장음표시 사용
161쪽
θηναίων, δι ἐλπίδος ὼς καν ἐς δέον παραγίνοιτο, τα νὰνεχειν. οι δ' αυ Ἀθηναῖοι, ώς ηγγέλθη αυτοῖς, εὐθυς δρόμω ἐς τον Ιειραιοῦ πανδημει εχωρουν, ὼς του ιδίου πολέμου, μείζονος ἡ ἀπο των πολεμίων, ουχ ἐκας ἀλ-
ναυς ἐσεβαινον, οἱ δε αλλας καθειλκον, οι δε τινες ἐπιτα τείχη και το στόμα του λιμενος παρεβοηθουν. στε. Ai δε των ΙΠελοποννησίων νηες, παραπλεύσωσαι και περιβαλουσαι Σουνιον, ορμίζονται μετα, Θορίκου τε και Γh- ων' υσπερον δε ἁῖικνουνται ἐς 'D.ρωπόν. ρθναῖοι δε κατα τάχος και ἀξυγκροτητοις πληρώμασουν ἀναγκασθ εντες χρησασθαι, οiα πόλεώς τε στασιαζουσης, και περι του μεγίστου βουλόμενοι εν τά
χει βοηθησαι Ευβοια γαρ αυτοῖς, ἀποκεκλεισμένης
της Ἀττικης, παντα η0 πεμπου Θυμόχαριν στρατ-riini adventiis spe, illic fissistitisse. Atlaenienses vero, pomquam hoc ipsis nuntiatilin est, confestim universi citato cursu in Piraeeum contenderunt, qti l ,:llium domesticuin non esset maius, quam quod ab hostibus inserebatur, quod non procul, at ad ipsum portum esset. Qitainobrem alii quident naves, quae aderant, consteri letant, alii vero alias deducebant, nonnulli etiam ad mitros & portus ostiuin ad vim hostilem arcendani accuretebant. XCV. At Peloponnesiorrum classis adventans , & Sunium circumvecta, portuna inter Thoricum & Prasias subiit. Postea vero Oropum appulit. Athenienses autem raptim, & sis, qui ad inanus erant, nautis uti coam, quippe quod civitas seditione laboraret, & cives in niaxi mo cliscrimine positi, rebus suis opem celeriter ferre vellent, nam quod Attica interclusa esset, ipsoriina omis
162쪽
ηγον και ναυς ἐς Ἐρετριαν. ων ἁφικομενων, Κν ταις πρότερον εν Εὐβοια ουσαις, εξ και τριάκοντα ἐγενοντο.
και εὐθυς ναυμαχεῖν ηναγκάζοντο. ὁ γάρ ΙΙγησανδρί
δας ἀριστοποιησάμενος εκ του 'sὶρωπου ἀνηγαγε τας ναυς' διεχει δε μάλιστα ο 'D. ρωπος της των Ερετριεων' πόλεως, Θαλάσσης μετρον εξηκοντα σταδίους. ως οὐνεπεπλει, εὐθυς επληρουν και οι Ἀθηναῖοι τας ναυς, οἱο- μενοι σῖίσι παρά ταῖς ναυσι τους στρατιωτας εὶαι οι σε
ετυχον οὐκ εκ της αγορὰς αριστον επισιτιζόμενοι, οὐδενγωρ επωλεῖτο ἀπο προνοι- των Ἐρετριεω0 ἀλλα εκτων επ εσχατα του ἄστεος οἰκιων, μως σχολη πλη- ρου μενων φθάσειαν οι πολεμιοι προσπεσόντες, και ἐξαναγκάσειαν τους Ἀθηναίους ουτως ἴπως τύχοιεν ἀνάγ- γεσθαι. σημεῖον δε αὐτῶ , ἐς τον υρωπον - της Ἐρε-
spes in Eliboea erat posita Thyinoctiarin diicem cinnclasse in Ereti iam mittunt. Quae cum illuc pervenisset, cum illis navitais, quae prius in ΕΘΟea erant, sex & triginta naviuin niinieriini effecit. Et protinus proelio navali cliniucare coacta fuit. Nam Hegesandritas iam pransus, ab Oropo classein in atriini duxerat. Abest autem inopus ab Eretriensium uine, stadiis sere sexaginta, inaris trilini. Dium igitiir ille cum infesta classe iam veniret, Athenienses quoque suas naves instriaere coeperiint, existiniantes.sitos milites aptid naves esse. Sed illi citiaria in prandium mercabantiir, non ex foro, sed ex privatis aedibus in extrema urbis parte sitis. Nihil enim in foro vendebanire: quod ab Eretriensibus consulto factum fuerat, ut, dum cunctanter naves taliti is implerentur, hostes prius impressionem in eos facerent, & Athenienses sic, utcitiaque
instructi fuissent, in Mim prodire coserent. Quin etiam
163쪽
