Fragmenta comicorum graecorum Pt. 1 and 2 Fragmenta poetarum comoediae antiquae

291쪽

dine eeessit aluus in fuit repetitum, insolens visum est populo, de euius ineonstantia perversonue tussicio graviter eo nueritur a etsi noluies et inconstantes fuerunt Atneniensium animi, ingenia tamen erant satis subtilia et acuta ua-oue, uainnuam postea eandem fere rationem seeutus est poeta Ileet temperamento uodam usus, valde tamen populo est priγbatus. Inde enim ab no tempore Aristophanes, etiamsi publicas res nequaquam a se segregaverit, latissime et livera late exspatiatur omnemqMe omnino eriam et humanariam et vivinarrem optam complectitur: enue vero res ut gestae sunt, repraesentat, sed pro Mintra ingeniosa quadam altilacia sngit ac refingit, ita ut quidquid proserat in messium, id poetae

ait proprium ae peculiare Severitas autem illa atoue austeritas, uae in priorivus comoediiis eminet, temperata est Ularilate et facetus lepidissimis omnia enim, sive puvlicamini rerum perversitatem perstringit alit pacis Dona istinuive temporis praestantini eonimenuat, sive inanem supersutionem aut impiam liumani ingenii arrogantiam vexat, sive mulierum luxuriam et Milities repreliendri, sive de tragoediae arilave musicae depravatione conoueritur, redundant lepore et iocis satis urnania. Sed poeta quamvis in perpetua maadam ouas sestivitate versari tueatur, tamen in ipsa commissa

sone seriam saepe exserit aciem omnino ue Aristoplianeaeon nata iam aetate fere eandem rationem, ouam Eupolia

est persecutus Persecti autem poetae divinitas in nulla alia eomoedia iam laire enitet, quam in Avibus, in uua iidem

comoedia nescio an omnia omnino ars comicorum si consiimmata. Hoc autem tempore poeta scripsit magonem, Vespas, Pacem priorem, Amphiaratran, AD , LySistratam, Thesmophoriar a priores, lusum priorem, Rana8, de quarum sabularum tempore certo onstat, et praeterea, tit Onucio Lemnias, Insulas, Pacem II, Agrιest , Hersas, bes II, Thesmophonaatuas II, Triphaletem, ac fortassis Se- neetutem et Σκηνὰς καταλαμβανουσας, --mmeae accuratius definire studu suo loco, quo tempore quae-

292쪽

pio savula docta esse videatiue Itanu duodeviginti annorum spatio ser v nil omoedias Aristoplianes eoimposuit. lam vero ad tertium genii savulariam eas resero, uas poeta iam sellior omposuit post truip. XCII 3, in quinua

igorem illum virilemque lignitatem minus reperies fracia enim re pulisseae Avieniensis livertate an ii via eo moema laeerios virescive permalit ac poetae geli escentis studiiuni quoque ingeniumque senescit. liaque eae fabulae, quae ad liano aetatem periinent, eis sunt ne inelegantea nee illepidae, invenli lamen Oinate quodammodo armisse videlitur: etenim poeta lana non suopte ingenio usus singit lepidam aliquam lmaginem, uana spectantivus pri ponat, vertim fabularum veterram usus involucris ea, quae geniti, Dacum noli vi magis ouani dilucide exposuit et a renus uulicis, livlnis, aliis, quae latissime patent, comoeduam paullatim iii angustiorem eompellitia rum, in ut savulae prisxime ad mediae comoeditae rationem accedant. eietinen huc praeter I clesiaausas, Plulum auerinn, Coeatin et Aeolosisonem, etiam Gerylades, Cleoniae Tagenistas, Telme8senses, et pleraeque omnes, qui Dus sabula, alima antiqua subieeta est, ut Daedalus, Danaides, raniata ivs Centauriga, Draniata ros Niobus P Im a Phoenrasae, Hor as et fortasse Poesia atque Narsa-gua, Iaanuuam de is quidem duabus eoinoediis nihil omnino erit alatu potest. Sed comprehemiani te revi, quid de numero Aristo- pnanearmur alni lamina mihi statuelidum videatur, de qua re magii opere inter se dissentiunt et vetere grainuitaura et qui

nuper in nauu rem inquisiverunt homines docti. Et ille quidem grammatieus, qui de comoeolia aeripsit p. XIlIra quisquaginta quattuor eonioeulias Aristopnanem scripsisse tradu:

