Claudii Galeni Pergameni Scripta minora

41쪽

XXXVI PRAEFATIO νον L της αυτης . I nomen τοιουτο tolerari nequii . Serti) αυτος τη πείρα, quae in rarius male in τοιαυτ conglutinavit. Ibi l. 16 4 ἐπεῖdo L ἐπιδῶν contractum est ex πεὶ εἶδον. I id. Observati mea

p. 33, 19 ei Cola Mnem. VIII, 238. Proplar hiatum vido postea p. LII. Ibid. 28, 15 τουτοις πάλαι συνηθές εστιJEinenda: τουτο τοῖς πάλαι. H. Observ. p. 21. Ibid. 56 6 καθάπερ ητταταιJ Scribe es Annal. moest. 123 568. Ibid. 63 16 φης ἔνεκεν η προσχη

ματισμod L προσαρνματισμου unde cor riges προς χρηματισμόν - I, 38. Plat. p. VIII, 355 A. dein Vinium exstat p. Galenum XVII, 1, 608, 2 φαίνεται πράξας νεκα σχηματιωμο τουτ ubi scribendum erat χρηματισμου. Ibid. 76 17 κατάκρισιςJ Divide et scribe κατα κρίσιν. Ibid. 94, 7 ευρι-- in minini placet.

χωρισθεις υσης. Sed anibae voces in unam comtrahendae Sunt: χωρισθείOης γυ . λ. i. ObserV. 31, 8. Ibid. 13, 12 ἐθελε σοι; I Cob. Mnem. ΙΙΙ, 238 recte ἐθελησn Ibid. 14, 8 μηδ' αν ἐν ἔθνεσι τοι καλῶς τεθραμμένοις ineptiae sunt L habet ἐθνεσι, καλῶς τοῖς τεθραμ. unde restituendum D ἔθεσι καλλίστως. Osse'. p. 32 et Gal. I, 57, 7 ἐν λιγίστοις ἔτεσιν, ubi in omnibus editionibus praeterauehiaanam ne non an Laurenti leψω ἐν ὀλίγοις τοῖς. H. Melier m o αρ ἰατρός - alteram p. 22, 10 Ibid 20 1 ἐν κείνω τω μαστιγωθηναι θεώμενος cod.' Lon sin a p. O utSi recte Seriptum habe δεόμενος, unde corrIgendum est ἐνεκειτό μοι μαστιγ δεόμενος. filiat.

Fab. Max. IX, 11 ἐνέκειτο τω δημω πολυς μη προέσθαι δεόμενος το Μινουκιον. Idem coni Col et t. l. sed omisso pronomine μοι. Vid. Observ. 36, 3. Ud 20, 10 ἐν ἐαυτῶ προνοησάμενος Urpeto ἐνιαυτῶ - . 12

κατο τὰ πρῶτον ἐνι-τόν. Ibid. 30, 8 γνῶς -H discerptum est ex parite. ἐξητασμένους, id quod

42쪽

PRAEFATIO. XXXVII demonstravi in Ann. Fleelz 123, p. 567, non disse fient Cob. l. l. p. 241. Similem in modum pereatum est p. 98, 4 in verbis ἐπαιν μόνον ὁρῶντες,r ἐπιανουμενο 0bser . p. 46.

II, 43, 15 -- τοι μιμῆσθαι δοκωσιν, quod serri nequit. Versiones habent rectissitne cum vel ignominia affectos se putant'. otur corrigendumίταν ητ μάσθαι δοκῶσιν exscript Laur. τοι τιμῶσθαι collatis eis, quae ob l. I p. 243 de confusis verbis ἀτιμῶν- ἀτιμαγιν apud veteres disseruit: pud Homeriim promiscue usurpantur

ἀτιμα ei; ἀτιμάζηνα Deinde ἀτ μα in desuetudinein abiit, iιμάς - omnes dicebant ' At vero si Galenuiuidem peccasse conlandit vir clarissimus V, 44,9 scribentem - οἴτε τιμηθη pro τιμάσθην, non reae iudicavis.

