libanii opera

481쪽

LIBANI ORATIO XLVH την κρίσιν. ττον γὰρ γεῖτο κακον την εἰς τους θεοὐς ἀσέβειαν η το φθέγξασθαί τι τούτων α σιγῆσθαι βούλοιτ αν ὁ στρατηγύς. 16 ον ξίουν γωγε μαλλον δεδιέναι το λυμαίνεσθαι τοι δικαίοις το πυθέσθαι τινάς, δε αυτις ταῖτα κελεύσειεν α εἰ μεν ἐστι δίκαια, τί αν αἰσχυνοιτο εἰ δε αδικα, τί των τοιούτων ἐπιθυμεῖ εἰ δ' οὐδὲ ἐμοι- δίκαιον ἐσώθη τω πλεῖστα δη περ λύγους κάμνοντι και γράμμασιδη παρὰ σο κεκοσμημένω και η των πεφοιτηκοτων 1 εξοντι λέπην, τί χρὴ περὶ των ἄλλων οἷς Ουδὲν τούτων στιν υπολαμβάνειm,R II 512 17. αυτ μεν ουν εἰς ἀποδειξιν είρηταί μοι

του ταις ἀποστροφαῖς ταυταισὶ ταῖς των γεωργον

πολλοψ οἴκους διασείεσθαι. καθ Ἀκάστην γὰρ δη15 πύλιν τοιοsτοι με γεωργοί, τοιαῖται δε θύραι, τοι-οοτοι δε μισθοί, τ um3τω δὲ συνθηκαι, τοιαοτα δε κέρδη, τοιαυται δε ζημίαι, τοιαυται δε ευφροσύναι, τοιαυται δε κατήφειαι καὶ γὰρ εκ των αλλων ἀγρονοὶ ὁδος ου ενι τὰ τοιαsτα βρίζειν, γυναῖκας κατα- ρο λιπόντες υκ λίγοι καὶ τέκνα φέρονται προς τοὐς ἰσχέοντας ἐκείνους, τους τοιούτους πυργους, ὰπολαό- σοντες της παρα μου δυνάμεως καν ὁ κατηγορον

482쪽

του κατηγορουμενου καταπαλαίσας τον αἰτιασάμενον

ἀπηλθε. 18. τίνος δη παBσαι ταυτασι τὰς διαδύσεις; τίνος τηρῆσαι τοῖς κδεξαμενοι τους γρούς σον, βασιλεs, το εργον. παρὰ σο προσήκει το δορον αΙΙ513 ἐλθεῖν σιν καὶ παθειν τι και ἰάσασθαι καὶ μη τον ζηλον ερποντα περιιδεῖν μὰλλον δὲ πολὐ μεν δητουτο περιοπται χρόνον, δεῖ δε αυτ που και στηναι.

19. ρήσεται τοίνυν με τις περ των γεωργον, εἰ μη ἐξεσται βοηθείας αυτοῖς πορίζειν. τὰς μεν ουκαδίκους φαίην αν, τὰ δε κακὰς ουδαμος πρώτην ομεν την παρὰ των θεῖν, η γένοιτ α ευχαῖς τε καιθεραπείαις' Ἀπειτα την δι Ἀδάτων βλαπτύντων μεν ἀπωθουμένων. μελλόντων δε ἰφελειν ἐπαγομένων. εστι και τους κυρίους τον κτημάτων προς αυτοὐς ποιησαι φιλανθρωποτέρους ως τὰ μεν Ἀφείλουσιν sἀφειναι, τὰ δε και δουναι, ντ' αὐ δίκης που προς αλληλου δέωντω, τουτον εἰσιέναι, πλην εἴ τι δέοιτο μείζονος. 20. πάσαις ὁ ἐπικουρίαις ου χρη- RII 514στέον, καν σιν ου κατὰ νόμον κα ποιοσί με τον

ἐμον κυρον εἰσὶν μῖν, ω βασιλεο, πόλεις ἐπι τον εο ορίων τον πρις οὐ βαρβάρους ην οὐν ριδι καιφιλονεικία τινὶ πολις λαττουμένη πολεως καλέση συμμάχους τοὐς γείτονας βαρβάρους, ἀνεκτον λ καλον

