장음표시 사용
31쪽
circa exitum vitae, & generosam illam, quam oppetiit, mortem, qua suae ipse virtuti & integritati pulcherrimum colophonem imposuit, quodque per vitam omnem docuerat, non VC bis. sed rebus, S excessu suo illo e vita voluntario comprobavit. Quanto pulchrius ac laudabilius nostra isto Regina Philosopho, Heroica sua & Christianis omnibus imitanda morte, suae ipsa virtutis ac . sanctitatis testimonium dedit 3 quae non privatam,)non miseram, sed Regiam, sed deliciis omnibus abundantem vitam, sine ullo animi moerore deseruit, quae sic e vita excellit,
tanquam e convivio; α aula, tanquam C Carc
re; quae certiore multo fiducia animae suae immortalitatem, & melioris spem Vitae conceperat ; quae majore multo constantia , non
mortem sibi spontaneam intulit, sed a Supremi illius manu imperatoris, qui sine suo prohibet juisu de sua quenquam statione discedere, ictum
illum decretorium expectavit: S communem istam generis humani hostem, rerum terribilium omnium timendam ac terribilem maXime, intrepido prorsus .animo, & nihil territo vultu adspexit p Quid mirum Z Mori didicerat: id studium Et fuerat unicum. Noverat vitae fragi' litatem, quae, vitri instar, cum splendet frangi -
32쪽
tur: noverat singulis diebus nos mori. & idem esse mortis, quod fuerat vitae, principium; nia hil hic firmum ac stabile esse. aliam nobis vitam promitti, constantem , solidam , perna nentem; mortem ad Cum transitum esse; ia minem bene mori, nisi qui vixerit bene; neminem bene vivere, nisi qui mortem ante oculos habeat, & bene didicerit mori. Hisce plena cogiatationibus Princeps nostra, omnia vitae commoda & blandimenta, honores ac dignitates, sceptra ac diademata, & quicquid homines somtunatum putant, spreVit ac repudiavit, & magno ac Regio animo Vitam contempsit, dum vixit smortem, dum moritur, & nobilem ac glori sam de utraque victoriam reportavit. O fortis ac virilis animi foeminam, de ipsa etiam morte triumphantem l Quo Te nomine compellabo p An Parentem Te patriae dicam, quod Liviae olim cognomen datum, Tibi vero romus dandum fuit Θ An Augustam, quod Romanis Imperatricibus attributum, tuo Tibi m
rito debitum, qua nihil sanctius, nihil augustius, unquam fuit ρ An optimam Principem, quod Scipioni primum Nascae, Trajano deinde Imperatori , Senatus decreto concessum, quod absque Te nunquam recurret, nec sine tuarum
33쪽
recordatione virtutum rediturum terris vor
bulum est ρ An Fidei Propugnatricem, quod multo Tibi verius convenit, quam cui id primo nomen indultum est ρ O sanctillimam aereligiosistimam Principem, & nulls non foeminae praeferendam tDeborae sortitudinem Esteris formam, sapientiam, religionem. Dorcadis pium in pauperes studium : prudentiam Semiramidis , &gubernandi scientiam; virilem Zenobiae animum S ardentem litterarum amorem; Aspasiae incredibiles tum corporis tum animi dotes, & singularem ejus modestiami Placillae pietatem, &MIiduam erga pauperta & aegrotos curam, S crae nobis ac profanae commendenti historiae:
Machii ldam: Philippam, Elisabellaam, & eximias
earum Virtutes , annales extollant Britannici :nihil habet aut illa veterum aetaS, aut . haec nostra recentior, quod cum hac praestantissima,& omni majore praeconio, conferri Regina possit. Quae istae possederant singula, haec habuit universa; & istarum virtutum omnium quo sdam quasi fuit compendium. Ac mihi quidem, rem omnem animo meo volventi, & virtutes Hus singulas perpendenti, nihil hac excellentius Principe editum unquam suis-
34쪽
suisse, nullum majus aliud bonum ulli; obvenisse mortalibus , certo planeque persuadeo . Etenim, si verum est illud Platonis, uti verissimum, suorum finem Halorum habituras tum
demum urbes, cum magna potestas ac sa-
pientia, divino quodam fato, Una cum aequitate & justitia in mutuos ivi sient amplexus: si
beatus iturus tum denique terrarum orbis, codem illo praedicante, cum aut Reges sape rent, aut sapientes regnarent: quam beata ac fortunata haec nostra Respublica, & commissae Hujus imperio gentes ac nationes; quae tanta cum prudentia ac sapientia regnum suum
administraviti tanta justitia & aequitate sitam potentiam temperavit ; quae in summa illa so .
