장음표시 사용
551쪽
Pliotius Bibl. cod. 64: 'Aνεγνώσθη Θεοφάνους Βυζαντίου ιστορικῶν λόγοι δέκα. ἄρχεται δὲ ὁ πρῶτος λόγος απὸ του Περσικοὐ πολέμου του συστάντος μετὰ την διάλυσιν των σπονδῶν, ας λυστινιανις ὁ βασιλεῶς καὶ χοσρόης ὁ Περσῶν ἀλλήλοις ἔθεντο, sἔλυσε δὲ πισρόης τε αυτὰς καὶ γουστῖνος, διάδοχος Ιουστινιανοῶ καταστάς, δευτέρου ἔτους της αρχῆς αυτῶ περαιουμένου. ἀρχόμενος δὲ ἐντεύθεν τῆς ἱστορίας κάτεισι μέχρι δεκατου ἔτους αυτοὐ τοὐ πολέμου. μέμνηται δὲ ἐν τῶδε τῶ πρώτω τοὐ βιβλίου 1ολόγω καὶ τα κατὰ γουστινιανὸν ἱστορῆσαι ' ου μηναλλὰ δῆλός ἐστιν ως καὶ ἐφεξῆς τῶν δέκα λόγωνετέρους συνέταξε. διέξεισι δὲ ἐν μὲν τῶδε τῶ λόγωδπως αἱ σπονδαι συνεχύθησαν Ῥουστίνου μὲν διὰ Κομεντιόλου Σουανίαν παρὰ σρόου ἀπαιτοῶντος, 15αυτοὐ δὲ υποτιθεμένου, Ου μέντοι διδ ντος, ὁπως τε ἡ Μεσοποταμία πῶσα ἐσείσθη, προοίμιον τῶν
ἐπελευσομένων κακῶν γενομένη. Oτι τα προς ευρον ἄνεμον τos νάῖδος - κοι νέμονται, οι πάλαι πισσαγέται καλούμενοι, ούς 20 Πέρσαι οἰκεία γλώσση Κερμιχίωνάς φασι. καὶ αυτοὶ
552쪽
δε ἐν τῶ τότε δῶρα καὶ πρέσβεις προς βασιλέα γου- στῖνον ἐστειλαν, δεόμενοι μη ὐποδέξασθαι αυτὸν τους υβάρους' ὁ δὲ τὰ δῶρα λαβὼν καὶ ἀντιφιλοφρονησάμενος ἀπέλυσεν εἰς τὰ οἰκεῖα. τοῖς δὲ 'Aβά-5 ροις ἴστερον ἐλθοῶσι, καὶ Παννονίαν οἰκῆσαι καὶ ε ρηνης τυχεῖν δεομένοις, διὰ τον προς τους - ἄρκους λόγον καὶ τὰς συνθηκας οὐκ ἐσπείσατο.
υτι την των σκωλήκων γένεσιν ἀνὴρ Πέρσης 3
βασιλεύοντος Ῥουστινιανοs ἐν Βυζαντίω υπέδειξεν,1ο ουπω πρότερον ἐγνωσμένην Ῥωμαίοις. ουτος δε ἐκ
Σηρῶν ὁρμηθεις ὁ Πέρσης τὸ σπέρμα των σκωλήκων ἐν νάρθηκι λαβὼν μέχρι Βυζαντίου διεσώσατο, καὶ τοὐ ἔαρος ἀρξαμένου ἐπὶ την τροφὴν των συκαμινων φύλλων ἐπαφῆκε τὰ σπέρματα ' τὰ τρα- 15 φέντα τοῖς φύλλοις ἐπτεροφύησέ τε και τἄλλα εἰργάσατο. ύν την τε γένεσιν καὶ την εργασίαν ὁ βασιλεὐς γουστῖνος ἴστερον τοῖς Τούρκοις ἡποδείξας ἐθάμβησεν οι γὰρ οὐρκοι τότε τά τε Σηρῶν εμπόρια καὶ τοὐς λιμένας κατεῖχον. ταῶτα δὲ πρὶν μεν20 Πέρσαι κατεῖχον, μθαλάνου δὲ τos ' θαλιτῶν βασιλέως, ἐξ ου καὶ τὸ γένος ἔσχε την κλῆσιν, Πε- ρόζην καὶ Πέρσας νικήσαντος, ἀφyρέθησαν μεν του - των οἱ Πέρσαι, δεσπόται δὲ κατέστησαν ' θαλῖται Ους μικρω ὐστερον μάχy νικήσαντες ὐρκοι ἀφελ 5 λον ἐξ αὐτων καὶ ταὐτα. 