libanii opera

461쪽

LIBANI ORATIO XLVIλους. ους ἐδει καλέσαντα μανθάνειν δυρομένων τὰς εἰσβολὰς ου ἐπὶ τὰς ἀμπέλους, το των Λακεδαιμονίων, ἀλλ' ἐπ αυτον τον οἶνον και του πίθους νυν δ', μεν ην δίκαιον, το παυσαι τὰς βλάβας, ἐπειτα ευθυνειν του καπήλους, ει ασεν, ἀφεις δε το πρύτερονηκεν επὶ το δεύτερον. 27. πραγμα ράδιον εἰπειν'

τυπτε και ποιείτω ταυτον τερος και τρίτος και τέταρτος και πέμπτος, και ποιησαι κακον

βραχιύνων πεντεκαίδεκα. Ἀρην δε ἐκθεῖναι γράμματα

10 και προειπεῖν ταυτα μη ποιειν αυτους α νυν ποιουσιν,

ἐπειν ημέραις τισιν στερον πάλιν καλέσαι τους πεπορθημένους και μαθεῖν, στις αυτοῖς ὁ μετὰ τὰ γράμματα χρονος καὶ εἴ τι των τολμωμένων ἐπηνώρθωται,1 καὶ ουτως ἀπαιτειλακριβεῖς τους κανύνας και νομίζειν RII 48 πονηρούς, εἰ μηκέτι πάσχοντες κακος ποιοῖεν.28. συ δε ἀφεις ἀδικειν ἀσφαλος τοι καταφρονουσι των νύμων του τὰ δίκαια τιμὰν υκ ἐωμένους πάγεις τε δίκη και τὶ φύσει προστίθης τὰ της νάγκης, και η αυτης μέρας α τε πληγαι τά τε των πινόν-s των δικήματα. ἐν ἐς σαν οἱ μεμαστιγωκύτες ἐφ' ὁμοια εἰσελθόντες κύλικας καὶ των με αι γυναῖκες εθρήνουν, οι δ' ἐγχειν πάλιν ἐκέλευον ουτως αἱ πληγαί σοι λύγον ου εἶχον ουδε γαρ βεβοηθηκος ουδε πεποιηκὰς ἀμείνους ἐκύτως γανάκτεις.

462쪽

LIBANI O ΤIO CONTRA FI ORENTIUM 39329. Ἱλλ' αἱ μάστιγές σοι προοίμιον κατηγορῖν

γάρ, φησίν, ἀπελογεῖτο καὶ το τὰς βοὰ RII 483

πεποιηκος παιτούμενος εἶπε των βοησάντων τον τρόπον εἶναι γαρ εν αυτοις στασιαστὰς ο και τους συφέον ει επισταμένους ἐπισπον ται καὶ τι δεινον εἰπειν περι τον ταύτας

ἐπεισαγόντων τὰς ταραχάς - μεν ρώτας πύθεν στάσις οι δ' ἀποδεῖν στάσει χαιρόντων ἀπεκρίναντο. ,αι γαρ εἴ τινα, πως ἐάλω το Ἱλιον, ηρώτας, κουες αὐτὰ τον ἐπιστρατευσάντων ἀρετάς, οκα πῖς ευδοκίμησεν Σπάρτη, τους νύμους καιτον Λυκοfργον κουες αν, καὶ το Ξέρξην γαπῆν ει σωθείη, τους χθηναίους αν καὶ το τούτων ναυτικύν. περὶ Λέσβου δε εἴ τις ελεγεν α και η παροιμία, RHI484

τύπτεσθαι χρὴ 'ερι Σίφνου δέ, ράβδων ν ἔδει 1s

καὶ νυν του κινηθέντας ου εsκοσμον και διαφθείραντας του θεάτρου την χάριν ου ἡ εὐλογεῖν ςεν κύνω τεθεαμένους. ου ην ουν ουτος - πρέπον νομα τιθέμενος, αλλ' ἀπ' αυτῖν τουτ γίγνετο τον πραγμάτων. 2014 Aristid. r. 44 t. II p. 70, 2 sq. . Provexv Λεσβίων ἀξίαν apud Zeno D. IV 88. Suid. s. v. 15 Hesycn. s. V. σιφνιάζειν,