483쪽

μεν καν κατασκαφῆναι δοκε και τοι πολίταις γενέσθαι τάφος, να μη τοιαυτα νικωη. εἰ γα και κρατεῖν δει προσθήκη τινί, ταύτην ενδοθεν δε και παρὰ των οἰκείων εiναι. 21. ουδε γαρ οἰκέτην ἄξιον δίκης ἐφ' οις παθεν ἀξιουντα τυχεῖν εἰς τον δεῖνα καὶ τον δεινα βλέπειν και παραστάντα ἱκετευειν τονου κυριον ἀφέντα τι δεσπότην Ουδε γαρ ἄπας ετ αν εἴ του δεσπότου, αλλ' υκ αν μικρον μέρος του 1 βεβοηθηκύτος ποιο μερίζων με την εἴνοιαν μερίζων δε α του σώματος. καὶ γαρ και τοBτον ἐχρη λαμβάνειν με δίκην λαμβάνειν δε δια το δεσποτου του δι ἄλλου καν ἀποστερήσαι του δουλου πολλάκις τον δεσπότην καταπεφρονημένον ε της παρ αλλου 1 βοηθείας.

22. ουν, φησίν, εἰ της χρείας ἐλάττων τι ἀγριν ἔχων εἰ καὶ δέοι δυνατωτέρας RII 515 κεφαλης ὁ με λεγέτω προς κεινον, ἐκεινος Ἀεπρος τοfτον, καὶ συ με ἐκείνου, τούτου-εκεινος 20 δεισθω και συ τ α δεφελοι ταυτη βλάπτοιτο τ αν

οὐδ' ἐκεῖνος πεπηγυίας της περὶ ταfτα τάξεως. υγα δη τοι με περὶ την γην τούτοις καὶ πύρρω των πέλεων καὶ βουσὶ συζῖσιν ἐπείθοντ' αν καὶ συνέπραττον, τοις δε ἐκείνων κυρίοις υκ αν προσεῖχονε, οὐδ' αὐτ μὲν παρ' ἐκείνων λαβεῖν γοsντο καλήν,

484쪽

LIBANU ORATIO DE ATROCINII 415τ δὲ παρὰ τούτων ὁ καλον και ταυτα ἴσον ον. εστι δ' οὐχ ομοιον του δεσπότας περ των ἐργαζομένων δοsναι τοι δυναμένοις τους ἐργάτας ἐπὶ τοις δεσπύταις. το μεν γαρ βεβαιοι τὰ φύντα τοις εχουσι, το δ' υκ ἐα θαρρειν ως ἐπι σαθροῖς 23. ἔτι τοίνυν ἐστι παρ' υκ ὀλίγοις τούτων και τ δυνασθαι παρδτου και τ βοηθειν αλλοις στι. πο ουν υχ κα- νον αυτοις, μῆλλον δε και τούτοις και τοι τούτων πράγμασιν ἱκανον οἱ στρατηγοὶ κτώμενοι δι αυ- m 5 16των την πλεονεξίαν ει γαρ δὴ δια των δεσποτον, Οουχι και κατ' αυτῖν τὰ αυτον ξειν ωοντο βουλομένοις δ' ην κατὰ πρώτων, πειτα καθ' ἐτερων μυρίων,5πως ἐξείη δρῆν α πρύτερον διῆλθον διὰ τοῖτο τους την καλην μεν, θοπλον δε κεκτημένους δύναμιν ουδὲ αν νομίζουσιν. 1624. Ουδεν δεινον, φησί, προσλαβεῖν κηδε μύνας και μην ου του δ γ ν τω λύγω τω περὶ των οἰκετῖν ἐδείκνυτο τ αυτ δέ μοι και περὶ των

γεωργον εἰρήσθω και γὰρ εἰ λίαν ων εἰσιν ἀφήρηνται παρὰ του θεο τι δύνασθαι, βέλτιον ζην ἐν τη 'κείνων οἀσθενεία και ἀνέχεσθαι της τύχης ὴ τοιαύτην νεῖσθαι

emendationem in margin ad antecedens ουχὶ κα positam

485쪽

416 ILIBANU ORATIO XLVIIR II 51 δύναμιν και τους κεκτημένους ἐλέγχειν, Ἀπει και γυνὴ δυοῖν ἀνδροῖν ουσα δυνατωτέρα αν εἴη ἀλλ'

