De recta diphthongorum pronunciatione canones ex autographo R.P. Io. Baptistae Ricciolij è Societate Iesu fideliter exscripti, et à R.D. Petro Maruertio Soleriensi ... luci publicae dati. Accessit ad horum calcem apologetica responsio contrà eruditos

171쪽

brielem Prateolum, qui mira cum verisborum claritate acutissimam ingeni Dciem hac in quaestione coniungit. Hic Parte IV. Graium agens de Lexiphonia definit Accentum , siue Tonum:

Certam , egitimam pronunciandi, tionem Spiritus veris, Graeciso astu , id est spiro, quan uis multiplicitera Theologis . atque Philosophis , tum

presse, tum late sumatur, accommode tamen ad nostram disceptationem a Tullio in lib. de Nati Deor pro halitu usurpatur , quo na cum cibo ct potu animantium ita Mentatur . Si quis autem altius peruadere optaret spirituum discrimitia , dc naturas consulat D. Thomam I. Part. q. q. art. 3. a senten distinct. a. q. q. 37 Igitur Accentus nos docet regulas I ... vocem temperandi , scilicet nunc ele, iis , a uandi, nunc deprimendi, dum enunciatur Oratio . Spiritus autem suppe- δε-. ditat mensuras,& terminos, passim gradato , hoc est in plura morularum interualla, vel commatum concisos, intraquOS

172쪽

quos haec debet ab nunciante conis strangi . Quamobrem ut subiecta nobis materie istos Canones accommodemus syllabar vis, Messentia deposcit, ut litterae, ipsam componenteS,Unum tonum habeant, nempe unicam notam , qua vox vel deprimi debeat, aut extolli: unicoque halitus fluxu uniuersa dicentis elabijs erumpam. Quod autem e contrario Dictio plures distinguatur in tonos , aut accentus , velut articulos , nodosue qui totidem sunt, quot illa digeritur in syllabaso audiatur Prateolus pag. 27 I. Pari. IV. a uotquot inquit illa, rubae iunt in dictione , Una tantiιm attollitarci des , inunc accipimus, acuto , aut circum xo

accentu effertur REL VAE erὰ omnes foliaba GRAVANTVR i idest

accentu graui notantur te demittuntur, etiamsi mi essent ut grauis a centus iure dicatur Duabicus , qu)dsse in omni iuba dictionis , praeterquam incisia una, quae attonitur, ut Grati

politanorum.

Hinc

173쪽

Ηine sequitur hoc verbum octolyblabum octo habere accentus unicum acutum , vel circumflexum , qui prin-eeps est , d. eximiusti ut loquitur Prateolus septem graues, qui minoris nota sunt. 8 Iam accedamus ad sigillum , quo

oncludi debet hic ambitus Disserta-

ἡ . tionis . Quaero Debet ne vox ista cῆtum, Gratiapolitanorum in totidem VOCIS

IT CONTENTIONES diuidi, quot sylla,

n .erio bis componituri Si Philo-grammaticus. syllabe essentiam ad unicam vocis con-,nh. tentionem redigeret, esset id ab eo om-abAη nino afirmandum. Verum quod secus. s. f. se res habeat, discamus ab eodem Pr, iam leolo, a quo neutiquam discordat i hoc uniuersa Rhetorum natio . Scriptor hic igitur postquam fuse regulas sanxit de Lexiphonia, stylum conuertit ad Respirationemri qua . non tam intelligit moras eas queis orator, dum verba facit e Rostris, in certa quaedam interualla dissecare debet membra periodorum; verum etiam segmenta , vel com

174쪽

commata, queis eadem , dum chartost mandat, tenetur apposite, prudenterq; distinguere . Huiusmodi Leges inter postrema, iotissima est, ut iuxta Griem significationis, in vel bis inclusae, dictiones ipsas modo simul iungat,atque una vocis cotentione pronunciet, modo eas de separet, idoneis internodij apte distinguat Alioquin, ait, hi plura, ne- cerari influenda, VNO S PIRITU

gratiam omnem perdent idque, ut nuper monui, adeo solemne est apud Artis Oratoria Doctores, ut laccrtose, strenue adolescctatibus inculcent ob persuadeant accuratam in periodis membrorum distinctionem, tum si eas scribant, tum si illas enuncientri qua de re percurrantur ingeniosa Volumina Nicolai Causini, rauctoris Palati Eloquentiae, qui fuse argute 39 rem tractant . Excmplum , crinetis instar, id aperte demonstrabit. Sit pa , inapyro insculpenda , tum dicenda e suggestu,

175쪽

rso gestu, sequens periodus Ciceronis prδL. Murena, quam ponderat irateolus ua in Legatione duxit exerci-ιum,signa contulit, manum conjeruit,

magnas copias hostiumradit Vrbes, sta rimit, partim ob dione , cepit. Hanc periodum ex Incisa , vel parua mem-hra componunt singula sicut singulis nodulis mutuo intersecantur inscriptione sic, ubi pronuncientur, singulis sp, ritus morulis sunt distinguenda ita ut senis VOCIS CONTENTIONIBUS, sibi continenter, seriatim succedentibus , in auriculas Auditorum depor

tenturo

M in apertissime constat , adhi-:ά. bitam ab Anonymo phrasim nullate- iis . nus aptari posse syllabi cum potiussit aptabilis dictioni, qui Wintegro membro oratiocis quod unica VOCIS CONTENTIONE e faucibus oratoris elabitur . Quare loco illius potius supplere debuisset, ut illa describeretur Ambae vocales nica accentus

Apinis contentione pro Mintur hoc enim

176쪽

i enim modo designata es et syllaba, dei sine mendo legitime explicata.

