장음표시 사용
221쪽
riam Vero, qui utrumque praetulerint, quaenana est diversitas 3 Rese. Alii quidem utriamque pariter sumunt, sensum ti rationem, ut aeque valentes hac in re Alii alterum ut antecedentem, alteriina ut consequentem. Archias Tarentinus uirumque pariter sumit; ne*ie. enim sensibile per se constare potest absque ra. tione; neque magis valet mitio quicquam praestare non sumtis 1 sensu sumta. mentis; finemiue seu pes Itoneni speeulationis pro consesso, tribuit sensui. In quonam vero vult ille Sensu in praecedere Rationi8 Rese. ordine, non pote
state. Curii enim, inquit, huic csis i9 contingit quid sensibile, quicquid de
mum sit, tunc oportere nos Rationem item accommodare ad ejus speculationem. Quinam autem pariter utriImque praeserirnt 8 Resp. Diagoras eiusque sequaces. Volunt enim illi, Sensum ut rati ritis ductorem seu Muer oram Pin principio assumere, ut ipsi administret quaedam quasi incitabula. Rationem vero ab his incitatam per se ipsam operari a sensu abstrahentem. Adeoque licethoe 1 ratione reperium operationis systema non item sensibus concinat, non tamen inde recedunt; sed appellando dicunt Sensum errare, Rationemque invenisse per se, quod rectum est, Sensentitue redarguere. Quinam alitem hisce contrariantur 8 Rest. Musicorum, qui sunt ab Aristoxeni partibus nonnulli ; qui observatione theoriam nam sunt; sed organica praxi processerunt. Nam hi senis sum ut principem constituunt; retitionem vero ut pedissequam, ad utilitatem tantummodo. Atque haec sunt Cyrenaeae. CLX. De SMARAGDΛ Canabuttena. Sapienti & doctissimo Domino Thecdosio Zygornatae, magnae Ecclesiae Protonotario. zGalatam, xv Iunii ci dici. xxx Chio. Doctissime Domine Theodosi, Sancte Proto notarie, opitulator & Patrone hominum,
Iniustendum, si aut hic aut alibi aliquia vul. tium . , νόν- eorradere eoactus sem; & isti illa garis. linguae verbum minus recte conveni , quia cerent, conjecturas sequi. Si alium, qui ante me tale nullum Lexicon hujus linguae exstat. Itaque expli-- tentasset, hiarerem, magirasea gratias evssem. conm vombuloruin E Constantinopoli & Venetiis & Cri. ιιι. Eunde, atque ex ore Graecorum huc sorte venam.
223쪽
auin, qus injuria aruiuntur : res ita se habeat, ut ego paupercuIa Smγxagda, a marito Nicolao Muropulo relicta, verser hic, ita hac insida peregrinati desolata: ita ut non habeam alium ullum hie propinquum, praeter Iacobum Maurietardatum, qui hodie in Walachia versetur: A multum vexer a D. Nicolao resaeo, sororio meo, propter quendam iunctum: quem mihi de ipso piaet ratis annis emere placuit, perinissu & literis ejus, qui tunc erat, Iussicis : atque eo pretio, quo tunc verulebantur bona : in quam rem quoque Patriarchicae con- se ita fueriint literae: quas Dominatio tua Rusdem contractus confirmandi causa scripsit: quibus etiam ego in possessione, Mut justum erat, hactenus confirmabar: etsi idem Dominus Nicolaus nihil praetermittebat, quo me usque vexarete habens eius rei socium & patronum, Sacerdotem Ladam: cuius egregia iacta vulgo nota sunt: qui absque metu Dei perhibet sellam testimonium, dicens: me coram ipso, Sacerdote Domino Pantoleo Dromoca ita consessam esse, illam findi venditionem tanquam indulgentia quadam minus vere factam mutabilem esse: qui proficiscuntur istuc, & quomodo cognovi, volunt me iniuria afficere, iniseram & peregrinam, spe acceptationis personarum, aut alio etiam nuido, qui Dominationem tuam haud latet: haec Cum ita sese habeant, ego humi liter rogo Epplicoque, ne permittas mendacio, ut vincat veritatem. Veritas ita habet, . quemadmodum eam cognovit Dominatio tua. Praesentibus multis & honestis hominibus venditio in universum vera & seria facta est, precio, quanto tunc valebant landi. Nunc ego misera per calumniam Vexor i ste- tantum, quia
