장음표시 사용
31쪽
VI PRAEFATIO. neque Rosia,elisi ne lite Menes exstare maximo cum dolore experturn haseo.Κoehlem exemplar hunc titulum seri: Γαληνο προτρεπτικος ἐH τέχνας. Primum gyaece separatim edidit, editiones principes inter se contialii, locos quan plurimos inelulavit X plicavit illustravit,
Iani ornarii cor rectiones adiecit Io Georg. Guilli. Koeliter Lips. 1778. In recensendo verborum contextu, quem ut ipse in in edications p. 1 scholariun potissimum usui praeparavit, a versatus est editor Charterium praeceiens sequeretur, coniectura vem, licet vernati Linillimae viderentur, quam rarissime reciperet Propter adnotationes, quas editioni suae oehlerus adspersu, a Wyuenbachio Bibl. Criti II, p. 98 perstringiniar, quippe qui magnifice in titulo Oeut1is in notis pleraque falsam, absurda seripsisset. Vide IV ille praef. X. Altera editio prodiit Lugd. Batav. 181 2 sub hoc titulo Γαληνου προτρεπτικος ἐπὶ τὰς τέχνας. Cum sua amistatione et versionem Erasini edidifabrilli. Nillei Quae quamquam ob mendationes quasdam egregias
Iamini et Ui-baelisi, quas aut in ipsanii textum recepit aut sub cales addidi editor, immo plus laudis quam Meliteri merere videtur, tamen perinusta in
intacta manserunt, ct 'ae emendari facile et poterant et debebant Quanti aestimanda sit, intelleges cum ex adnotatione nostra critica, in qua Willet rarissimo tantum mentio fit, tum e stabis issima censura, quam
in Muse Critico or Cambri lge Classical Researches II 318 sq. invenies, cuique ipse pauculas emendationes
debeo. Maiorean usum praebueriant coniecturae M.
Haupti inmerme IV, 2 Cobeti in nemosyne IV, 2, p. 34 IV, 3, p. 352 X, 2, p. 17s, quas su quaam
que loe in aliolatione nostra commemoravinius. Equidem num quid ad mondandum libriin pro-
32쪽
Quoniam in priore capite exposuimus, ciuibus subsidus eriti eis infirmeti ad rem tractam an ac CESSE d Illus, nune pavea dicen ta sunt de ratione ac via, tua ipsi in emendandis libris Galeni usI sumus. Fundan pntum recensionis Ostrae positum est, supra dixi miis, in
Laurentiano codice 74, 3 cunas scripturas vel earii nivestis: a, ubicuntque fieri potuit, secuti sumus. Adia lationem criticam, ne longius quam licebat extender nitis, ita instituimus, ueliniariam editionem pro sui, lanient haberemus, iii a qui nostria recensi nem examinare volet comparare et adhibere debebit. Itaque ulmiam rarissimo et non nisi ubi opus vid
hhitur Iotlivi Varias lectiones Latirentiani doctorumque hominum coniecturas, si tanti videbantur semper uncis inclusi, Iuinoribus Jpia exprimenda curavi,
quo clarius oculis occurrerent. Quod ad orthographiam attinet, monendum est, in hac quoque re prae teris ad aue ornatem codicis in respexisse. Et haemuden ex causa ubique ea ipsimus γιγνωσκειν γίγνει θαι - γινωσκειν, γίνεσθαι, quae Muellariis maluisse videtur. Sed longo plurinis locis Laurenti nus antiquiorem scripturam praebet Sic etiam semper
ubique Murentiani est a sequens mutavi in ειας ειεν, hoc imprimis ante vocalem, ne hiatus emcia- iuri omnino digentissimo id observavi, ne quid intextum inducerent, quin Galeni usui dicendi a opum neve in eo relinquerem, quae a sermone Galenaeo
ab Norent. Habet enim oster, quam tuam in universum Veteres Atticos imitari solet, Ias ab Atticorum Inore dicendi longe recedant. Quorum in nummum
33쪽
similia mirum in modum confunduntur impersonalia χοή .ι δεῖ tani saepe Inissa videbis Lit dubitari pos- an consilio ipsius editoris Futurum tempus cum αν particula coniunctum, ut demonstra ariis, repud N finian nil insolidi halbet.
Sed haec hactenus. Nam res est perdimesis hodie nondum ea, s qua bene disceptetm . Nonnulla, d mulius exulis ivilicari potest, postea suo quidque loe aecuratius earum abianus.
