장음표시 사용
491쪽
γωνιουμένους και των τουτο ποιούντων. α γὰρ νωρῆτο μηδενος νύμου κωλύοντος, ταυτα κωλύοντος γίγνεται και τύ τε εργο πολ τό τε φύνομα πανταχοῖ. 37. δέομαι δη σου κυρῖσαι τη των ου πεισθέντων
τιμωρία τον νόμον η τί το κέρδος των γραμμάτων οταν μηδὲν διαφέρὐτων γεγραμμένων ἀνθρώπων παρ' ων γένοιτ α ουδέν τουτὶ δε ζημία μεν τοῖς βασιλευομένοις, οὐ καλον δε τω θέντι τον νόμον του, δόξαντος φύντος ἀκυρου. ἀλλ' ὁ μεν ον του δεῖνος υπερβὰς νύμον δώσει δίκην, ὁ δε ιν θιγος πεισιν;
καὶ τοις με αλλοις εμμενε τοι σοῖς, τούτου δε κρείττων σται της αὐτης καὶ γνώμης οντος και
εἰ δὲ υ ἐθελήσεις, ἐξάλειψον του γαρ κείμενονυπερορῆσθαι βέλτιον τι μηδὲ κεῖσθαι ἀλλὰ μηποτε τοO ἐπίδοιμι γιγνόμενον, ἀλλ' ἐκεινές τε ἀθάνατος μετὰ του σο σπέρματος μένοι καὶ τη τον δικηκύτων ἡ δίκρ τὰ λοιπὰ βελτίω γένοιτο.
2 γένοιτο- τέλος του περὶ των προστασιῶν suose A, περ των προστασιῶν
492쪽
Iam sequantur orationes duae albus cum senatu Antiocheno res est. Quariu prior ad hunc ipsum, altera ad Thoodosivi scripta est.
494쪽
scripta via iiDanius scuriones Antioclisenos ortatus est ut Omnia experirentur quae numeri ipSOriam augen si essent, si paucas eclogas maiores excipis, orporis IaniDus Circumscripta mansit Parvus itur numeriis est Odicuam si tibiis ad nostram aetatem pervenit.
Vido t. I p. 10sq. t supra p. 164. Ontilli. 2. Lia urentianus III 27 anno 1392 exaratiis
tiones manu secunda in margine positas mini exscripsit
1 Nam ante nunc annum oratio posterior περ των βουλον Naae Vnegii ut mortui p. 454 5sq.), aitiani ut vivi p. 452, 8;467,6 mentionem facii, scripta non est. Cf. Si eversium p. 266. Legum ero annorum 84 et 387 Cod.aneod. XII 1 10 sit 118 propter quas Sieversius p. 194 Orationem nte nunc annum scriptam dixit quamquam paul post p. 204 eam anno fero 386tra Duin non erat cur mentio fiores. Valentem vita dehinctum indicant verna p. 45,10 του τότε βασιλέως. 2 Ex no numero ximendus est codex Parisinus gr. 3016 quippe qui orationem .ad senatum ita ut initivi finis desideretur, inter orationes κατὰ Λουκιανο προς τους νέους υπερ του τάπητο continere perperam in catalogo Mellotiano licatur. Omontius Inveni; cota manuscr. gr. Dibi Nat. t. IIIp. 2), cuius inscriptio in alus manca est, hanc Oriutionem recte praeterinigae Cf. t. I p. 5 sq.
495쪽
I IBANI ORATIO XLVIIIp. 44 sq. 0 69 Allatius lections eius varias in margine codicis aruerint posuit, ima e XSer19Si.
