장음표시 사용
141쪽
τε κακον ἔχουσιν οὐδεν, αλλ' ἐπι τοῖς σφετεροις αυτων
μαστοι κατα χωραν μένουσιν. αλλα τε πολλα εἰπον- των, ουδεν μαλλον σηκουον, ἀλλ' εχαλεπαινον ta
αν εις ικανος εγενετο κατασχειν τον αλον, μεῖνος δε υ τ ἐπίπλου επαυσε, καὶ τους ιδία τοῖς πρεσβεσιν οργιζομενους λοιδορων ἀπετρεπεν αυτος δε ἀποκριναμενος
aut contumeliam pati, quemadmodum Caaereas criminando retulisset aut ullo malo affici; sed unumptenuiue in suis possessionibus & sio loco quiete manere. Cum autem& alia multa conmemorassent, nitalo magis minen eos altilire voluerunt; sed indignabantiar. Et alii alias sententias dicebant ', praecipue vero de navigatione in Piraeeum
sescipienda. Tunc autem Alcibiades primus, & ita, ut nomo magis, de republica bene merinis filisse visiis est. Cum enim Athenienses, tu Sami erant, adversus se ipsos misini qxuHain impetu navigare stantissent, Piod si iecissent, hostes confestim Ioniam & Hellespotuum in silani potestatem planissime redegissent hoc illariun consilium at pie conatum vistis est impessivisse. Tunc autem nullus alius illam multinidinem compescere potitisset. Ille vero & illini navigationis infestae studium sedavit, & eos, qui legatis privatim irascebantur, increpans, determit. Ipse autem solus legatos climisit, cum ipsis responitisset, se non
142쪽
αυτίς ἀπεπεμπεν στι τους μεν πεντακισχιλίους οὐ κωλυοι αρχειν, τους μεντοι τετρακοσίους εκελευεν ἁπαλ-λώσειν αυτους, καὶ καθιστάναι την βουλὸν ωσπερ καὶ πρότερον τους πεντακοσίους. ει δε ες ευτελειάν τι ευντε-
τμηται, -τε τους στρατευομενους μαλλον εχειν τρο ην, πάνυ επαινειν. και ταλλα μελευεν ἀντεχειν, και μ
δεν ενδιδόναι τῶς πολεμίοις. προς μεν γαρ σφῆς αυτους σωζομενης της πόλεως, πολλην ελπίδα εἰναι ξυμβναι ει δε απας το ετερον σφαλησεται, η το εν Σάμω, ηεκεῖνο, ουδε οτω διαλλαγησεταί τις ετι ἔσεσθαι. παρησαν δε και 'Αργείων πρεσβεις, ἐπαγγελλόμενοι τω εν
κιβιάδης, ἐπαινεσας αυτους, και εiπων ἴταν τις καλ παρεῖναι, ουτως ἀπεπεμπεν. ἀφίκοντο δε οἱ ρογεῖοι iinpedire, quin illa qui leni qIsinque millia civi uni imperium obtinerent, ipsis tamen imperare, ut illos quadri gentos amoverent, & senarum restitiaerem, Paemadmo-diim & prius filisset, quingentormin. Porreo si quos sumtiis parsimoniae studentes conti axissent, ut milites iustiun stipendium facilius taberent, se magnopere probare. Cetermin illos hortabatur, ut hostssius fortiter resisterent, nec ullo inodo cederent. Si enim civitas incolumis staret, naagnam spem esse dicebat, sore in hostes compositionem s cum facerent. Si vero semel altera Atheniensium pars succumberet, vel illa, quae Sami erat, vel illa, quae Atli nis erat, nulliun ainplius fore, ciun PIo quis in mimam gratiam rediret. Aderant autem & A vorum legati, qui
populari Atheniensium factioni, cpiae Sami erat, se opem laturos pollicebantur. Sed Alcibiades eos collaudatos , &cum Pili eos vocaret, ut adessent, rogatos, ita dimisit.
