Mulierum Graecarum quae oratione prosa usae sunt fragmenta et elogia Graece et Latine cum virorum doctorum notis et indicibus Accedit Catalogus foeminarum sapientia artibus scriptisue apud Graecos Romanos aliasque gentes olim illustrium curante Io. C

191쪽

Cumanis vero vinctum homicidam ad Pittacum missum, atque ab eo poena suisse absolutum, dicente, cum rem cognovisset: Indulgentrum poenitentiae esse frangim. C x L. dotion, atque Heraclides & Pamphila in quinto Conamentarriorum, duos asyni suistis Peraunesos, tyrannum alterum, alterutri vero sapientem, eumque Λlntira

Refert Pamphila in VII. Conan tentarioriImo cum AE dia es grandem quandam aream ad construendani domum ei, Socrati, ) largire uir, dixisse: An ve- , calceamentis nissat Opus esset, corium dares, ut calceos mihi ipse confice rem ; atqui ridiculus essem, si acciperena p

Reseri Pampbila in vigesimo quinto Commentariorum, Arcadas ac Thebanos, Mindita civitate ingentis magnitudinis, rogasse illum, ut eam rempublieam legi . bus

era/ὸm ait difficilius pecuniis, quam Ajacem ferro do. inari posse. Invulnerabilem sui tib Macem, praete quam in Orvice, fabulae narrant. Menuius.

192쪽

igo MULIERUM GRAECARUM

τινα 3 3 Id ipsum testatur vir. Hist. II.

193쪽

FRAGMLNTA PROSAICA. . IIIbus instrueret, quos cum ille dissicisset, aequalitatem sectari nolle, prosectum non esse. CXLIII. Gevbrasus suit vir summae pnidentiae studiique singularis, atque ut scribitri bila trigesimo secutulo commentariorum libro, Menandrum ipsum comicum instituit. CXLIV. Pampbile, Epidauria, sapiens, filia Soterisse cujus etiam esse dicuntur Commentarii historici, qui sub Pamphiles nomine circumseruntur, ) ut auctor est Dimosus libro XXX. Historiae Musicae: vel ut alii tradunt, Merulidis mariti ejus. Seripsit commentarios historicos libris XXXIII. Epitomen Oesiae libri,

tribus ; Epitonias historiarum aliorumὶue librorum quamplurimas; de controversus; de re venerea & aliis multis.

domum reversus, longo tempore tacitus sedit, nemini ullum verbum loquens; sed multiplices curas subiricle animo volvens; in suturi meditatione totus; plane similis muto & surdo, nec quidquam sentienti eorurn, quae coram ipse gererentur; idque uxore citin filia Pan persebasta & filiis de more allidentibus,

376J Hic alioque exemplaria quintam haMnt Πάμφιλ ΠΟ Παμφίλη ut & supra. Seia in pleris. que i is huius libri Παμ:itas ciam illorum omnium assensu legitur. H. Stephanaa. 3 J-πmporiam ratio non repu-γat. Quo enim tempore, mnee imite Clinteidem 2 ιιιυ, Π sero G scholae priuesse coepit, eodem sere Memander primm tabulam Orgin d t. Eo.bius in Chronicis. Al-anae. 318J Suidas in Παμφίλη Tom. III. Pag. I . ecl. Cantabr. 3 VI Incus hie mihi mutilus esse videtur; quem se serit, iam & iupplendum esse miriuo: . λέγεται

38oJ Hujus operis libros VIII. Iectos sibi fuisse

testatur PIulius, quem vide. num. CXXXIV. Irim. 381J Ex his librum secundo in Excerptoriam si rum consarcinaverat Suarer, teste Pritio Cod. CLXI. Irim. 382J Ni hamis Gregoras Historiae Byzant. lib. VIIl. Q p. s. 1egin. 4 sq. pag. 1 ii ecl. Paris