ων νόθα , quae ex uberiore aliqua expositione satis Praepostere sunt petita conseiiiiunt Suid , Ἀριστοφάνης. ρώ

293쪽

vero at In grammaticus, ut poetae Iiam enaretavit, aliouulauetor de lignus, quadrarginta tantum uattuor uel lad

las γγραφε δῖ δράματα ὁ ων ἀντιλέγεται τέσσαρα ς

otaVντα αυτο εστι ὁ ταλα, Ποίησις, αυαγός, Νησοι, νοβις α ινἐ ἔφασαν εἶναι του ' χinnov. Aliam deniquo viversitatem Dindornua in eodem grammatico de eom. p. XII 5 alvi reperisse visus est σώζηται δ αυτοὐ δράματα,4 ναντιλέγονται δ haec de plenarint, non de Aristopnanis omoe liis Geta sunt. In liversas autem prorsu partes viseetant Ranxius et Dindorsius ille enim sere omnes omnino sabulamini titulos, uos nivis alterve grammaticus sevans adseripsit, a mibitationibus defendere conatur, a ut quin. uuaginta duas omoema Aristophani In caverrit Diti torsius autem maiorem cautionem addituendam ratus illius grammatiel, ut Aristoplianis vitam eonscripsit, rationem sequitur, ita ut uadriiginta uattuor eonioeduas a poeta prosectas re-eenseat, ex vivus ouattuor an alitionis Nileia fuerant Induvliauonem vocatae. e milii Hilern rectissime videtur Dindorsua savulamini numeriam niminuisse, neuue ea argumenta, uuae protulit anxius ad vulgarem opinionem tuendam, a sunt eomparata, ut unitationis sempulos eximant.

Et Bon is uuidem et Autolycum indornus p. 6 sq. vere Diiuneavit Aristopliant, item uae p. z de Ereelitheo disputa it probabilia videntur ea autem quae Pollux III 43, an Prana ex Aristopnanis Glauco assert enutilem non repudio, sed ad Polvissim reserenda ensul vid. Infra. Iam uuae savulae commemorantur apud nuati p. 88 24 3ι

δουσιν, οὐ διδόασιν, Ἀριστοφάνης Μητροφῶντι, et p. 10624 -iψας, ἀντὶ του λιπών, Ἀριστοφάνης Ἀνδρομέδα,

eae lure suspectae sunt indisi fio vel propter ipsam forma- Tum illarum pravitatem. einelcluso iur ol. I p. 25 et 328 Antiphanis nomen in Aristopnania locum sunstituere voluit, nisi forte praestat utriininue Aristophonti vindieare. Verum quae apud Grammauenna Bekxeri I p. 383 1 ex Aristopnanis Tereo proponuntur, ea non sunt relicienda, sed eorruptum est comoediae nomen, peritnent enim ista ad si

294쪽

000 ARISTOPHA ΝΕ s. Γηρας, vidi infra. Iam aliud ud legitur apud Amen. VIII

bii recte docvit indoctius p. 10. Iani Dii, torsius eum hoc modo quos vix situlos numero Aristophalicarum comoeiliarum exemerit. quadraginta viattuor drainata recenset, ex quo quulem numero unam praetereaeonioemam removendam enseo, Aeologiconis e tonem l . teram, lae uno tantum loco commemoratur an Allienaeo