I. Icitur fixum sit, constans, 42 41

I tum innonymum Corrigiensem de

Philo-grammaticum indubitanter suis in ..ia Animaduersionibus, Regi penes typo 6 graphum Prosperum Vedrotum pri-T' mum cusis, duas in syllabas duas Diph gram. thongi vocales, earumque sonos, disiun-2 VE xisse: eatenus nostram illum pronunciationem diris deuouisse, quatenus ea rundem vocalium vim , sonos ita simul haec permisceret, Odaret, aut conglutinaret, ut tertius quis , inicus sonus, de utroque extremo, nimirum de utraque vocali, aliquid partici-Pans, ac propterea compositus, ac mixtus gigneretur a quo unica syllaba informaretur. 42Hoc luce meridiana clarius exposi τὸ to,in probato, I videamus quam cu- 'di hualiter a veritate aberrarit Anony'ν ,1i.a L mus,

177쪽

m G mus , susseagia eolligentes Grammaticorum ,.qui de hoc argumento scrips at aestum lecundo loco adiungemus rostra bur non vulgare , allatis nonnullorum ex ijsdem testimonijs , sparsim, cindiscriminatim collectis , quae iuxta intentum nostrum singulares nobis regu las suppeditabunt. I. Ioannes Despauterius lib. I. Versificat. Re III. Ehius Nebris ensis appellant duarum Vocalium, in Diphthongo societatem, IN EADEM STLLABA COMPLEXIONEM. II. Nicolaus Perottus in Cornucopis& Gerardus Ioacines ossius in Gramm.

Pag. . IN UNAM SYLLABAM COMPREHENSIONE M.

III. Ludovicus Cauallus in Ian. Mus.

cap. a. IN EADEM SYLLABA CONTRACTIONE M.

IV. Gabriel Prateolus Part. r. de Orthograph. IN UNAM SYLLABAM COITIONEM e vel, ut italabeam. COALITIONE M. V. Ioannes Baptista Ricciolius cap.

178쪽

c Prosodia Resormatae Regula IV IN UNAM lXTI SON SYL. LABAM CONSPIRATIONEM. V Ambrosius Calepinus, in ctor Thesauri Linguae Latinae, IN EA DE SYLLABA CONGLUTINA.TIONE M. VII. Terentianus Maurus in ro.

chaicis , SYLLABAM IN NAM IUNCTIONE M.

VIII. Cardinalis Ssortia Pallauici. nus de Diphthongis Etruscis disceptationem instituens quod multo magis extendi potest ad Gallicas A V, HV, OV, alias' de quibus infra i sicut ut plurimum verificatur de Graecis sequenti modo praecepit de supradicta vocalium

coitione iuncturaque, ut alias monuimus: Per ques nome ΙTTO NG iniendiam DVE VOCALI, Me πι- essariamente facciano NA SOLAS ILLABA, SENa POTERSI SCIO GLIERE IN VE. 43lX. In idem cadunt vocabula inuri ves nonnulli ex allatis Auctoribus vel IT

179쪽

alis, eorund in Catalogo non inclusi, hae in re minus aperta significatione, usurpant. V. G. Litterarum COAGULI, usurpati a Despauterio a mini VNIVS SYLLABAE sonic& haec Iocutio expressior est a Pra-teolo CONIUNCTISONI duarum Vocalium, a Simone Verreparor NI mixti tamen, haud simplicis duplicis vocalis . a Budaeo vocalium

VOCEM RETVSAM quia simul

mixtam in unam syllabam labentium, a Laurentio Vallari imm5 vero FOR

TIOREM, QUE GETIOREM

a Veronensi Guarino. ad ulterius probatur, ut promisimus nos facturos,rationes aliquot non elum-d.duEthbes, aut in b cillas eruendo ex viscet, bu earum Legum, quas passim statue-ιω;ι runt Grammatici quorum Primores 3n eo nuper in nobilem coetum redegimus eta dum de Latina Lingua documenta tra agri derent. Neque vero expectetur , sis in producendis, ordo, quoniam pugnae sumus ad calce, otius animi gratia cer

180쪽

tamus, quam necessitate eum Palmam manu teneamus tot octorum i Coronata. M

L Si Diphthongorum vocales totae fa

pronunciatione sunt mutuo dissecandae, aut contendit Monymus Win gemi et retnos sonos disi iandae, quonam pacto, in pudenda , asperrima cacophonia , particulam SV, sequente alia votali, proferetur mono*llaba porro hanc nobis suscit Scopa cap. 8.duobus in hemistichi, Ouidianis, quo rum primum est m ubi paecla fides 3

Alterum vero, non minus ad rem belle eadenSIteratis vocibus Heu, m. Quam ridiculos, alantes in numeros solueretur harmonia carminis, nisi ambae vocales E, 3 comprimerentur,in coangustarentur in unum mixtum sonum; sicuti praecipit coangustandas Chorus ille florentissimus Praeceptorum, que superius euro uimus,

a de