Nam Liaiar docet Galenum hoc loco ScripsiSS πιμώθην Οὐητιμήθην. b. 48, 1 λυπουμενον δ' αυχμοίως εμοι ΓΡitriam recte L αὐομοίως. uibus in unum vocabultui contractis scribe ἀνομοίως ἐμοί. b. 71, 12των φιλοσόφων - ἐπαγγελλομένων εἶναι a Lau1'.

abest Corrige των φιλοσοφεῖν ἐπαγγ - 75, 13 πολλοῖς των φιλοσοφεῖν ἐπαγγ. Haud dissimile vitium habes ibid. 89,8 in verbis

φησιν, ἀλλα συντομος. Scriptura τοιαυτη coniectura est Charterii pariam feliciter excogitata. Aldinae Basile sensis haben αν αυτη; Lauri reeti 1 α αυτης. Hesiodus er γ. 2d viam ad virtutem Oρθιον

i. e. arduam vocare, quod primus videns fouistonius dedi ανάντης. Luetilentissima vero negimentiae atque incuriae testimonia, qua editores veteres pinvinciam suam ministi averrant, praebent duo loci silm περὶ μαρτημάτων, quomani asteriam p. 93 8 lege πεφυκε μεν εἶναι

τε καὶ φερεοθαι, et III Verba Iim iam aspectu sese

ipsa corrion in πεφυκε μενειν εἴτε και φέρεσθαι; alterum p. 6, 11 ορατον δέ τινα τον προσιδντα, φέρε

43쪽

XXXVIII

PRAEFAΤIO. μεν Ἀποm quae editores, si nervulos suos paullisper tantum adliis uissent, acillima opera corrigere debebant in o τόνδε τινα τον προσιόντα, φερε Μένιππον. Sed de his hactenus. Accedamus nunc ad tertium gB-nus vitiorum exeniplis illustrandum, quod irrite naturii esse dixi, quod aut duae voces sedes suas inter sole mutaverint, aut quod terminationes earum perperaan inter se confusae sint. III a Prioris erroris exemplum splendidissimum

111 Ol3 ServRtt meis p. 17 protuli Legebatur enim hu-ctissime omnibus in editionibus V 40, 12 ubi Galenus de sua vita indoleque loquitur, ἐγὼ τοίνυν πως μεντην φυσιν θω, - χω γνῶναι Ἀτ γαρ εαυτον

φάναι χαλεπόν ἐστι στε. Verba ultima, id quod nenis dubii abii, ab interholatore ingenu non ita acerrimi addit a sunt Luce clarius in aperi; inanis laque est verba is o et ocu in his inam modo confusa esse, aliorumque asterius locum atque sedem occupasse. III b. Quemadmodum vero in hoc, quem dixi,

loco tota vox transdu1t, sic multo saepius syllabae exeuntes inter se commixtae reperiuntiar. Atiliae huius quoque rei in Observati p. 23 exemplum mini IN B

dubitandum dedi ex Galeno V, 38, 17 - 39, 2, ubi verba haec sunt: καὶ τα μὲν scit. παιδω φιλόπονα - τα ἀμελη - ἔνια - ἐπὶ - χαίρειν ἐπαινουμενα ἐνια δε λυμ οπιγνι---αι - αἰδουμενα. Immo non laudaritur pueri, quod gaudent; sed gaudent, una laudantiu , et pio ae eos pudet, si vituperantur. Ne

nullus sim, Galenus scripsit επὶ τ ἐπαινεῖσθαι χαίροντα, Icut ne Plutaretius quidem De tran* animi

470a scripsisse existimandus est; αλλα χρησθα μάλιστα ἐπὶ τ χαίρειν, Maod legitur, sed potius αλλὰ χαίρειν ἐπὶ τ Nwθαι,,aod restituendum est. Quo errore cognito Maeam saepius animadveri otiose locos in Galeno sanavisse me persuasum habeo, quos insta scripsi:

