De recta diphthongorum pronunciatione canones ex autographo R.P. Io. Baptistae Ricciolij è Societate Iesu fideliter exscripti, et à R.D. Petro Maruertio Soleriensi ... luci publicae dati. Accessit ad horum calcem apologetica responsio contrà eruditos

발행: 1667년

분량: 486페이지

출처: archive.org

분류: 어학

41쪽

3s Nos autem praedictis,in alijs, quos ad ma-

va num habebamus tunc,Grammaticis C piter. Prosodiae Reformate, Regula ne definiendam diphthongum putauimus: Eo autem Diphthongus duarum, diuerse seriei, vocalium minam misti fori syllabam conssiiratio. In cuius Regula appendice inter alia diximus: R

quirita , v retineant naturam vocatis, ut utriusque onus ex parte audiatur.

VIII. Valde tame miratus sum, Iacobum Pedi ν--gamenum in tractatu de lingua tal.pag. enua.mihi xi post definitionem illam: Non e aluo illisiongo eua constantione di due mcali, rimanente clascana Ala sua ονα di Vocate, senet mutas ista Consonante, subiecisse hec exempla, dicens de diphthongo Ii quale in nosνa ingua λὰ cisque mariere, io AE,

Au, Eo, Eu, me come in ere, Auro

42쪽

Et ita reuera est in plurimis carminibus E.

truscis; ut in illo Petrarchae Γ Aere fisco a compari deli Alba. Bis llabum autem, sed sine diphthongo, inversu illo Torquati Taxi,I Aer eieco a quelisomor rimbomba. Quod si per figuram contrahantur vocales in unam syllabam, qua regulariter, Ἀ- ne priuilegio figurae duas formarent stulabas, iam non diphthongus , sed Synaeresis fuerit ut in eo versu L Aere nolturno e det lentio amico Similiter dixerim de nomine Eoo, quod regulariter trisyllabum est, ut in eo versu Toloci venti a se talento affrena. nec nisi vi Synaeresis fiet dissyllabum istin hoc carmine Eoo si os neu antro, enti afrena. Sed haec obiter non enim hic agimus de Diphthongis Italicii, sicut nec de Gallicis in nomine monosyllabo ours, dissyllabo Nemours: multoq; minus exa-ininare volumus, an modum pronunciandi particulas Haud discere de-heamus a canibus baubantibus,4 claman-

43쪽

tibus au Nam δε an verum ut aliquos Corrigij resoluentes diphthongum inta as syllabas, mutatos potius esse feles, seu catos lamentantes, clamantesque Gnau, Gnau 3 an oves melius pronuncient Diphthongum AE, vel O quam nunc hominum plerique, dum aliquibus videntur clamare ae , alijs Boer hoc enim docu mento non indigemus. Alioquin posset aliquis hinc arripere ansam lepidioris Poematis, litem canes inter in catos suscitando, eosque in proelium committendo, ut olim otiosus ille Homerus Ranas, Mure' commisit.

L COROLLAR IN M.

IX. V X dii his supra de natura in proprie I latibus Diphthongi, lectaque , ac

relecta Ap Inica Determin.rtione, censeo R. D. Petrum aruertium damnandum

non esse in assertis ab ipso, pro Diphthongorum pronunciatione, in particulis Aut, Haud Ceu, Seu licet enim dixerit: ciueste rizionas no vn se fumo nusquam

44쪽

quam tamen dixit esse num mplisem sonum, nec exclusit duos sonos partiales,

in num istos sed duos sonos adsquale distinctos, cita disiunctos, ut in duas syllabas Diphthongum resoluant. Explicauit enim se statim dicens hanno nsa 6ono, questo si sat tamente misso, percosi dire in Una siailiaba cospirate e conglutinato, che,cte. Et infra negat, vocalem vita pronunciandam in Aut, sicut pronunciatur in Vtinam hic enim pronunciatur sono completo perfecte distincto aqua uis alia 'cali; at in Aut non debet V tam perfecte sonare Peroche, ait ipse, attramente disciolio reseria illistongo etivocale Gench Ieguitamente pronunisata farebbe a se se una sellaba vn aiatra formerebbene L V se a ques modo ia reisominata particelia Aut non seria distoris, ne monosellaba, a ben si dis Eaba. Ergo eatenus duos sonos reijcit, quatenus duae vocales suo que libet eo

sim sono perfecte prolatae, duas syllabas

formarent totusque in eo versatur, ut

45쪽

mixtum, sonum fiat conglutinatio: eo glutinationis enim nomine usi sunt Cale- pinus,in Thesaurus linguae Latinae eique aequiualent apud Despa uterium in Nebrii sensem Complexio apud Perottumin ossium Comprehensis apud Terentianu, Verreparum, Stoam. Pergamenum Con- iunctio apud Cauallum Contractio apud me Cous iratio. Quoad singularitatem autem soni plures ita locuti sunt, ut iam ex Numero VI. retulimus. Terentianus enim duarum vocalium sonos ita iungi vult, ut smul syllabam sonent in nam Deiapauterius, Budeus, Calepinus, Verreparus non sonos, sed sonum usurparunt; QPerottus, Unum esciens sonum. Nec sequitur, si unus est sonus, eum esse simplicem, quemadmodum unum pharmacum, ,-nus oculus esse possunt, etiam si illud ex pluribus liquoribus mixtum; hic ex pluribus humoribus compositus sit. X. sed neq; ex scripto D arueriticolligere potui, vocalem V in particulis Aut, Η ud Ceu, Seu de ipsius praescripto, pro uaciandata eae torum repercusone,

