libanii opera

471쪽

Maxini dolenduin si io oratio in codico Vindobonensi deest neque ullus altius alter1us classis codicum testis exstat. Illi vero optem codicos quo necessitudinis vinculo inter se conexi sint, o tibi stemma in ostendit:

quo simul codicis Uctinatis lectionibus careri posse intelleges. Complures sed parvi ambitus locos excerpsit, a XLm SΡlantides ), unum eumque Perperam περὶ της στάσεως inscriptum Macarius Cn socepnatusq). Orat1 primunt ex apograpn codicis Augustani pariana diligenter ala hingero facto a Iacobo Gotnofredos tot colonias Allobri,Min anno 16 31 publici iuris

saeta est ditione cuius titulum pretiuitavi Supra, p. 357 indicavi M).1 Quod etiam de ratione XIIX πὲρ των βουλQ Valet.2 et i I p. 73. 3 e L I p. 35 et supra, p. 335 et 352.4 Textus graecus paginis 4-25 continetur, Notae p. 1-11sulsiectae sunt. Repetita est nae editio in aedibi Got hostedi operibus iuridicis minorit=rus Lugduni Batavorum anno 1733 foras datis col. 359 - 380.

472쪽

Cunis editionis permulta vitia eis kius Ammadversionurn volumine mainto p. 62-470 livinando sanavit, etiam plura ope codicis Augustani in editione 1ae a Duxore prelis commissa est . II p. 93 - 525. la nancnota 6othohocli et magna pars Aniinadversionuria trans

473쪽

ΠΕΡΙ ΤΩ ΠΡΟΣΤΑΣΙΩΝ.

RII 499 1 E μη σε ἐωράκειν ν πολλῶ μεν χρόνω, μυρίοις δε πράγμασιν, ω βασιλευ, χαίροντα τε τοῖς των ρχομένων ἀγαθοῖς και βουλύμενον μηδένα παρὰ μηδενος ἀδικεῖσθαι, τάχα αν ἐμαυτ παρ εσα τηνησυχίαν γειν και τον ου ηδέως ἀκουσέμενον ουκαν ἐλυπουν ουδ ηνώχλουν ἐλπίδας δέ μοι του σου παρέχοντος τρύπου καὶ χαριεῖσθαί μέ σοι τοις ρηθησο-R II 500 μένοις και πείσειν και δόξαν ευνοίας οἴσεσθαι 10 χαίρων τε και προθυμως επὶ την συμβουλην κω τὴν

σὴν μῆλλον η ἐμὴν δοξουσαν εἶναι του τὴν ἰσχυν

τοις εἰρημένοις δεδωκύτος ω προσθεῖναι το εργον, οὐ χωρὶς μάταιος αν ν ὁ λόγος. I. τους μεν ουν

474쪽

LIBANI ORATIO DE PATROCINII 405 χαλεπανουντας, ουτοι δέ εἰσιν οἱ τοις τον αλλων κα- κοις τὰ αυτον μείζω ποιουντες, οἶδα, βασιλευ, πολλούς τε οντας και δύναμιν χοντας, ἐγω δε ργιεῖσθαι μεναυτους και ζητήσει παρ μου τιμωρίαν οἶμαι, ληψε- σθαι δε υδέποτε της σης κεφαλης σωζομένης παρὰ

των τον ον βίον τεθαυμακύτων θεῖν ουτ γαρ

ἐθελήσειν σε προδουναι τον σύμβουλον ουτε βοηθεῖν πειρώμενον ου ἀρκέσειν τί ουν δει σιωπαν τηνάλλως φοβούμενον ἐν ἀσφαλεία τοσαύτy;3. υ πράττειν μεν ουν βουλοίμην αν καὶ τους 10των λων αρχοντας δυνάμεων και τους π τούτοις μερον καὶ αν ἐν ευθυμία καὶ τούτους κἀκείνους, ου μὴν υτε κακὰ κερδαίνειν ουτ Ἀλλοις του Ἐ401 πάντα τολμβν αἰτίους εἶναι οἱ πολλὰ δρῆται νυν.ακουε δή, βασιλευ, καὶ διδάσκου. 154. ἰσὶ κομαι μεγάλαι πολλον κάστη δεσποτον. αυται καταφεύγουσιν ἐπὶ τους ἱδρυμένους στρατιώτας,ου ῖνα μὴ πάθωσι κακος, ὰλλ' ῖνα χωσι ποιειν και