143쪽
μετα των Παράλων, οἰ τότε ἐτάχἴησαν ἐν τη στρατιωτίδι νηi υπο των τετρακοσίων, πιριπλώ. Ευβοιαν, και αγοντες 'Mηναίων ἐς Λακεδαίμονα ἀπο των τετρακωσίων πεμπτους πρεσβεις, Λαισποδίαν και Αρισποῖων- τα και Μελησίαν' οι ἐπι - ἐγενοντο πλέοντες κατ'
' Αργος, τους μεν πρεσβεις Βλλαβόντες τοῖς 'Αργείοις
αγοντες - του Λργους ες την Ζαμον τους πρεσβεις αφικνουνται ηπιρ εαον τριηρει. πέ. 1ου ο αυτου σερους 1 σσατερνης, κατα τον καιρον τουτον ἐν ὼ μάλιστα δά τε τἄλλα και την Α κιβιάίου - δον, ηχθοντο αυ- οι Πελοποννησιοι ως
φανερως ηοη 'Aττικίζοντι, βουλόμενος, ως εδόκει - , ἀπολυεσθαι προς αυτουε τας διαβολας, παρεσκευάθ-
Venerant alitem A vi cum Paralis, viibus a qtradi ingentis viris tunc impertatum fuerat, militari navi Eli, earnc stoesiae causa circiti aveherentur, & Atheniensium legatos a quadringentis niissos, Laespodiana, & Aristopho leni, & Melesiam, Lac metrioneni deducerent. At isti, clina Argos appulissent, legatos quidem eon preliensos Argivis tradideriirri, qtiippe quod essent ex numero illoriam, mes in primis popularem statiam sustiisissent. Ipsi vero ne-Praquam amplius Athenas redieratntr sed legari s Argis ad . ducentes, ea, quam hisebant, triremi, Samina appuleriint. LXXXVII. Eadem autem aestate Tissaphernes, eo telnpore. qtio Peloponnesii, exim ob alia, ni in vero propter Alcinia sis restinitionem. ipsi, ut Atheniensium pa tibus aperte iam faventi, imaxime infensi erant, cupiens
144쪽
το πορεύεσθαι επὶ τως Φοινίσσας ναυς ἐς Ἀσπενδον, και τον Λίχαν ξυμπορεύεσθαι εκελευε. τη δὲ στρατια, προστάξειν ε*η Tαμων ἐαυτου - χον, ωστε τροτηνενισω αν αυτος ἀπη διδόναι. λεγεται δε ου κατὰ ταυτο, οὐδε λάλον εἰοεναι τίνι γνωμη παρηλθεν ἐς την Ασπεμ- δον, καὶ παρελθων οὐκ ηγε τὶς ναυς. οτι μεν γ o HΦοίνισσαι νηες επτα και τεσσαράκοντα και εκατον μειχρι Ἀσπενδου ἀzίκοντο, σαφες ἐστι' δι- δε οὐκ ηλθον, πολλαχη εἰκάζεται. οἱ μεν γ,o, ίνα διατρίβη απελθων - ωσπερ καὶ διενοηθη τα των ΙΠελοποννησίων τροφην
γουν οὐδεν βελτιον ἀλλα και χεῖρον ο Ταμως, ω προ ετάχθη, παρειχεν οἱ σε, γα τους Φοίνικας προαγαγωνές την' σπενδον, ε ρηματίσαιτο ἀφείς. και γλ ως αυτοῖς οὐδεν εμελλε χρησεσθαι. ἄλλοι δ, ως καταβοης
siluere, praeparabat profectionem ad classem Phoenissam, qtiae ad Aspendum stabat , Lichamque seciam venire iusisti Dixit autem, se sistaenininini Tamum suum praesectum, qui, cpioad ipse abesset, stipendiim exercinii praeberet. Varie alitem res narrariir, nec facile sciri potest , qtia mente petierit Aspendum, & illuc profectus classem illinc non a Iduxerit. Nam constat qui lena, centrum quadraginta septem Phoenissas naves Aspendum iisque pervenisse. Ciir vero ad Peloponnesios non iverint, variae sunt coniecturae. Alii enim hoc a Tissapherne factum fuisse coniiciunt, tu suo AEscessu quemadmodum cons inierat Peloponnesiorum res attereret. Tamis enim, cui negotium datum suerat, stipendium nilailo melitis, sed etiam pei praebebat. Alii vem, ut Phoenices, Aspendum usque perdoctos, exacta pectinia is cieret. Ipsis eniim uti non sta-mα-- Alia vero , ut Phoenissae classis ad Peloponnesios
