Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

11쪽

VI PRAEFATU. Γαληνου Ιεργαμηνου τῶν σωζομένων τινά. viro clarissimo D. Theodoromouistono Medicina doctora

- Maece recensita mendisque, quibus Seniebant, quam plurimis repurgata et in linguam latinam clarius puriusque quan antehac traducta Accessere ab eodeIuVariae lectiones et Adnotationes criticae. Lond. 164O.

4. II ex hoc ipso mado intellegitur, ouistonus prIanus novam viam in castigando veri, in contextu

ingressus est, quippe qui non modo coniecturis pro- priis eum emendare conatus in sed etiani, id quod plurimurn Het, codices manu scriptos adhibuerit Adelphi, Reium vel Bibliottaeeae reis instannici Lomdinensem Venetum. Sed, ut videtur, ex his non a multum profecit. Nam in libro περὶ παθ63 e. g. O- dicen Adelphi semel conmemorat, I OIutinenSeta decies. Quorum potissimum Londinensis haud malae IIO-tae fuisse existimandus est, quippe cum decem eius

scripturae, quae afferrentur, verissimae ac sine dubitatione genuanae sint. Exhibet enim, ut unam quidem eoannismorem, V, 20 1 K pro vem is cor ruptissiluis Dἐκείνω μαστιγωθῆναι θεώμενος *e. ἐνέκει τό μοι

δεόμενος unus omniurn verant lectioneau δεόμενος, quapropter maxime dolendum est liunc vero eximium tuo i inde colligere licet, quod neque Periscla ius Goth sinus. Vir clarissimus et a consiliis intimis, qui in mean gratiam his codicibu investigandis operam dedit, eos indam potuit, neque Im ueller, cuius testi-mqnsa in praefatione libello G λαριστος ἰατρός R. Ii p. t praefixa invenies. Nilidominus editi Govisioni, qua erat magna sag riviae ingenii inae admirabili diligentia, haud parivam utilitatem praei et Ipse ex emendationibus eius

in solo libro περὶ παθῶν unam et viginti in meam e litionem recepi, ita ut recte quis mirari possit, quod Kuelanius, quippe qui eius lectiones varias in minore

sua e sitione libri περὶ Ἀρίστης διδασκαλιας exscri-

12쪽

PR FATIO. VIIpserit, in ceteris eam plane neglexit. Caselii editio inseribitur Galeni aureolus libellus quoni His quis dinoscat et sanet proprios animi sui adlaetus ex emendatione a remota Io. Mini. Helitis 1G2. ipsius verba profero, quae in epilogo Lectori sal tein inscripto leguntur: Tamen in hae cum ab am

ad verba, in aliena substitui, in hoc scriptore ululiactura lacu Graeci sermonIs puritas. Hoc in ut sententia esset clarior. Itaque alicubi aliquid in laxi:

alibi a plevi, quod deesse videretur reliqui unum a sitis auri uni locum, etsi mentem scriptoris videbam. Neque enim verbi inveniebam, quae probarem. Quint

ipse his v in s misso estatur editor, id sane ita egit, ad Galeniani nobis proponeret, non qualis sui sed qualis editori fisisse visus est Attamen ex tanta

mutationum eiu sivo leviomini sive privioriam sarea- quinque fere a. d. Verissimas merulatIones meas facere potvi Latinam versionem huius editionis Ca- Selius una cum si hollis edidit sub titulo Gaioni libellus Quemadmodum quis animi sui ast ectus dinoscat

et corriga t. o. Caseli interprete. Heliust 1596, quam inimam in modum conivisitae nitanniis in Histor. liter. . I, p. XLV s. M. iii versione Beniardies Donati Veronensis, quaan in bibliotheca urbana I ii Mescieris nuperinius repperi s. f. l. Galeni Perg.comoseenilis curarissisque Milo moctas, quas Periturbationes Latini appellant. Beria diu Donato interprete. Genet. 1538. 12. Graecam Caselii editionem libri περὶ παθῶν multo

post Rerum lupis exprimemiam curavi sed non nisi suas emendationibus adornatam Io Henr Acher. R

dolat et en 1715 sub titulo libellus quemadmodum quis animi sui adfectus dinoscat e rigatu Caselio interprets. In usum iuventutis suae Rerum edidit D. H. Acheri

13쪽

VIII PRAEFATIO Emendandi Vero munere ita functus est Acherias, nin nulla habita, ratione sententiarum nexum, ubicunque obscurus et parari clarus videbatur, ex suo ipsius ingenio ad legenduinoique intellegendum faciliorem aptioremque redderet. Maxime igitur cavendum ne alucinationibus istis nimiam fidem habeas.

men, quamquam longe maXima pars coniecturarum averitatis vestigiis nimis longe itiscedit, nonnullae in eis inveniuntur, satis eliciter ac recte Teogitatae, quinita equidem tr/ginta fere grato animo aeesepi.