'Dυστῖνος δὲ Ζημαρχον ἐς τοὐς ύρκους πρέσβυν ἀπέστειλεν ' δς καὶ λαμπρῶς ἐστιάσας τε τοὐς Toύρκους καὶ ἐς τὰ μάλιστα φιλοφρονηθεὶς ἐς τὸ Βυζάντιον ἐπανίει. διὸ καὶ ὁ Σοσρόης ἐπ Αἰθίοπας, φίλους Οντας Ῥωμαίοις, τοὐς 50 πάλαι μεν Μακροβίους, νυν δὲ Ομηρίτας καλουμένους, ἐστράτευσε, καὶ τόν τε βασιλέα των 'Oμηριτῶν Σανατούρκην διὰ Μιράνους τοὐ Περσῶν στρα-
553쪽
THEOPHANIS BYZANTIIτηγοῶ ἐζώγρησε, την τε πόλιν αυτῶν ἐξεπόρθησε καὶ το ἔθνος παρεστήσατο. διέξεισι δε καὶ ὐπως 'Αρμένιοι υπὸ Σουρηνου κακουμενοι, καὶ μάλιστα περὶ την ευ σέβειαν, τόν τε Σουρήναν ὁμοφρονήσαντες διὰ Ουαρδάνου, ου τον αδελφον Μανουηλ sἐτύγχανεν ανελών, καὶ δι ετέρου τινος Ουάρδου ἀνεῖλον, καὶ Περσῶν ἀποστάντες μαίοις προσεχώρησαν, τὸ Βουβιος το πόλισμα, ἐν ω κατώκουν, ἀπολιπόντες καὶ προς τὰ μαίων ἡθη γενόμενοι, καὶ τούτο μάλιστα γέγονε τῆς των Περσῶν προς 10 Ῥωμαίους σπονδῶν καταλύσεως αἴτιον. ἀπέστησαν δὲ παραυτίκα καὶ Ιβηρες καὶ προσεχώρησαν --μαίοις, Γοργένους αυτῶν ἡγεμονευοντος' ἐν δε τῶν 'Ιβήρων τότε ἡ Πφιλις μητ0όπολις.4 υτι Μαρκιανὸς ὁ τού γουστίνου τοὐ βασιλέως 15 ἐξάδελφος, τῆς ει χειροτονηθεὶς στρατηγός, εἰς τὸν προς χοσρόην πόλεμον ὀγδόω ἔτει τῆς 'γουστίνου βασιλείας ἐξαποστέλλεται. γωάννης δε ὁ τῆς 'Αρμενίας στρατηγὸς καὶ Μιράνης ὁ τῶν Περσῶν, ὁ καὶ
Βαραμαάνης, την στρατείαν συνήθροιζον. καὶ τοῖς 20μεν 'Αρμενίοις συνεμάχουν Κόλχοι, 'Aβασγοὶ καὶ
Σαρώης ὁ Αλανῶν βασιλεύς, τω δὲ Μιράνρ Σάβι-
ροι καὶ Λαγάνες καὶ τὸ Λιλμα ὀν ἔθνος. πολεμήσας ὁ Μαρκιανὸς τὸν Μιράνην περὶ την Νισιβηνῶν πόλιν αυτὸν μὲν ἐς φυγὴν ἔτρεφεν, ἀνεῖλε δὲ 25 ἐν τῆ μάχρ χιλίους και διακοσίους, καὶ ζῶντες ἐλη-τθησαν ἐβδομήκοντα Ῥωμαίων δε ἄνδρες ἀνposθησαν επτά. ἐπολιόρκει τε ἡδη καὶ τὰ τῶν Νισιβηνῶν τεῖχος. Xοσρόης δε ταῶτα μαθών, τεσσαράκοντα μὲν χιλιάδας ἱππέων, πεζῶν δὲ υπὲρ τὰς εκατόν 30 συναγείρας, ἡπείγετο βοηθεῖν καὶ πολεμεῖν ' μαίους. ἐν τουτω δὲ διαβάλλεται ὁ Μαρκιανὸς τω βα-
554쪽
σιλεῖ ώς ἐρῶν τυραννίδος, και ὁ βασιλευς πεισθεὶς αυτὸν μεν παρελυσε τῆς αρχῆς, Θεόδωρον ἀντικαταστήσας τον του γουστινιανου παῖδα, Πίρον επίκλην. αταξίας δὲ διὰ ταυτα συμβάσης, τῆς τε πολιορκίας 5 Pωμαῖοι ἀπέσχοντο και χοσρόης τό Λάρας πολιορκήσας παρεστήσατο.