ου αν συνησθείης ἐχουση τον μεν γάuω, 0 δὲ μοιχεία καίτοι καὶ πλουσιώτερον ἐστιν ἐναι τον μοιχον πολλαχοs, παρ' οὐ πλείω τη γυναικι γένοιτ αν η του

λαβύντος αυτὴν μεF Γμεναίου. αρ' οὐν οἴσομεν λεγούσης, Δ ου ἴσον εις κώ δύο οὐδε μέγας καὶ βρα- χἡ οὐδε ραιος και αμορφος οsτω μὲν Ο μάλιστα συνέχει τ0ν βίον, ὁ περι οὐ γάμους νομος, οἰχήσεται.

10 25. ρεῖ τοίνυν τις τοιουτον των τὰς αρχὰς κολακευοντων λύγον, Δ ἐλάττω προσεισι τοι στρατηγοῖς, εἰ τοO ἐπισχήσει τις τι ρεομα και τι δεινόν, εἰ τὰ νυν προσιόντα κακος παύσεται; ου γὰρ τοOτ' ἔστιναξιον σκοπεῖν, εἰ ἐλάττω λήψονται, ἀλλ' εἰ δικαιότερον 15 ἐκειν του νυν και εἰ πονηρct δύξης ἀπαλλάττει τους ἐπὶ το στρατηγειν το γὰρ αὐτο καὶ τοῖς ἀδικοῖσι κέρδος και τοι ἀdικουμένοις, τοις με μηκέτ' ἀδικεῖσθαι, τοις δε μηκέτ δικειν. 26. 'Aθυμήσουσιν οἱ στρατηγοι κωλυύμενοι Ψ ταοτα θερίζειν. και γὰρ οἱ κλέπται και οἱ τοιχω-

486쪽

LIBANI ORAUO DE PATROCINII 417ρύχοι και οἱ βαλαντιοτόμοι καὶ οἱ τον τάφων πτύ- μενοι και- τον ἱερον χρημάτων πάντες ουτοι δια τὰς ἐφ' ἐκάστω τιμωρίας χθονται ἀλλ' οἱ μεν ἄχθονται,

οἱ νόμοι δε βοοσι α ληφθέντες πείσονται και τομεν τολμῆν ου ἀναιρουσιν λως, αυτο δε του τολ- μὰν ου μικρύν καὶ ουδεὶς ουτως πονενοημένος στις αν εἰπειν υπομείναι, τι, Δ βασιλευ, τοὐςRII 518 κωλυτὰ των δίκων τούτων ἀνέλωμεν νύμους,ῖνα μη λυπομεν ους απι τούτων υκ ἐωμενους πλουτειν μηδ' ευποριον δοκομέν τισι φθονεῖν. 1027. , τοίνυν μηθε τοῖς στρατηγοις δις ἀνεφχθω

κερδῖν κακον μηδε το μεν τούτων ὁράτω τις, της δετων λίγα κεκτημένων μερίδος ἀμελείτω, ουδε γαρ τουτο σώζει Ῥωμαίοις την ἰσχυν και τοι πολεμίοις τον φοβον, εὰν καρ ὴμέραν τε και νύκτα καινον εδέη κιβωτον τοι στρατηγοις δια τον ἐπιρρέοντα πλουτον, ου γαρ πλούτω γένοιτ αν στρατηγικώτερος, λ; ἀρετ καὶ τέχνη και δύξης ρωτι κα τω μὰλλον ψύγον δεδιέναι θανάτου 28 ουδ ουτος αν εἰκότως ταύτηνώρχοι την ἀρχήν, ὁτω πληθος εν ταλάντων ἐξαριθμεῖν, οὰλλ' τω λαφύρων καὶ αἰχμαλώτων και τροπαίων, οῖους τοῖς πατράσιν πηρχεν τοις μετέροις ὁρῆν. ων ὁ πλεῖστον με χρύνον, πλείστων δε γησάμενος τρατιωτον ενα με μύλις γρον ἐπρίατο ετ δε των υκ

487쪽

418 MBANI ORATIO XLVH ἐπαινουμένων, οἰκέτας ειχεν ενδεκα, μιύνους δώδεκα, τρεῖς ῖππους, κύνας δε Λακαίνας τέτταρας, αλλ' μως δέος μὲν αυτου ταις τῖν βαρβάρων νωκει

