장음표시 사용
201쪽
geminare consueuerunt, quae produci, longari deberent quinimmo, vico vocalis alicuius aliquando duas speci discrepantes simul a ciabant , ut una cum Scopa notauimus in dictionibus
verisiinile est, quod huiusmodi in cohgeminatione vocales ambas enunciarent; vel profecto id fecerint valde obtuse, ut infra dicemus de Diphthongis E, OE, AEl. Praeterea de Antiquorum scriptione agens Aldus Manutius i haec habet Antiqui , Graecam orthographiam obseruantes , Anci LVS , DIPHTHOGGVS Fribebant, per duplex GG tamen quis dixerit, eosdem sic pronunciasse isti scribebant, cum suauitatis, in sermone, sedulos curatores fuisse constet Ergo nec minus verisimile iudicandum, quod idem saepenumero usurparint di in vocibus diphthongatis nempe, ut licet scriptis litteris non responderet totalis enunciutio, tamen nota essent illae inutiles, cum saltem partialiter prolatae syllabarum
202쪽
mensuras appositὰ edoeerent. Nequεμ stem spernenda coniectura videtur illa, quam hic afferre lubet in medium, non absurda paritate proposita litterarum, ad aliam speciem suopte ingenio per---
tmentium. Inter Consonantes inuenintae sunt duae, quae iure, meritoque dii hesunt duplices , quia duarum simplicium vim complectuntur nimirum X, de Z. Primam , ut refert Sio Epographori cap. 7. Diuo Audiso imperante, queis damἈνluium ludimagistrum addidisse
nouimusci eo tempore X litteram , qua pro duplicisS ponitur, inuentam dicunt.
Ideo Euplicem consonantem appellamus quoniam pro Gis, o rota subfitui. mus. Hae constituta basi , sic ad rem nostram insurgo Vt simplex in unica repertatur vocalis, quae se soIa duos iaciat sonos, fieri non potest Cimienim vocalis , positione sui, vocem, sonumque ferat, se sola unicumredd
re valet, nempe natiuum aue laxi rem, aut minus apertum non tame
duplicem. Ergo credibile iudieariapos
203쪽
r 88 possumus, quod Eruditorum ingenio
nec non industria, erepta copia vocalis duphcis, inuenta sit mixtio,&compositio ex duabus hac conditione, ut Gmul iunctae duobus temporibus aequi- ualeant , sicuti X, Z consonantes duplices equivalent duabus litteris.
66 De reliquis tribus causis, quas ad a Diphthongorum institutionem impulis-
ἡ Λ antinos doctorum hominum existita tan)amu , non est cur longius sermoci nando progrediamur, cum non imbecille carum fundamentum primis obtutibus innotescat . Quis enim nesciat circa II. eandem necessitatem, uspersuasit nouorum characterum inuentiones qua de re fusius in Nucleo I. sollicitalla pariter ad multas eorundem combinationes, series obeundas ut fastidium tolleretur nimia vocum aequalitate .cum sint signa ad plac, tum, res,& substantias figurantia peraccidens , quas per se Natura condidit, eo magis congruerent obiectis, quo magis inuicem discriminarentur. Circa
204쪽
389 Circa III nullam inueniri sub Coe 67 Io nationem compertum est omnibus tar nisi forte barbara minime curet lo ob quela nitorem, culturam , sicut inculta moribus esto quae non amet me- 2Σlodiam quandam in sermone vel fami liari, splendoremque aliquem in sonora catena dictionum . Id compellero potuit primos Locutionis Auctores, siue Restauratores, ad instituendas earum litterarum societates, series, quae amoene acciderent, gratiosti: hoc pacto Diphthongi inuenta , in quibus concinna vocalium aggregatio, omni asperitate reiecta, eam gigneret dulcedinem, que suscitaret homines ad
mutua colloquies dum blanditijs quibusdam , leporibusq; in ipso maioriali
sermone conclusis , delectationem pareret ipsam et sermocinatio . Hinc factinn, ut tam penes Italos , quam penes Hispanos, vocalis V, quae subeunte vocali alia fit Consonans cssentialiter, delicata quadam soni modera tiones, contra vim natura suae , remaneret
205쪽
nere voealis de ita syllaba diphtho φ garetur. Id apud illos, scilicet Etruscos,
obseruare datur , ut monet Cardinalis, S rtia Pallavicinus , in ocibus V G
D VO, loquimur deprima syllaba nam
A. in secunda vocalis V degenera i '' Consonantem De V O MO apud hos vero , nimirum Castellanos , usurpatur in dictionibus Bueno, Suerte, ueste, Suele, Puedo, Nueua, c. Item leporis ergo ijdem Castellani vocali Epraeponentes I, Diphthongon conficiunt, V lien, Cierta, tempo, c. hoc enim pacto flexibilior lenior eua isdit dictio,in sonus dulcior procreatur. Vertim enimvero hac in re caeteris omnibus antecellunt Galli, tum Naturae, tum Virtutis beneficio semper Principesci qui licet multis characterum ain ceruis, ordinibus impleant paginas, numeris tamen , harmoniae operam dantem, plurimos ex iis in pronunciatione praecidunt & ea iunctura inuicem verba nodant , ut euitetur nimia consonantium collisio, di crebri desint hia