μισθος, ων δίδωσιν η γη, πυροὶ καὶ κριθαι αW502 καὶ τα ἀπο τῖν δένδρων ἰ χρυσος η χρυσίου τιμή roπροβεβλημένοι τοίνυν τὰς τούτων χεῖρας οἱ δεδωκότες ἐώνηνται την εἰς απαντα ἐξουσίαν. καὶ νυν με κακὰ και πράγματα παρέχουσι τοι ὁμόροις γην ἀποτεμνύμενοι, δένδρα τέμνοντες, αρπάζοντες, θύοντες, κατα-

475쪽

LIBANI ORAΤIO XI, VII κύπτοντες, ἐσθίοντες. εἶθ' ων μεν ῆν ταυτα, κλάουσινδροντες, οἱ δ' εὐωχουμενοι γελοσι και τοσουτ ὰπέχουσι του δεδιέναι μη τις ταυτα πυθηται, στ' ἀπειλαὶ προστίθενται τοις πεπραγμένοις καὶ το μηδε των αλλων ἀφέξεσθαι. 5. δεινά σοι ταυτα φαίνεται, βασιλευ,

αλλ' οὐ τὰ μέγιστα ἀκήκοας, εἴπερ αἰγον τε και προβάτων μειζον αὶ θυγατέρες, Δ οὐδε αὐτον ἀπέχονται. τί ουν ἔτι δει λέγειν πληγὰς καὶ βρεις καιως γυναῖκες γυναῖκας ελκουσι λαβόμενα των τριχον,1 καὶ ς φρέατα χρηστα καθιστῆσι τοι ἔχουσι τοις υφ αυτον ἐμβαλλομένοις καὶ ς ποταμῖν ἀποστερουσι καὶ διὰ τούτων καὶ κήπων, τρέφοντες στρατιώτας οἱ μὲν πλείους, οἱ δε ἐλάττους ἐν μέσαις ταις κώμαις καθημένους τὰ πολλὰ και κοιμωμένους ἐπ οἴνω πολλω15 καὶ κρέασιν, πως, εἴ τις τῖν ἀδικουμένων ἀλγήσας ἀμυνοιτο, πληγη δ' εἰσέλθοι καὶ ἐπὶ στρατιώτην, εἶτα R II 503 τουτ ολεθρος εἴη - πατάξαντι μηδαμύθεν φύντος αὐτω μηδενος λύγου δειν γαρ αὐτον ποσχεῖν ἐν άπάση μέθη στρατιώτη πάντα ἀνεχόμενον καὶ μηδενε ἐνταυθα εἶναι τους νύμους. 6. τουτο και ληστὰς γεωργοὐς ἐποίησε, τουτ αυτον εἰς τὰς χεῖρας ἐνέθηκε σίδηρον οὐ τον η γη φίλον, αλλ' ς ἀποκτίννυσι.

γυναῖκες num dolendum et, λαβόμενοι scriDendum γυναῖκας

476쪽

του δύνασθαι γὰρ αὐτοις αὐξομένου διὰ τον ἐγκαθημένων στρατιωτον και το τολμῆν ἐπίδοσιν λαμβάνει των φυλάκων της χώρας κατὰ την παροιμίαν τους τοιούτους ορώντων καὶ ου ορώντων, ἴσασι γὰρ ἐπιπολλο βοηθήσοντες τοι κειμένοις διὰ το προστάτην. και γὰρ δη καὶ τοσουτως κακοις οἴνομα τοῖτο θεντο, πρέπει δε οἰμαι, τοις δικαίαις ἐπικουρίαις ἐξαιρουμένοις εἰς αδειαν ἀδικουμένην ἀσθένειαν. 7. B προστασία δε-sτη πῆν τουναντίον ποιεῖ.ρώμην δίδωσιν εἰς το κακοον ἔτερους ων εἰσι R II 504και οἱ τον φύρον εἰσπράττοντες. -υς ἐβουλύμην ἐν- 1τα0θά μοι και παρεῖναι ,αι βοαν οἱ πεπύνθασι. πάντως δ' αὐτο 0το μετὰ δακρύων γίγνετο παρ' ανδρον πενήτων ἐξ εὐδαιμόνων γεγενημένων. πος γενομένων δέ μαθεῖν, ὼ βασιλευ ερχονται ἐπι τὰς 1sκώμας ταύτας τὰς διὰ των στρατηγον τετειχισμένας οἱ κομιούμενοι τον φύρον εργον τοῖτο εχοντες και λειτουργίαν. εἶτ' ἀπαιτοsσι την με πρώτην πράως καὶ βραχυτέρα τη φωνη, καταφρονούμενοι δε και καταγελώμενοι μετὰ ἀγανακτήσεως δη καὶ μεῖζον φθεγγύ εο

μενοι και ἐον εἰκος τους τον δικαίων ἀτυχοῖντας.