194쪽

τινα καὶ μειδιωσαν εκδεχομενων γλῶσσαν σκηκοέναι' ὀψὲ δ'οῦναγκασθεῖσα η σύζυγας, αυτη μεν οῦφελως υπο Φυσεως ἔχουσα προς το λέγειν, δίνευσε οπος την θυγατέρα τὴν Παri,Mερσε Τάφην, φθέγξασθαί τι τῆ χρεία και τω χαιρω πρόσφορον. 'Mν γαρ αυ- τη νεαζ- ό83J-τα τῆς ηλικίας, ἀλλ' ουν επι μέγα συνέσεως ς κουσα, καὶ γλωσσαν παρὰ της φύσεως εσσόσασα, ἰυκ αυτη μαλλον ς Πυθαγορα καὶ Πλάτωνι καὶ των σος ων τοῖς τοιούτοις μαλα προς κουσαν. H δη καὶ λαρασα -προς τον πατέρα τρυς ο Θαλμοῖις ελεξε τοιάδε' Tολμηρον μὲν ἴσως καὶ προπετείας δόξειεναν πως μεστον, ὼ πατερ, Θυγατέρα νεαζουσαν ἔτι προς πατέρα παρρησιαζεσθαι, καὶ αμαθία συζῶσαν γλωσσαν ἀτενιζειν προς τον τῆς σοoιας ' Oλυμπον. 'Eπεὶ δ' ητε μ τερ προτρέπει, καὶ μετα του πραγματος ο καιρος επιτθεται, φθέγξομαιτογε εις δύναμιν ηκον. Iνα τι γαρ ἐπὶ τοσοῖτον σιγων, σοφωτατε πάν)ων ἀνθρώπων,αύχη μεν γνωσιμαχοῦν επὶ σαυτω, καὶ κατατηχειν σαυτον, κοινωνεῖν .r γμῖν ουκὲθέλεις της γνωμης, να καὶ της λύπης ημεις σοι γενομενοι κοινωνοὶ, κουφοτερον κατας ησαμ εν σοι το παθος; πολλην γαρ ημῖν η τῶν οψεων σύγχυσις, καὶ η υς γλω τνς ασφάλεια μνάει σαφῶς την εν τη ψυχη σου τῆς λυπης ακμην, η της καρδίας χειρωσαμένη τα καίρια, καθάπερ ακροπολιν, η ριζαν τινα καὶ σύ δεσμον των ζωτικων της δυναμεαν, κάθηται αναπίσπατα επιβοσκο αενη τὴν ωραν των λογισμων, καὶ συνθολουσα τας πιριόδους αυτων, καὶ ἐμβριθὲς ποιουσα το ηγεμονικον ἄσπιρ ελαιον καὶ κηρος καὶ καλάμη χόρτος πυρος επεφύκει τροφὴ, ουτω καὶ σιωπη περὶ την ψυχὴν ηθροισμενους ευρίσκουσα της λυπηs τοὶς ανθρακας, καθαπερ

κατασπαν σμικροπρέπειαν, καὶ αωρίαν τοσαυτην του ταύτης κατασκεδάζειν σεμνω- ματος. Πέφυκε γαρ πως το τῆς λύ πης δεινον ραTα τη παρατασει της σιωπης πολλαπλασιάζεσθαc χωρει γαρ ανατρέχον ἐπὶ τα ενδον αεὶ δίκην ελκους, καὶ λ .- τερον ὰς ταται του πάνια νεμεσθαι λάθρα τα πρόσω, πρὶν ἀν καὶ αυτοἰς ως ἰιπεῖν

383J Ηοἶ sui H ' .σαν hoc loco, & paulo iusia, erat. maius filia quadriennio post nuptui collociva est.

huerpreistur adolescentxiam. Sed adolescernula non vid. mp. IV. seei. a. infra. Boi t. in.

195쪽

2 hilarem ae jucundam ahq in vocem eo exspectantibus. Tarulem coachi iXor, ipsi quidem natura sita larum eloquens filiae Panypersebastae innuit, ut Pro re ac tempore aliquid opportuni loqueretur. Nam erat illa quidem juvenis aetate, sed peringeniosa; & eandi dieendi vim a natura acceperat, quae ipsam non magis quam Platonem aut se agoram, aut ejusmodi viros sapientes deceret. Tu in autem oculis hiscentibus patrem intuens, se exorsa est: Audaciae sors n& temeritatis summae esse videatur, o pater, me filiam adolescentulam liberius apud te proloqui & eam, cus s lingua alumna sit imperitiae, oculos intendere