1 V, 11, 18 λ ἡ εἰκότως ἐσιωπα μη πιστεύων

44쪽

XXXIXἀληθευε ιν σε λεγοντα το σιωπαν η πιστευειν

ἀληθεύοντά σε λέγοντα ex Maar. σωτευον ἀλσεύοντα exhibente omissa neελ- M, quae abest i suoque ab Aldina Basileensi ueni post me conieci cob. Mnem. VIII, 237. 2. bid. 3b, 6 χρησάμην - ταυτο τὴ οβ)τοῖς αλλοις ἀφθόνως δηλῶν παρεκάλουν ἀντιδιδόναι. I. παρακαλῶ recte. Is tuae teraninationibus inutatis scribendum: δηλουν παρακαλῶν.

3. Ibi l. 67, 18. Ridebunt malineinatici si haecissent: καθάπερ αν ἐπιταχθεὶς 0 η ἐπιταχθῆ περιγράψαι. Ecce mira, a nimistrosius nil e cogitari possis Sed quid inulta Ipse in vides Murani

duodenorum laterum non posse esse anguloriam evaalium Oriimque rectorum Vel quadrato rurii. tMlu non

repumabis mihi ne ulla quidem argumenta afferenti terminationes πλευρον γωνo Inter se permutatas scribenduinque esse, velut paullo ante V. 9 πεντάγωνον ἰσόπλευρόν τε καὶ ἰσογωνιο etiain nostro loco δωδεκάγωνον ἰσόπλεπόν τε κάὶ ἰσογωνιον περιγράψαι. bes figuram, qua in facile quis circulo dato imseribere et reuinscribere possit. 4. Finasse me iue erum Ad us mecum conse tio lio errore statuto locus p. 76 1 sanari potest, ubi sun των δ' ἐριζομένων οντων η προσποιουμενων γνωρίζειν - πολλάκις πειράθην. Offensioni mihi os veri, ἐρίζειν forma medi genere Surpata, quaana pud Galaaman nusolima leui. Nonne scriptum limitiiss putas syllabis exta emis permutatis τῶν δ' ἐριζόντων μόνον η προσποιm μενων - ἐπει- νγ 5. Quod si ininobars malis viam probare, rum habeo locuti ad eam ipsam rem, de qua manerimus,aecommodasim cies minus habet dubitationis. In libro, qui est de larva pila, V, 906 8 legitur

ουδε διὰ ταυτα Λακεδαιμονιοι πλεῖστον δυναντο τωτάχιστα θεῖν, ἀλλα τλμένοντας ἀναιρειν. In quibus

45쪽

PRAEFATIO

libramitin ipsum haesisse Iiule colligi potesti Itiod prima manus cossicia pluribus lueris erasis extubet μένοντες . . . . ρεω, imo lacunam altera inanias supplevulneris mi ante insertis. Hanc laetionem etiam Parisinus quein supra Laurentiani pom aptiuii esse dicimus, servavit, eandemque Helinresellius nos ipsi

in editiones nostras recep1inus. Sed accuratius hunc IO uIII perlegens, etiRII at lue etiam relegens, perSIIudore mihi non poteram vectis antecedentibu τω τάχιστα θεῖ recte opponi vecta, θαρρεῖν. Eioni msa ciuic Video, oppositio vera versatur in infiIaitivo μένειν. Quibus cogidiis in hac nova editione non dubitavi erroris, de isti dicimus, ratione habita syllabis

exiremis transpositis sententiae morem gererem,

Ne tamen quis existimet talia qui l1 IIIod enstr-rav1mus, in solis his commentariis, quos tractaturi sumus, inveniri, non ab re videtur S8B ut ad finem oratio perducatur, loci cuius dlin mentionem facere,

qui exstat ap. . IV, 355 11 ἡ δ' - ουδὲν μὲν του- των βλέπεις, τι ἐν μυρίοι ς μυριάκις ἀνθρωποις λω που τινα ἐποίησεν δακτυλους ἔχω , τουτομόν- ορῆς. In his μυρίοις μυριάπις transponenda sunt, sicut ama insequenti μυριάκις δὲ μυρίοις ορῶμεν

