장음표시 사용
671쪽
cujus moderatione , atque sapientia ' in prioribus libris satis conlocavi. neque nobilitas diutius demonstranda est: quippe AE milium genus secundum bonorum civium , & qui cadem familia corruptis et 8 moribus, inlustri tamen fortuna cgere. φ Paullo F bio L. Vitellio Coss. post longum seculorum ambitum, 'avis Phoenix in AEgyptum venit; praebui que materiem doctissimis indigenarum , & Graecorum, multa super eo miraculo disserendi. de qui bus congruunt, & plura ambigua, sed cognitu non absurda , promere libet. Sacrum Soli id animal , 'de ore ac distinctu pinnarum a ceteris avibus diver
i In prioribus libris siti, eonticavi. JCum ait, in prioribus libris quartum indicat, huic proximum atque conjunctum: quamobrem suspicor culpa temporum ex libro s. & 6. unum extitisse nobis quintum hunc librum; praesertim cum omnia desiderentur, quae ad sejanum pertinent: quae longo ordine verisimile est pro diligentia &cura scriptoris tractata suisse : ideoque supra de Agrippina: Eodemque, inquit,
die destinctam; quo biennio ante Sejanus poen.ti lui ei. Et infra : Luamquam triennio ps eadem Traiani. De quo , quamvis exiguo , & prope non contemnendo , admonitum tamen esse Iectorem volui. Ferretius. Verbum conlocam de mendo lui pectiam. Mu-
3 Pau a Fabia , L. Cite EO Ctis. JDio, Solinus, Plinius, biennio posterius venisse cum volunt, Q. Plautio, Sex. rapinio Coss. Vereor ut state sententia Taciti possJt, contra tot testes. Nota autem ex Dione hos ipsissConsisses post celebrata decennalia Tiberii poena adscitos. quod tacuit noster. Ex quo non vane dixerim, narrationi huic ann li deesse quadam.
Non enim Consulem si applicium cer te omisset. Di ius.
Pati a rabio L. Vitellis c. . J Dio libro sq. biennio setius Sex. Papinio, in illivito Cos. Idem Solinus di illi nius. Ego Tacitum in re sabulos, non ita curiosum fuisse arbitror. Falsum autem est, quod quidam ex Dio ne notat. hos Consules supplicio aD sectos esse. non tacuisset hoc Tacitus, Dio fusius explicasset e constatque hunc vitellium , Auli, qui imperavit, patrem , Caligulae Fc Claudii temporibus superstitem fuisse. Vide Sueton. in vitellio: & hic ipie Vitellius. postea praefuit Syriae, ut inso dicetur.
3 odiis Phanis. J Multa de praecla
ra de hac ave exstant apud veteres. He rod in Euterpe. Martiat, lib. s.
ualiter 'rios revocant incendia nides , Vna decem quotus sacca vexit
mille peregerit annos. Vide Plinium io, 2. Melam libro 3. Solinum cap. 66. Ovidium Is . Metamorph. Philostrat.
lib. 3. de vita Apollonii. Ambros lib.
s. ii examet. cap. 23. Mur. rus.
672쪽
ANNALIUM LIB. VI. et sum, consentiunt qui formam ejus definiere. De
numero annorum varia traduntur. maxime vulga
tum, φ quingentorum spatium. sunt qui adseverent, in mille quadringentos sexaginta unum interjici; prio resque alites 'Sesostri de primum, post Amaside dominantibus , Τ dein Ptolemaeo , qui ex Macedoni busi Formam eius d finiere. t Maia. deffinere. sed litera , d, a recenti manu. unde legendum censeo , cinxere. Pi
cliena.2 2 ingentorum spatium. J Eo illud Senecae ad Lucilium , Epist.
tesimo nascitur. At vero Philolliato libro 3. Apollonii; nnos DC. Divit Phoenix , & apud Plinium libro
Io. 2. v I x. vel, ut alii legunt . DCLX.
