장음표시 사용
782쪽
ruatem inquiras , meam auodammodo senectutem inυιdoriam aentibus eo Fodem
Laicani in medicum eum laus est in mangelio anima retemiu pariter, omnia reba Missa nimii,3Vuentis in meduinam. Proxima haec periodus Actus c. in plius Hieronymi ad PMalinum epistola exstat iupra iura alius adisiecit neque enim Lacam reicium unus His onymus duovus separatis locis commemoraret. Ex omnibin prologis, in Novum Testamentum, una innvangelistas, ad I arnasum, praefatio, certo est Hieronymi reliquas, nutu e e nudibo, alii paritin e XI testan, nai commentariis & catalnga , partim de suo ap-
Iosuerunt. Et quidem prologum in epistolas canonicas idem opinor, qui pro-ogum in Acta per Hieronymi personam sudjecit. Neque tanaen utilitatem prologi in canonicas amittit locus-reidus in coelo testantidus parum enim interest, quo intervallo vel post annum oci, vel ante anniam 8ooscriptus sit, modo intra noc spatium sit revera scriptusu id quod duuium esse necuit. Nam post
Caroli M. tempora ita communiter receptum est apud Lati os dictum de S. Traianitate, ut sine notorio inendacesci Latinos ob eius omissionem reprehendere, eos-oue cum Graecis committere nemo posset. Sane compluriuus lac tempora C
roti calis codicidus insertus reperitur prologus et neque solun a ranus , sed etiam malafridus in Prolosum conaminitatur 4 ouare Proloms ni seculo IX vetustatis opinion quislena Hieronymo eum uterque adscribit, valuerat oportet Denique rara epistolae, cumn scribebarii Protolus, ante cetera C nonicas, ouomodo nabet etiam odorus in Complex. inclumbr. MCanonicae continuo post Evangesistas apud Latinos erant poni sellitae r an quo ordine, Hireomni praefacio ad Paulinum adest, sic A cuinum , cui Carolus M. recognoscendos demandaverat codices, Vilde adludere, demonstrant Protegomena etsten. p. 89. Est tu satis antiquus Prologi auctor , Cassiodoro fortasse, coaevus inusiaris, is pondus nauet non medioere Graecommeum cossicum experiem non fuisse, liquet: nam inde octinem canonicarimi r
netit epistolarum. Indidem vero se Dictum de S. Trinitate restituisse significat. Dddis a Graeci
783쪽
'Tar thus nodie utiniur, fere omnes Prologo sunt recentiores et eo
nam cod ille regius, ' i is, quod Ooices ins Latinisci, cum regio Coli, sinus aperte conspirat.
XXV. Non tam incliti librarioruiti una est, et in I
sium consilio virorum ecclesiasticorari quorundam.
784쪽
Dictum desensiunt, tres admodum causias, cur in tot exemplaribus de sit, pro seriant niatum fortuitiit ex iisdem verbis in textu recurrentinus, fraudem Arianorum, visciplinam Arcani Non casu quidem, sed consilio prieteris missum agnostere Dictum si dedient, qui voculas in terra de textu conten dunta praeserta sim es eos, qui in terra restantiari, ante testantes in coelocis gant sed ex veriris, ora unum mi recui remibus, plane allegare iis , qui voculas in trase, in coeli . sine quidus certe sententia constat coli Ion VIII. 18. U. 16 27. pro interpretamenis nabent ranimvero has vo 'eulas in iis tantiam modo nianiiserriptas scri plotibus legi, a loco videbimus , qui si item soli Dictu' de Patre & Verdoin Spiritu sancto firmarent, minimo sufficerent atqui praecipvi scriptores , quor in allegatione Dictum nitescit . id breviter allegant, sine versiculo de tridus interi a testantio iis , sine voculis , iis terra, in eoeo. Sane MEDIA est lectio, quae vel sum de Patre Filio ripisti. tu stincto admutu, tamen voculas in terr , in 'lo, Omltare inaus Arrianorum pro dicto primitus certe omisso allegari nequit nam ante natum rium, Graeca 'r pleraque exemplaria noe Dicto, plerosinae patres notesti a victi carmis se omnia monumenta clamant ac vicissim Arianos in Africa noc Dictum legis se , MXVI observavimus. Postea quidein Arianos itos diu liuentatis iis alieno iuros fuisse, qui Dictum praetermitterent, quam iis qui legerent , facile existi mes sed quae nodie supersiunt exemplaria, a Cataolicis pocius, quam ab Arrianis , quorum libros illi delevere , sunt profecta. quod reliquum est , enaea
cissimam cogimur Unostere praetermissi Dicta causamo quae clus uno quo
oue in mentem venit, disiplinam Arcani. Haec seculo II est introducta i stolam tum nauItos, ut apparet, induxit, ut initio a codicibus puhlicae duntaxae ectioni destinati: Dictum removeretur, qui ceteros revi te orin pud Graecos absorpserunt. Quantivis pretii locus est apud civ omum, qui ad Gor.