τρίας, οπότε χρη ἀνάγεσ9αι, ὴρθη. δια τοιαυτην δε πα
ρασκευην οἱ 'Mηναῖοι αναγόμενοι, και ναυμαχησαντες εο του λιμένος των Ἐρετριεων, ολίγον μεν τινα χρόνον Φως και ἀπεσχον ἐπειτα ες Ουγην τραπόμενοι, καταδιωκονται ἐς την γην και οσοι μεν αυτων προς την πόλιν των Ἐρετριε- ῶς φιλίαν κατα*ευγουσι, χαλεπωταταε αξ ν, φονευόμενοι - αυτων οι δε ες το ἐπιτείχισματο εν Ιη Ἐρετρία, ο εαον αυτοὶ, περιγίγνονται, και ἔσαι
λοποννησιοι δυο καὶ εἴκοσι ναυς των 'Mηναίων, και -- δρας, τους μεν αποκτείναντες, τους δε ζωγρησαντες , τροπαῖον στησαν. καὶ ου πολλω υστερον Ευβοιάν τε
ἁπασαν ἀποστησαντες, πλην ' εου ταυτην δε αυτοὶ
ex Eretria signum Oropum versus ipsis Lacetaemoniis siJlarum elatrumque filii, ut significareriir, quando in atrum provehi deberent. Athenienses igitur propter huiusmodi fraudem praeparatam, in alnim profecti, navalique proelio supra portum Eretriensem commisso, quamvis ad hocini parati venissent, tamen aliquantisper etiam hosti restiterunt. Deinde in fugam verios hostis ad litus usque est securiis. Et quotquot ipsorum ad Eretriensiiun uctem, ut 'amicam, confugeriint, asperet me tractiiti fuerunt, Puta ab ipsis taetriensibus intersem fiterrant. Alii vero in muniti neni, qIlam ipsi in Eretria tenebant, incolinnes evaseriant, itemque naves, .aotquot in Chalcidem pervenerrunt. Peloponnesii vero, duabus & viginti Atheniensnim navibus captis, viris*ie partim interfems, partim captis, tropaeum statuerunt. Nec multo post, ciun torum Eliboeam ad deiectionem compulissent, praeter Oreum, hoc enim Athe-
164쪽
Aθηναῖοι ειχον και ταλλα περι αὐτὴν καθίσταντο. - . Tοῖς δε Ἀθηναίοις ως ῆλθε τα περι την Ευβοιαν γεγενημενα, εκπληξις μεγίστη - των πριν παροεστη. ουτε γάρ - εν τη Σικελία ξυμφορα, καίπερ μεγαλη τότε δόξ σα εῖναι, ουτε αλλο ουδέν πω ουτως εῖ βησεν. μου γαδε στρατοπέδου τε του εν Σάρεω ἀφεστηκότος, αλλων τε νεωνο- οἰκτων, ουδετων εσβησομενων, αυτων τε σπασιαζόντων, και αδηλον ον οπότε σφίσιν αυ-
βει, ει ρι πολεμιοι τολμησουσι νενικηκότες, ευθυς σφων nienses ipsi tenebant) ceteras quovie res ad eius stantinpertinentes componere coeperitnt. XCVI. Cum autem reriana ad Euboeam gestariam nun tius Atheniensibus allatus fuisset, pavor omnium ad illum aisque diem maximus eos invasit. Nam nec illa clades, quam in Sicilia acceperant, quamvis tunc ingens visa fui se set, nec ulla alia calamitas eos unquam adeo territit. Cui nenina eo tempore, quo & exercitus, qui Sami erat, desecerat, nec aliae naves, nec qui eas conscenderent, supererant, ipsi te praeterea seditione laborabant, S ince turn erat, quando inter se concursuri essent, ista calamitas, Piae tanta erat, propter quana & classem, & quod maximum erat malum Euboeam, ex qua plus utilitatis quam ex Attica percipietant, amiserant, illis supervenisi set, nonne merito animis erant consternati Sed hoc potissimum eos turbabat, idque propter maximam locorum propinquitatem, si hostes ausuri essent, victoria potiti,
165쪽
επι τον Πειραια, ἔρημον θοντα νεων πλειν ' καὶ οσονοὐκ ηδηενόμιζον αυτούς παρεῖναι ὀπερ αν, εἰ τολμηρότεροι ησαν, αδίως αν εποίησαν και διεσπησαν αν ετι μαλλονή την πάλιν εἰ επολιόρκουν μενοντες, και τας - Ἱωνίας ναυς ηνάγκασαν αν, καλεο πολεμίας οὐσας τη ολιγαρχία,
τοῖς σ*ετεροις οἰκείοις καὶ τη ξυμπάση πόλει βοηθησαι.