Veniamus nunc ad illustranda genera viliomam, quibus scripta Galeni sius culpa librarioruIn pariam diligem tima sive inscitia atque ignorantia foedata esseis in rum Virorum doctissimorum opera et anea ipsius e perientia edoctus sum. Ut supra ostendimus, omnes
editiones operiti Galeni, Mite nostratu aetatem prodimant, ori em duxeritii ex eisitione Aldina primcipe. Quae mini ipsa ex codice finiano vitiisque
omnis generis maculato proficisceretur, propter nimiam editoriam proximonii neglegentiam et Singularem incuriam fieri non potuit, qui eadem menda, milvis codex ills laborabat, per totam serie In editionia Iunostra tempora transferaentur. Saepe tam aperta sunt,
ut prinio obtutu quasi inter legenduxi em uantur. Quomani in numero ea listbenda sunt, quae perinvia, tione aut confusione uexarum quaruntam Oria sinit.
De tua lon uim liasius exponere digesta ea invenies subtilissime eo trista uellero in pinae ad GH librum D placitis Hipp. et lat. - εr
viora, tintia transeundum est, quae, nisi attentissimo animo sententiaru In nexum exaII1Inaveri et perspe eris,
34쪽
PRAEFATIO XXIXminusve incuriae librari uitaui possunt. I. omu tuntur an addinatur:
a singulae vel plures syllabae; singula vel plura voeabula;
II. Duae voces errore it mrii aut in unan perperam
contrahullttir, aut unum idemque vocabuluit in III. Duo vocabula sedes suas alteriun cum altero permutaveriant, aut terminatione eomaan inter se confusae sunt. IV. Vocabulum lini, quia omissum eria, margini adscriptum, hinc postea in sum locum textusu repsit, ubi saepe scriptoris Vocem de loco mo-
I a. Primae classis exempla mani omnes lacos euummu e langiui est haec sitiit:
1 V, 21, 15 εἰς στέραν το στεραίαν ἀ Cob. Mnem. VIII, 240. lnd. p. 28 6 ἀλογω, τινα ἔχει pro
ἀναλογίαν - , 903 4 in e sitione nostra pilore p. 5,6 intactam reliquimii voceu βάσεως. Sed sententia postulat, ut scribatur βαδίσεω velut III, 189 δηλον.ώς οἱ πλατεῖς καὶ προμήκει πόδες επιτηδειοι καὶ διὰ τουτ' ἀνθρώποις ἐγένοντο πλέον ῆ κατα τα τετράποδα
ζῶα βαδίσεως δραίας δεομένοις. I, 21, 4 recte ela ius et Niliet. ἐπισκοινωνεῖ; in vetustioribus exemplaribus mistum ema ἐπικοινεῖ. V, 99, 3 - - ἀμφισβητούντοιν. I, 31, 2 περιωρυγμένοιycia, Mnem.
35쪽
XXX PRAEFATIO. vel praepositiones ἐν ἐπ διά πό κατε; vel coniunctioo vel negationes O et η. Particulam inseruimus I, 17, 2 καὶ μην ουκ
εἰ σκησαν - ἐργρο μαρτυρεῖ σὐ δυναντ αν. . 93, 6 καλλιστ' αν κριθηναι. Praepositionernia addidi V, 9 8 ὁ τι αν ἐν σοὶ
βλέπη ἐπι V, 43, 16 ἐπὶ χρημάτων, unde in e sum in orem male invasit. δια p. 10, 7 η καὶ δι' αλλρο τυν ἴσως αἰτίαwi p. 14, 12 σχεδον ηι ολουτου βίου an obeti VIII, 238 . 35 5. p. 71, 10 δι' ἀμαθη - τολμαν ex Lalix. I, p. 30, 3 καὶ δια τὸ μ δυνασθαι μέλλειν υπό V, 44, 3 ὐπὸ του
συνεδρίου κατά V, 3, 10 καὶ κατα ταυτην. ς excidii V, 65, 8 ώς γ σα περ αν ἀκουση, - δυνα- σθαι λέγειν; p. 74 2 ἐνίων, ς ώς , ἐνίοτε - ἀγνοουσι; p. 83, 1 επὶ ταυτο μερος ἀφιγμενο- ώς κατὰ την
ράδειγμα τον ζηλον μῖν γίγνεσθαι Saepissime desiderabis negationes O μγ. Sio
ναμένων; p. 94, 12 ἀπο τωὐ μη ἐναργῶς φαινομένων et p. R. ἀκριβοsς ἐπισκέψεως μη γιγνομήνης π
Quibus in locis vix ulla dubitati de inserenda negatione Sed aliter forsitan res sese habeat eis locis, ubi pro G μδνον,4 ἀλλα καί scriptitan astrua ου μόνον, ἀλλα καί. Diu haesitavi, utrilin tale quid sempi ori
36쪽
PRAEFATI XXXI proprium adiudicem librari crimini Vertam.