XV as obligationem credendi resurrectionem mortuorum prodaturus, Symb lum, quo Dapcisini candidatiis S. Trinitatem confitetur solicita arte propter is , stra sic praeterit , in solum denique articulum de resutiectione mortuorum, instituto sito necessarium, proserat. Praeter cetera sic ait , Frete dicere non audeo, propter eos aras non sin ininati duam utem recte post recitationem
eommiuens per basti um tradisur Plura tam illustra loco non eloqui instituit Homueta Vtroque loco alactrinam, de S. Trinitare, dogmatis accenaset, iis arcanis loctrinae capitivus, quae o ---- capitibus tum publice prin licari tollitis opponuntur r uisumque Basilio M. inter dogmata est venedictio acuae in baptismo, apud Suicei . . l. Thes colis,4. Calaudonus, Non
786쪽
riam, re unitate aqua c. contra unitatem Patm in Filii Epirestias S. ablue rentur ouod ipsum valde refugit Augustinus , XX. Ex eadem areani disciplina, Graecorumque imitatione, iactuna videtur, ut apud Otinosin in eoauibus in solenni iactione , hane perlocnam, aliis stridi recitari solitam, alii praeterinia: en Iob. Beleis, qui circa Bonnara tempora floriait Parisiis , De
DLSSI ET TUNEM ABIIT tantum modo reston /- -- . Explic vivin. off. p. iar. At Durandus Sec. XIII sic sta ipsit, Secundum Roni ordisinem
consilenti In terra . Graiunt ala testimonium perhinci in terra,.spiritus, aduain singuis & hi tres unum sunt.-Trra perhibeti testimonDiam in coelo, Pater in vin, Veroum M Spiritias in columba ni unum sunt si . mi . c. 97. Belethum stre sublςgit Purandus , Whoe loe defe ctum illius consessum, aliunde , videlicet ex ordino Romani, supplevit, uuuersum de spiritu aovain satimine , Versium M S B mum ponens, cui posteωIn aliis Missalibus est praeposi us. Atque bulus ipsius versus aera Trinitate intuitu hane petiochani lectioni solenni destinatam olim esse, restantiu omnia. Hac ratione, pium unotum esset Dicturae, ali , qui postea in illud inciderunt, etiam ad praecioencum adulam Arianum, ut Resormatores nonnulli ecci utre, austinuerunt. Honori e re patrum non inimicior est ancicina quam esset plagium Arianorum, quod sine socord- eulpae non animadvertere atres nodie rauperstites , longe antiauior apsi Al anostino et inauue , duaDumilix stineriorit,us causi&aaditis, nanc facile vina habure, ut Dictum nauit ignotum is multis audium neret, ac prope ocum ex aris , quae sinapis sunt, exciderem
xxvs Tessimo timin comprobantia, si invicem valdo
788쪽
seriant. Rive partim eosdem , partim quam proximos inter sese. Et nae via. quod Voledainiis tandem enicimus Tertullianoque in oenassio lectum esse locum de tribus in coelo testantidus, colligimus ex igiliori rursum, lectioheni plenam nutus dicti non Vigilii demum aetate exortam esse, colligimus ex Teris tulliano ex utrocu colligimus, Augustino vel etiam Hieronymo notam suis si eandem perlocnam, quamvis eam cisissimulanter raderent. Ponatas omninus ad sit c prianus, inter omnes medius, diacto clarissime producto leniaue ex convenientia iura: c. Varim cum Tereulliano e patet, versum Manteo esse logendum. De Cyprriano exeepit nonnulla ericus in Epistola Novo testameneo
Κusteresano praefixa , pag. XX a inhio, m. Sed Cyprianicae lectionis consensio cum Tertulliano & aliis Afris ne allegoriam illis temporidus igno- repetamus, icile omnia solvit.