εἶτ' Ἀπείλησαν τους αρχοντας, μάτην ἐλάττους νύ 505οντας τον τὰς κώμας καρπουμένων. εἶθ' ηψαντο καὶ επεσπάσαντο. οἱ δ' δειξαν, δε εισὶν αὐτοῖς λίθοι.

477쪽

LIBANI ORATIO XLVII 8 λαμβάνοντες υν οι πράκτορες αντὶ καρπον τραύματα ἀναστρέφουσιν εἰς ἄστυ τω περι τοις ματίοις αῖματι δηλοοντες α πεπόνθασι καὶ τον με θυμούμενον ου ἔχουσιν γαρ του ον μισθον εἰληφύτος δύναμις υκ ἐα, ἀκούουσι δε οι δυστυχεις, τι χρηκαταβάλλειν η μαστιγουμένους ἀπειπεῖν. οι δε ἴσης μεν νάγκης τουτο ποιεῖν, τὰ δε παρὰ των γρον ἀπεγνωκότες και δεδιότες τερα τραυματα, χρυσίου δ' ου οντος οὐδ αργυρίου πωλουσι με θεραπαίνας 10 θρηνουντες πωλουσι ἀκολούθους, τροφέων υἱούς, αντιλαμβανομενους Ἀων του πωλοοντος γονάτων. 9. ρχονται δε και εἰς γροές, ου ως πρύτερον μετὰ R II 506 των τεκνων, αλλ' ἀποδωσόμενοι μετὰ των μνησομένων καὶ τράπεζα αυτοῖς κοινὴ παρατίθεται, την1 τιμὴν δε της γης φορον ὁ πεπρακῶς γιγνομένην ὁρα.

πων εἰς τους ἐκείνων τάφους και τιμον τοι διὰ τQν χειρῖν φιλήμασι συγγνώμην χειν ἀξιον πέρχεται. εἰτα φροντις περ τροφης αυτ τε καὶ γυναικὶ καιε παισίν, εἶτα ουδαμόθεν φαινομενης -ου προσαιτεῖνανάγκη. 10. οἱ τω βουλευτὴς βουλης αλείφεται υσπογγου γράμματα ἀφαιροοντος, αλλ' υκέ Ουσης ουσίας ταυτ ἐλάττους ποιε τὰς βουλὰς ἀντι μειω- νων,--τ' λίγους τους καθ' ἐκάστην ἀντι πλειόνων.

478쪽

ἄλλα και μικρὰ ποιεῖ της βασιλείας τὰ πράγματα. RIΙ507διὰ γὰρ των ρχομένων κείνη και αυξεται καὶ τουν-αντίον οὐκοον βλάπτονται μεν α βουλαὶ ταῖς καλαῖς προστασίαις, βλάπτονται δε ταῖς βλάβαις των βουλον αἱ πύλεις, πάλιν δε α ταῖς τούτων οι μάχιμοι. νου ἀμελητέον σοι, βασιλευ, δι Ἀν ενι και κρατεῖν και Ῥη sατεῖσθαι και φοβεῖν και Ῥη φοβεῖσθαι. ἄνελε δη τὰς τοιαύτας προστασίας ς εἶναι παρ ὴμῖν οβούλοιντ αν οι πολέμιοι.