tuna nemini unquam nocuit, cum tantam nocendi facultatem habuerit; cujus certabat ac litigabat, cum majestate humilitas, chim severitate clementia, curari potentia bonitas; quae in tantum se aliis majorem putavit, in quantum S m lior esset, ut de Artaxerxe Agesilaus, quae optianae ac sapientissime urbes & populos rexit, qua bene regnandi scientia nullam aliam dissiciliorem re ipsa opertus affirmare solehat Dioci tianus p Et, si stutum imperii: Fabius olim di inis est Maximus; Marcellus: ensis; nonne in dum bus
35쪽
bus hisce viris illustribus, Regis ac Reginae nostrae veram ac genuinam Videmus estigiem, quorum Ille, Marcelli instar, suo nos ense d fendit, Illa, Fabii more: suo nos scuto prot git . & altera manu hastam, altera clypeum s nens, & terribilem illam aegida quatiens, nunc
Pallada nobis armatam, nunc lenem rursus ac
pacificam, & ut belli, ita & sapientiae praesidem repraesentat 3 Denique, si ad imaginem Dei factis est homo ι si a Deo Reges . si potiores in Deo virtutes immensa ejus bonitas ac potestas ι quam pulchre Dei imaginem & verbis ostendit & factis Augusta nostra Regina 3 quam sancte vicem sustinuit λ quam prope vi tutes expressit 3 quae potentia maxima, b nitate optima, Principum optima Maxima dici, longeque sanctissimo, & cum ipso Ei Deo communi nominari vocabulo meruit 3 nam & Ille optimus Maximus, ac primum quidem Optimus, deinde Mdiximus, appellatur. Quo quid aliud nobis designavit antiquitas, nisi summum hunc Dei ac proprium characterem, neque quicquam in Eo Hus esse bonitate pra stantius y Virtutem hanc Dei primariam quis rectius unquam monalium , quam haec nostra aemulata Regina est 3 inae ut summam a Deo
36쪽
potentiam, ita & bonam mentem illam, ac propensem de omnibus bene merendi voluntatem acceperat ; quae oblata a Deo munera in con mune omnium bonum commodumque distribuit: quae non tam Reginam munificam, quam
visibilem quandam in terris, & oculis nostris conspicuam, exhibuit divinitatem ι sic ut scirent atque sentirent Hus commisti regimini populi , se seb Maria, hoc est sanctissima S integerriama, hoc est optima, & omnibus in suo penere
optimis praestantiore Principe vivere. Talem igitur, tam cXcellentem, &, inquantum virtus intelligi potest, laudabilem, qua nec meliorem historiae continent, amisimus ac perdidimus Principem , quae incredibili morum suavitate, & singulari sua clementia ac beneficentia, amorem sibi omnium compararat. Amabant eam Britanni, amabant Batavi; & ut illa utramque ita gentem dilexit, ut nescias utram magis, sic utriusque populi cives pari eam omnes amore complectebantur, quibus hoc uniciim
erat certamen, Uter amaret ardentius. Nec apud
Anglos tantum & Belgas, suoque subjectas imperio nationes, sed apud extero. etiam & p
regrinos, favorem omnium benevolentiamque promeruit. Nemo non eam laudabat , nemo I non
37쪽
non praedicabat, quam ne inimicus quidem quisquam culpaverit, nisi qui & omnis simul veritatis inimicus esset. Sed ut tum gentium amor, & utriusque deliciae populi, ita nunc luctus est Eadem publiacus , & communis omnium dolor. Est quidem, quo illum ipsum, si non levare, qui nimius,
at lenire certe aliquo licet modo, ac temperare. Habemus etiamnum Regem, ViVum, Valentem,