145쪽
ἔνεκα της ες Λακεδαίμονα, το λεγεσθαι ως ουκ ἀἀκεῖ, αλ και σαφως οἴχεται επι τας ναυς α θως πεπληρωμένας. ἐμοι μέντοι δοκεῖ σατίστατον ειναι, τριβης ἔνεκα και ανακωχης των Ἐλληνικων το ναυτικον ουκὰγαγεῖν Gθορας μεν, ἐν ἔσω παρηει εκεατε, και δμμελλεν ανι σωσαως δε, οπως μηδεαρους, προσθεμενος, ατ ροτερους ποίη , ἐπει εἴγε ἐβουληθη διαπολεμησαι,
σους η οσας ο βασιλευς ε ξε ξυλλεγηναι. ο δε χάριν
ventiirae mmor Lacedaemonem perveniret, ut cliceretur, ipsum Tissaphernem non iniuste facere, sed plane ad clatsem vere instriactam ivisse. Whi vero manifestissimum esse videtur, classem non adduxisse, tu, res Graecorrum alter ret, suspenses*ie teneret: utque, dum illuc proficisceretur, & cunctaretiir, labefactaret; & utros*ae, taceta monios ac Athenienses, exaecpiaret, ut neiuriri potentiOres redderet, se vel his, vel illis assiungens. Nam si hie Ium conficere voluisset, illini profecto manifestium est, ipsum id sine dissito conficere potuisse. Nam ut est vermsitale si classem adduxisset, victoriam Lacedaemoniis praeis usset; quippe qui vel tunc pari potius quam inferiori classe adversus hostem in statione flarent. Illa etiam speciosa causa, quam Tissaphernes atmiu, cur classem ad L. cedaemonios non adduxisset, res illorum maxime ararivit. Dicebat enim, ipsam minora nurnero, quam rex iussisset,
contractam fuisse. Atqui profecto Tissaphernes hoc modo
146쪽
αν που εν τουτω μείζω ἔτι ἰσχεν, ουτε αναλώσας πολ-λα των βασιλεως, τά τε αὐτα ἀπ ' ελασσονων πρά ς.
μανεῖται, και τοῖς Φοίνιξι ξυγγίγνεται, καὶ οἱ Πελοποννησιοι επεμψαν ως επι τας ναυς, κελευσαντος αυ-
τῶ, Φίλιο,ον, ανδρα Λακεδαιμόνιον, δυο τριηρεσιν. . Ἀλκιβιάδης δε, επει- και τον Τισσαῖερνην σ9ετο παρόντα επι πης 'Ασπένδου, επλει και αυτὸς, λαβων τροσκαίδεκα ναυς, υποσχόμενος τοῖς εν Σάμωμ αλη και μεγάλην χάρ/ν. η γαρ αυτὸς αξειν 'Aθηναίοις τας Φοινίσσας ναυς, η Πελοποννησίοις γε κωλυ- σειν ελθεῖν' εἰδως, ως εἰκὸς, - πλείονος την Τισσαῖερνους γνωμην, ἔτι ο- αξειν εμελλε, και βουλόμενος -- τὶν τοῖς ΙΠελοποννησίοις ἐς την αὐτου και Αθηναίων τι-
maiorem gratiam apud regem inivisset, si non magnam regiae pecuniae vini consumsisset, sed eadem negotia minoribus suinaeus consecisset. Titapheriles igiciar quocunque tauulem consilio hoc fecerit Aspendiun ivit, & in Phoenicum congressum venit, & Peloponnesii, illius iusisu, Philippum, viritin Lacedaemonium, cum duabus triremibus, in ad classem auferunt. LXXXVIII. Alcibiades vero, postquam inutivit, Tissaphernem Aspendum petiisse, ipse .loque cum tredecim navibus, quas assumsit, eo contemst, pollicitias sis, qui Sanu erant, trutum magnumque beneficium. Aut enim se Phoenissam classem ad Athenienses a Uucturum; atu saltem ad Peloponnesios venire prohibinarum: cognoscens ut erat verisimile Tislaphernis mentem ex longa consueri1 line, quod ad lucturiis non esset, simul etiam quod quam nIaxinIam invidiam illi aphul Peloponnesios ob illius in
147쪽
λίαν - μάλιστα διαβάλλειν, μως μαλλον δι αυτὸ σοί ν ἀναγκάζοιτο προσχωρεῖν. καὶ ὀ μεν, αρας εὐθυς