τι διημαρτημένον. IV. Quarta denis1ue lassis Oreuptelamam in contextu veterum editioriunt latentium inde efficitur, quod Vocabilium, Olim casu quodam missum, postea a libriliri margini adscribebatur, unde a scriba, sequente

in textum receptiun est. Sed haud raro hoc ii a ripi, ut verbum illud prorsus alieno loco, ubi ineptissimum erat, insereret' saepius quoque vox inserta Miam g nuinam de loco suo demovit. Exempla hae sunt:

1 Idem in Plutarchi gerripta cadere nuper Campe eo jectaneen et Plut Greissenti. 1870 p. 1 inoculi: wexiliat visi

46쪽

PRAEFATIO. 1 Περὶ παθ. V, 10, 8 ἴσθι μη βουλόμενον αὐτον ἀφελεῖν σε δια, το σιωπαν η καὶ δι' αλλην τινα αἰτίαν - ἀδύνατον γαρ ἴσως αυτ etc. Yσως loco quo exstat seni nequiti In I ae vero iustoque loe legitur inter in et retiis es, aptissiiiiiiii est Patet

ex margine an hunc falsum locum invasisse, ubi infinitivum iνα de loco movit, cuius vestigia in codicis

scriptura latent, quae haec est: ἀδυνατον γαρ ναυτῶ i. e. εἶναι, το μαρτησθαι; a deis vide N

2. Sinissi errore statuto ibid. p. 20 loeum Galeni 24 8 com exisse nobis videmur ἀλλ' ἔμοιγε βέλτιον ειναι δοκε μακρ πρωτον μὲν τὶ πολ ἔχειν νευ παθῶν - ἐξ αναστάντα - ---εωθαι Πρῶτον μὲν pertinent hi versum hiseriorem ante partic. ἐξα

3. Ibid. p. 28, 15 ub de mee ἀκόλαστος sermo est: - των μὴ πρὸς θημάτων κολαοθέντων αὐτο αγυ τούτοις παλαι σύνθές ἐστι, quae in I sic se habent: σαὶ τοίνυν καὶ προς ρημάτων μη κολασθέντωνα- δηπου τούτοις πάλαι συνηθές ἐστιν. Summa in his illiscultas in eo posita est, quod ut StantIVumρημα, Maod olim inter αὐτο δη- τούτοις i. e. τουτοτοις locum habuit, in superiorem lineam inter πρὸς - των μη κολασθ. invasit. Quo in locum suum remisso omnia bene procedunt. s. Observati . p. 21.4. Initio capitis decimi, p. 52, 15 V. KQ Nntur ἐκ των υ στέρων φέλειαν ὀλιγίστους δον

47쪽

PRAEFATIO.υστερον ἔχοντας. Ineptissimum illiu ὐστερων .id ex marone illatum aut ex versu inferiore sυστερον) lapsu oculormii Ortiani Verrem Vocabulum delevit, quod Iam

b. P. 9 3 μήτε συνδειπνουντα καὶ τοῖς πολυδυναμένοις ----σι κεκολασμέν διαίτη ρω- μενονymal estius Flech Anii. 103, 36 Cesistimem. VIII, 235 veram videntes partibuam Mari istoc

6. Eadem necticina Colaetus sanavit locum p. 11, 17 τάχα δὲ καὶ εἰδέναι lego aut Hδε au δια τοεἰδέναι σέ ποτε προ τον επιτιμήσαντα καὶ δυσχεράναντα τοῖς σοῖς ἀμαρτήμασί τε καὶ - σι ' veribis transpositis in εἶδεν - σέ ποτε δυ'ε ναντα προς ἐπιτιμησαντα τοῖς σοῖς μ. . . - σιν.