LXXVII. Nemo taenen, ut nunc est, aut obtritiare alteri DL
Graeca antio ua nuIus Dicta a cunnenta, si ab Ili, quae LXXIII aegre core gavimus, cliscesseras , nulla adhuc cernimus e sed non vanum est praesagium, fore, ut plura aliouando exoriantiar Historia lectionis is limeniti II. . sive loctio placet cuipiam, sive displicet nuc pulcre qua ar citat eam Hieronymus rsea Hieronymi editor Frasmus eam Annotationibus suis iam T. non inseritur deinde mentio ejus apud G aecos patres est ervia nunc demum etiam Graecus aeceat codex, S acceaent sortasse complures. Quid verat, similes in Dicto Iohanneo sperare suppettias, praesertim ouum Graecos patres, Latino interpreta propiores, no Dicto caruiste, nondum constet 3 De conrente Alexandrino, nil certi habemus. LVIII. Origenis scripta hodie exstant adeo pauca, ut multa dicta illustria in eo frustra quaerantur. Ileodoratio in Paulinas, non in Cainollere commentatus est epistolas. Atqui hi sunt duo praecipui, iri ad Hebr. l. c. Lonriar eruntamen qui maiore Graecorum testium numero Ira capti sunt, ut Veritatem eo carere nunquam posse putent cum iis nulla tantisper controve sic de Dicto Iohanneo, cuicuam eius defenseri esse debet. Rursum qui Ibatini
interpretis vetustatem tanti facit quanti ea facienda est Qui non seest, in quo acquiescat vid. Part. I. apparatus huius p uoseqq, a6. etiamsi aliis
neque dunitationem ipsorum eximere neoue suum gustum infundere possit. a. ne exempla sunt in promptu perlocnariam, quas rari praecipue detraxere Matur. XVI. a. 3. Luc. XXII. 43 Ioh. V. 3. 4. VII. D VIII. r. ct VIII 37. iusta suspicio est , idem eos in hoc Iohannis loco admisisse. Latina autem huius loci lectio est ejusmodi, ut cum ceteris assumentis , quae in Latinos codicesin patres olim pervenerunt, nil simile naneat. Non idem est omnium Latinarum noc loco auctoritatum pontas Meae, quae testantes in coelo praemittunt, et ris sunt recentiores, adeoque infirmiores tum, quaecunque sunt, Tertulliano ad typographiam sique ad unum recidunt Latinum interpretem animvero imterpςes hie omnidus Graecis codicibus patridusque, quorum hodie rid minu-Εeeee perest,
789쪽
perest , antiquior fuit AE primo nutus epistolae eodici Graeco satis propiti tuus.
Interpres si plane deesset, excias Graecus per te inqueret tu, latum senabere: nunc supplementum niatus , quod datur, etiamsi unicum sit, tamen, oui unita aptum est amplecti, non credulitati: est, sed fidei & pietatis. Erit sonasse, Ut initet ac dicat Iu reo nimius es de freorum, qua vulgo recepta Ant. sina, Irim. III. Io,uM aces .is, Latine quo citi Larinam lectionemposthabusi: Pedibutico , Dictum de S. Trinitate Graece ais, o Latine in paramansumn udo ta- die m exstat, latinia as. Rel p. Absit , ut partium gratiaeve uniariae causa coatra conscientiani in sanctissimis vetus oraculis. alii Tinn. III. 6 MILatinam versionem postpositi, nullo patriam I Minoriun antiquoriina consensu comitatam, Graecos defendi codices . uni nuIla in eos cadebat iusta suspicio. Sed adminicio cum Ionanneum indicavi, unde aec codices mutilati esse vulerentur Lati- narra vero versionem cum Tertulliano, patriina Latiuortini serie ostens
s XXVIst. Ex historia Dicti lupis es et io Asam, apud eos
saltem, qui dictum accipiunt argumentum vero aestagmile pri DidQipse contextus praebet apostolicus.