ipse videas I, 3, 10 - μόνον ἐν ε γυναικος κέσθησαν κu. οἱ την υχην πλάττοντες ἀλλα καὶ - δάλιον μοσαν - αὐτη ubi sententia requiri οὐ μόνον - Ibid. I, 31 μη μόνον τελεωθαί τι, ἀλλὰ πιαὶ πολλους αυτων - οἱ γυμνασμα - εἰς τοὐναντίον γαγον, isti ' μόνον οὐκ ἀφελ. exspectabis. Denique V 51, 2 εἰ lege σοὶ δ' ου μόνον ἀρκε τιμῶσθαι, αλλὰ καὶ πάντας ἐθέλεις - ἐπαινεῖν σε. inmovero h μόνον υ αρκεῖ scribendum erat, sicut a. 8, 17 υ μόνον - ἀληi 'ευει ἀλλα καὶ κακίαν λην ἔχει, ubi oυ in Laur. IlaiSsum est.
Quamquam igitur oeliteriis et Willetus hane ne gationis ellipsin vel detractionen ex Atticoriam more explieant, nullis niminini ex illis argumentis e eruptisque allatis , equidem librarium neglegentias accusare inabri quam scriptori aliquid tribuere, a quo
fortasse alienissimus fuit, ob eamque rem ubi lue ne- Idem sectantis in pertractandis eis locis, imbuavecta impersonalia ρ ρ δε per ellipsin quandam omissa inVen Iuntur, id quod apud Lucianum saepius faem esse docet Ad duruesnil in progr. su Griin1-minea, quan Lucianus in scriptis suis secutus est, ratio cui antiquorem Ati icoriam ratione comparatur 'Mesp. 867, p. 56 med. Hoc laetum est: 1. Post adjeci veri ale V, 24, 14 τι παρακλητέον ἐστὶ - ἔτι U καθ' ίκάστην μεραν τε
καὶ ραν ἔχειν ἐν προχείρω. Rem 26, 2 ἐπιτρεπτεον τε - ἀκουστέον - καὶ χάριν - τοις ἐπιπλήττουσιν εχειν, isti a pius ingemui pro ἔχειν quod a Laur. abest ἰστέον . Deinde p. 30, 7 πρῶτον μεν, Ηἐτε - ροις ἐστὶ - ἐπιτρεπτεον εἶθ' τι μη του τυχόντας τούτους lege ἐποπτας ἐπιστατεῖν, in nos ob imira vivam notionem verbi Amyτατεῖ coramini'si in
ἐπιστατέον ἐφίστημι l es. m. Flech. 123, p. 67. Ibid. p. 30 12 in verbis h. d. interpolatis lare lege
37쪽
XXXII PRAEFATIO. τουτο καθ' Ἐκάστην μέραν σαυτον ἀναμιμνήσκει ubi I exhil e αυτὸν ἀνεμίμνησκεν i. e. αυτὸν - μα- τον ἀνεμίμνησκ-l
χθαι. ubi uelle χρη ante arηλ. interposuit, sicut etia In τι ὁ ρ ἰατρός Κ.I, 9, 15; uelle ed. II, p. 26, 1 καὶ μεν η καὶ λογικην μεθοδον ἀσκεῖ aris χάριν του γνῶναι, ubi e luisleii ἀσκητέον malim.
3. Post ἐναργῶς φαίνεται , 18, 14 ἐναργῶς φαίνετοι μη ἐπὶ γένους λαμπρώτη ι μ' ἐσἀπλωτ' - θαρι- αντα καταφρονησπι τέχνης σκησεως, si
supplendus est insititivus aut quod nos deduniis, scribendum es καταφρονητέον. Db his litur diiudieare hodie non ausam.