και εν τούτω 'Eλλησποντος τε αν ην αὐτο ς, και Ιωνία, και αἱ νησοι, και - μεχρι Εὐβοίας, και , ως ειπεῖν, ηἈθηναίων αρχη πῶσα. ἀλλ οὐκ εν τούτω μόνω Λακεδαιμόνιοι Ἀθηναίοις πάντων δε ξυμ τορωτατοι προσπολεμησαι εγενοντο, ἀλλα και εν ἄλλοις πολλοῖς. λάφοροι γαρ πλειστον ἄντες τον τρόπον, οἱ μεν , οξεῖς, οἱ δε, βραδεῖς και οἱ μεν , επιχειρηται, οι δε, ἀτολμοι, αλ- λως τε και ναυτικὴ ἀρχη πλειστα ωῖελουν. εδειξαν δε
confestini in ipsorum Piraeeiun navibus vaciivin tendere. Et tantaini non ipsos lain adesse suspicimanthii . Id qtiodilli, si aviticiores filissent, facile fecissent; & longe maius 'clis urn in in be excitassent, si ea in illic inanentes obse- csissem, & classent ab Ionia licet cloini natui paucortina inses lain, tamen illis secum cognatione coniunctis & univet sae civitati s xiitrere coegissent. Interea vero & Hellespontiis, & Ionia, & insulae, & oinnia loca ad Euboeain usiclite pertinentia, & in ita loliar omne Atheniensuimi eritura in ipsoriam potestatem Venisset. Verrum non in ea re tantum Lacedaemonii Atheniensibus On nium adversariormna nuretinae commodi in bello ciun ipsis gerendo fueriint; sed & in aliis inultis. caim enim moribus maxinaedi flament, nam illi qGlein, celeres; hi vero, tanti: & illi quidem, ad res aggrediendas promti; hi Verra, tinauli, pra cipue vero adversiis eos, qui classe multum poterant) plin
166쪽
G αυρακουσιοι. μαλιστα γαρ ομοιοτροποι γενομενοι,
ζ. Em g οὐν τοῖς ηγγ μένοις οἱ Ἀθηναῖοι ναυς
τε εἴκοσιν Φως ε πληρουν, και ἐκκλησίαν συνέλεγον, μίαν μεν ευθυς τότε πρωτον ἐς την ΓΙνυκα καλουμένην ,ουπερ και αλλο τε ειωθεσαν' εν ηπεο και τους τετρακο- Ante Iun.σίους καταπαυσαντες, τοῖς πεντακισχιλίοις εψηφίσαν- ''το τα πραγματα παραδουναι ει αι δε αυτων, ὁπόσοι
οπλα παρέχονται. και μισγον μηδένα τέρειν μηδεμια χη εἰ οε μη, επάρατον ἐποιησαντο. ἐγίγνοντο δε και
ἄλλαι υστερον πυκναι ἐκκλησίαι, αῖ' ων και νομοθετας και ταλλα εψηφίσαντο ἐς την πολιτείαν. και οὐχ ηκι
στα δη τον πρωτον χρόνον επί γε ἐμου Αθηναῖοι φαίνομ
rinarum Atheniensibus proderant. Syracusani alitem hoc deinOnstraritnt. Nam com moribus maxime suntles illis essent, optime etiam adversis illos belluin adininistrariint. XCVII. Athenienses igitur propter liunc nuntium, quain- vis essent animis constermati, viginti tainen naves instruxerunt , & concionem codgerrunt, unam Pudem statim, tunc primuin in eum tomim, quem Pnyca vocant , ubi etiam alias comitia habere consueverant. In qua concione quadringentis vicis amolis, recitna adininistrationem cluinque intilibus tradere clacreveriant. Ex laoc autem nuinero illosonanes esse volueriint, Pioupim arnaa gestarent. Nec ullam mercedein ullius Inagistratus gratia ab ullo accipiendam esse censueriint. Nisi Vero qui inagistratus gessissent, Ita fecissent, eum, qui inercedem accepisset, exsecrabilem esse iusserrunt. Postea veri & aliae ciebrae conciones habitae sunt, in quibus & legumlatores, & cetera ad reipublicae administrationem pertinentia constititerunt. Atque D sitiroci by Cooste
167쪽
ται εὐ πολιτευσαντες. μετρία γλ η τε ἐς τους ολίγους και τους πολλους ξυγκρασις ἐγενετο. και ἐκ πονηρων των πραγματων γενομενων τουτο πρωτον ἀνηνεγκε την πόλιν. . τίσαντο-και Αλκιβιάδην και αλλους μεταυτου κατιέναι. και παρά τε εκεῖνον και παρά το εν Σάμω στρατόπεδον πεμψαντες, δεκελευοντο ἀνθαπτεσθαι των πραγματων.