463쪽

30. γὼ δ' ἐβουλόμην μεν, ω βασιλεs, τὴν βελτίω

δόξαν ἀπο πάντων εἶναι τη πόλει, τουτ δε υδεμια τέχνη δύναιτ' αν διαφυγειν το μὴ δοκειν εἰς στάσεις ἐμπίπτειν. ουδ αν ἐξαλείψαι τις ομετιανον οὐδε Θεόφιλον οὐδ' πάντα ἐλάττω τα περὶ μstς ω συ

με λαμπρύτερος γέγονας, μεῖς δὲ εἰς δοξαν βεβλάμ

μεθα, καὶ του μη κατεσκάφθαι την πολιν ὀφείλομεν χάριτας. ὁ δὲ τους πολλοὐ ταῖς πολλαῖς πληγαῖς αἰκισάμενος ὁ Παίων βασιλεὐ ἐν τίνι δοξη τον χλον 1 εἶχεν ου η παρὰ της ταξίας 31 οι συμφορὰν ηγοέμενοι τη πύλει τους ὀρχουμένους, δι ους πολλοὶ μὲν αργοί, πολλοὶ δὲ σωτοι, πολλοὶ δὲ πατραλοῖαι, πολλοι δε αυτοὐς εὐδαιμονίζοντες, εἰ κοιuηθεῖεν αὐτοῖς περ τὰς θύρας και τὰ δοέλων ἐπιταχθειεν R II 486 αρ' ουν - της πολεως λκος καλουντες τὰς περι1 αυτοὐς σπουδὰς φ ον αἱ μιαραὶ φωναί, τὰ ἐπιεικέστερα περ αυτον πειληφασιν η τὰ δυσχερέστερα;

464쪽

LIBANI ORATIO CONΤR F ORENUUM 39bεγο μεν οἶμαι αὐτα. πο ου τοῖτο ἀπώλλυ τον κάπηλον ὴ νύμος τίς εστι μόνον κάπηλον τὰ κακὰ κακίζειν κωλύων; 32. Θαυμάζω δέ, εἰ στάσιν αυτος Φλωρέντιος δνο-iιάζων την τότε κίνησιν μαρτηκέναι, ρήματι νομίζει

τον εἰπέντα στασιάσαι τους οὐδεν κνήσαντας ἐν τωθεάτρω τότε επαινοοντι μεν ουν αυτοὐς λύγος Ου-δεὶς ν ην, αλλ' ἐαλώκει αν, κατηγοροῖντι δε σανελπίδες. ξίους ουν αὐτο γενέσθαι τον ανθρωπον προδύτην, να μήτις ἀκούσ κακος ἀληθη των την 10 πύλιν λελωβημένων; 33. α τί καινον φεύγοντα κατηγορειν και κρινύμενον ἐγκαλειν; δη γαρ τις και κυβερνήτης τραέματι ναύτην ἀφυπνίσας εἰς κρίσιν καταστὰς μίαν σχεν ἀπολογίαν την κατηγορίαν και τύ ου γαρ λαυνεν 15

οὐδ' ὐεργον της κώπης ουδέν, ἀλλ' ὐμεν χεις τηνάλλως ν επὶ της λαβης αὐτ δε κολοέθει

τη νηῖ, ὁ δ ερρεγχεν ἀσυντελής ταοτα αν ναπολογία τω κυβερνήτη. 34. και στρατηγος δὲ δηδειλον στρατιώτην τιν αὐτο χείρους των αλλων τινὰς 20 καὶ ὁμοίους αὐτω ποιοῖντα λαβών ἀπέκτεινε καιουτος τοίνυν κρινύμενος πολψς αν ἐν ρέων κατὰ του