555쪽
Photius Bibl. cod. 80: υνεγνώσθησαν υλυμπιοδώρου ἱστορικοὶ λόγοι κβ . ἄρχεται απὸ τῆς 'Oνωνίου του βασιλεως Pώμης τῆς υπατείας τὸ εβδομον καὶ Θεοδοσίου τὸ δευτερον, κατερχεται δὲ μέχρις ὀτου Βαλεντινιανὸς ὁ Πλακιδίας καὶ Κωνσταντίου 5
παῖς εἰς την βασίλειον τῆς Ῥώμης ἀνερρήθη αρχήν. ουτος ὁ συγγραφευς Θηβαῖος μέν ἐστιν, ἐκ των προς Αἴγυπτον Θηβῶν τὸ γενος ἔχων, ποιητής, ῶς αυτός φησι, τὸ ἐπιτήδευμα, Ἐλλην την θρησκείαν, σαφὴς
μὲν την φράσιν, ατονος δὲ καὶ ἐκλελυμενος καὶ 10 προς την πεπατημένην κατενηνεγμένος χυδαιολογίαν, ἄστε μηδ' ἄξιος εἰς συγγραφὴν ἀναγράφεσθαι ὁ λό- ρος. ο καὶ αυτὸς ἴσως συνιδὼν ου συγγραφὴν αυτῶταυτα κατασκευασθῆναι, αλλὰ υλην συγγραφῆς ἐπιπορισθῆναι διαβεβαιουται ουτως ἄμορφος καὶ ἀνί- 15 δεος καὶ αυτῶ του λόγου ὁ χαρακτὴρ κατεφαίνετο. καὶ γὰρ Ουδεμια των ἰδεῶν καλλωπίζεται, πλὴν εἴ τις ἐν τισι τῆ ἀφελεία πλησιάζειν ἐκβιάσοιτο ' τῶ γὰρ λίαν ταπεινῶ καὶ ἐξηυτελισμένω καὶ ταυτης ἐκπίπτων εἰς ἰδιωτισμὸν ὁλως υπενήνεκται. υλην δε mαυτὸς ἱστορίας ταυτα καλῶν ομως καὶ λόγοις διαιρεῖ καὶ προοιμίοις πειρῶται κοσμεῖν, καὶ προς Θεοδόσιον τον βασιλεα, ος ἀνεψιὸς ἐχρημάτιζεν ονωρίου
556쪽
OLYMPIODORI FRAGMENTA. 451καὶ Πλακιδίας, Ἀρκαδίου παῖς, προς τοὐτον την
Aιαλαμβάνει τοίνυν περὶ Στελίχωνος, οσην τε 2 περιεβέβλη ο δύναμιν, καταστὰς ἐπίτροπος τῶν παί-5 δων υρκαδίου καὶ 'Ουωρίου ὁπ' αυτοῶ του πατρὸς αυτῶν Θεοδοσίου του μεγάλου, καὶ ώς Σερῆναν νόμω γάμου ηγάγετο, Θεοδοσίου καὶ ταυτην αυτωκατεγγυησαντος ' ὁτι τε μετὰ ταυτα Στελίχων εις την εαυτοὐ θυγατέρα Θερμαντίαν τον βασιλέα ονώ-
10 ριον γαμβρὸν ἐποιησατο, καὶ ώς ἐπὶ πλεῖστον ἔτι μῆλλον ηρθη δυνάμεως, καὶ πολλοὐς πολέμους υπερ' μαίων προς πολλὰ τῶν ἐθνῶν κατώρθωσε ' καὶοτι μιαιφόνω καὶ ἀπανθρώπω σπουδῆ υλυμπίου, οναυτὰς τῶ βασιλεῖ προσωκείωσε, τον διὰ ξίφους υπέ-ib μεινε θάνατον. Cons. Zosinatis 5, 32, Sogona. 9, 4, Plutostorg. 11, 3: 12, 3, Oros. 7, 38.J