σπη. Ἐν δε τη μεταβολη ταυτη ευθυς οι μεν περι τον ΙΠείσανδρον και Ἀλεξικλεα, και οσοι ἡσαν της ολιγα - χίας μάλιστα, υπεξερχονται ἐς την Δεκελειαν. 'ρίσταρχος δε αυτων μόνος, ετυχε γλ και στρατηγων λαβων κατὰ τάχος τοξότας τινάς τους βαρβαρωτά τους, ἐχωρει προς την Οἰινοην. ἡν δε 'Mηναίων εν μεθωρίοις της Βοιωτίας τειχος. επολιόρκουν δ' αὐτο δι, ξυμ- initio qifidem ineo saltem iudicio Athenienses renapissisi-
cana non paruna comminie videntire administrasse. Nam uniusque factionis, paucoritin & multinusinis, in uniuriredactae, in Herutuna exstitit rei eramentitin. Hoc autem primim civitatem ob res adverias afflictam erexit. Decre verrunt etiam, Alcibiadem, ceterosque, lai cum eo erant, in patriam revocandos. Quare cum ad illum, tum ad exerri citrum, qui Satri erat, misso nuntio, res capessere iusserrunt.
XCVIII. In hac alitem reriim mutatione statim Hiander, & Alexicles cum suis, & qui praecipui erant e paucoriin dominarii, in Deceleam se sudiluxeriant. Sollis autem ex illis Aristarchiis, adhuc enim dux erat repente stinuis alimiot sagittariis , qui erant maxime bactari, ad oenoen contendit. Erat autem Atheniensium munitio in Boeotiae confiniis sita. Corinthii avitem, voluntarii quique Boeotis accitis, eant oesulet it, propter suoriini ex Decelea se
168쪽
δον προσκαλεσαντες τους Βοιωτους. κοινολογησάμενος οὐναυτοῖς ο Αρίσταρχος, απατα τρυς εν τ' Οἰνόη, λέγωνίς κα οι εν τη πόλει ταλλα μυαβεβηκασι Λακεδαιμονιοις, κακείνους δεῖ Βοιωτοις το χωρίον παραλυνα επὶ τουτοις γαρ ξυμβιβάσθαι. οἱ δε, πιστευσαντες ἰς
ανδρι στρατηγω, και μκ εἰδότες ουδεν, δια το πολιορκεῖσ9αι, υπόσπονδοι εξερχονται. τουτω μεν τω τρόπω οἰνόην τε ληφθεῖσαν Βοιωτοι κατελαβον Μ και η ἐν ταῖς Ἀθηναις ολιγαρχία καὶ στασις επαυσατο.