465쪽

LIBANI ORATIO XLVIRII 48 τεθνεῖτος την χρόαν λεγων, τον φοβον τον τρομον, το μηδὲν ποιειν, το τους ἄλλους κωλύειν, τοτους πολεμίους ευφραίνειν, το εἶναι εμπόδισμα, το τυνθάνατον αυτου γενέσθαι τοι αλλοις παράκλησιν τις ὐῶν ἐμέμψατο τον στρατηγ0ν ουτως ἀπολογούμενον τις ου αν πίνεσε τον φόνον τις υκ αν ἰσχυν ἔφησενεν τοις εἰρημενοι εἶναι καίτοι τί ταοτα τερον

κατηγορία 35. ρεστης ὁ την μητερα ἀπεκτονὼς πῖς αν ἀπελογήσατο κάλλιον η κατηγορον Κλυταιμνη- 1 στρας δε συγχεασα τὰ δίκαια των γάμων προθείη μενανδρος τοιούτου μειράκιον ἀσελγές, προσθείη δε μοιχεία φονον, σπερ δίκην φείλοντος ων ἐπαθεν γαμεμνονος καίτοι τίς αν εἴποι μεῖζον περ της πο- λογίας κείνης η τι κα θεοῖς ευ χειν δοξε δικασταῖς; is 36. συ δε βούλου βελτίω ταύτης ζητειν ἀπολογίαντον κάπηλον ποίαν ποθεν φανουμένην ὁ μεν ουνδια της μύνης ουσης πολογίας ηρχετο, συ δε ἀντιτου μισειν του εἶναι κακους ἐλομενους τον υ εχοντα περι αυτον εἰπειν τι καλον ου δεῖν ου εἶναι. 2 σώζεται με γαρ τ των θεον ευνοία, τ δε πλῆθος των χειρῖν ου τουτο ἐβούλετο.

37. A ε ιν ων γάρ μοι, φησίν, ἐδύκει πύλινολην κούειν υπο καπήλου κακος Ἀλλ'

466쪽

UBANII ORATIO CONTRA TORENTIUM 397 εἴπερ ἀληθη ταυτ ην μὰλλον ἔδει δεινον δοκειν αΠ488τ πόλιν λην πλημμελεῖν η τ μέμφεσθαί τινα πύλει. μείζων γὰρ η βλάβη τω ποιεῖν - δει η τον τουτολέγοντα εἶναι. ἔτι τοίνυν οὐδ' πάσης ἔλεγεν εἶναι

την αἰτίαν, ο γε ου περὶ πάντων των δ' ὁντων ἐν τω θεάτρω πολυ γὰρ πλεον ν του παρόντος, απόν, καὶ πολλοστον μέρος του- θέατρον οὐχ ὁροντος τbχωρουν ἐπ αυτό, στε ἐλθών τις αλλοθεν προτονδρων την πόλιν καὶ τ συγκαθήμενον κατὰ θέαν των ἐπὶ της σκηνης οὐκ εἰκότως εἶπεν αν εἰς πολυάνθρω- 10

πον κειν ἄστυ. -υτως εἰ και κατὰ πάντων εἶρητο

των ν φ θεάτρω τ ρημα ου κατὰ πάσης εἶρητο της πόλεως. 38. φασὶ δε και σαφος αυτον ἀφειναιτης αἰτίας το πλέον ν τω τινὰς εἰπεῖν. εἰπεῖν γὰρ τινον εἶναι ταυτα ζώντων ἐν ἀταξίε καὶ μὴν ὁ γ is συλληφθεις νυκτος ην υπι τοι ἁλουσι καὶ RII 489 ἐδάκρυεν χυτω τά γε ου εἰρημένα περι τον φαύλωνείρητο. -υδε γὰρ ἐωρῆτο παρὰ του δικάζοντος ουδεὰνηρωτῆτο, στ δε αν ἐν οἷς ἐγένετο και σιωπον απι

πληγαὶ δείξειν μελλον. 49 ως δε υτως ν σχεν,

ἐκεῖνο σημεῖον μέγιστον - γὰρ δη μηδεν μητε ἐρωτηθέντες μη ἀμοκριναμνοι μισθον ἔδοσαν ἰατροῖς περ

πάντων τῖν δ' scripsi auctore Sintoni πάντων ω Euri eddisvidetis legendum esse Oσγε ο περὶ πάντων τῶν πολιτῶν ἔλεγεν, ἀλλ' υδε πεοὶ πάντων τQν οντων ἐν τω θεάτoω