τι υλάριχος ὁ τῶν Γότθων φύλαρχος, δν Στε- 3λίχων μετεκαλέσατο ἐπὶ τῶ φυλάξαι Ονωριω το γλ- λυρικόν τη γὰρ αυτos ην παρὰ Θεοδοσίου τοὐ πα-80 τρὸς ἐκνενεμημένον βασιλεία cons. Zosinius 5, 26, 2.)'ουτος ὁ 'Aλάριχος διά τε τον φόνον Στελίχωνος καὶ ὁτι δ συνέκειτο αυτῶ οὐκ ἐλάμβανε, πολιορκεῖ καὶ
ἐκπορθεῖ την Ρώμην ἐξ ης χρηματά τε ἄπειρα ἐξεκόμισε καὶ την αδελφην υνωρίου Πλακιδίαν, ἐν Ρώμη2ο διάγουσαν, ηχμαλώτισε. καὶ προ της αλώσεως δεενα τινὰ τῶν κατὰ την μην ἐπιδόξων, υτταλος ην ὀνομα αυτῶ, την ἐπαρχότητα τότε διέποντα, εἰς βασιλέα ἀνηγόρευσεν. ἐπράχθη δὲ αυτῶ ταυτα διατε τὰς προειρημένας αἰτίας και ὁτι Σάρον, καὶ αυτὸνκ Γότθον ὁντα, καὶ πληθους μὲν ολίγου ἐπάρχοντα ἄχρι γὰρ διακοσίων η καὶ τριακοσίων αὐτῶ ὁ λαὸς ἐξετείνετο ' ἄλλως δε ηρωικόν τινα καὶ ἐν μάχαις ἀκατα- 29.
557쪽
υλαρίχω ὁντα, ἄσπονδον ἐχθρὸν Ἀλάριχον ἐποιή
4 Dτι ἐν τηὶ πολιορκία της ' μης ἀλληλοφαγία
των ἐνοικουντων ἐγίνετο. 55 Dτι 'Aλάριχος ἔτι ζῶντος Στελίχωνος μ κεντη νάρια μισειν ἔλαβε τῆς ἐκστρατείας. Cons. Zosimus
6 'Οτι μετὰ θάνατον Στελίχωνος αναιρεῖται ἐναποπνιγεῖσα καὶ Σερῆνα ἡ τουτου γυνή, αἰτία νομι- ioσθεῖσα τῆς ἐπὶ μην ἐφοδου υλαρίχου ' αναιρεῖται δε πρότερον μετὰ την ἀναίρεσιν Στελίχωνος ὁ ταυτης κἀκείνου παῖς χέριος. fCons. Zosinius 5. 38.J7 Dτι το βουκελλάριος ἄνομα ἐν ταῖς ἡμέραις ονωρίου ἐφέρετο κατὰ στρατιωτῶν ου μόνον μαίων, ibαλλὰ καὶ Γότθων τινῶν ώς δ' αυτως και το φοιδεράτων κατὰ διαφορου καὶ συμμιγους ἐφέρετο πλήθους. 8 Dτι υλύμπιος ὁ ἐπιβουλευσας. Στελίχωνα μάγι στρος των ὀφφικίων γέγονεν, εἶτα ἐξέπεσε τῆς αρχῆς , εἶτα πάλιν ἐπέβη ταυτης, ἔπειτα ἐξέπεσεν, mεἶτα ἐκπεσὼν ροπάλοις υστερον υπὸ Κωνσταντίου, ος ήγάγετο Πλακιδίαν, παιόμενος αναιρεῖται, τὰς ἀκοὰς πρότερον ἐκκοπείς' καὶ ἡ δίκη τον ἀνοσιουργὸν εἰς τέλος ουκ αφῆκεν ἀτιμωρητον.