206쪽
tus, sicque oratio fluat amcelsior,
Circa IV. denique jsdem ab Gai 6 lis quoniam potem filivio orinia in L et Regno Capitolium est , ubi triumphat ou
Eloquentia, sicuti sedc est, solium,SE, ubi Politicae, Militaris Artis dominatur experienti si inquiraurus causas , quarum imuit tot ordines Diphthongorum instituerunt, florentes adishuc, isu ipso corroboratos quas inter leui facta obseruatione collegimus sequentes Al Fatre Salson Faim rΝΥ, Delan: A V, aissaux Autant, Chreaux EAV Chastea , Cistea urE U , Eust, Leur , H reuis O SV, Coeur, Ceur, Moeurs: EA Rauagea, Logea Iean, ibi prima vocalis, facinta Consonans, instar Etrusci G sonat OV, Troupes, Pour, ousiour: GI, Auoit, Paroistre Falsoit El, Seigne-urs, Dessein, Ens Pigno lentiri aliquando eosdem geminare compertum est eiusdem speciei vocales a conficienda tamen diphthongo alteras, hoc
207쪽
192 conculatur Reg. III. Ricciotho in quubus omnibus aliqua semper sublicetur, supprimiturque vocalis; eo pacto, quo apud Latinos nostra hac aetate extinguitur vocalis E in Diphthongis AE. E, EI audiemus, absque dubio, haec omnia facta saepissime, ut nempe multis aequivocationibus ablatis , inuti: lis rixae, lacerbi risus amputaretur ansa, donus dictionum mirabili quadam varietate, necnon suavitate, tem-7'. peraretur. Sed ut ad Latinorum lit--. . . terarios thesauria me conuertam pro
ηυ , stet sine nota Diphthongi plurimarret voces , re ipse mutuo dissimiles, sed
famia litterarum una, eadem mixtione pM2- res , orarat errore inuicem confun-- derentur. Multum enim inter se distant,
Caelo Pene, Poenae Vestae, Vester Virae,in Vite: Irae, Hrer Quae, Que Poeto alterum oculum minorem habenti Peto Menes' Moene apud Festum Mereo, mae
208쪽
si reo Seuum, riaeuum, cum sexcem ii iis eiusdem generis.
Quaeres II. An secus Antiqui Diph- thongos,&ex his potissimum AE, OE, ri EI pronunciarent, ac nos enunciamus / ρηε i. interrogationi fiat satis 3 dicen iis,
dum limo penitus corruptas esse, Im- perio Romano fluctuantes, non modor' ai Accentuum in Temporum in Latina m 4 1 Lingua Leges verum cita depraua- hq Ist , tam eiusdem Linguae substantiam , ut emortuo ipsius stipite tres surculi, essenii taliter ab eodem diuersi germinarint: triplex nimirum Idioma Etruscum, Gali licum, mispanum triplex , ut dixi, si amus extincta Latinitatis. Proptet ea neque negandum, aut mirandum reor, , una cum substantia perijsse&accidens:
i vel, si displiceat haec appellatio, extinco, tam pariter particulam Latini sermo, nis, scriptionisque , Diphthongon. Eti sane plures habeo penes me , qui hac, de re conquerantur quorum auctori- tas quoniam magni momenti est, pomi derisque, eorundem testimonia oppor- tunum
209쪽
ty tunum propterea hie coaceruare duxi Ioannes Despautemus lib. 2. Versiis ficat. Reg. 3. haec habet Ignavia, sis iis, ignorantia hominum fecit ut vix qui
quam recte sectat Diphthongospronunciare. Et rursus fm his contentus,nisi indoctissimi homines Diphthongos ita neglexissent , t etiam insimus texelegantioris litteratura nudi s qui has inuiolatas obstruet. Eadem repetit clarius , quia occari sionem erroris exprimit aliquam lo-sη ri ro, Guarinus Veronensis , hisce verbis: Subinde cὰm negligentia, o Uitio Iibrariorum omne ere Diphthongorum consuetudinem abolitam , aut deprauatam assiciam rota ut breues s enume- νὰ fruabas, ex vetusIVsimis Codicibus Diphthongis notatas , comperiam, unde ipsarum rationem , ais Usum aucuper, vix fatis secto. Hucusque uarinus Apud Gabrielem Prateolum Part. I. Granam scriptum reperio: tu. 2E,Pkai., se OE, E pronuncienturi Et ut ,r- id potius ignorantia hommam facZimia
210쪽
es , quam ratione aliqua Veteres emmatiter, atque nunc solemus , pronunciahant
Christophorus Saxus, singulis Diph
thongis enumeratis , earumque sonis, i haec scripsit hi margine Peteres isterra prouunci se multi conrendunt Aldus Manutius in tractatu de Diphthongis Graecorum , deque modo, quo in Latinum transferantur, anceps, ac dubius haec Posteritati commen- i 3 dat Diphthongos , o p. vocales , Ut nunc nos , Antiqui quoque proounctaverint, in Fragmentis nostris disputatori sitimus nais o Graeci meo iudicio uas Diphthongos ornos nostras, tum quas Hismus ociae , perperantis pronaincia . Fusius examen, ad quod Aldus Lectorem inuitat , adeat, ponderet cui tempus suppetit nobis enim sufficit mentem ipsius indicasso. Emmanuel Alvarus lib. . Gram m. Maioris, sequentem in modum loquitur in Commentario Veteres ita Diph a.