7. Alio loco p. 65 12 huius vitii Micior non Um rius est sed ipse Parisinas editionis editor: -- γαρ ἐπ' ἐκείρο συματα -ὶ προς ἀλωει- καὶ χρηνυκέναι μὲν πρῶτον εἶτα δεῖται παιδείαν τετράφθαι χρηστη l). Inclusa verba προς ἀλήθειαν-aae et a codies o ali cluiombus Ald Bas. Et sunt, Pri

mum ap. Charistri uni aguntur. Pertinent autem ad ea

quae secuntur καὶ χρη πεφυκέναι με πρῶτον προς ἀληθειαν, ita in respondeant verbis--δὲ--ντι προς ἀληθειαν. Eodem modo sanavisse me spero hosce locos: P. 33, 13 ubi de Mymiama sistria Mativi ἐγκράτεια 'tur: κωθάπερ τουνομα αὐτης ἐμείκνυτοι γεγονός, οπερ ἐστὶν ἐκ του κρατεῖν - μιαν τὰς ἐπιθυμιας. Participium γεγονός, quod 1. d. cum Oπερ ἐστὶν com iungemitin est, OSt ἐπι μία In versum inferiorem translocavi. f. 82, 1 ἔργ πειραθέναι εο γεγονος ηδη το προβληθέν sest. ἐστί et I 8b 11 φ του αν αἰτίου γεγονὀς κάτερον Eodem vitio oriasso laborat locus p. 62, 14, ubi de similitii line verariti seis ruit conclusioniani dis

48쪽

ομοιότητα ἐψστα γαρ αν ἐφωράθη τις Ου ψ χρόνφβασανιζομένη προ ανδρῶν ξιολογων τε καὶ πολ- λων. obesus levissima. Inutatione huic loco succurri posse rixius proposui innem. VIII, 24M pro Q - φ

τοσουτφ'. t sumino opere dubino rectens v doetissimus sententiarum nexum perspexerit. Nam quid pronomen τοσουτο sibi vult De fluanto qualique tempore cogitaratum est Quem putas pronomine, si- mificari Accedit suo etiam genetivus καὶ πολλῶν minime in sententiam quadrat prorsus supervae neus est Equidem, ne tempus fallani, scribendum

propono genetivo mum mutato si*στα - καὶ ἡ πολλῶχρόνω βασανιζομένη προ ανδρῶν ἀλλόγων ωR G, χρόνω πολλῶ βασαν-M.

Denique hac via rationeque fieri sortasse poterit, ut loco cuidam corruptissimo et prorsus desperat aliquantulun medela afferatur. . 46 haec scripta ex- Stant In rebus, quae pariam recte, hominibus a sectantur, inquit Galenus, numeramsi sunt margaritae

et sardonyches ceterique lapides καθάπερ κόσμος ον αἱ γυναῖκες οἷύν τι φέρουσαι ταῖς ἐαμρτησαμέναις αυτῶν, recte se halethere quis est quin Laurentianus exhibet pri καθιε τερ κόσμος δν iniussa voce κα-τερ:κόσμον σπερ αἱ γυναῖκες κόσμον suo loco teneri

non posse nemo non videt. Quid igitur verisimilius quain κόσμον illud, ut in loco supra laudato αυτο δη βημα τουτο post οἷόν τι inserendum et corrigendum esse aut

οἷον τινα κόσμον - οἷόν τι κόσμημα ῶσπερ faciis mutari potest iu ασπερ quo laeto sententiam hanc habes satis laria dilucidam - ατ αλλα λίθοι πασαι, ἄσπερ αἱ γυναῖκες οἷόν τινα κόσμον φέρω πιι. xud vero in exiremis verbis ταῖς φαργησαμέναις αὐταῖς des, discat, alii videant. Interim satis habeo sententiam priγ- habilem, inuisse scribendo: ἐξαρτησάμεναι, έαυτων

i. e. re simientes se margaritis gemmisque). Omnia merula, i tuae in eis quae praecedunt, enarravimus plus sinusve neglegentiae libretu torvinorb

49쪽

ITIVPRAEFATIObuenda erant. Sunt tamen alia permulta, quae inscitia at ius ignoriintia genita sunt. Habet enim, lenus, quamquam in universum Atticorum morem dicen si sequitur. quibus ab eis difforat . de his eum parum exploratum sit, hoc loco nondum dicendum est.

