
. XCI. 'Ei fetet J δεῖ χαρίσματα δίχεσθαι, καὶ δεῖ ἐν Ἐκκλησια ειναι χαρισματα, πτως ουκετι μετα Λέοντανον και Πρίσκιλλαν και Μα ιμίλλαν ἔχουσι Προς τας; αρα --τ, συ η χαρις ; ἰυκ ργῶ δι - Σκκλησία, μη γένοιτο. Ἐι δε σως
138쪽
Synodus divina &-provincialis, Hierapoli Asiae celebrata ab Apolinario sanctissinio hujus Episcopo, aliisque viginti sex Episcopis, quae alaticavit & ex.tirpavit Montanum ti Maximillam pseudo-prophetas; qui blaspheme utpote 1 daemone obsessi, sicut ident Pater vicit, vitam comminarunt. Cum iisdem vero& TModotum corianum eadem S nodus condemnavit. LXXXIX. Synodus divina & sacra particul is, congregata 1 Sanctissimo Achillariim Anchiali) Episcopo Sota, aliisque duodecim Episcopis; quae resuratum The
dotum coriarium siclicauit; Montanum item cniri Maximilla, qui octingentos
septuaginta octo mnas cloeetna, seque ipsum pro Spiritu Sancto venditabat.
xC. nodus divina & sacra provincialis in Gallia, eongregata 1 consessoribus; quae Montanum & Maximillam alaticavit; cujus decretum ad eos, qui in Asia erant, fideles dimanavit. XCI. Si coelestia illa dona recipienda sunt, iisque praeditam Ecclesiam esse convenit, cur post Moηtanum ac Priseillain, & Maximillam nullos habent amplius Prophetas p Divinumne est munus exhaustum p At in Ecclesia Catholica minime id quidem est exhaustum. Absit. Quod si alii luotentis Prophetae vaticinati sunt, & vaticinari nimio desinunt, consequens est, ne Pr illam qti idem, at lue Maximiliani, secutulum Apostolorum vaticinia, quae in Ecclesia recepta sunt, oraculum ullum edidisse. Quamobrem utrinque illorum insania constringitur. Nani aut Prophetas post Maximillam aliquos ostendant; ne ea, quam illi Actitant, gratia extincta videatur: aut Maximilla cum suis salsae vatis nomine. censen.
dae sunt, quae post praescriptiam Prophetici doni officiique tempus, non sanae Spiritus, sed immissi a Daemonibus erroris affatum admittere non sunt verita,
139쪽
140쪽
ae suis auditoribus illudere. Enim vero ex iis ipsas, quae asseriant, eorum men, 'eia refellentur. Sic enim vates illorum Maximilla praesticati Rose me uulla
amphiti erit Prob.tissa; sed finis sequetur. XCII.
Sed M in illam nescio quam nobis obtriuiitis; quippe vel ipsa nomina vestrii a communi usu remota sunt, ti ad terrorem conlposita, neque mite quicquam illis inest , aut jucundum; sed barbariim ti agreste. Haec iginu Maximilla, quam Phryges isti preti edicant, aiulite Christi filii, quernaclinodum loquitur: Me qui em non aulte, sed cirrisum avssite. XCIII. Λt enim Maximilla pergit, summa illa intelligentiae doctrinaeque vis, ut id ioci obiter aspergam. Dominus me misi , iri luit, laboris bum ae promonis es foederis velut sectae Antsitem, enari atorem S inurpretem; S quidem ad prees en ain Dei notitiam, vellem, vollem, majori quadani necessitate compuOm. XCIV. Refert praeterea in eodem libro , sanctissimos Episcopos spiritum illum, qui in Maximilla residebat, confutare conatos quidem stitisse; sed ab aliis, qui spiritui Luctant, prohibitos. Verta ems haec sunt: Nee mihi Am dieat ille Maximillae spirarus, prout in eodem Λsterii Urbani heso relatum est: reor, tau quam lupus ab ovibus. Non sum lupus, sed verbum, Spiritim S potentia. XCV. In eodem libro naris9 postquam nonnulla ad salsam illam Maxinsillae
prophetiam convincendiim interseruit, tum tempus ipsum, quo haec scripta sunt, designat, tum mulieris illius vaticinia commemorat, quibus bella & tumultus imminere praedixerat. Quorum quidem vaticiniorum falsitatem convincit his verbis: Nonne, inquit, etiam hin: mendacium omnibus manifestum apparuit 'Etenim ab obitu Maximillae usque in hunc diem plusquam tredecim anni jam elapsi