장음표시 사용
181쪽
466 de Gramatica Rep. optime meritorum Et absque quo dilcedamus ab eod
dem cap. 8 nuper commemorati Scy, i, dipae , lumina arrigamus ad peculiarem ἀοινώ Diphthongonii, de qua haec habet: - ηg EI Diphthongum esse severius Mimus. - Nam cum scribimus iarii, o OrpheiἐE MI non separamus', sed coniunctim enunciamus , ne quintam potius , quam secundam declinationem gni centri ad cuius ordinem speetare nouimus hosce casus generandi finiet, eciei, Diei,cuere. in quibus vocales E, I binas soluuntur in syllabas, regulariter, & uniue saliter producendas , solumque corripiendas vi exceptionis. Bene meditetur Anonymus hunc Canonem,' Paulatim resipiscet. III. Antonius Mancinellus in Verῆ ,..dog tractationem habens de hac voce. DEUS ad rem nostram isthec obseruat . ain ade. putant DEIperii μνωngon, qua Vetere requenter tebam rur, posse MONOSTLLASVM pronum
182쪽
r67 duplicitate syllabat Diphthongus abis
horrere dicenda vi suae naturae
IV. Hinc Guarinus Ueronensis ex uetponens Floro rationes Diphthongo io,.serum; nec non dilarimen, quod interia-P0MMeet inter ipsas,o monophthongos nonu taaffirmat in hoc utrasque differre, quod1M- haec unicam redigatur ad syllabam, su-. V 2 perior autem dilatetur ad duas verum omne discrimen diserte reijcit in materiale vocalium binarium , quo caret Monophthongus o Diphthongus comstat, his verbis r Diger autem a Mo'nophthongo Diphthongus, quod hae duas habere vocales , ilia nicam untaxas cernitur , t EO A & alias eiusdem dictionis exemplo nos quoque sumus
vi ubi tres misophthongos esse de difendis. Ergo Diphthongus hoc ipso.
quod duplicet vocales, non propterea duplicat syllabas: alioquin male id tacuis isset uarinus, ut pote magis ad rem suam essentiales hoc enim ipso, quod syllabas Diphthongus augeret aut con geminaret, eo ipso a monophthongo,
183쪽
.nic vocali , ae propterea nicthulabe necessario addictς , palam dis.
49 U. Gabriel Prateolus agens deo et 'temporibus, quorum gradibus metien- mentia dae syllabae , ac similitudin me nis
item suam explicat, e Musicis ingenio- se ducta Cui simile Cinciuitiari. I in
pag. 73. se non hi Babet mensuνa Mussorum , quam Vocant; nam is imvocibus alijs quias , alijs binas , aut ternas mensuras tribuunt. Ergo licet tempora duplicet Diphthongus quoniam, ut pote longanda duabus men suris equivalet tamen eo ipso non multiplicande syllabet cum una, eadem Oinnino plurium mensurarum , penes Cratores, Poetas, si capax; sicut duarum, trium, quattuor est capax pud muscos.
shuui cum Scopa immanuele Aluaro, P rotto , Ioanne Stephano Sicianensi, Saxo, esterisque Prosodiacis, obseruat Producti memnaturalem, quam penta
184쪽
Creeos, Latinos exigit syllaba diphthongata , sequentem pati exceptionem: In Latmis Nero, inquit, inuenitur Meuis in compostione, sequente vocali Ut Praeesse, Praeire, M. Aliquand)eriam diuersu in dictionibus corripisur, mi Virgilius INS V L AE Ionio in magno.Quo pasito, sic argumentor Siduas
tria syllabas suopt ingenio Diph
thongus distingueretur, quonam pacto absque ulla figura grammaticali, quam nullus obseruauit huc usque , ad uni- cam temporis mensuram , nempe ad unam syllabam breuem posset illaci digia monstra in somnia littera
VII. Si expIirato sono, expor s recto vocales in Diphthongo enun Iciantur,4 singulariae v. prorsus eat με tione, qua solet efferri in adverbio UT IN AN cur ergo Despauterius
Orthograph pag. a. postquam in exem-ν . . .
185쪽
&LAVs adduxit, addidit postea rae EMAVS iri uabum eis Absque
coarctatione in compressione duarum vocalium A, in unam syllabam, facta, quando pronuncias Fraus, Laus facinu so, si licet, ut dissideanta sono, quem iacit dictio maus lue, VI II. Aldus Manutius in eadem vo-' se cum terminatione, de qua nunc ageba- inus,am noratus, ista subdit: Sedadaerte, , ne te decipiant Volaus hue Menelaus iii '2 quibus no est Diphthongus,ratione Gre eae desinentia in ut , acis a M. Addit cap.8 pag. 2 2. Ioannes Fraciscus Quintiainis Stoa eadem nomina in Vocativis Nicolis, Menelae item
minime diphthongari: Oia traque vocalis auditur , quod non soletieri mniphthongo Sinh illa , solemni nobis, wiam crambes instar lapius repetita
duarum vocalium in unam syllabam, unumque sonum mixtum nunciati ne , quo pacto undamentum habeant ista discrimina, Dςdalus inuestiget, n uarum rerum repertor industrius.