3 Sexa inta ianum. J Nimis minutum aut curiosum de uno anno. Itaque Mutetus sententiam expedisse mihi videtur: sexaginta: tinuo in terris. Neque enim probabile, hoeonii si im, de unitate. Limus. Milla quadringentos sexaginta unum interjici. J EA Plinio, d clx, Deinsert. Di terris. Muretus. Totum hunc
Taciti locum de ave Phoenice mirum in modum illustrant . quae scribit Achilles Statius Alexandrinus libro 3. de Leucippe, & Clitophonte. Suspicor autem in Taciti verbis illis,
miti quadringentos sexaginta unum ιnterjici . dao menda subesse : unum 1actum ex notis obscurioribus , quaecum essent cv xx, a librariis mutatae sunt partim , in D Lx. partim iit c c x. addita nota e I D. ad eam summam, quam Tacitus ediderat, c x. Cuius additionis ea sa apparet suisse ignoratio c D. quam Iibrarius putavit cile , c t o. plinius certe io . a. edit annos DC Lx. iiiii dc ipse ex hoc Taciti loco emendandus iit. Alteium mendam putamus este in veibis illis , unum interitet, pro quibus scribi posset, tintim m ter-ri dcc. V sinus. Nimis exacta sipputatio. corruptum puto illud, unum, dc fortas te restituendum , annos. nisi potius credendum sit , maius latere vulnus, ac praetereunte Mureto legendum : mi is quadringentos sexaginta , unum in terris. Nam verisiinde est . hoc etiam addidisse Tacitum , unum tantum in terris Phoenicem, ut Pli
nius, io, et . unum in tera orbe. Sed cum
de tempore solum hic agatur, alie num sonasse videli poterit, de Phoenicis unitate. Aliorum sit judicium. Pichena. Vana est emendati O , ubi nihil mendi est. Mille quadrin enti
sexaginta unus anni, numerus est anni magni canicularis apud AEgyptios.
Censorinus de anno magno gyptiorum : eoque sit, tit anno mi resima qua dringentesimo primo ad idem revol tur principium. Haec magna periodus annorum AEgyptiorum , qua caniculae ortus, a quo annum sutam auspicabantur, ad idem princi um revolvebatur. Firmicus pro anno maximo
accepit, quem solis ic lunae & quinque planetarum orbes conficiunt, cum ad idem signum Omnes referuntur, unde Proiecti fuerant . ita enim in praefatione operis scribit: quantis etiam eon sonibus major illa, quem se uret, perficerctur a mM , qui qm qua hae se i , iuvam etiam ac solem iacis suis originibu que rostittit , qua mi equadringentorum sexaginta , o
unius anni cireu tu terminaretur. Sal
masius. Sosite primum. l Legendum arbitror , pristesque alitea Sesostride pra m , dcc. quod alii etiam notarunt.
673쪽
s i a C. CORNELII TACITIbus tertius regnavit, in civitatem cui Heliopolis
nomen, advolavisse, multo ceterarum volucrum c
mitatu , novam faciem mirantium. Sed antiquitas quidem obscura : inter Ptolemaeum ac Tiberium minus ducenti quinquaginta anni fuerunt. unde nonnulli falsum hunc phoenicem , ncque Arabum e terris credidere, nihilque usurpavisse ex his quae vetus memoria firmavit. consecto quippe an norum numero, ubi mors propinquet, suis in terris struere nidum, eique vim genitalem adiundere,cae qua fetum oriri; dc primam adulto curam se
peliendi patris, neque id temere, sed sublato mur rhae pondere , ' tentatoque Per longum iter , ubi
par oneri, par meatui sit, φ subire patrium corpus inque Solis aram perser re, atque adolere. Haec in certa & fabulo lis aucta. Ceterum aspici aliquando 29 in AEgypto eam volucrem, non ambigitur. At Romae caede continua Pomponius Labeo, Τ quem praesuisse Moesiae rettuli, per abruptas venas tanguinem effudit; aemulataque cit conjunx Paxea. nam prom'ptas ejusmodi mortes, metus carnificis faciebat:
t Te Lito me per lingum iter. J Id est, cum pria tentavelit: se saepe historici loquuntur, Sallustius, Livius
M Tacitus noster. Idem. Suhire partium eo PM. J Improprie loquitur Tacitus. Nam ea demum onera subeuntur, quae imponuntur, &dorso vel capite vel humeris gestantiir. Ipse Ixilia humerit . nec me tabor, gravabit. at phoenix rogum suum in pilae sormam conglobatum pedibus desere, non dorso, cui rei ineptum verbum est subire. Scribendum puto: subicere patrium corpus. εc si attendis, verum lateberis. In myrrhae pondere certo vires suas experitur phoenix pul-4us ubi videt parem se esse illi oneri Diundo , exenterat illud ovum emurtha factum, & in locum excava