9 οτι των μετὰ λδογάχον Γότθων οἱ κεφαλαιῶ - 25ται ὀπτίματοι ἐκαλουντο, εἰς δωδεκα συντείνοντες χιλιάδας, ους καταπολεμήσας Στελίχων μδογάγον προσηταιρίσατο. Cons. Zostinus b, 26, 4 , Orosius 7, 27, Iomlanes De success. regn. e. 95. Dein te Piae Zostinus 5, 27, nominato Olympiodoro liabet, vi te post MExc. Pliotii. J
558쪽
τι 'Aλαρίχου νόσω τελευτήσαντος διάδοχος αυ- 10 του Ἀδαουλφος καθίσταται ὁ τῆς γυναικὸς αδελφός. Oτι τον ξηρὸν ἄρτον βουκελλάτον ὁ συγγραφευς llκαλεῖσθαί φησι, και χλευάζει την των στρατιωτῶν 5 επωνυμίαν, ώς ἐκ τούτου βουκελλαρίων ἐπικλη
Oτι Κωνσταντῖνος εἰς τυραννίδα αρθεὶς πρεσ- 12βευεται προς υνώριον, ἄκων μὲν καὶ υπὸ των στρατιωτῶν βιασθεὶς απολογούμενος ἄρξαι, συγγνώμην io αἰτῶν και την τῆς βασιλείας αξιῶν κοινωνίαν καὶ βασιλεὼς διὰ τὰ ἐνεστηκότα δυσχερῆ τεως καταδέχεται την τῆς βασιλείας κοινωνίαν. κατὰ τὰς Βρεττανίας δε ὁ Κωνσταντῖνος ἐτυγχανεν ἀνθγορευμένος, στάσει τῶν ἐκεῖσε στρατιωτῶν εἰς ταυτην 15 ἀνηγμένος την αὐχήν. καὶ γὰρ ἐν ταύταις ταῖς Βρεττανίαις, πριν ἡ Ονώριον τὰ ἔβδομον υπατεῶσαι, εἰς στάσιν ὁρμῆσαν το ἐν αυταῖς στρατιωτικὸν Μάρκον τινὰ ἀνεῖπον αὐτοκράτορα του δε υπ' αυτῶν ἀναιρεθέντος, Γρατιανὰς αυτοις αντικαθίσταται.
20 ἐπεὶ δε καὶ ουτος εἰς τετράμηνον αυτοῖς προσκορῆς γεγονὼς ἀπεσφάγη, Κωνσταντῖνος τότε εἰς τὸ τουαυτοκράτορος αναβιβάζεται ἄνομα. ουτος γουστῖνον καὶ Νεοβιγάστην στρατηγοὐς προβαλόμενος, καὶ τὰς Βρεττανίας ἐάσας, περαιουται ἄμα τῶν αυτου ἐπὶ2b Βονωνίαν, πόλιν ουτω καλουμένην, παραθαλασσίαν καὶ πρώτην ἐν τοῖς τῶν Γαλλιῶν ὁρίοις κειμένην. ἔνθα διατρίψας, και ὁλον τον Γάλλον και 'Aκυτανδυστρατιώτην ἰδιοποιησάμενος, κρατεῖ πάντων τῶν μερῶν τῆς Γαλατίας μέχρι τῶν υλπεων τῶν μεταξὐM 'Iταλίας τε καὶ Γαλατίας. ουτος δύο παῖδας ἔσχε, Κώνσταντα καὶ γουλιανόν, ἄν τον μεν Κώνσταντα Καίσαρα χειροτονεῖ, εἶτα Γστερον κατὰ τὰς αυτὰς
559쪽
ἐκ βασιλέως ονωρίου προς βασιλεα, γοβιανὸς ἔπαρχος καὶ πατρίκιος, καὶ ουάλης στρατηγὸς εκατέρας δυνάμεως, καὶ Ποτάμιος Ο κυαίστωρ, καὶ γουλιανὸς πριμικήριος των νοταρίων' οῖ ἐδήλουν 'Aττάλω ἐαὶ κοινωνία τῆς βασιλείας ἀπεστάλθαι παρὰ υνωρίου. 10ό-ἀπένευσεν, αλλὰ νῆσον οἰκεῖν ἡ ἔτερόν τινα τόπον, δν ἀν βουλοιτο, συγχωρεῖν ονωριον, κακῶν ἀπαθῆ. αποκρίνεται δε γοβιανὸς ἡσθείς, ἐπαγγελλόμενος καὶ σινῶσαι καθ' ενὸς μελους τον βασιλέα Ονωριον. ἐφ' ω ἐπετίμησεν υτταλος γοβιανω, ῶς isoὐδενὸς ἔθους ἔντος σινοῶσθαι βασιλέα ἐκοντι την βασιλείαν ἀποτιθέμενον. ἀλλα γοβιανὸς μὲν πολλάκις πρεσβευσας, και μηδὲν ἀνύσας, καταμένει προς υτταλον, πατρίκιος 'Aττάλου ονομασθείς, μετέρχεται δε κατὰ την ειβενναν ἐπὶ τον πραιπόσιτον Ευ- κσέβιον ἡ δυναστεία. υς μετὰ ἱκανὸν χρόνον υλλο- βίχου ἐπηρεία καὶ υποθορ δημοσία καὶ ἐπ' οφεσι του βασιλέως ράβδοις αναιρεῖται. χρόνος ἔρρευσεν ἱκανός, καὶ μὴ πειθόμενος 'Ἀτταλος 'Aλαρίχω, σπουδῆδε μάλιστα γομανου, ος ἰν την Ονωρίου πρεσβείαν 25 προδεδωκώς, καθαιρεῖται τῆς βασιλείας, καὶ μένειτον ἰδιώτην παρὰ 'Aλαρίχω βίον ἀνθηρημένος.