Vid t. I p. 213 sq. et 236. Contuli. 12. ardorinus II 41s B)saec. XV sol. 183'. Videt I p. 24 sq. et 236. Allatius in margine leutiones varias eodicum Vaticani 939 otialatini 282 posuit, quas exscripsi. Hic quovis ut in oratione antecedenti testis secundae
familiae deest. Codices autem superstites pio nocessitudinis vinculo
inter se coniuncti sint, stemma tui ostendit simile eius quod in orations aequali XXX p. 209 propositum est:
496쪽
Verba, ου εἶχον πείθειν . 431, 10 perperana ex antecedenti linea repetita arcnewpum nutus saltem codicum familias lineas sors 3 litteramna continuisse documento
Propter causas quas supra p. 208 dixi codices Liaurentianum Vaticanum 39, Mutinensem, IIctinatem missos Dei nemis ullo detrinient Primi plena Scriptura, careri potvit. Itaque in lectioni Dus codicun1 MOAP M a1λ-rendis fere a coiteri. Quattuor loci a Macario Cnrysocopnalo' excerpti
Orationis primum mentio et par g 36 p. 45,7 - 15 puniici iuris facta estis Henrico Valesi ad Anausian. XXVIIII p. 523 6d posteri), ii upographum eius e cossice
BarDerino factum nactus errat ). Integra, primum a Bongio Vannio Vonotiis 1754 p. 30-52 edita est, si paucas ox I lectiones proferens M codicis vestigia scutus ost Vitia quihn1 naso editio scato plurima divinando sanavit sis hius Animadversionum Volumine quinto . 501 G12, nonnulla postsea Ops codicum A si Mo in editione quae a. 11XOre Iiperantius prelis commissa est . II p. 526-548. In nancetiam In na pars Animadversionum transui. Nonnulla intonis set Co Detus conexerunt.1 Cf. i. I p. 3512 ci. t. I p. 33.
497쪽
R II 526 1. Oσοις με πρ0ς σου ἐχρησάμην περ μον παρὰ πάντα τ0ν ρύνον, ω βουλή, λύγοις ου πρ0ς τους υπ0 τοι βασιλεfσιν χοντας τὰς αρχὰς μονον, ἀλλα καὶ προς αυτον κείνων τον αριστον, ουθ' ὐμὰς ουτ αλλων ανθρώπων ου δε να ἀγνοεῖν γουμαι. και γὰρ εἰ δύναμιν χοντάς τινας ἐς παρρησιαζύμην ἐλυπουν, δεινύτερον μως ἐδόκει μοι του παθεῖν τι κακον εἰπύντα α προσηκεν η μετὰ της σιωπῆς σφάλεια , ἐπεὶ δ' μιν περ μον αυτον διαλεχθῆναι καιρος,
498쪽
μεν ἀξιοον ευ ποιεῖν ἡμῖν την βουλήν, αυτὸν δε μη
πείθειν των αυτης προνοηθηναι.
2. λπίζω μεν οὐν μῆς ἔσεσθαί μοι χαλεπούς, εἰ και το συμφέρον ἐχουσαν κομίζων κω γνώμην επεφέκασι γαρ ἄνθοωποι τω σὐν μέμψεσιν φελίμων προκρίνειν τὰς μετὰ βλάβης χάριτας ἀλλ' ἴτε προς
αλλους εγο τοιοfτος ἴτε νυν προς μῆς, ως του II 527μεν μισ0υμενου και δίκας ἐθέλοντος λαβειν κεῖνο ανὴν του δὲ τιμον τετυχηκότος και δικαίως αν ἀμοιβὰς οἀποδύντος τοOτο και δοῖεν μεν οι την πόλιν μῖνεχοντες θεοὶ της τε παραινέσεως νησίν τινα γενέσθαι και πεισθῆναι τους ἀκούοντα των λιγωρημένων ποιήσασθαι πρύνοιαν. εἰ δ' ουν και μάταιόν μοι την συμβουλην ποδείξετε, κέρδος μοιγε κανον το συμ- 15 βεβουλευκέναι.