της Φασηλιδος καὶ Καυνου, ἄνω τον πλουν επιιει .πθ. οἱ δε εκ της Σαμου ἀπο των τετρακοσίων περοίθεντες πρεσβεις, επει- ἁ-ικόμενοι ἐς τὰς Ἀθηνας απηγγειλαν τα παρ, του ' κιβιαδου, ως κελευει τε ἀντεχειν και μηδεν ενδιδόναι τίῖς πολεμίοις, ελπίδας τε cτι πολλας ἐχει κακείνοις το στράτευμα διαλλάξειν, και ΙΠελοποννησίων περιέσεσ9αι, ἀχθομενους και ' τερον τους πολλους των μετεχόντων της ολιγαρχίας, καιηδεως αν ἀπαλλαγεντας πη ασφαλως του πράγματος, πολλω - μἀλλον επέρρωσαν. και νίσταντο τεηση, κῶ τα πραγματα διεμεμῖοντο, ευντες ηγεμο- νας των πάνυ στρατηγων των εν τη ολιγαρχία καὶ εν ipsum & Athenienses fi lium constare vellet, in hac ipsa
de cauia Tissaphernes ad ipsos Athenienses accedere magis cogeretur. Et hic qiudem confestim Phaselide & Cauno solvens, in alnim navigare coepit. LXXXIX. Legati aluein a quadringentis viris missi, cum e Satrio pervenissent Athenas, Alta iactis uiatulata Ath niensibiis renuntiarunt, illum ipsos hortari, ut hostibus resisterent, nullo e modo cederent, rnaximan Ie spem habere, fore ut exercitum, qui Sata esset, ipsis etiam reconcitaret, & Peloponnesios superaret, atque his verbis natillos eorrum, qui paucorum dotanatus erant participes,& qui vel prius luinc rerum statiam graviter serebant, &llibenter, dum tanten tuto, aliquo modo se hac molestia liberassent, tunc multo magis cor horarunt. Quare iam coire, & de illo reria in staria Pieri coeperrunt, habentes huius rei duces eos, qiii paucoriini doniinariis longe prin-
148쪽
ὰρχαῖς οντων, οiον Θηραμενην τε τον Aγνωνος καὶ Αριστοκράτην τον Σικελίου, και ἄλλους, οι μετεσχον μενεν πρωτοις των πραγμάτων, *οβούμενοι δε ως ἔφασαν το, τε εν τη Σάμω σπράτευμα και τον δελκιβώ
δην, τους τε ες την Λακεδαίμονα πρεσβευομένους επεμ πον, μη τι ἄνευ των πλειόνων κακον Ορασωσι την πο- λιν, ου το ἁπαλλάξειν του ἄγαν ες ολίγους ἐλθεῖν, --λα τους πεντακισχιλίους εργω και μη ονόματι χρηνα μοδεικνύναι, και την πολιτείαν ἁπαιτεραν καθιστάναι ην δε τουτο μεν, σχημα πολιτικον του λόγου αυτοις κατ' ἰδίας δε φιλοτιμίας οἱ πολλοι αυτων τω τοιουτω προσεκειντο εν ωπερ και μάλιστα ολιγαρχία εκ δημοκρατίας γενομενη ἀπολλυται. πάντες γάρ αὐθημερον
ἀ-ιουσιν Ουχ oπως ζι ι, ἀλλα και πολυ πρωτος αυτος cipes erant, & qui magaerariis gerebant, lao in numero erant Theramenes Agnonis, & Aristocrates Sicelli filius,& alii, qvi inter priinos quulem reriuri participeS erAnt, sic ut aiebant metuentes exercitum. qtu Sami erat, &Alcibiadem, legatos Lacedaeinonem miserrunt, ne cium civitatem sine natori civiuna parte aliquo maleficio asscerent, non impedituros, in praetendebant, quin dominatus. perquam patreorrum constititeretur, sed ut qtiinmie nullia, qtiae rein publicam alninistrarent, re, non amem notaune, declararentiar, & aequabilior reipublicae statias constitueretur. Haec alitem erat speciosa quidem ratio, qtia popularein statiun a se constitati simulabant: sed tamen eor npleri pie propter privatam ambitionem ei rei dabant ope in , qtia potissimum interit paucorrum dominariis ex pΟ-pillari stani constinitiis. Oinnes enim eo ipso die, quo rem rit . potiri coeperiint, non sollina ceteris parita, sed etiam