σπενδον παρνει προσταχθεντων, και αἱ Φοίνισσαι νηες recipientium cladem, caedemqtie factam ab Atheniensibus eoressis ex oenoE. Aristat cluis i itur , colloquio cum ipsis habito, eos decepit , qui aptui oenoen erant, dicens, eos Ploque, qui in licte erant, de ceteris rebiis cum Lacedaemoniis transe isse, & oportere ipsos quovie loctim illuni Boeotis tradere. His enim conditionibus conrpositioin nem facta in clicebat. Illi vero, chim ipsi tit Mici fidein lia iissent, & proistis ignari essent, qtio 1 obsulerentiir, fuleptiblica interposita illinc exierunt. Hoc igitiir modo captam Oenoen Boeoti teceperiant; & Athenis paucorum dominatus sublattis est, & sinistrio cessavit. XCIX. Per eadem huius aestatis tempora, Peloponnesi quoque, qui Mileti erant, cuin a nullo illorii na, qui hus a Timpherne riinc, cum Aspendium petiit, ne oti hin elanini fuerat, stipendium ipsis daretur. cum etiam nea Ist
169쪽
A ο Τισσατερνης που ηκων, ο, τε Φίλιππος ἡ ξυμπεμCθεις αὐτω, ἐπεστάλκει Mινδαρω τω ναυάρχω, και αλλος Ἱπποκράτης ἀνηρ Σπαρτιατης, κα ων ἐν
Φασηλιδι, οτι οὐτε αἱ νηες παρεσοιντο, πάντα τε ἁδ-
κοῖντο ὐπο Γισσα εριους, Φαρνάβαζός τε ἐπεκαλεῖτο
αυτους, και ην πρόθυμος, κομίσας τας ναυς, και αυτος
Ἀθηναίων, ωσπερ και ο Γισπαῖερνης, ἐλπίζων πλέοντι σχησειν -' αυτου ούτω - ο Mίνδαρος πολλω κοσ-μω, και ἀπο παραγγελματος αιῖνιδίου, οπως λαθοι τους ἐν Σάμω, αρας απο της Mιλητου ναυσι τρισι καὶ βυομηκοντα, επλει ἐπι τον Ελλησποντον. πρότερον Ο ἐέν τω αυτω Θίρει τωδε ἐκκαίδεκα ἐς αὐτον ν ες ἐπέπλευσαν, και της X ερρονησου τι μερος κατεθαμον. χειμα- Phoenissae naves, neque Titaphernes ullo Inodo veniret .& Philippus, qiii ciun ipso missus fiserat, Mindaro navarincho scripsisset, & alius Hippocrates, vir Spartanus, & qui apud Phaselidem erat, idein ei scripsisset, neque classem illam venturam esse, & res omnes Peloponnesiacas a Tise septieriae iniuste labefactari, ipsosime a Pharnabazo acciri, eurrilae paratum esse naves ad eos adducere, & ceteras suae provinciae civitates ad defectionem ab Atheniensibus faciendam coinpellere, quemlmulum & Tissaphernes fecisset, quod ex hac re cominodum aliquod se pereeptu nim speraret: sic igitur Mirulariis se militari disciplina accurate servata, & prosectione sistito litisicta, ut lateret hostes, qui Sami erant, cum iri as & septinaginta navissius Mileto solvens, in Hellespontuna navigavit. Illuc alitem prius per hanc eandem aestatem aliae 1 exdecim naves illi reoloni hellum illaturae iverrant, & quantam Chereonesi
170쪽
Glis 1ε ἀνεμω και ἀναγκασ9εις καταίρει ἐς την ' Iκα- ρον, καὶ μείνας εν αυτη υπο απλοίας πεντε η εξημέρας, ἀφικνεῖται ἐς την Xιον.
ρ. V δε Θράσυλλος ἐκ της Σάμου , ἐπει- ἐπυθετο
αυτον ἐκ της M.ιλητου ἀπηρκότα, επλει και αυτος ναυ- σι πεντε και πεντηκοντα, ἐπειγόμενος μη zθάση ἐς τον Ἐλλησποντον ἐσπλεύσας. αἰσθόμενος δε ἔτι εν Xίω εἰη, καὶ νομίσας αυτον καθεξειν αυτου, σκοπους μεν κατεστησατο και εν τη Λεσβω και ἐν τ' ἀντιπερας ηπείρω, εἰ ἄρα ποι κινοῖντο αἱ νηες, ἴπως μη λάθοιεν. αυτος δε ἐς την Mηθυμναν παραπλευσας, αλτιτά τε και δε αλλα επιτηδεια παρασκευάζειν ἐκελευσεν, ως, ην πλείων πόνος γίγνηται, εκ της Λεσβου τους επίπλους τη Xίω ποιησόμενος. ἄμα δε, Ἐρεσος γὰρ της
Λεσβου ἀφειστηκει, εβουλετο - αυτην πλεύσας, si partem incursionilius infestaverant. Sed tempestate iacta.tiis, ad Icaritan appellere coactus est. Cum autem propter navigandi difficilitatem illic ciminque sexve dies moratus fuisset, citium pervenit. C. Thrasyllus vero, ciun ipsum Mileto discessisse intellexisset, ipse quolae cinn quinque & lainquaginta navis lata Samo discessit, properans, ne ille ocitis in Hellespontum ingrederetur. Sed cuni aiulisset Mintariim aptus Chiuinesse, clam etiam existimasset, ipsum illic si essuriani, speculatores quulem & in Lesbo & in opposita continente collocavit, ne naves illae, si forte viilio proficiscerentur, ipsuin laterent. Ipse vero clina classe Methymnam prosectus, farinam & cetera necessaria apparari iussit, ut, si maior mora fieret, ex Lesbo ouum infesta classe peti nicias.6imul etiam Eressus enim a Lesia, defecerat volebat ad-Πι diae Vol. V. LInitio Iuliii.