3. 'Hν, οὐ ν μῖν η βουλη πολλή τις, ἄνδρες
ἐξακόσιοι. 40τοι με ἐλειτούργουν τοις οὐσιν, τεροιδε τοσοῖτοι το κελευόμενον ἐποίουν Ἀοις σώμασι. τοOτο τ καλον μέχρι της του δεινος βασιλείας σοον εουπῆρχε ρ πύλει, μετὰ ταοτα δὲ οὐκέτι πολλον πολλα-
499쪽
χόθεν λέθρων τη βουλη λυμηναμένων. στε καστονετος αεί τι του πληρώματος ἀφαιρούμενον διήρχετο. και τα τούτων ὁρῆν τερους γεωργο0ντας τύ τε καταλειπόμενον ἀσθενέστερον ἐγίγνετο διχύθεν, τω μη ἀριθμω τοσο0τον σονπερ πρότερον ἐναι καὶ τωτὰς οὐσίας αὐτοις εἰς ελαττον ἰέναι. 4. και τί με χρητα παρ μον ἐν τοις δικαστηρίοις εἰρημένα πολλάκις αυτbν διεξιέναι πολλῖν γὰρ στομάτων ουτος ὁ θρηνος ξίωται τὰς μεν ου συμφορὰς ου κακος τετραγωδη- 10 κατε, περὶ δε τὴν τουτωνὶ τον κακον ἐπανόρθωσινουκ ἀκριβει σπουδη τε και προθυμέα κεχρημένους
R II 528 μῆς -fρίσκω. μετὰ γὰρ δὴ το εἰπεῖν οἰχόμεθα, ἀπολώλαμεν, μεν ξακύσιοι λ , Θία γε, δὶς
τοσοῖτο, νυν Γ οὐδε ἐξηκοντα μικρὰς συλλαβὰς 1 προσθέντος νύ τινος περὶ του δεῖν γενέσθαι τινὰς της βουλης παρὰ της ἀρχης ἀπηλθετε και δεδώκατε πολλοῖς περὶ μον λέγειν ἐκύτως, ῶς ἀφοσιουνται και φασὶ μεν δεῖσθαι προσθήκης, πως δε μητο οτο ἔσται ποιο οσι μένειν τε αὐτοις βουλύ - 20μενοι την τον ὀδυρμον πύθεσιν, ν εἰ η και ἀδικοsσι συγγνώμη, καὶ ἄμα δεδιο τε μ κοι - νων οὐ λάβωσι τον λημμάτων η καί τινες αυ- τον ἱκανώτεροι φανέντες μείζω κατακτήσωνται δυναστείαν. b. ἐγ δε τοfτον μεν ου προσίεμαιε τον λόγον, ἐκεῖνο δε ιδα, τι εἰ καὶ μὴ κακια, ραθυ-
500쪽
μία γε νωθρὰς ἐποίει τὰς βοηθείας πολλάκις, ἐρεῖτε,
περὶ τούτων εἰρήκαμεν, τον πεισίμενον δε υκ
εἴχομεν. - γάρ, Δ ἐχρην, περὶ τοιούτου διείλεχθεπράγματος ουδε παντι τω τύνω ουδε πάση τη ρώμηουδε ἄραντες την φωνὴν ουδε εἰς γον πεσύντες Ουδε εαφέντες δάκρυα οὐδ' οἷς μείψασθε δηλώσαντες τιου ἀνέξεσθε, αλλὰ τὰς τερων ὁδους ηξετε. οἱ πολλὰ
πεποιηκέναι πολλάκις Γαλάτας τούτους ἀκούομεν, οῖεπειδη λέγοντες υ ειχον πείθειν Κωνστάντιον, πρηνεῖς καταπεσόντες Γου ειχον πείθειν εκλαον και ἄμα Ἀοτων τε ποδον εῖλκοντο και ἐδέοντο, εω αυτοῖς RH529υπηρξεν περ υ ταυτα ἐποίουν. 6. Ἀμεις δε υδ'οτε ναγχος ἐπέμπετε την πρεσβείαν, τουτο ἐπηγγείλατε, ἀλλ' περ μεν ιππων καὶ χρυσίου και η καὶ σίτου και τοιούτων τινον κύμιζεν ὁ πρεσβεύων γράμ 1sματα καὶ , του φορτίου ταυτα ου μικρον μέρος, περὶ δὲ του κεκενῖσθαι μικρου το βουλευτήριον καὶ τον δικαίων βουλευειν ουδε ρυ καίτοι τί εἶχε πόνον
exis cor In , Α μείψεσθε ετ Re f. p. 465, 23 of - 10 καταπεσόντες in marg ' 10 οπι εἶχον πείθειν cancellavi, ut male ex aniscedentinus repetita cum inteni et