Ainenaeo allisque omnibus auctoridus Aeol reo simpliciterni emoratur, ita ut liae mitione quae pri1eterea ex Aeolos cone Proseriantiar, ad priorem essent reserenda At savula illa, it vel ipsum nomen arguit, non potest scri ut nisi eo tempore, quo antiquae comoediae ratio prorsus sui ininai atata et lain evanida atque constat Aristopnanem suu non vllae scripsisse Aeolosicomem, quam sabulam lana antiqui eritici pror sua ad mediae eonioeduae similitudinem accessisse dicunt, ea milite suo Araroia , ut illum populo commendaret, dessisse. lani ae sabula non potest posterior esse recensio, Plan-

domu leni consontaneum est poetam uio iovam, non eooe-eiana aliquam anulam, quam ab ipso prosectam esse scire litomnes, quaeqiue nihil commendationis naveret a novitate, eona Inisisse et praeterea, si antea aliam eius leni nominia comoemam seripsisset, id necessario factum esset paucissimis annis ante namque Sicon eri non potitit tempore, quo anumia floruli comoedia, commemorari, ei deni sere suisset argumentum ut non otii lituo potuerit eadem fabula repeti ninuo minus iitem potest ea savula quam ri-

295쪽

stopnanes rarou ruiuit prior esse eeensio, etina neolps poetae sent iam tunc, cum se lueret, post plures annos sinulam retractare licuerit, nec omnino argumentum ita comparatum fuisse videatur, ut aliam prorsus speciem induere potuerit liacue facessat alterii ula recensio, uae non magis lavet fidet, uana alteri recensio iovi, uani eo ni- memorare videtur Atlienaeus XV p. 156 ed. in a. 'EM 3 τω δευτέρω δε ι ω προειπών λυχνοὶ οὐκrλ. de quo Ioeo reet visputavit indornus in Fragna Aristoph. p. l . Iam uadraginta tres comoeduae, uariina non dubia est

memoria, hae sunt r

ταυρος.

XV. ιρην προτερα. XVI. ψήνη δευτερει. XVII. Ἐκκλησιάζουσαι. XVIII. Hρωες. XIX. Θεσμοφοριάζουσαι πρότερροι. XX. θεσμοφοριάζουσαι

δευτεραι.

296쪽

pM ab ea ratione, ii an grammauci veteres ineunt tamen consentaneum est veteres critaeos eas tantuna savulas intellexisse, quae ipsis erant In mailibus, inod vel arguit illud, nuod magii consensi quattuor comoeulias Aristopnati abiuducaveritii et ad taenippum rettuleruiit )r namque nocsane Tacile toti cedatis alias iraeterea Tanulas ortasse po tam omposuisse, quariam memoria in vinealiariIm monumentia erat servata at si lio concedis, craticos illos eas tantum fauillas, quae communi usi tereuantur, receiisuisse, eontinuo savulae tres illi, quana instititi, recensioni eximen

dae sulit, Eιρήνη δευτiρα, Νεφέλαι πρότεραι,

Πλουrος προτερος , quae comoeuliae, ut suo loco dicetur, nisi paucissimis grammaticis visae non sunt, tacue vulgo non poterant tu censum velitrer nuare en uidem existimo veteres granimaticos 41adragilita talitiam lomoeduas numerare, et ad ani ratio item corrigo p. Auet vit. p. XVIII I 0r

γγραφε δ δράματα μ ων ἀντιλέγεται δ, inde prono

errore seriptum J et ut error errorem parere solet, aliae deinceps proseciae sunt cor ruptelae. qua nanuam autem ea quae ad Aristopliant poesin pertinent, oratine pertractaru hoc loco nolo, nam longiorem disputationem renutria iit, quam quae huic convellia proposito, non tameta Possum unam aliouam quaestuo item, taculi illam uiuena et lavoris plenam, litae est de Canistrato et hiloni , Aristopnaiils, ut piliantiar, actoribus, prorsus praeternatuere. Difficillinius autem ii es locus, Io illam viri doctissimi, Ranuus, Carolus Frieuericus Hermannus, Fritagenius, Hano-vIus Guil. D orniis, Drorsenus sed ut opera de hae re