preeium possessionum Pni crevit. Quod si isti Sacerdotes voluerant dicere, se audita ex me, illum contractum eta dolosum & revocabilem, dieent falsum; sciit etiam in templo, si necesse si, id demonstrabo, testimonio bonoriini & honesiorum hominum, qui praesentes erant, quando iidem sacerdotes naec in loeuti sunt de hoc, ut Ndices injustissimi: qui quotiescunque volunt, accipiunt& respiciunt negotium, tanquam Iudices & Clerici atque alteri testes iniqui M.teres: sicuti non latent etiam Dominationem tuam. Proinde Domine adjuva
224쪽
225쪽
me: & descende ad aequitatem causae meae: quoniam istic neminem alium habeo mihi pauperi subvenientem. Iacobus enim peregre abest in Walachia. AN tamen illic, ubi Dominatio tua mechatorem agit, & succurrit Justitiae, non est opus alio patrono ullo. Sie igitur te hortor & oro per miserationes Dei, quia justalii habeo syngrapham ad justitiae confirmationem. Mitto Dominationi tuae in praesenti aliquantulae mei recordationis gratia sex inant illa, quae boni consule, tanquam ab exigua tua sorore: multique anni sint Dominationi tuae. i
Eustaibius tanti nominis vir Sosis atra n conjugem duxit, quae praestanti do: ctrina tanto praeluxit marito, ut prae illa hujus gloria pene obloleverit. De qua foemina res exigit, ut In doctorum viroriam catalogo pluribus exponam tantus nominis ejus spieiulor latissitne dimanavit. Natale illi solum. suit in Asia circa Ephesunn, ubi Cayster amnis regionem perlabens canapis cognomen de Breliquit, genere locuplete & copioso, quae etiamnum infantula beare videbatur omnia, tantiis formae ac pudoris nitor in . ea relucebat. Iamque compleverat quinquennii tempus, quando senes duo, qui juventae robur ambo excesserant, quamvis alter aetate paulo major esset, manticis instructi, pelliti ainbo, in praedium, quod parentibus Sosipatrae proprium erat, simul venere, villicoque persuadent, id quod iactu piraclive illis erat, ut curam vineae sibi conuniueret. Postquam proventus praeter spem extitisset copiosior, ad sui porem usqire, ita ut suspicionem divinitatis & miracilli cujusdam iRiceret, praedii dominus, qui sorte cum Sosipatra aderat, senes mensae suae adhibet, honorifice ac liberaliter eos tractat, in similans interim colonos & agriculturae socios, qui non eandem operam navarant. SeneS postquam hospitio & mensa Graeci hominis fuerant humaniter excepti, eximia puellulae somna ac venti state fiuciati capti. que, caetera, inclumni, occulta & secreta apitis nos continemus, atque humanitatem istini laudatam clirusi pro ridiculo habemus, & beneficia in nos cumulata
227쪽
non ficimus, at si mensite istius di inmierum vicem a nobis sibi repoui, non pecuniariana aut interituram ac caducam grati a recidi copis, donumque coeleste & cujus sania ad siderat usque pertinget, in te ac substantiam tuam vis conterri, perinlite nobis istam Sosipasram alumnis A veris patribus futuris in quintum usque annum; neque de puellae morte sis sollicitus quidquam, quinte animo liquido esse ac firmo Fbemus, neque cures pede calcare agriim, si nec consecto solis curriciato quintus annus circumactas fuerit, opesque isti Efundo cumulate ultro se effutulent ac veluti pullulabunt; & filia non foemineum modo, aut quale reliquorum mortalium est, ingenium prae se seret, imo longe . majora de puella opinabere. Si igitrur bonum habes animam , obviis innibus arripe, quae diximus; at si suspicioni locuna das, nihil a nobis di.ctum puta. Ad haec pater linguam comprimens & perculsus pavore, filiolam illis in inanus tradit: vocatoque ad se villico mandat benigne senibus praestari, quicquid vellent, neque curiose rerum isapere. Quibus imperatis ante litizis