rum subiicit cineres patuos, qui nihil ad illud pondus addunt, in quo viressitas primo periclitatus est. nam quod
E murrhae ovo extracitam est, compensat pondus corporis quod subicitur. ita Herodotus, cujus sententiam more suo breviter ic concinne expressit Tacitus. Verba Herodoti haee sunt : O rei ois p ἔνω. ἡ
dolet ibi in ara aut accendit ei neres de rogum patitum, stat se relinquit ae
674쪽
ANNALI vM LIB. VI. I93& quia damnati, publicatis bonis, sepultura pro hibebantur : eorum ' qui de se statuebant, hum
bantur corpora , manebant testamenta, pretium se
stinandi. Sed Caesar missis ad senatu in litteris, disseruit,
cedoniae. Dio MUia. Octo autem -- nos ibi fuerat. Mis erus. a Sepultura prohibebantur. J sepultura luctuque adfinium prohiberi, nisi magnorum sceletum damnatos
puta particidii, perduellionis ; item que suspendiosos in non moris apud priscos. Invaluit sub Tyrannis . ideoque quasi novum, in Tiberii
saevitia Sueton. notat. cap. DcI. Interdictaara ne capite damnatos propinqui lugerent. itemque : Nemo fur istrum nan in Gemonias a editis, unco uerractus. Qui aut ein tracti. Tiberis eis sepultura. Idem in publicatione bonorum suit. quae apud antiquos in crimine perduellionis & hostilitatis tantum exercita. dc fortasse patricidii. ita Sp. Maelii bona contai a pre
tiis regni mereandi υendere atque in
publiciam redigere Suastorei iussi, ait Livius: ita Ciceronis damnati, a Clodio: M. Lepidi, a Senatu publica facta , quia secutus Antoniis ctain. Primus publicationem ad
omnia crimina publica intellego
traxit Caesar: qui, ut Suetonius ait, pana facinorum aiaxit et O cum locupletes ea facilius scelere se obticarent, quod integris patrimonus exsulabant :parraci 4 , I ut Cicero scribit J bonis
tavit. Tenuit ea lex sub Augusto, qui tamen . cum multis divitibus vel dimidia pars, nimiae ei lent Opes , de in ipso exsilio caussa luxus ; sanxit, ut iis omnibus quibus aqua de igni truet dictum id est Iurisconsultorum verbo , De potiatis non hius possidere liceret quingentis millibus nummum. Diotivi. Intenditque iterum saevitiam eam Tiberius . Iara lege , qua interdictis aqua di igni adempta omnis teminenti factio. Idcin Dio vi ι. Quam legem in Uretam Caius i. vi II. Qui test. Dc. posisunt : Si cui aqua O gni interdiactum sit, inquit, ejus nee 1 2tia testa
mentum olet quod ante fecerat , nec id quod poma. Bona quoque qua tunc hasti l cum damnaretur , fiaticabuntur.
Lipsius 2 Lui de se statuissent. J Non mi
jecta corpora tractaque, ne liberi sue-eedete in bona possent, quae iam publica ut damnatorum palam punitorumque. Mirum ex sequentibus Dionis vel bis interpretem id non vidisse. Bona ergo manebant, siquis pro nisset damnationem . dc testamenta. Sed quid in praemiis accusatorum nihilo secius dari solere, ostendit Taciti locus supra, I. Iv. Et quia Cam-tus sua manu ceciderat, actum de pra miis acccusatorum abolendis , siquis maiestatis postulatus , ante persectum j-dicium seipse seta pri Di t. rbaturque in eam sententiam, ni durius contraque morem suam palam pro accusa toribus casar, imita Ieser, O rem. in praecipiti conquestus e sit. Sis dei rores , genus homrnum publica exitio repertum , per praemia eliciebantur. Dari non solere, Seneca in narranda Cr
multi morte, quae sub hoe Tiberii
675쪽
ru i t, ' morem fuisse myoribus, quotiens dirimerent ami Gitas , R Interdicere domo, eumque sinem gratia ponere: id se repetivisse in Labeone. arque illum, quIa male administratae provincia , aliorumque criminum urgebatur,
culpam invidia velavisse , frustra conterrita uxore , quam etsi nocentem , periculi tamen expertem fuisse. in Mamercus dein Scaurus rursum postulatur, insignis nobilitate & orandis caullis , vita probrosus.