467쪽

LIBANI ORATIO XLVIαυτον και θρήνων των ἴσων τυχον καὶ προς γυναῖκας

και παῖδας εἶπον ἄπιθ λέγειν, τελευτὴ προσδοκωμένη. ἀλα, οἶμαι, την κακὴν μοιραν των ν η πολεικολακεύων καὶ τὰς παρὰ των κακίστων ευφημίας ἀπή- δειξιν αρχης ἀρίστης γούμενος, να τὰ τοιαfτα βοωεν. ἄχθεσθαί φησιν περ αυτων καὶ κτείνειν τον οὐκ οἰ-ύμενον αυτοὐς ἰσοθέους τινὰς εἶναι.

40. Ἀαὶ φιλο δη, φησί, την πολιν πάνυ γε, Δ ἐδειξεν π της περ την βουλὴν τιμίας μέσον

10 μεν αὐτο τε και της κείνων προσρήσεως στάδιον RII 49 ποιησάμενος, οὐχ πομείνας δε ταὐτο ποιῆσαι πολλοῖς πάρχοις γενναίοις, την βουλὴν ποτε ἐν τούτω θεάσαιντο, μάλα ὀξέως επὶ τὰς χειρα των χαμαι στησόντων σφῆς ἐπήδων, καὶ κατεῖχεν αυτοὐς ἄνω 1 των πάντων ουδέν, οὐκ ὁμβρος, ο χιών, ου πηλύς, οὐ βροντον κτύπος, οὐκ αστραπον σέλας, οὐ το μέγιστον, σκιαι ποδον αντὶ ποδον κατερρυηκύτων ποδάγρα.

41. οὐκ εστι φιλοοντος μῆς, οὐκ εστι τὰ περ τοὐς ἀμιλλητηρίους Ἀπους παρὰ τον νύμον πεπραγμένα R II 491 τον ἀφιέντα πόνον εἰς ἀπολαυσιν της πύας, οὐε διὰ μεν τὴν ραν τοις Ἀποις ερως, διὰ δε σε στέρησις, ἀφ' ς λεθρος. ὁθεν ω λειτουργοῖντι πενία, της δε περὶ το μέρος ζημίας τι κοινον αισθάνεται. 42. φιλοsντος ἐν τι ἀρχομενον μὴ τοις δικαζομένοις

468쪽

MBAN ORATIO CONTRA FLORENTIUM 399 ποιησαι το δικαστηριον φαλων χαλεπώτερον. τίς γὰρ αν ἐνέγκαι τοσούτων πηρετον στόματα νικοντα τατον λύκων πάντων με λαβεῖν ἀξιούντων, μετρίου δε οὐδενος ἀρκοοντος, ἀεὶ δε του πλείονος ζητουμένου μένει μὲν οὐδεὶς ρος τον πάλαι σταθέντων, πέκλυσε δὲ τους φήφου δεομένους η δι ν τε πορεύονται περὶ τα κέρδη μανία ο τε κορυφαῖος το ληστον τονενα τέτταρας εἰργασμένος. σθ' οἱ μεν πλήρεις στατήρων ἀπιύντες τη χειρὶ τοὐτον μνοῖσιν, ὁ δὲ της χλαμύδος εἰς τοῖτο χρηζων διψον μως πέρχεται. 10και δοκεῖς δὴ μετέχειν της συλλογῆς μὴ γὰρ αν ἀνασχέσθαι τοσοOτον κακον η κοινωνίας ἴσης.