297쪽

cuspiriaverunt, in aliteio, GouL Hermaninis noeehlalias, Melia kius alia ii quaestiori ii atti emini tari in ille senteni Iamin exorta est inversitas ut aegre ex lil tiirbis et scopulis te expelluas. qui leti iii illo rarii vir oraui uelitenuis pereensendi non eo norabor . sed nilli mi id veri iniussimum deatur, re mulium duuqlio pensitata, exponam. Atnenis mi savii lani alimiani docere cupiebant poetae, eo apud praetorem nona ei sunm profiteri eliorianaque impetrare porteuat, Iod, cum verrinius esset poetaraim et tra-Meortini et eomeorum provetiliis, diibi alii em et licertastinim magistratus gratia, periculosum sarie negotIlina nam vel specialiastin poeta non seniis ait versam magistratuum voluntatem sunt expertir a Soplioeli poetae sumnio nomo

pessimus Gnosippus antelatus est, quod a Tre fert munus in Pasi , i linis r. II:

βανM in proverbium ablu de iis, ii alimili magnum et grave petunt aut inpetiuint, vidi ibid. p. 33. Non igitur

mirum, si lux eii ea poetae, qui nondum ei alit speetai nulla-Pi re coniniendati, eum essent pra in uni sabulam aliqua in doctura, veraeculi da vantii aiixieque aliquena ii aereuant,etilua auctoritate gratii ipsi uteretitur. Accedi liuo ille illelisi populi lii iudica nuta et severitas et exltas nam Ailieri ieiisluin iii in elim esseti sit unctissi in liberalique eruditione polii Issinia, ton ainen abliorrebant a levitate insigni, ita ut saepe su in mos poetas longe Inferiora Dus postpoli rerit. Virile enim censes repetendum esse, nisi aD Iias an,

Inorum molini uetuatione, quod non Euripides solum, sed

298쪽

in ertaminibus lilia sint superitu Tanta visiteuuates cum iuvenibus poetis lisseerentur, ipsi illi principes poetae filios artis musicae tussi os sua auctoritate et gratia populo commendare eosque in scribendo consilio luvare solebant uamae plerumque nulla sabula se ipsis compositas irassideriant, quas illi suo nomine docerent eaque tanquam propria altile maerentur r

huc refero, quod de Euphorione Aescisti filio divit Sludas rLυφορίων, νιος Αἰσιώλου του τραγικον, Ἀθηναῖος, τραγι-

' Euripidem iisnmites tantum primo pretientio dignum indicatum

Esse tonsentiant veteres autores, id Terentius Vario aptu Gellium N.A. XVII 4: , sitiripiden quomio M. Varro ait, quilin linvio et septu ginta tragoedias scripserit, in mi inmae solis vicisse, quum etii saePevincerent alimi poetae ignavissiini.' ouinqo solis i. e. viiii lutes, sive Plinque tetralogiis Adile it Eurip Moschopilli P. LXVI d. slugh: Aρώματα δὲ υ του κατὰ μὲν τινας βδομηκοντα πέντε, κατὰ δε ἄλλους ἐνενηκοντα δύο νίκας δὲ εἴχεο πέντε, τας μὲν τέσσαρας περιών, την δὸμίαν μετὰ την τελευτην. Ea dein sero Suidas v. Εὐριπίδης ωκας δὲ ἄν- είλετο , τὰς μὲν τέσσαρας περιών, την δὲ μίαν μετα την τελευτην, μι- δειξαμένου- δραμα του δελ*ιδο αυτου Εὐριπίδου. Itali corrigendiis Titoinas M. it Eurip. p. I XVII d. stligk Nενίκηκε δὲ ἐν πασι τούτοις τοῖς δρύμασι νίκας πεντ εκαιδεκα. Et Possuntiis opinor coniectura assemii iii tuin poro et intibus tragoeiliis vicerit Euripidita pri-ninin victorialia reportasse poetam Olvmp. LXXXl 3 testaturmarmor