nihil hunc amicitia Sejani, sed labefecit haud minus validum ad exitia Macronis odium, qui casdem
artes occultius exercebat: detuleratque 'argumentum tragoediae a Scauro scriptae , additis versibus qui in Tiberium flecterentur. Verum ab Scrvilio& Cornelio accusatoribus, adulterium Livia, met
tis cordus υιι tur furere. Muna reserar in quactione, an merre rei prohibe rentur. Nee satis icio quomodo in concordiam reducam eos locos. sub. Claudio de Nerone fortean aliud fuerit : & Senecam deceperit mos fili aevi.
I Morem fuisse maioribus. J Notabilis mos hie est amiciliae renuntiandae: cuius&Suetonius meminit Calig. 3. quo veteres bellum indicturi, tenunciabant amicitiam per legatos, missos rebus repetendis, ut ei apud Livium lib. 36. ab initio & r. Illoque respicit Cornelii scriptum sup. lib. r. ubi de Germanico ad Pisonem :Componit epistolas , queo amicitiam ei renunctabat. Similisque fuit. ni fallor. hospitii renunciatio . ut de Badio Campano palam omnibus renuncian.
te hoc itium Crispino, testis I.ivius
et s. & apud eundem 33. Decernitur rentin indam Izeietatem Meruis. Sane
scripto, qui dirimeret amicitiam de nunciabat: hoc colligo ex Seneca ad ad Lucilium Ep. 77. Inimicitias, inquit , mihi denuncia , si quiquam ex tu ua quatia e facio, ignoraveritis. Inde legitur apud eundem de benes i. a. ιη-ὐ Iais odium. Vettianius a Interdicere domo. J Sen. de Ita lib.
3, 23. Saepe tirum Caesar manint; ut m Grattis tingua uteretur : perseveranudomo sua intervixit. Pictima.
3 Mamercus Scaurui. J Male hie a Dione, Mαρκγ. De probrosa ejus vita, lege Senecam l. iv. de Benes. p: XXX i. aut potius non lege impuritatem hominis & ά. ἔντ μψιν. N tat eum brevi stigmate Tertullianus
de Pallio :. Dabo earharmcum ι υ rati Scauri, O alea Curii, O vinolent a Granii. Lipsius. Mameretis dein Scaurtit. l Dio hune vocat M. Scaurum. Sed
naale. Inscribebatur illa tragoedia viretis. At Tiberius, Ego, inquit, ita ricem efficiam. Vide Dionem.
rgumentum tra diae.' Cui nomen Atreus suit. Versus qui in Tib tium flecti videbatur . ex Euripide: Τας τ καα ίνων ἁ ν Θιας χρεών Adi Dionem. L Dr.s Ob Se fili. O cometis. J Cosenesio fuit cognomen Thusce. seneca patet Suasistia it. T secus ille qui
rum famila exstincta est, majestatis
676쪽
rum sacra objectabantur. Scaurus, ut dignum veteribus AE miliis, damnationem anteit; hortante Sexitia uxore, quae incitamentum mortis, & particeps fuit. Ac lainen accusatores, si facultas inci- 3deret, poenis adficiebantur: ut Servilius Corneliussique perdito Scauro famosi, quia ' pecuniam a Vario Ligure omittendae delationis ceperant, in insulas, interdicto igni atque aqua demoti sunt. & Abudius Ruso fuit tus aedilitate, dum Lentulo Gaetulico, sub quo legioni praefuerat, periculum facessit, quod is Se ani suum generum destinasset, ultro damnatur, atque urbe exigitur. Gaetulicus ea tempestate superioris Germaniae legiones curabat, mirumque amorem pdsecutus erat, effusae cicinentiae , t modicus severitate,
S proximo quoque cxercitui per L. Apronium soce
rum non ingratus. unde fama constans, ausum mit
tere ad Caesarem litteras, Adfinitarem fibi cum Sejano haud Jonte, scd consibo Tiberii coeptam: perinde se quam
Tiberiumfallipotuisse. neque errorem eundem ill nefrau
de, aliis exitio habendum. Misdem integram, O , si nul