Quarta, quam inspeXtinus, editi est libell1 περὶ της ἀρίστης διδασκαλίας α uelini seorsim in lucentemissa, cuius inscriptio haec est: et Galeni De Utina docendi genero libellus Novae Medicorum Grae- comam omniurn editionis specimen exhibuit D. C. s. Melin. Iaps 1818. Conse ias verbonii in hac editione vix ullo loco

a naaiore eiusdem au toris discrepat, neque omnino ullius foret momenti, nisi praeter Gouistoni Varias quas- clan lectiones coniectura illas egregias Ormari contineret, quas Vir iste ingeniosissimus olim margini

Aldinae suae Ienensis affixerat. In ipsum textum mulam eamn recepit Mehnius. vam eiusdem commentarii recognitionem insistuit viginti annis post Irussi M. yse in libro suo Tl

vii Philostrita Visio sophistarum' Heidem 1838 p.

131 - 138, de quM eum in codice nosti o Murentiano nitatur, postea videbimus.

Haec habui, quae E editionibus Separntim missas dicerem. Quoniam igitur ne ex his quidem quidquam utilitatis restituendum Galenum redundat, nune quaerendia r est, num foris codices exstent manu

exarati, a scriptoris Verba puriora ablue integriora servaverint, quam ille, ex quo Aldina ceteraeque editiones manaverrant Sed vereor, ne haec ipsa spes, si ei nimis indulseris, quaerentem decepi; ura sit

14쪽

PRAEFATIO. IX Neque enim Florentiae. iiiiis rei an Im11Bister testis est non spernendus, qui in patris mei Irata aut Ochrande horologiis tractatum bibliothecas complures perscrutatus est, ullus Ode Dieter Laurentianum 4,3 asservatur, qui ominentarios περὶ παθῶν καὶ μαρ

τημάτων concinisat, neque in ipsis Venetiis, ubi Aldi editi prodist

Quodsi esceri tinus in sistima Meraria K. p. XLV ilici librum περὶ παθω in codice Marciano 281 legi, una cum catalogi bibliouiecae Marcianae

ισταμένων

93 - 104 Γαληνου προς πίσωνα περὶ τῆς ρυακης ἀν

15쪽

PRAEFATIO. auctore gra Vissime ereavit; quippe cum in io codico non liber περὶ παθῶν exhibeatur, sed duo prima ca

pita libri MM αμαρτημάτων eaque foliis 26 et 77 ex

Ceterum memoratu non indignum videtur eadem haec duo capita fere sine ullo scripturariam discrimine etiam in odios Laurentiali 74 5 chare sam XIV, uuem Heli rictius praes ad sal me elementis Hipp. sententia libri duo' p. IX accuratius descripsit,

Utriusque codicis lectiones scripturis Laurentiani 74, 3 tam similes sunt, ut utriunque ex illo descriptum esse vix possit dubitari. Fragmentum versionis latinae libri περὶ παθῶν

Κ. V, 1-46 exstat in codice Dresdens 92 D saee.Κuelim, CCXIII, cuius iam ab I v. uellero υτι ταῖς οὐ σωματος κράσεσιν κτέ. Eri 1880 p. 4mentio facta est Versio ex arabido exemplari laesa est massiae Erinengando laeti apud montem Pessulanilia XIX. 8l septembris anno biliolo licc';

Galeni. Nihilominus tamen nonnullis locis vestio 1 Verae ac genuinae lectionis X eam O nosci potest. Quod ad libriam do parva pila attinet, in eius textu castigando praeter LaurentianuIII duos codices adhibui, alterum Marcianilia 276, atamini Parisinuari,

de quibus in editionis meae praelatione p. 1 affatim dictum in areianus saeculi, ut videtur, elati, chartaceus est et forma laadratilia contuli muni meum usumsiligentissime Medoboni, Regii Lycei Marco Polo Professor Parisinum, qui in Bisliotseca