186쪽
unum in sonum eontrahere consueuisse, hori porro simplicem, sed mixtum, tunica videretur ac propterea data esse fortassis occasiones ut alias videbimus, amanuensibus, uibrassis unicam e primendi, & figurandi, non duas . . . Utque demum uteris men s eorum aceruo coronidem 4,ponamus Q '
quem mirum in modumnus tempω ru
ris breuita aliter persuadere ' liceret si amplificarea optima est inimaduersio Metaquam facit oculate Stoa eap.8. his ot nino verbis mae obiter cognoscas, qua is segregatur Diphthongus hoc est vesmorula quadam spiritus,vel sono adeo explicato, aperto, ut gemmς Vocales geminas seiungannit in syllabas rar
187쪽
a aviari primam betatem illius Diphthom si mine I fit manifestum, eos MonDDμφη mi sectatores, qui duas in syllabas ita duos in sonos vocales Diphthongi mox partiuntur . vi quadam barbara eius.
Milam Diphthongi destruere essentiam
is cum vocales, ipsam componentes, ali nam immutent in naturam, Meilo gis breues etficiant. Et licet, vi alii plures sque sedulo notarum , secus seripsisse videatur Guarinus, sim o seruatum reliquit Nonnulli mo secum
δε eius choc est Diphthongi AE
tera AI more Graecorumpronunciarunt.
'' o A liquitatis amatissimus, Ana pro Auia PICTAI. r. Picta,esu, seu inseruit carmini. Ara I in medio obabat poeula Raeehi. Diues equum , diues PICTA vestis, auri. Tamen satis superque talis appen dicis exceptionis peregrine D. sim enuciat , dum scribit , Graec rum more haec vocabula procudisse virgilium,et ad cert temporum gradusa
188쪽
r 3dus, metricamque mensuram, ades strum imitationem , coarctasse. Quinimmo aliquam scintillam lacis ex hac eadem scilice licet excudere. Si enim, ut vult Anonymus , Antiqui pronum, ciabant Diphthongos AE, OE, SEI neque nos hoc in uncto omnino dissentimus, ut infra profitebimur non more Monophthongi , ut nostra facit stas; sed ita , ut ambς vocales saltem leuiter insonarent:sique verum est Rubdomnes Docti negabunt, negant duas in syllabas , cum geminato sono coniunctis,bifurct instar arboris, Diphthongum seiungendam, quare igitur ad Grςcorum exica Virgilius aceessit, cum per se posset, omissis vocibus PICTAI,ωAVLAI, scribere Latinorum ritu PICTAE, AUL E, duplicemque in syllabam postremas duas vocales duuidendo, carminum pedes implere' II. Habeo vocales in Diphthongo
deperdere essentiale aliquod attribu- 'et
tum , quod obtinent minime syllabam al/, in
diphthongantes. Id contra est Anony- 'e
189쪽
redem speciei, ac si foret in UTINAM.
- Demonstratur id i satis robuste, g nostra fert opinio. Ad substantialem uocalis mutatio. nem non requiritur, ut nota, vel figura eiusdem vocalis eorrumpatur , aut pereat sed satis est, si sonus in ea notabiliter innovetur idque videre datur in commemorata nuper vocali , que post se habens aliam vocalem , a qua comprimatur, speciem mutat, ac essen tiam, omnium Grammaticorum sensu, atque suffragio,in vertitur in Consciis nantem. Sed verissimum est,in indubitabile inub eadem vocalis Uci Diphthongo sonum notabiliter variet, atque a se ipsa , extra Diphthongum constituta, summopere dissideat Ergo essentialiter in Diphthongo mutatur ab
ea . quae prius fuerat extra vocenta. 37 non diphthongatam. Quod notabiliter sonum variet, qui est Forma, iuxta Stoam, scilicet pars potissima, Messen. - ''tialis litterarum, ac precipue vocalis. Probatur.
190쪽
probatur . Gabriel prateolus de in othograpti Part. I. considerans etymon th ' vocalium, ait sic dietas απυρὸν δε 'a' VOCEM PLENAM, O SONUM efficiant VRVM ctio per se 'AGam faciant hincque factum esta,
O SOM ANTES nonnulti vocarant. Duas hinc eruo dotes essentiales vocalium; quarum altera est, ut sonum purum, plenumque habeant; altera, ut singularum positione Oad latus scilicet consonantis, vel etiam sine huius societate conficere de se possint syllabam. Verum enimuero nostro in casu iuxta Vallam, uarinum, Ricciolium , rei, quosque Artis Grammaticae Professis. res in Diphthongo vocales nullo moe
'VRAM , cum potius refractam patiantur, obtusam. nequε singulae comstituunt syllabam, sed semisyllabam, sia mul enim ambae unicam formant Ergo mutantur vocales essentialiter in Diphthongo.