exortu in, vel indicto sibi ipsi exilio filiam ae fundum deserit. illi sive heroes, sive genii, sive divinioris naturae, quibus acceptam ad se Virginem mysteriis imbuerint, scit nemo, quibus initiamentis, quave religione obstrinxerint, mullus quantumvis cognoscendi avidus compertum cognitumve habuit. Iam praefinitum tempus aderat, quo simul reddenda erat universorum ex agro proventuum ratio, quum pater virginis praedium revisu, nec observato staturae in.cremento formam immutatam videre se putabat. Neque multum adeo aberat, quin patrem non agnosceret filia; quam tamen venerabundus salutavit, alie- nam se contueri ratus. Apposita mensa magistri eius praesentes monuerunt patrem, ut Virginem quicquid tandem vellet percunctaretiar; tum illa subjiciens, sciscitare, inquit, mi pater, quid toto tibi itinere acciderit p quum ille filiae dicendi potestatem permisisset, solebat autem quadrigis vehi ob rem domi lau-
tam, variique occurriant in Ismodi Vehiculis casus,) tam scite eventa omnia declaravit & recensuit, non dicta modo, sed & corniminalignes & terrores, quasi una in curru assedisset; eoque adimi rationis adductus suit pater, ut obstit puerit primo adspectu, filiani deam esse persuasus. Itaque accidens ad pedes, obsecrat
228쪽
ξαντο ό δε ωσπερ εχων ὐπόσχεσίν τινα csησμον, ἰθαρσει καθ' εαυτον', καὶ προς το χρῖμα ηπορει, τον Oμηρον κατα ψυχην, ως ὐπερφυες τι χρῆμα και δαιμονιον τοῖτο ανυ αν σαντα Και τε Θεοὶ ξείνοισιν εοικότες αλλοδαποῖσι
νως λυτη και συνεσπουδάσμενως παρέδεσαν, και αλλα τινα προσθέντες οργανα' καιτην κοιτίδα τῆς Σω πατρας κατα :μ νασθαι κελευσαν ες, και επρκεμβάλλοντες
229쪽
2II sorian etiam, quod Deo ita visum fuerit, se Chaldaicae sectae non alienos esse Prodideriant, idque velut per aenigma ac demissio vultu. Tum vero advolutus genibus, suppliciter precatur, ut velint praedia esse domini, filianique sub imperio habeant, deisque initiatam plenius erudiant; qiu, i se facturos illi nutu si, gnificarunt, nullum amplius verbum prolocuti. At ille veluti certus promissii, aut oraculo instructus, animo erat confima ato, quid tamen rei esset ignarus, atque intra se Homerum summis laudibus serebat, qui rem istam admirandam atque inauditam Fin olim decantasset: In varias speries vertuntur numina, F urlurcillustrant, alienigenMn fmulachra vi trum. Arbitrabatur enim se in Deos humanam speciem repraesentantes incidisse. Ita que gaudio delibutus arctiore somno oppressus suit. Illi a caena digressi vi ginem secum abducum, & amictum in quo sacris studiisque initiata suerat, benigne accurateque in manus illi tradunt, additis nonnullis aliis instrumentis ac libris, & arculam, in qua asservarentur omnia, Sosipatrae ut obsignet, nam diint. Porro ipsa non inseriore amore viros illos complectebatur, quam suum genitorem. Iam illuxerat, soresque domuum relerabantur, & ad operas suas mortales exibant, quando etiam illi latiore consueto egressi suere. Virgo ad patrem accurrit, laetum illi nuntium allatura, ministrorum uno arculam gerente. Pater ubi divitias, quibus affluente sorte fuerat ditatus, recensetisset; & a villicis rerum necessariarum rationem depoposcisset, viros accersi jubet; at illi nusquam comparuere. Tum conversus ad Sosi iram: Quid hoc rei est filia Z illa paululum conticescens, nunc inquit, dentium inaelligo, quod ab ipsis dictit in indigressu suis; siquidem ubi eunt lacrymis iii mihi in manum dedere, Niserunt ea perlustrare me; nam ad occidentis ultimum sinum sibi profectionena esse, mox reversuris. Id quod manifeste loquitur eos esse genios, atque ita quocunque tandem abiere, ii me chicesseriint. Pater filiam sibi associans initiatam divinoque moderate afflauim numine, ad suum arbitrium vivere permisit, minime curio.sus aut satagens ejus rerum, nisi quod taciturnitate ipsius nonnihil offendet etur. Ipsa sani florentis aeuitis limen ingressa, nullisque aliis uia magistris, non poeta- E e rum
230쪽
μῆς, διδασκαλων τε ἄλλων ου τυχουσα, τά τε των ποιητων βιβλία λοῦ τόμα