audere adversus altissimam sipientiae arcem. Sed cum & mater horietur, &tempus resque ipsa postulet, escam ut potero. Quianam, sapientissime omnium mortalium, tamdiu tacitus sedes, tuuntque ipsius animum excrucias & in rore conticis: nec tua in nobis inenteni coiri municas, ut istitis tristitiae parte in nos recepta, doloris sensum levemus 8 Nam & perturbatio vultus tui & linguae silentium satis declarant, quam vehemens sit antini tui dolor, qui intimum cor veluti arcem quandam aut potius velut radicem & vinculuin vitalium animae 1 acultatum invasit, atque ibi penitus infixus ingenii florem depascitur, cb.gitationes confundit, & nobiliorem animi partem aggravat. Ut autem oleii ni& eera & stipula & scenum flammam alunt, ita & silentium, collectos in anim, doloris ignes nactum, materiam quasi ipsis & nutrimenta suppeditat, nee sinitinusum inde animo senium per linguam exhalari. Quare tu, ne affectus iste tempore confirmatus inexspectatum damnum apportet, per Deum exsurgeti animum recipe. Neque eni in tuum est, philosophiae nobilitatem ad tanta in humilitatem de)icere, illiusque majestatem intempestivis doloris maculis aspergere; cuius ea natura est, ut continuatione silentii multiplicetur. Subinde enim ulceris instar interiora invadens, obvia quaeque clam depascere non

196쪽

του Πανυπερσεβάς ' μεταβραό δ' απκει προς ὰυτην λωρίας ρομα και η μ τηραυτ ' μεταμικρόν δε και ο Πανυπερσέβαστος, ουκ ἐθελων ἔτι ζ πο εασιλεῖ ειναι, αλλ' εαυτῶ περιποι σασθαι βασιλειαν, ατε δηλαδε κλῆρον Ουσαν αυτῶ πατρικόν.κφεις την τῆς Θεσσαλονίκης ἐπιτροπην καὶ διοίκησιν, ωχετο και αυτοs απιων Κρον τον γαμβρὸν ἀυτῶ, σύμμαχον αυτον ληψόμενος τὼ σκοπω του τοι δὲ βου- λευματος' ὐσου προςδεχθεὶς εξῆλθεν αμα αυτῶ, και πασαν την ἄχρι Στρυμόνος του ποταμοῖ καὶ Σερρων ἐληίσατο χάραν. ' ΟΘεν ό γηραιος βασιλευς, δα δεος μει- ζώων καχων, απεστειλε πρεσβειαν πρὶς αυτον, και αμα τοῦ πρεσβεία και τα του Καισαρι κου αξιώματος σύμβολα' ἄ-πιρ εν τω τῶν Σκοπίων πολιχνιμ διξαμενος ἔκεῖ νος οῦΦόρεσε και ἐιρηνευειν ὐπέσχετο τοῖ λοιποῖ, καὶ μηδὲν ἔτι πλέον ζητειν. ''Eμελλε δε ηδη και ἐς Θεσσαλονίκην επανελθεῖν' αλλα νοσω δεινοτάτη ληφθεὶς μετα βραχείας γερας εκεῖ το πέρας του βίου εδέξατο. Καισάρισσα δε η γυνη αυτου, ποθουσά τε συνειναι του θυγατρὶ και τω γαμβρω, και πρός γε αιι μενη 'Pωμαίους δια τα συμ πεσιντα τῶ ανδρὶ λυτῆς, ὀυκ ηθελεν ἐκειθεν ἔξελθειν. Ταυρ ἄρα οῦναν-

197쪽

prius desinit, quam ad ipsas ut ita dicam animae nielitissas penetrarit, & vitalia hominis absunt pserit. Quod si arcani aliquid est, altis arcanum esto: nobis

CXLVI. Docebam & filium ejus & quam dixi filiana, Panypersebastam, interpretabarque ipsis libros prosanos parater & sacros, anabigua & perplexa expli-eans, & obscuris lucem asserens. Erat enim mulier & naagno praedita ingenio& discendi cupida; Forum alterii in naturae, alter In voluntatis donum est.

CXLVII.