149쪽
εκαστος εἰναι. - σε δημοκρατίας αἱρεσεως ρογνομενης ἐπιν - ὰποβαίνοντα ως ρυκ ἄπο των όμοίων ελασσο μενός τις Cερει. σαῖεστατα δ' αὐτους εχ ρε τα εν τ'
eυκ εδίκει μόνιμον το της ολιγαρχίας σεσθαι. ηγων ζετο οὐν εις εκαστος ξυπερβοληνJ αυτος πρωτος προστάτης του δημου γενεψαι. m. Oι δε των τετρακοσίων, μάλιστα εναντίοι οντες - τοιούτω εἴδει, και προεστωτες, Φρυνιχός τε, ὸς και
στρατηγησας εν Σάμω ποτεJ - Αλκιβιάδη τότε διηνεχθη καὶ Αρίσταρχος, ἀνηρ εν τίς μάλιστα καὶ εκ
πλείστου εναντίος τω - , και Πείσανδρος, και Αντιφων, και αλλοι οι δυνατωτατοι, πρότερόν τε, επει τά- singuli longe principes totius suae civitatis esse volum. At in populari statu, in quo magistrarus per electionem creantair, quisqDe milius sere ea, quae evennant, utpote qui non a paribus, sed ab homnibus clignitate praestantioribus, se superamna esse putet. Ipsoriam autem animos manifestissime erexeriint tum magna Alcibiadis potentia, quam Sanii habebat, nina etiam quod hic paucorrum dominarias ipsis haud stabilis futuriis esse videtanu . Certatim igitur unusipsisti me, ipse potissimum popularis stariis patronus esese annitebatur.
XC. Sed qtiadringenti viri huic reipissilicae administrandae sorinae maxime adversebanrur , & Di paucoriun dominariis principes eram, chirn Phrynicinis, cui etiam, cum oti in Sami praeturam gessisset, cum Alcibiade dissidium trunc fuit) nun Aristarchus, qui in primis ac iampridem stariti populari adversabariar, & Pisander, & Antiphon, &potentissimi Piique alii, min alitea, simulac paucorrum
150쪽
χιστα κατέστησαν, και επει- τα εν τη Σάμω σφων ἐς δημοκρατίαν ἀπεσπη, πρεσβεις τε ἀπεσπελλον σφωνες - Λακεδαίμονα, και την ολιγαρχίαν προυθυμουντο, και το εν τη υετιωνεία καλουμένη τέ ος εποιουν ' πολ- λω τε μαλλον ετι ἐπει- και οἱ ἐκ της Σάμου πρεσβεις
σφων ηλθον, ορωντες τους τε πολλους, και σέων τους δοκουντας πρότερον πιστους εἰναι, μεταβαλλομενους.
και ἀπεστειλαν μεν Ἀντιφωντα και Φρυνιχον και α λους δέκα κατά τάχος, φοβουμενοι και τα αυτου καὶ - εκ της Σάμου επιστείλαντες παντι τρόπω ο σπις καὶ σπωσουν λεκτος ξυναλλαγηναι προς τους Λακεδαιμονίους. ωκοδόμουν Λ ετι προθυμοτερον το εν τν Γετιωνεία
dominariini Athenis constititeriint, ruin etiam postquam paucorum ille dominariis ab ipssis Sami constinitiis in statuin popularem mi iri est coninuitariis, legyiosque de suo corpore Lacedaemonem miserrunt, & paucorim donunatui stabiliendo operam studiose dabant, & murimi in ea, quae talionea vocarur, excitabant: sed etiam multo magis, quam ante, postquam & ipsoriun legati Samo reclieriint, quia videtant, cuni iplam plebem, riun etiam ex suis eos, qui prius fissi esse videbannir, iam immutatos esse. Et miseriam laidem propere Antiphontem & Phrynichum at aealios decem quod & res urbanas & res Samias metuerent ciun mandatis, ut qtiavis ratione, modo conditio tolerabilis esset, cum Lacedaemoniis reconciliarennir. Μulto autem studiosius, Piam ante, minina in talionea aedificabant. Huius autem nauci ex lenia consilium hoc fuit, ut aiebat Theramenes eiusque socii non ut eos, qui