46쪽

ωad modum Consonantis, nusquam enim

talia dixit. Immo aperte protestatus est, ponunciandam , ut vocalem Minia ticulis ut Haud Ceu Seu non posse, Latina lege seruata, proferri, ut ConsOnantem quia licet habeat ante se vocalem, non habet tamen post se immediatEvocalem, cui consonet id enim requiri,

ut Latino more V pronuncietur tanquam Consonans, certum est adeo, ut etiam quando V Consonans est, ut in uis, Lauo , aveo , aveo derivatis non subsequatur vocalis altera, transeat V in vocalem ut in Augur, Lautus, tus, Fautor. Itaque occurrens huic opinpositioni, ait Aniungono, che mentre iocono fati unita e cossiratione pronun-αi i dition, ut Haud Ceu e Seu, sola Consonante ma non Pauuerino, essercio an i contraia natura delia rida qua δε- uendo fars consonate, dopo, e non auanti, deeLaueri vocale, con cui consoni: in quese μαioni iocati A Eprecedono: aduque noulato in veran modo Consonante. Recte utique, cum csters ita praecedunt, ut O

cali

47쪽

eali V. non subsequatur altera voeas, mi possit consonare. Qua igitur ratione contra tam apertam protestationem suppositui fuit, eum conglutinandos cum vel E praecipere, ut v fiat Consonansi Neque dicas, eum in praxi, usuque ipso sic pronunciando ansam dedisse huic suspitioni nam ipsum non semel audiui corania me dietas particulas rectissime pronunciantem ita ut aliquid de sono vocalis perciperem, nec eam labiorum cum dentihus compressione , sed voc gutturali

proferret.

... . .

IX dictis pariter a Numero . ad, III. lni ex Animaduersionibus Anonymi Philo-grammatici diligenter releetis, appa

ret, eum scite ac iuxta Grammaticorum

Canones scripsisse de Diphthongis Ari&EV pronunciandis: licet enim asserat, duphthongos quasliue, si rite pronuncientur, donandas esse duobus, seu sonis, seu vociabus et mox, daphis euio seu να

48쪽

praediraros oportebit; non vult tamen, ita insisti utrique vocali perfecte in distinctim proferendae, ut duae formentur syllabar sed requirit, ut vocales duae in unam syli ibam copulatae vim suam retineant. Inquit enim de Conglutinatione, Conspiratione, ac mistura Nobis ere satis consat, ilias voces metaphorice, o impropriὸ usurpatas nil abudigis care, quam copu- Iationem, siue coniunnicinem vocalium, vim suam seruantium ioc est, ut superius ex mea Annotatione , quam approbat icretineant naturam vocatis, Ut viri que

sonus ex parte audiatur. Nec Anonymus aliud contendit, quam, ut respuantur dus conditiones , quas nescio , unde colleg ricam. Maruertio assertas . Prima est, ut Diphthongi sonus non sit simplex, de hoc enim illum non dicens: Tum quia nichm illam, simplicem sonum quanam in re commisceas , non vidimus tum etiam, quia cum unicum , or simplicem velis, repugnat esse comm pum. Sed licet D. Mai uertius unicum sonum requisiverit, nusquam tamen in sua Apologetica illum om-plicem s

49쪽

plicem , sed potius mixtum appellauit

Secunda conditio, ab Anonymo impugnata est commutatio vocalis V in Consonantem, quam sequi necessario ex doctrinam. Maruerti supposuit, dicens: Inm nos liabis Aut, Haud Ceu se Seu reclames, o conglutines, quantuietis, donecpr nunclaueris P ab oram repercussione , ut faciendum contendis, nunquam conficies, quin eam Consonantem reddas Verita

cum ex dictis Numero x ex scripturam. Maruerti tale quid non colligatur, crediderim Anonymum, virum utique probum, prudentem, ex falsa, vel alterata relatione aliorum , vel vitiata pronunciatione aliquorum auctoritatem Marueri, se tuentium, opinionem illam hausisse Equidem non nisi ex eorum scriptis , lauditis coram me, de hac re qualecunque iudicium meum formare potui. Qvj vero

factum, dictumue Corrigij, vel alibi fuerit, viderint alij Hoc interim profiteor, me non studio partium scripsisse, sed Gritati calamum consecrasse. Huc que voti egregie calamus, vere Conm

50쪽

sularis, o nobilis , nec non Apollini gratissimus, . . Ioannis aptistae icci ij. Tantus Heros ac Magister ex tripode Iocutus oracula protulit . queis obniri piaculum es . Ea colo Uenerorque: cui faciet quicunque fana mentis es , nec eget seu telis Anticyrae Et quoniam eadem mihi propitia omnino terpretor , Ut es de Geteri omnes ore aperto fateantur, lubet, riatim hic producere obortae litis, derecta Diphthonσorum pronuntiarione progressus, quin se initia: annuosque omnes simuli nectere, qui catenam confecerunt, Errori O A Iaciae

viiserarefas est

vem.

Primo

SEARCH

MENU NAVIGATION