RII 51 ψυχαῖς. τηθίδα δ' ἐμην ἔγημεν ἐπι μεγίστη προικί, δνα δε ν τ κλέος. ὁ δὲ γήμας ουδε δειπνων ἐμεθύσκετο, ουδε γὰρ ν τω στρατηγεῖν ουτεκαλον ουτ καλούμενος, αλλ' ηρχε καὶ τῆς γαστρος ουχ ττον η τον στρατιωτον του δε νυν και αυτοτουτο διαφθείρει το α εν τοσουτοις ποιοον αὐτους 1 φιλοψύχους ἀντὶ φιλοτίμων καὶ πειθον φεύγειν ἀποτον καλον κινδύνων ἐπι τὰ παρέχοντα τρυφῆν. 29. διατουτο πάντας μα ου πλούτου πορίζειν ἔδει τοῖς

στρατηγοῖς ἀφορμάς, αλλ' ργων μεγάλων ἐπιθυμητὰς

ἀποφαίνειν. νυν δε ε βλέπουσι, χρήματα, καὶ πασα i5 πρόφασις τουτο δυναμένη ταχέως ἁρπάζεται, καὶ τηλικαυτά σφισι ενδον φύρη χρυσου και ἀργύρου προστιθεμένων αλλων αλλοις ἀναβέβηκεν, στ' ἀπιστεῖν ἀκουοντας τον ἐπὶ τούτω τεταγμένων, εἰ ἔστιν αυτοῖς

οσον ἔστιν. ἐν δὲ τοῖς μετέροις θησαυροις, ους ἔδειγο γέμειν μαλλον τῆς αρχης οντας Ἐτους τον ἐπ αυτοῖς

488쪽

LIBANI ORΑΤIO DE ATROCINII 419ύντων, μικρου τουδαφος Ἀπαν ὁρῆται, το κρυπτύ R II 520μενον δε ολίγον υμεῖς δε αμφότερα εἰδοτες ουδὲνεκείνων ἐπι τους πολεμους ελκετε, ἀλλα κειμένων

ἀπέχεσθε και ταυτα ντος λογισμου του παραινουντος

απτεσθαι. 40. δέως δ' αν ρύμην αυτους ἐναντίον ετουδε του θρόνου, τί κα βούλεται το πληθος αυτοῖς τούτων των χρημάτων και τίς ὁ νους των σωρον.ουτε γαρ θυγατέρας λέγοντες λέγοιεν αν τι ουθ' υἱους ουτε γάμους η 'κείνων η τούτων ουτ καιρον εἰς πάτους γοντα οὐδ αλλην ἄμεμπτον δαπάνην οὐδεμίαν. 10 ἀναγκάζε ουν ἐπ' ἐκείνην ἰέναι και τον υ βουλύ- μενον, ην ουδε ὁνα ἐννοεῖν ἀσφαλές. -υτως εἴ τις

ὐμst εν ἐλάττοσι ποιήσειεν, ευεργέτης αν εἴη μὰλλονὴ εἰ πάντα δοίη 31. εἰ δ' ου α δύναιντο μὴ λαμβάνειν, αλλ' ἀνάγκη νοσεῖν, πολλοὶ κρουνοι τούτοις 15 ρέουσιν π πολλQν τον πηγον ὁρμώμενοι καὶ RII 521

πολλάκις καστον Μίδαν ποιουντες καὶ Κινύραν καὶ τα τούτων. τοσουτον μέν ἐστι τ παρὰ τον περ αυ-

τους οὐ διδόντων, ὁπως αυτοῖς ἐξείη λαμβάνειν, τοσουτον δε- παρὰ της τροφη τον λύχων. - ενι ad

ζοντα ποιεῖν τον οἰχόμενον ἐσθιειν τε αυτοῖς ἐν τωτου τεθνεοτος ὀνόματι. 32 6ντων δὲ τούτων μεγάλων εἰσὶ Πακτωλοι μείζονες, χρυσος ὁ δικαιως μὲν