Saeprus verbum quoddam finitIIII aut substantivum periit V, 11, 8 καὶ δια τουτ των - φιλοσόφωνακουση λεγόντων , ομοιον ιναι θεῶ τον σοφόν κε γόντων Ἐs Ru ex Laurentiano, unde etiam p. 29, 10
ωσπερ κουσά τινος ἐρῶντο. λεγοντος participium conieciam adiecimus. Ibid. 63, 15 excidi Verbum fin. ὁρῶμεν αxae ὀρθῶς. p. 39, 3 post secl ταῖς ἐναν--τίαις oculariarn em ore omissum est suluitanti' in1 αἰτίαις, velut p. 62, 12 in verbis εἰ μη τις ην αὐτοrς ομοιότης ἐν τοῖς λόγοις, quae sensu postulantari f. p. 63 7 ουδὲ τὰς ἐν τοῖς λόγοις uοιότροας. In eis quae hucusque tractavimus omissi Vocis plus minusve similitumno litorarum insequentis Vocabuli orta est. Auera causa in eo posuis est, quod librarius vocabulum quoddam per compendiuin seimpium, quod intellegere non potuit, silentio praetermisit cuius rei testes sunt loci quidam iam in iii seriauone nosti a uberius tractati, in quibus confusione compendionii 5 ef quonam alteriam piniculam Oτι,
38쪽
PRAEFATIO. XXXIII Sunt autem hi loci, de litibus quaeritur V, 3, 15 της Oλης με ψας, τι, οτι expungendum, 1 2 την μέτρησιν των μερῶν του χρόνου ἀναγκαῖύν ἐστι ποιεῖ χα, Mn Lauri et Aldina habent; του χρόνου τὶς οτι
ἀναγκ., L e. Πρόνου της μέρας κ. 92, 3 ΚveLaius nitinarii scripturam servavi verbis post sto-- addirus ἐκάστης οτι .e. ἐκάστης μέρας. Idem denique vitiuinexstat p. 94, 17 in vectis ὁρῶν L, αὐτο - ἐνίους
πάσχοντας κάστην' τ ι εξ ἀπόπτου γοῶν, ubi in τι, desideratum vocabulum μέρα Scribes rectius εκάστης μέρας. Praeterea hoc vitium isos locis animadvertunus V, 9, 16 ἐνίους μεν νώδεις φυσει. Laur pravitat ὀνώδεις ὁ τὰς φύσεις p. comp. scriptitan. a et in corrupta scriptura 4 τας ' participium oντας
- p. 39, 11 - δε φιλαλήθη τῶν παιδίων ὁρῶμεν φύσει -τα vel ad auri habe οντα φύσει. Ibid. 72.8 οἱ μάλιστα τετριμμένοι καθ' κάστην λην πραγματείαν. I, πραγμ*s i. e. πραγμάτων, unde corriges καθ' - λην πραγμάτων - p. 8, 11 λαις πραγ-
μάτω et XIX, 3, 4 ἐπὶ πάσης λης πραγμάτων. V 26, 10 le tur Q. δ αλλοι πάντες α οἱ προελθόντες; Ii habet πάντες αν οἰ I. e. ἀνοι, quo compendio vocabulum ανθρωποι lanificari soledixi es. Monti Palaeogr. r. p. 343. obes Nov. Lecti. p. 612. Voligra Stud Palmogr. p. 71 observati, meas p. 22. Simile vitium vide pag. 73 9 γνῶναι την δι αυτῶν. Scriptum fui olim την διαν αυτῶν i. e. διάνοιαναυτῶν , p. 98, 3- γα τά οτιουν ευρίσκειν παινούμενον ορῶντες. Quaeritur de celeri atque cheserasta inventione cuiuslibet ei. Unde paut non τάχα scribendiu esse, sed ταχέως. Compendiarii erat sex Querna modum vero in locis hucusque allatistii eras sing as vel totas voces sive minores sive maio
39쪽
XXXIV PRAEFATIO. voces librarii errare ad litae sunt, quat e ungeris V, 60 10 scriptum est caua , μάρτημα h. d. dif-tog aphia ortum Plane eodem eri ore natian Mi Vitium p. 23, 1 in verbis cἄρα παρὰ τἄλλα το πί-
- αι suas Chaa, rius primus habeti Milina Basileensis Laurent praebent ρα τἄλλα vitios nimisimprο -- ταλλα. 62, 4 παρα- σιον γάρ τι mumi uτοῖς - τελείωσιν τολμῶσιν ἀποφαίνεσθαι. labri