Sequenti anno Pan persebasti filia Gali Serviae nuptura abiit. Paulo post &mater, ejus vi ferulae gratia, einlena sese contulit. Quam mox Pauper ebinus Ioannes Palaeologus Meto ite gener secutus est, nolens Imperatori diutius obnoxius esse, sed sibi ipsi vindicare imperium; quod nimirum haereditario sure ad se pertineret. Relicta igitur Thessalonicae cura & administratione, Mipse ad Gulem generum suum abiit, a quo ad exsequemla destinata ad uvaretur. Λb eo igitur susceptus, & una cum eo egressus, omnem regionem usque ad Strymonem & Serrhas populatur. Quamobrem Senior Imperator maiorum malorum metu, legatos ad eum misit, & Caesareae clignitatis insignia de serenda ei simul curavit. Quae ille Scoplis, quod exiguum oppidum est, acce pia gestavit, seque deinceps quieturum esse promisit, neque quicquam amplius petiturum. Sed P in Thessalonicam rediturus, gravissimo morin affectus, initii paucos dies illic decessit. Caesarissa vero uxor Rus, cum consuetudinem filiaeti generi desiderans, tum Romanos reVerita, Propter Illa, quae marinis eos secerat, inde abire noluit. Quare pater ejus coactus, Iniperatori auctor fuit mittendae ad Galem legationis, tum de caeteris Romani Imperii rebus ordinam dis, tu in de CHrsa cogenda, ut domum rediret. Λtque ipse quoque tune legatus ad Gabin ivi, cuin alios comitatu Ius, tu in Cae sarissae ipsius fratrem, ob eas scilicet causas, quas supra diximus.

CXLVIII.

198쪽

χην κατενηνεγριενην ὐπο σφοδραη ἀθυμίας' ἔνα τι λέγουσα, δέδοται τοῦς ἐν κείω φωι, ζωὴ δε ταῖς ἐν αKναις ψυχαῖς; Iob. III. 2o.) Tαυτα καὶ τί. τουτοις ἐπόμενα λέγουσα, ἐσπαρατ ε τας παρειας, καὶ ρύακας ἐνle ν αιματων ἐτρύγα ονυξι μονονουχι καὶ τὰς ἀψύχους ἐκίνει Φυσεις ἐκ θςηνους καὶ δακρυα. Ἐνlεῖθεν ήμῖς λόγοις επιψώμεθα παραμυθητικας, καθαπερ ἴδατι, τῆς ὀδύνης σβεννύειν την φλόγα, ἔνθεν μεν ό π άντ' αριτος αυτηο αδελφος, ἐκειθεν δ' ἷι συμπρέσβεις, και νυν μὲν ἐγὼ

Dissitiroci Corale

199쪽

Ubi Regis, cui Triballi omnes summa cum observantia parem, socriam comvenimus, generosam Caesarassam, lugubri habitu dolorem animi testificantem; erat enim ob recentem & acerbum casum perturbata. Cui dolori cum ex conspectu nostro magna vehementia statim accelsisset, tota in lacr)unas & lamentationes solvitur ; crebro maritum Caesarem multorum Imperatorum cognatum anclamans, formosum, aureum, dulcem, omnibus bonis undequaque resertum. Pectus ejus mare calamitatum erat, oculi sontes laeta marum, totaque moeroris fluctibus mergebatur, in terra deserta & aliena, &, ut ita dicam, ad flumina Babylonis, destituta ab amicis, omnibus denique rebus, quae animum gravi tristitia oppressum consolantur. Cur, inquiebat, in acerbitate lumen datur, & afflictis animis vita ' Haec ti id genus alia dicens, laniabat genas, & sanguinis rivos unguibus eliciebat; tantum non res inanimatas ad dolorem & lachrnnas commovens. Nos autem consolando & monendo sedare dolorem ms ac velut flammam aqua extinguere conabamur; hinc optimus illius irater, illine leg gationis collegae, nunc ego, nunc singuli, nunc universi; donec tandem effeei mus, ut respiraret, non quidem penitus, & ut nos maxime optabamus, sed aliquo modo tamen. Erat enim alioqui mulier Omnium, quascunque aetas nostra vidit, prii lentissima, & ad celerrime intelligenda concipiendaque animo ea, quae quis in tempore recte suaderet, ingenium habebat prompti Tinaum. Tum igitur, nobis quoque, quicquid ad consolandum pertineret, asserentibus, planctum quidem & lacrymas compescuit; animus vero Rus, ob calamitatis magnitudinem, nulla in consolationena admittebat. Sed capite manui imposito, omnes sensus ad animi penetralia revocabat, ac mariti imaginem sibi ipsi subinde eis, gens & in animum revocans, ac sertum praesentis statum reputans, tota cogi

200쪽

39 aJ Erat quasi nurus. Nam aenae rictis Senior eam uxorem delegerat filio fratris sui. Misis.

라틴어 텍스트