ἔπειτα μετὰ χρόνον τινὰ βασιλευει, ειτα καθαιρε ται. καὶ μετὰ ταυτα υστερον ἐπὶ 'αβενναν παραγεγονώς, καὶ τοὐς τῆς δεξιῆς χειρὸς δακτύλους ἀκρω- ωτηριασθείς, ἐξορία παραπέμπεται. Cons. Zosinuis 6, 8 seqq.: Sozona. 9, 8, 12.4
560쪽
Oτι υλλόβιχος μετὰ βραχύ, την ἐφ' ί τον πραι- 14 πόσιτον Ευσέβιον ἀνεῖλε δίκην τιννύς, γνώμll τοὐβασιλέως κατὰ πρόσωπον αυτos αναιρεῖται καὶ Κωνσταντῖνος ὁ τύραννος τον Αλλοβίχου θάνατονε μαθών, ἐπειγόμενος προς ειβενναν, ἄστε σπείσασθαι Ονωρίω, φοβηθεὶς υποστρέφει.
πιτι τὸ Ρήγιον μητρόπολίς ἐστι τῆς Βρεττίας, ἐξ 15ου φησιν ὁ ἱστορικὸς υλάριχον ἐπὶ Σικελίαν βουλόμμενον περαιωθῆναι ἐπισχεθῆναι ' ἄγαλμα γάρ φησι
10 τετελεσμένον ἱστάμενον ἐκώλυσε τὴν περαίωσιν. τετελεστο δέ, ώς μυθολογεῖ, παρὰ τῶν ἀρχαίων ἀποτρόπαιόν τε του ἀπὁ τῆς Αἴτνης πυρὸς και προς κώλυσιν παρόδου διὰ θαλάσσης βαρβάρων ' ἐν γὰρ τῶ ενὶ ποδιπυρ ἀκοίμητον ἐτύγχανε, καὶ ἐν τῶ ἐτέρω ύδων 15 ἀδιάφθορον. ου καταλυθέντος ὐστερον ἔκ τε τοὐΑἰτναίου πυρὸς καὶ ἐκ τῶν βαρβάρων βλάβας ἡ Σικελία ἐδέξατο. κατέστρεψε δε τὸ ἄγαλμα Ασκληπιὸς
ὁ τῶν ἐν Σικελία κτημάτων Κωνσταντίου και Πλακιδίας διοικητὴς καταστάς.so 'Οτι Κωνσταντίνου του τυράννου και Κώνσταν- 1iντος τοὐ παιδός, ος πρότερον μὲν Καῖσαρ, ἔπειτα δὲ καὶ βασιλεῖς ἐκεχειροτόνητο, τούτων ἡττηθέντων καὶ πεφευγότων, Γερόντιος ὁ στρατηγός, τὴν πρὀς τοὐς βαρβάρους ἀσμενίσας εἰρήνην, Μάξιμον τον εαυτοί25 παῖδα, εἰς τὴν τῶν δομεστίκων τάξιν τελοὐντα, βασιλέα αναγορεύει εἶτα ἐπιδιώξας Κώνσταντα κατεπράξατο ἀναιρεθῆναι, και κατὰ πόδας ελετο διώκων καὶ τὸν πατέρα Κωνσταντῖνον. ἐν ω δὲ ταυτα ἐγίνετο, Κωνστάντιος και Οὐλφιλῶς ἀποστέλλονται sο παρὰ υνωρίου κατὰ Κωνσταντίνου, καὶ καταλαβόντες τὴν υρήλατον, ἔνθα τὰς διατριβὰς ἐποιεῖτο Κωνσταντινος συν γουλιανῶ τῶ παιδί, ταύτην πο-