veteres una cum codice tradiderunt solum τελείωσιν. Ul1 arterius primus vitium intellegens recte correXR τολμῶσιν, sed τελείωσιν vocem intactam reliquit, unde inediu uelinianam transmisp avii Dei aspiis p. . Ie Paullo maiorem difficultatem ei loci praebent, quibus totus versus alii omissus aut addidus est. facturi est duobus locis primitin V, 47 8 post πλη- δυοῖν, Musa lamanna in bono casu Imirantianus ita e ple- πλην δυοῖν οἷς χρωμε- στεριττον τε καὶαχρηστον τῆ ου δυο ιν , ubi causam missionis sa-cile comos es. Prorsus eodem lapsu oculorum acriba coiticis Aldi totum versiam praeieratio 103 8 τίνα τοίνυν εικός ἐστιν αλλον η του φιλοσόφους - πο-
μένοντα κρι η, ubi Laurentianus verba deficientia servavit, quas hiemant: τίνα τοίνυν εἰκός ἐστι μαλ- λον ἐγνωκέναι ν ἀλθειαν αλλον δη-- τοὐς λ υπομέν-- - η τον - φ εα-- κρινόμενον. In his si αλλον, up - μαλλo ori in est, expunxeris et non mutaveris, oratio bene Pro-
Quam ad Oculorum aberrationem respicientes tertium locum sanare conati sumus, qui legitur', 8 6οωνται βελτίους αυτους ἐπιδείεειν φ πέλας ἐν φτάχει της διαγνώσεως τάχος ἀλλ' αγνοίας ἐπιδείκνυνται. Qualia exstant naine verba, intelleo ne lueunt Seripsi
is tu is p τάχει της διαγνώσεως, - - τό-τῆς διαγνώσεως τάχος, ἀλλ' αγνοίας αδείκνυνται, ia
40쪽
abereavisse censendiis R. Sitnillina errore scribas adducuntur ab austro ad alterum vocabulum O lalis frans Ilientes totum e Maan, quem modo deserit Seriant, uerrum repetant. Cuius
rei exemptuni vide V, 24, 1, ubi vecta haec sunt: τὸ γαρ πάντων ἀνθρώπων νιζομένων αυτον ορ- γητον εἶναι, τί αλλο ἐστὶν αυτον ἀποδεῖξαι παντον ἀ- όπων βελτίονα - δ' Ι. ίσως νομίζεσθαι τί αλλ ἐστὶν ἡ αυτον ποδεῖξα νομίζεσθαι μεν ναι βελτίων ἐθελεις, εἰναι- οντως β.ου βουλε L . Vecta, quae uncis circumsaepsa invita Minerva a librario erata sunt, qui cum expungere nollet, ex Inore vectum ultimum iterum poaim, ut hoc modo se istientia mam praecedentibus Irsus cone
ieret. Eadem de causa V, 903, 13 in libro περὶ μι αρας σφαίρας σM τοῖς εἰς τα πλάγια μεθισταμ νοις ἀλ- Mil ex decedentibus perperam repetita sunt
et a nobis exirusa. II. Venimus nuru alteram mendoriam classem, in quant ei loci referensi sunt quibus duo Oehil uilia culpa seriuentia in unum contraΙ1ebantur Vel Vie VBI ERianum in duo sistrahebatur. Cuiusmodi vitia satis vetusta esse inde evincitvi , quod ne a Laurentiano quidem ab unt. Tradidi enim hic praeter alia V, 72 6 pro ψευδῶν λόγω una voce scriptum ψευδολόγων vel 38, 1 γελῶν - πάντα δὲ μ γελαν ἐπὶ πασι, ταΤalia apud Melinium pennina invenies V, 4 5ολιγώτατα ἐθεασάμην ἀμαρτάνονταςJ Comparativi ολι-'γώτερος in Galenum exenipla inveni duo, , 483, 17 et VI, 74 2, superlativi nullum. Ceterum Liaur. Iaγωτάτους praestat, unde Vera a genuina Betio facile percomoscitur. Scripsit Galenus λίγα τούτο ut paullo an- σοι εαυτ λυπειλήφασιν ἀρίστους εἶναι, μέγιστα καὶ πλειστα νο υτους εώρακα σφαλλομένους.