Nationali inter Supplena senti graeca numero 35 signatu RSSerVatur, primus invenit contulitque ilaedus Schoene. Quorum Marcianus, ex quo ceteri duo Maresant' ab Helaireichio examinari manaverunt, dete-1 De his Riecohorti haec me per Meos seripsit , Eins Colla nisiit de eota. 282 M 284 halio teli su abe

16쪽

PRAEFATIO. XI qui tam trox ini Liaurentianum accedat, ut apo

manuscriptis ii quam novi proficiatur, solus codex Murentianus, hi quo nunc pauca adicienda sunt. Est membrana sus in folio minore scriptus saeculo, ut Bandinis III, p. 50 videliniux, duodetano iii putant tela' et xvaelisinuissi', dedimi eris initio. constat ex soliis 192, quas libros unitati et vi ii emu-Plectuntur, quorum Series haec est:

αἱρέσεως.

5. 60 ἡ Περὶ της - γιαθαιρόντων φαρμάκων δυνάμεως. 6. G ἡ Προς Πιαρόφιλον περὶ σχαστάσεως

ἰατρικης.

περιεχεται.

s. h Περὶ ὀσφρησεως ργάνου. 10. ἡ Περὶ πταμηνων βρεφῶν. 11. ἡ 105 ἡ Εἰ ζωον το κατα γαστρός. 12. . 110 ἡ Θρασυβουλος ποτερον λ μης γυμναστικης ἐστι - γιεινόν. 13. 129 ἡ υτι ὁ αριστος ἰατρος καὶ φιλό

σοφος.

14 132 Περὶ ἀρίστης διδασκαλίας.

17쪽

ἐν τηὶ ε υχῆ κάστου αμαρτημάτων; libri a dividitur.39. . 15 - Πεοι διαγis3σεως - ἰδίων παθῶν.

- Περὶ φιλοσοφίας ἱστορίας. 23. . 188 ἡ Περὶ του παρ Iπποκράτη - πυ-

' Domu propter uinumerabilia compenes quibus seminationes veri, miri totaeque voces non eripias M indieaiae esse solent, dimetamini esse lectu or ne iesimatur, qui mari culis perlustraveritam Quae in saepe maximi momenti in si geniumn sobpturam elicere volumus, non ab re erit ipsa verba A. vilmannsi et . in eici exsertinere, quonam alter librun περὶ μαρτημάτων, , ne libriu περὶ παθῶν

Ac primum quidem Timannsius haec de naturacodicis mecum communicavit: Die Abhssrgungen sieser

18쪽

PRAEFATM sic eine ramis secunda xv elche Abbreviatiare undimendo Elidunon alogeselai t.ben, Coacte erismi den x geander ui1d metirere s- γοάφεται eigefugiluat. et Iota subscriptuna nocti adscriptum Aldina minamines habet, negari non poterit uiminique ex uno eodemius archetypo niaxisse, tamen Murentianus tam saepe cum versinii collocatione iniit, vis a diversis seripturis ab editione principe discedi

ut facere non possimus, mi Liaurentianum ad prorsus aliam anultim pertinere StatuaInus atque codicem

Gravissimum huius nostri iudicii arguInentum duo

loci praestiuit, qui cum ab Aldina absint, in uno Laurentiano recte ser ati sunt. Exhibet erunt codex nosterV, 47 8 K. verba in Aldina Omissa haec: οἷς χρωμεθα πειροττόν τε καὶ χρηστον' eo fine libri α μαρτημάτων , 103, Muin versum 'μαλλον ἐγνωκέναι τηνἀληθειαν ἡ Ηον quibus insertis lacunosa quae erat

in editionibus sente nita Opti In resarcitur. Oilibus ar mentis si non liam tibi persuas lini St,

alteriam non minus splendidum atque cerussinium testimori in propono, quod habes in libro περὶ ἡμαρτημά- τω inscript p. 85 K. in loco illo de horololis ab I Marquaki R Sauppe edito Summa enim huius loci ineuinas inde orta est, quod complures Vermis, quos seni, archem primum omiseriit turn vera in marine addiderat, a scriptor Alclini codicis in salsum

locum Inserti sunt Cognoscitur hoc e Laurentiano, qui eosdem versus usi Veroque loco collocatos habet.