αν μείνας ἐν ταῖς χερσὶ τῖν στρατιωτῖν, μεθιστάμενος

489쪽

LIBANI ORATIO XIIIII δὲ ἐπι τὰ των στρατηγον, ω πενης τε και ἀθυμότερος ὁ μάχιμος γίγνεται μέρη τε ποδημάτων φορον και χλαμύδος εἴδωλον. πολλάκις δε και π της γα- στρος η φορά, στ ἄγουσιν ἐπι τὰς μάχας πεινοντα II 5 22 σωματα. 33. ἐξεύρηται δε και ἄλλα σοφίσματα χρυσίτιδος γης ου χείρω βραδυτὴς της βουλης περὶ τιμην ου ἀρχαίαν μεν, εἰσελθοῖσαν δε μως, εiτα του ὀργην ἐποίησεν εἶ - καταλλαγαὶ χρήματα. χρήματα δε κἀκεῖθεν στρατιώτης γοραιον ἐρεθίζει

10 σκώπτων και κνίζων ρήμασι και λαμβανύμενος καιελκων και ἐπισπώμενος ειν ὁ μεν ἄπτεταί πως καιαὐτύς των πεπραγμένων δε υκ ἴσων ἐναι δοκούντων,

μὴ γαρ εἰναι φωνὴν χειρα τοι τοιούτοις ἐπι τον στρατιώτην, αρπάζεο ὁ κατηναγκαομένος ἀλγησα και 1 εστιν ἐν τοις σημείοις καὶ το μὴ τυπτύμενος ἀποθανεῖν νεῖται πολλὰ τοιαυτα καθ ἐκάστην uέραν και σπείρεται και θερίζεται μικρὰ πρ0ς το ρηθησύ- μενον. δέ ἐστιν αἱ τιμαὶ των ἀρχων, ἄργυρος, ἄχθος καμήλων. καὶ παραλείπω τἀκ της μετέρας ἡ οἰκίας εἰς τὰς κείνων καθ' καστον ἐνιαυτον ἰόντα.34. τί ουν δει μετὰ τοσουτον ομβρον λημμάτων ἀθλίους ποιειν ἀνθρώπους οἱ οὐδεν ἔνι πλην τωνα;523 αγρον τί δ' ἀσεβει πύρω τὰ αυτον ἐπι μειζον

490쪽

LIBANU ORΑΤIO DE ATROCINIIS 21 ἄγουσι συμπράττειν μὰλλον δε πολλοὶ μεν αδικοι οὐδε γὰρ ι παρὰ των δυνάμεων δίκαιοι, πολλῶδε οἶτος ἀδικώτατος. πατήρ μοι κατέλιπεν ἀγριν μήτηρ οι τούτους τεκοντες η ἐπριάμην αὐτος, ἐν γεωργοὐς ειχον σωφρονοsντας προσκυνοοντας την Tύχην ἐν ταῖς παρ' ἐμο φιλανθρωπίαις. iτα σὐτούτους λαβὼν ἐκμαίνεις και κινεις ἀνελπίστους πολέμους και ποιεῖς ανθρώπους ευγενεις πύρους. 35. λλ' ὐτοι μεν κύντες υκ αν ποτε χαλινώσαιεν την αυτον ἀπληστίαν της σης δε δεῖται τοδεοπρῆγμα βασιλεf, και φρονήσεως και τύχης' ὐ γὰρ μύνος αν ιατρ0ς κατασταίης λκους οὐ φορητοB. και μήτοι νομίσης ἀκοέσεσθαι παρ' ἐμοῖ περι νύμου τοὐς με ἐπισχήσοντος τοι δε βοηθήσοντος. Ἀστι γὰρ καιγέγραπται και κεῖται νομοθέτην χων τον σβέσαντα μεν 15 τυραννίδα στήσαντα δε Σκυθικην λύγα, και μέγιστόν ἐστί μοι κατὰ των πραττομένων, τι μου συνα- Il 524γορεύει τω λόγω διὰ του νόμου βασιλεὐ θεοείκελος, εἰπεν λυμηρος, τη ψυχη μῆλλον η τω σώματι. 36. οὐ νυν ἐσπούδακα νύμου πάλαι περὶ του- 20των κειμένου οὐ το τεθηναι νομον, γελοῖον γάρ, αλλὰ

τ μη γεγράφθαι μάτην μάτην γὰρ δὴ γέγραπται,

μάτην Δ βασιλεῖ, ντων με των προσιόντων, δντων