43. ποιοOτος μῖν ὁ τον καπήλων παιδευτὴς ὁ τα μικρὰ μεν ρον, τὰ μείζω δε υ βουλόμενος καιε μεν γνύει την περὶ ταsτα ἀσέβειαν, και οἴτω μεν 15αν μάρτανεν ου εἰδως α προσῆκεν, ἰν δ αν ἴσως τι και συγγνώμης νον ν εἰσἐν ο προ αυτον εἰ πύντε και διηγησαντο και παρ εσαν αυτο φροντίσαι και βοηθησαι τω δικαστηρίω λέγοντες, ος ωμύτεροι R II 492τον ἐν ταῖς ἐρημίαις κακούργων εἰσιν οι λαμβανόμενοι Ιοτον περ δικον δεορο ἀφικνουμένων μελλύντων τε ἀγωνιεῖσθαι και μετὰ την νοσιν ὁ δὲ ταOτα ἀκούων πλάττει μοθον Osτως ἐστὶν ἀπίθανος, στ οὐδεπαιδα αν λάβοι καί φησιν οὐχ αυτο ταῖτα εἶναι τονδε κεκελευκότων. 44. ἐγ δὲ ἴτε κατ' J ριστείδου as

469쪽

LiΙBANI ORATIO XI VIτου Λυσιμάχου τοOτον ν δεξάμην τον λόγον οὐτός τε τὴν ου ουσαν νάγκην αἰτιῆται οὐδε γαρ ἀκοὴν τοιαύτην κεῖνος νεγκεν ν η που γε εἶπεν αν αλλ' δ διανοεῖται δρὰν τον φιλοοντα δει-ε κνύουσιν αἱ στοαί αλλ' υδε αἱ πρύτεραι των

φιλουντων σαν την πόλιν, αλλ' αυτοὐς πηγῆς στοὰς εκάστης χρυσου καθισταμένης της δ' αὐτης καὶ δακρύων τὰ γαρ δη προτα των τοῖν οἰκιον κατασκαφαὶ πολλὰς γενεὰς δεξαμενων, - αὐτοῖς αντi1 οἰκήσεως γενέσθαι τὰ ων λίθων χρήματα. μγει δηκα τουτον ὁ αυτὁ λογισμος επὶ ταsτα καὶ λύγος εὐρυτέρα αυτbν την δον διὰ στοῆς ποιήσειν, εἶθ' ιν ευρυτερα παλαιστη γένηται, τάφος πας ἀποκεκά-Rm 4sa λυπται καὶ θήκη -ῆσα καθύβρισται καὶ των την1 πόλιν οἰκησάντων τὰ στῆ διέρριπται, αἰδὼς δε οὐδεμία νεκροῖς ανδρον γαθον.45. Ἀλλὰ αντίκρουσον, ὼ βασιλεs, καὶ οὐ κει- μενους ἐλέησον καὶ τηρησον κάστω τὰ τελευταῖα. ουδὲ γὰρ ἀδεες ἴσως τοσαύτας ψυχὰς ἐκπολεμοσαι τηρ πόλει και ποιησαι δυσμενεις τοι μὲν ως δικηκόσι, τοῖς δὲ ς μεληκύσιν.

470쪽

annum 388'), fortass0δ 391 6 392 scripta, ast IVDanius an imperator petivit iit legorii a Valente prid. d. Novomu anni 70 vo potitus 368- latam cod. neod XI 24, 2 mi agricolae patrociniis militari Dus a Ustinere

iussi sunt, validari redderet, corporis fere finiDias circiun- scripta mansae Par u igitur numerus codicum est cimibus ad nostram aetatem pervenit. Sunt autem ni Septem:

1 es. p. 421, 15.2 Conioctura Gottio edi ad Cod. neod. XII 1 128 legem

illam prid. Kal. Aug. anni 392 latam qua milustres magistratus iniuriis et vernoriuus curiales principales afficere vetiti sunt, ad nanc ipsam orationem a imperatore promulgatam esse averisimilitudine non prorsus a Duorret, sed ear Dem orationis

in eo pio illa lege continetur non veri apparet. t iam ii amauernacula imperii neodosium tenuisse initium demonstrat orationis p. 404, 2 sq. E μη σε ἐωράκειν ἐν πολλῶ μεν χρόνω, μυρίοις δε πράγμασιν, ω βασιλευ, χαίροντα τε τοῖς των ρχομένων ἀγαθοῖς κτλ.3 uido illemontium Hist de empereur l. V P. 373sq.)et notam Momnigeni ad i. t. Id uanius legem a Tneodosio latarnosse credidit p. 421, 14 ut et 22, 11.

LIBANIUs est. Foerator. III. 26