Singula vero, quae Galeni sermoni propria invena praeteri iti nequeunti I. Ainat eniti Noster, sicut Ainea', pronomen reflexiviain, quod dicunt vanimatici, tertiae personae

usurpare pro pronominibus primae et secundae pera nue, et Ingulari numero et plurali. Quam rem parram perspiciente librarii multa peccaverunt. Quemadmodum e. VIII, 363, 17 rectissime legitur ἐπήνεγκατην αυτου χεῖρα pr την ἐμαυτου, sic Liaur recte V, 7, 12 pr ἔδοξε μοι πρότερον αυτον ἐλευθερῶσαι των παθω exhibe εα-o quamquam semet ipso dicit Galenus. Quod si pa obaveris, corrigenti misti, spero,

non repumabas p. 17 4 ην τις, περ ἐγὼ προωτάξας ἐαυτὶ ἐφυλαξα, φυλάξη, essi libri praebent ad unum

omnes υτῶ, asellus solus ἐμαυτῶ Sic αυτου proημας αυτους-ap. Gal. VIII, 839, 9 τί νοουμεν τομέγα καὶ τί το μικρον ἀναμνησομεν αυτοὶς, id quod etiam p. lutarchum invenio. in libro se Stoicoriimrepumantiis XII, 4-οἰκειούμεθα προ αυτους; LE. Raamus inuecturae 1 l. c. Brandent . 1880 p. 5.

Nec minus recte p. Nosuum V, 36, 10 αυτοῖς μι- τιμῶντας - ἡμῖν αυτοῖς, 103, εἰ δίκαιον ἐστυν, μυ- τους ἀναγορεύειν postri Dαυτους, σοι μη πλουτου- μεν. Unde e nux Galenuan V, 31, 10 non seripsisse

αλ ἐν απασιν αυτοῖς ἀρχομενους μὲν τι παρακλητεον ἐστὶν τερους, τι αν αμάρτωμεν πιτηρεῖν τε καὶ

λέγειν μω, sed potius ἐαυτοις ἀρχομένοις - μῖν

αυτοῖς.

50쪽

ἔγνωκας τιμὰν οντως αὐτ o L; υτως σαυτο ediit.).42, 13 ἀναγορευσα αυτον pr ἀναγορεύσας σαυτὸν ἔ I. ἀναγορευσα αυτουὶ 49, 12 - γουν - ευρήσεις οὐ πολλους πλουσιωτεροχν ἐαυτου L αυτου). Quibus sex locis unum addere liceat hunc:

In Plurinus exemplis evinci potest Galentini ab usu indicativi suturi eum, coniuncti minime ablio

Quaeritur enim, utrum V, 40, 3 in verbis κατἐκεινην γουν ὁ γεωργος ου αν ποτε δυνήσαιτο ποιη- σαι τον βάτον ἐκφέρειν βότρυν, optativus dυνήσαιτο retinendiis sit an corrigendus. .prehendit in 'L, ferar. tres. 1875, r. 2, p. 1 incertus auctor

mi est recensionis editionis Gai libri περὶ Ἱπποκρ. καὶ Πλατ δογμάτων ab I p. melle parastabe, edi min, quod p. 40, 8 - . V, p. 184 optativum mνησαιο restitueri pro suturo δυνησχ codicibus et editio11ibiis invitis. IdeIn ego hilol. Rundschari' ΙΙ,4 p. 10 in censura siniretchianae e litionis libri περὶ αἱρεσεω monui ad loeum p. 284 - Κ. 105 5, ubi verba haec sunt τάχυν αυθις μαθήσετε, εἰ

μηδέπω - ἐπείσθη ε. Invito Lmarentiano qui μαθη - μα σεσθε praestat, conexu m. μάθοιτε. Sed Practer locum supra laudatiun de Plae V, 184 ω ' οὐκ αν, ουδ' εἰ ταχώνοις, μνησι ποτέ - ἐξαρ- σαι τὸ τρῶσαν - eandem suturi eum, coniuncti iam