11. 0 δε ζητεῖν προστάτην οὐ μόνον κείνων ἐστι των γρῖν ο πολλον εἰσι των χύντων κάστου

μέρος οὐ πολ κεκτημένου, ἀλλα καὶ ἐς ἐς ὁ δεσπύτης. καὶ ουτοι το μισθωτον προστίθενται τη του 15δεσπύτου ζημία τον μισθον πορίζοντες και διδοντες ε ὼν ἀποστεροῖσι καίτοι και των πιφανον εἰσιν αἱ κομαι κα των οιων τε φύντων χεῖρα δρέξαι λυπουμένοις ἀλλ', οἶμαι, το κακος ποιεῖν διώκοντες, οὐ τοπαθειν φεύγοντες δυνάμεις τινον νο0νται, αἷς χρω- 20μενοι πολλου χρόνου προωντος και προς τους ΙΙ508

479쪽

μένης γριον ἔστησαν φθαλμον δε ανάγκης μεν οντες εξω, γνώμη ἐργαζύμενοι και οὐχ ἀψύμενοι της γης,

εἰ- πείθοιεν αυτούς. 12 οι δὲ προτοι ταῖτα τε τολμηκύτες σχον ταχέως πολλοὐς τοὐς ἀκολουθήσαντας κακο παραδείγματος γενομένους μιμητάς εἰθ' οἱ μεν γράφονται καὶ κατηγοροοσι, τοις δ' εἰσὶ βοηθοῖντες καιλύγω και εργω . και πλέον τον νύμων ηνεγκεν ὁ βοηθον, στ εἶναι το ὁρώμενον θέαμα ἐλεεινύν. τί 1 τουτο βοαὶ τον περ την γην χύντων, γλοτται θρασειαι, πληθος συνδίκων, γονες, δίκαι νῖκαι καὶ δμεν εἰς γην κύπτων ἀπῆλθεν, οἱ δὲ ποντα τωθάζοντες. iον δη τι καὶ το περ ημῆς βασιλεs, γεγένηται.

13. ουδαῖοι το πάνυ γην μῖν πολὐν ἐργαζώμενοι RII 50 χρονον, γενεὰς τέτταρας, ἐπεθύμησαν μὴ περ 1 ῆσαν εἶναι καὶ τον παλαιον ἀποσεισάμενοι ζυγον ὴξίουν ὁρισταὶ το πος μῖν αὐτοις χρηστέον εἶναι ταοτοὐκ ἐνεγκύντες χρώμεθα δικαστηρίω καὶ μαθων ὁ

καθήμενος, τίνες ὁντες εἰς τίνα παροινουσιν ν τίνιε τὰς ελπίδας εχοντες, οὐ μεν δησε διπλω δεσμω, τω τε οἰκηματι και σιδηρω, τοὐς δὲ τὰ φύντα φράσοντας ἐκέλευσεν αγεσθαι. και ἡτα ἐπῶν και χαλεπήνας

480쪽

δ' πὶ το των πολλῖν πάλαισμα τον οἰκον του στρατηγου, και τὴν ἐναντίαν τοις δικαίοις ἀσπίδα. R II 510 καὶ κριθαὶ καὶ σῖτος καὶ νητται καὶ χιλος Ἀποις. 14. και ὁ μεν προσεταξεν εῶν του λιπόντας την τάξιν, ὁ δε πήκουσε τε και πέσχετο καὶ ὁ δικάζων ὁ μὲν ου ην, θν, ου' ν, ου ην, αντὶ δικαστο συνήγορος. τοιγαρουν ἐλκεν π την ψῆφον μῆς καθ Ἀκάστην ὴμέραν πέμπων αλλον ἐπ αλλω, τ η δη βουλύμενος,το μήπω μεμφύμενος, σπευδων επὶ την ἐχθρὰν τοῖς οθεοῖς χάριν κα ουτως η δηλος το δίκαιον προησύμενος τη χάριτι, σθ' οἱ νυκτος ἐξιόντε παρ αυτουτων ὴμῖν ἐπιτηδείων ἐς συντυγχάνοιεν λεγον κεκρίσθαι μοι τὴν δίκην και το κράτος ἔσεσθαι των αντιδίκων. 15. και ς τουF ουτως εἶχεν, ἐδείχθη της 15 ἐπιουσης - μεν γὰρ μεθ' μων φύντες ρητορες κουον, ὁτι χει σιωπῆν ἐν ἀφθονία των ἰσχυρον των δε να511συν κείνοις ουδεν ῆν ἀσθενες ἐν σκιαι τοις πασι.

της ψήφου τεθείσης οῖαν το κράνος και ὁ θώραξ

ηθελεν αυτον ἐδίωκεν Ἀψηφισμένος, ο γὰρ εἴ το 0 συνειδος ρεμεῖν, καὶ προς τους εἰσιόντας ουδὲν αἰτιωμένους μνυ πάντας ορκους η μην ρθὴν πεποιησθαι