M ibilis est osissipenatio clivina non solum In toto verno , sed etiam se sing
sis eloquiis quae instar siderum varios ortiis, occasus nauent cons. μνη- Marin II a p. tamque in noc maxime loco gravissimo odservare fas est =ctum ess e credas , tu testimonium omnium clarissimum de S. Trinitate exu moRVO Ionanneo, quasi apex apostolici testimonium ederetur. Atque pauli pstit Quam editum erat , adsiconditum quodammodo fuit. Itaque Graecis non pςΠης-sictum est, Patribus Nicanis aliisque in Asia , quasi tentationis gratia . 3 νς0
tatem alliinde scripturarum decidendam compulsis idem autem Latine propUtum, martyras in Africa potissimum ulteriore corro uoravit Para modo, N adnu disputatio contra anti trinitarios , hoe dicto ipsi in conci oversiam Vo x'ν tamen successit quid si eodem post hae dicto amplius inescato, consessor sp. firmandi venianta Nam quem mmodum Ieremias cap. X. V. II idololatrN 'hyloni eam uno versiculo Chaldaico novis exulibus praescrripis refutavit sic od/J ne Sozinismum, Antichristianismurnine hoc versiculo, non dicemus, primi ML atine porscripto, sed nactenus certe Latinorum potissimum opera constrv3x0 d/rguit. Et tamen erriana atque etiam sperare licet, si non autograpbum 'D ' nuum, at alios Vetustissimos codices graecos, qui hanc mesochanaiade3nx, in Q cultris providentiae divinae forulis adhuc Iatentes, suo tempore proclactum Ni ve hac quae datur contenti simus, citi diluculo niteradiem non tam postulon R)ν qu 'X speciemus Antiquissima nae ortu varietas, decisionem est habitu 'φ' villiin ana interim essectus saIutaris, quem vis divina huius quoque scrip foςlos naber, inauecillitate& paucitate loeumentorum mortalium non imminui R Duq e eorum firmitudine a multitudine augebitur Cibo praesenti pascimur; PyR
790쪽
progreainrii ad ceteras arietates.
cood Lat alli omisso , quo tamen etiana solum a ex prini potuit. I , A J V in Q. ἔ, quaedam exemplaraa Graeca apud Mablum i est inst.ὰ αλ ..., usoue interpretes etiam to in terra ratermittunt, Mi apparet ex Didum AI Gern dispp. p. 3 3 so talen due codicen B rensem citat Eras Ius do Moni o duo VI V, 4 Latini conices iuxta atque narres oui tres coelo testantes memorant habent eclana, In terra itaque Hr inhabet D is documento illo Britannico . uuerpres concilii Lateranenses coni. testantivus non habent, in Er ed. i. a. - Cleniens Al sive Castoa in Aoumbr. m. incinc apud Er Dorscheum, Simonium, Androseus, Amininus, Leo, misionum supra citariis. Hanent tamen Latini cod aliqui quamlidet Dicto carentes, apud Erasinum, Hentenium, Lucam rugensem, Dorscheum, uor diis sine audio D condusin textus. Voculas . --, ἐ-- non V detur legisse sera tor Pr i in p. caenolicas ' --ω - , ν' νILat in nis. S. Andreae, in Murensi uno alterove in nata in Non in coori. Vanud Hentenium e primum per incuriam, ira mox recarrenteri deince , ne Atianii esset instantia contra unitatem Trinitatis,' ex auctoritate Innocenti H I. Conseritnemarum passim, inarem Semel Complutenses noc loco a Grani cli gressi etiam in hoc commate omittanno Iaacinos moices sequuntur perinaes J- alsi, proximo.