liae victoria suisse videtiir tertia alitem in quain aetatem incidat prorsus ignoro at tartani in lagari licet: naan indieiuin naui spernestilum exhibet aetioliasta Aristopliatiis Ranarunt . 53 την υνδρομέδαν διὰ τιμη ἄλλο τι των προ λέγου διδυθέντων καὶ καλῶν, Ἀφιπύλης Φοινισσῶν, Αντιόπης η γαρ υνδρομέδα γδόω ἔτει προηκται ἐπειδ ου συκοφαν- τω ν τοιαυτα. Arginint ni iii laec non inulto ante Olγnip. XCIII 3li. e. non nitito ante littunt Elimpidei trilogiain Hypsipylen , Plioenis fas Antioliena docuisse, ea lue, cum vel severis iudicatius probaretur, v utrae. Quintam tenuive suriridis lain mortiti tuti alogia victoriuincim

299쪽

κὸς καὶ αυτός, ο καὶ τοις του πατρῖς ισχυλοi οἶς μήπω

ην επιδειξάμενος τετράκις κησεν. Nevio enim sunt Iaaee

acmiplenita de savulis patris, quas post morten illius correetas repetierit filius, nam ipsa Sutilae oratio, k μηπι- νεπιδε μενος, tute explicationi adversatur, emina referoliae ad eas sabulas, quas Eupliorion vivo Aescisio aceepias a patre anmiani suas docuit, lilinusque victoriana reporiavit continuo tamen, ut solet seri, perere Draiit Aeschrium iliarum tragoeiliarum esse auctorem consimul rauone So

phocles optioiitem suum in seri vendis adiuvit, id quod ipse Aristoplianes in anis significatr

vid Diodor Sicili XII I03 περὶ δὲ τον αυτον χοόνον ἐυλευτησε Σοφοκλης, ο Σοφίλλου, ποιητης τραγωδιῶν, δε βιωσας νενηκοντυ νίκας δυων κτωκαίδεκα, alvo vicies, quod ex Carystio tracti alictor vitae Opli. P. XVIII νικας δὲ Φλαβεν κοσιν, ως φησι Καρύστιος , πολλάκις δὲ καὶ δευτερεῖα λαβεν, τρίτα δ' υδιπωποτε. Et secundo iiii lθin loco victor renuntiatiis est Oly np. ILXXVII 2 vid. Didasc Medeae: Πρωτος νυφο- ριων, δευτερος οφοκλης, τρίτος Εὐριπίδης. Et circa ident tempus rudi successit Philocli, id Argiinient Oeilip Regis: χαριέντως δὲ τυραννον

καιπερ ηττηθέντα π Φιλοκλέους. Iam si con putaveris eximiuin nurite milia victoriaritin vias vi incipes illi tragica artis ottuleriint, uin suo eunt inagno mi poris spatio, mi illi docueriint sabulas inniposueria, Prosecto repet ius, longe inferiores poetas saepi line uinino tonore dignos itidicatos fuisse.

300쪽

hae reseremia videntii ad illam tetra logia in qua in seli Ol. Aristopli. Ranar. 6 commemorat, taee iiiiii licet mortuo Euripide, tamen eius io mille est Onimissa. Neque aliter Aristophanes Arairotem filium ut populo eo nam elidaret, lus- ait Cocalum et Aeolosi eonem docere, quas ipse scripsisset sabulas qua de re dis infra. Adrana pecunient illa, viae Mensul, aecederet nova all- qii impori uintas, si lex illa, iam commemorat clioliasta Arristoplianis 'uli. v. 30 ' ite iis traginta sive uadraginta antiis mitior alnila in doceret, iiiii Atlieliis viguisset rat non litium homilies docti, vid. Me nek voi lis Iolsclionastariana illoruin fide lubita iit, satis itina superilli apparet, illos grana ivaricos, cum aetate provectior sisteria nimie in eoiicione verba fecisse eonfiaret, eundem morem ad scenteo poetas celiter adnio dum transtulisse at ut concio-