superstitem, quo salvo ac sospite, nondum omnem nostri curam abiecisse credendus est Deus: Habemus Proceres Regni, qui omnibus Regni viribus, omni bellico apparatu, & som& domi, & terra & mari, hoc ipsum instruent bellum: Habemus hanc nostram Rempublicam, Validam, florentem, potentem, & belli hach nus onera sustinentem: Habemus fortissimos socios & amicos, Caesarem, Hispanos, Gem nos, eodem nobiscum foedere, ejusdemque belli societate conjunctos: Habemus ante omnia maximum illum Coeli ac terrae Dominum, piae suorum causise propitium ac faventem; cujus divino auxilio , & meliora nobis imposterum omnia, & felicem hujus belli exitum pollicemur: sed omni consolatione major est luinis, nec ullum sibi staenum imponi patitur dolor, quem
38쪽
quem morte Principis optimae percipimus atque sentimus quam nunc demum ero aestimare gentes incipiunt, postquam amiserunt. Illa quidem in meliorem locum translata, & hoc mortalis ac ' caduci corporis vinculo' liberata , fragilem hanc vitam perenni, terrenum Regnum
coelesti, & omnem Regni splendorem majore longe gloria permutavit: ubi cum sancto Be torum choro, & illustribus suis Majoribus, nunquam cessatura laetitia, & gaudio fruitur sempiterno: nobis vero fletus S gemitus , nobis longum dolorem, S ut gratam sui memoriarii, sic tristem ac luiniosam reliquit. Luget RPoptimam Conjugem ι Britanni Reginam ι Batavi Principem , sospitatricem Respublica ι consem vitricem Ecclesia ι nutricem orbae, pupillae,
viduae; miseri, egeni, aegroti ;Omatrem denique ac parentem omnes. Matrem certe ac parentem, matrem nostram & parentem amisimus.
quae Regnum Britannicum, quae hanc nostram Rempublicam , quae Verum Dei cultum , &'purgatam a Romanensium sordibus religionem, quae artes honestas ac disciplinas, quae singulos denique & universos, ut pluribus sibi meritis beneficiisque devinxeratis ita.& pluribus etiamnum, si aut otium. Et & pacem, aut longio
39쪽
rem insuper vitam, supremus rerum Arbiter concessisset, meritis ac beneficiis obligasset. Nunc &. praesentis temporis fructum, & spem futuri amisimus: nunc geminum damnum sei timuS: nunc optimam ac praestantissimam Principem , immatura nimis & funesta nobis morte surreptam, flemus, suspiramus, dolemus. Quanquam autem nec importuno gemitu nostro coeleste hoc Rus perturbare conveniat gaudium, nec ullis Ea omnino revocari lacrymis possit quis humanae tamen imbecillitati, in tam acerbo praesertim funere, non ignoscat puis in tanto dolore, & publico omnium luctu non publice ingemiscat ρ non largos & uberes lacrymarum rivos profundat 3 Haec illi justa debentur: hic luchii dictus est dies. Renou
mus hunc ipsum , ac refricemus; nec grave vobis sit, Auditores, eandem rursus viam relegere. Aliquid sibi praecipui Regale postulat stinus. Plus una caussa dolemus, plus una dolendum est vice. Et quanquam jam ex parte consumptus, & exhaustus quodammodo videri possit, prodeat nihilominus , & , uth duobus corporis oculis moeroris illae indices promanant undae, ita e duobus animi, sontibus dicam an oculis, erumpat dolor Ad-
40쪽
Adeste itaque Musae, adeste , si non divae, divino certe semine oriundaei adeste i quam , adeste i & in tam tristi funere triste mihi carmen suggerite: Et tu imprimis, moesta & lacrymosa , dolori ac luctui destin ta , hujus stineris Praefica , Elegia , ordire Lessiim & meniam ι ordire lugubrem cantum ι aut, si tua potius lingua, & verbis tibi solennibus compellari cupis:
Adfletum ρο lacrymas, Elegeia, flebile carmen Heu Cero nimium nomine id D, Teni. Indue ferales habitus, ρο temporis hujus Squa orem passis, oraque, redde remis. Nunc uises animo gemitus, nunc fluminata imbres Lumine deciduae volvere rem S aquae. Occidis, ta mediae demessa in flore friventae es, Regina is ori, Regibus orta, soli. licti reses animi, prorum re voces. Plurima de ma iris labere gutta genis. Hei mihis nec lacrymae luctum, nec verba, sequuntur. Mens labar, ρο multo victa dolore fugis., K FD