Quil iis perspectis ipse tu videas, probandumne in an improsandum, quod initio rixelationis contem dimus, omnem emendationem librorum, quibus qua rimar, in solo Laurentiano positam esse ex eius luescripturis maximam partem pendere. Cum tamen ne hae s suidem semper genuinae sint, sed saepius vestigia

19쪽

XIV PRAE IN. ianium verae laesionis indiceni, haud raro coniectura opus est et isti quadain divinandi, id sp in Bere11.

Donatus Veronensis in praefatione versionis suae libri περὶ παθῶν sertis vectis testatur p. 2: Nan coiit coniectorem atque hariolum potius quam interpre Qua in re ne alienis pennis me mare videarnelie mea vindicare, quae ab aliis invenia aut excogitata sunt, lib.ister neque armato aninio conmieor, haud paveas emendationes aliorum sag estatimidentiae me debere, quonian an numero principem locum ridericus Bergis rosessor olim Gosianus

obtInet, praeceptor meus prunum maxime Venerandus, tum vero etiam collega ei munere, Inlotia praeter alios artISm me mecum OnitInetus.

Alia mutavi patre optimo hi m. Sauppio monentibus, qui de studiis meis Galenianis insis Me meriti sunt. Alia nonnulla ab aliis viris rei peritissimis hic illi conserrima inveni, de litibus in proximo apste, par est, paucis enarrandum est.

PUT ALTERUM.

Ac prirnum quidem, postquam ipse ante hos tredecim annos Observἔitiones cr1tica in librum περὶ παθῶν καὶ αμαοτημάτων in publicum emisi istas meas primitias benevolentissime recensuit anonymus quidam

in Zarnelio tribi' r. 51, 1870 p. 1368 sq. um vero G. Hultschius in Annal Flectessenianis Vol. 101, p. 744VOL IM, p. 35 complures locos, qui in editione mea pariun recte metati inuit, aut in melius emendavit aut rectius interpretatus est. Totam denique seriem

emerulationum in Galeni librum περὶ παθω nuperirinae Iimulgavit C. G. Cobet in Mnemosyne' ΙΙΙ, p. 233-245 quam1m quamquaui maxima e PRIte cum eὶS, quas ipse decem annis ante illum in disser-

20쪽

tus adoptavi inque novam hanc editionern recepi. Ad recomitionem libra alterius περὶ μαὐτημάτων Uobeti, editiones duae loci illius qui est de laorologiis

vetenim ab L Marquatat' Η. Salippis' institutas, quonii virorum opem ac medella Letiarn est, ut hiel iis omniurn longe corruptis, iusmine ab omni sex paris sanatus es vitiis luibus M,-iebat innumeris purmius ae liberatas liniari possiti

Ita iii et nos, ubicunque fieri potuit, hane Savppi recensa Onem secuti Sumus. Si tamen nihilo ininus hie illic ahi illa itisees Hunus, seu non temere nos id fecisse ei stravissIInis eoactos argumentis, quae bre-1. In ipso ex illi in p. 82), ubi ratione melinodoque agitur, a viis horolofuit recte a te ac- comprobari ait problema, de quo quaeritur H etissime soluturi persectum esse. Quoriuii primum est, si linea unius horoloo Ra 1 fisae suust, ut primus solis

rassius primam, ultimus ultimam tangat Alterum hoc est, s Omnia horolos a in elimie In iit Dimam minium descripta, inter se plane congruunt: ti,ut Ium, aqua, cui Vli Seulum unposituri est, aequaliter ac congrmenter

in illud influae tia. Bene lipturis habent verba αν γαρ τε πρώτη Sanp- γραμμη την πρώτην ακτῖνα δ παι του ηλίαν, κατα--τα δὲ καὶ - τελευταία, φυστάτη. Minime tamen seni possunt verba quae secuntur καὶ τουτ' ἐπὶ

πάντων φαίνητα των καταγεγραμμένων ωρολογίων των ηλιακῶν. Nam lis si genuina essent, argu Inent quae Galenus, ut vivimus, diligentisSIIII distinxii, pes-1 Galeni tomis qui horologiis veterin emendatus et explicatus Gotii. 1865. 4. p. 8 sq. - 2 Philotis XXIu 3

p. 448-454.