lis insidus peteretur , mansuram : Fuccessorem non aliter quam ' indicium mortis accepturum. 'marent velat fur dus , quo serinceps cetcrarum rerum potiretur, Vsiprovinciam retineret. Haec mira quamquam, fidem ex co trin
bcbant, quod unus omnium Sejani adfinium incolumis , multaque gratia mansit: reputante Tiberio publicum sibi odium, extremam aetatem, magisque fama
κέλcera. Mureis . a Pecuniam a Varis Osine omittenda
d/lationi, ceperant. J An ipsum Ligu-ieni deinde accusarunt, ab eodemque corrupti, delationem Onriterunt romus puto, a Ligure eos Fecuniam
accepisse, ut ab aliqua accusatione desii et erit. Pichma. 3 3micus severitate. J Placet et magis . modicus se veraratis. nihil tamen mutandum esse censeo. Potest enim esse phratis Tacito familiaris. Ursinus. Muret. severitatis. Acidalius. Indicium mortis. J Quin potius judicium. hoc ait, se perinde accepturum suceessorein sibi subinitti, quam capitis reum se judicari. eaque caula evo
677쪽
s 96 C. CORNELII TACITI 3 1 quam vi, stare res suas. C. Cestio M. Servilio Coss.
nobiles Parthi in urbem venere, ignaro rege Artabano. Is metu Germanici sidus Romanis, aequabilis in suos, mox superbiam in nos, saevitiam in populares sumpsit; fretus bellis, quae secunda adversum circumjec tas nationes exercuerat, & 'senectutem Tiberii ut inermem despiciens ; avidusque Armeniae , cui defuncto t rcge Artaxia, Arsacem liberorum suo rum veterrimum imposuit, addita contumelia , &misiis qui gaetam ' a Vonone relictam in bria Ciliciaque reposccrent, simul veteres Persarum ac Macedonum terminos, seque invasiurumpossessa Cyro, post Alexandro , per vaniloquentiam ac minas iaciebat. Sed Parthis mittendi secretos nuntios validissimus auctor fuit
Sinnaces, insigni familia ac perinde opibus, & pro ximus huic Abdus, ademptae virilitatis. = non despectum id apud barbaros, ultroque potentiam habet. Ii adscitis & aliis primoribus , quia neminem gentis Arsacidarum summae rei imponere poterant, interse ctis ab Artabano plerisque , aut nondum adultis , Phrahaten regis Phrahatis filium Roma poscebant:
eari ut supplicium de se sumatur.
Frerinthemisis. Videtur indicium mortis pro indicta morte vel indictione mo tis dixisse. Gronου s. I Metu Germanici. J mi Germani iaeus Artaxiae regium diadema impo
suerat. Muretur. a Senectistem Tiberis ut inermem. JHoe est,tiberis carentem. alias enim in senectute non magis inermis erat Tiberius, quam aetate adhuc virente:
quamvis enim ipse belli, inhabilis es set, tamen perinde consiliis superesse poterit. Sed de liberis aecipiendum ense, ostendit etiam Galbae oratio ad Pi
sonem H. I. 16. ira adoptione desta
nam videri βη ex. Egregie huc facit Psalmus ir6. in quo liberi comparantur sagittis in manu virafortis. Freinsh. 3 Iliae Ort--. J Qui antea λη. vocabatur, regis poni et Polemonis filius. Sup. lib. 2. Muretur.
Vonone. 4 Filio Phraatis, de quo ibidem dictum est. Id .s Non deo.ctum.' Ex instituto Cyri apud Xenophontem libro vir, quieustodiam curamque sui corporis si lis commisit Eunuchis: dc intimam aulam ex hoc semiviro genere constituit, quasi fidissimo. Itaque deinceps inhonore. Sed&Pei primi privas eviro creduntur. Stephanus de Vibi
Sumpurae viros, exsectar- vissera ferro In Venerem fierere.
678쪽
Nomine tantum ta auctore opus, ut sponte Caesaris, ut genus Arsacu, ripam apud Euphratis cerneretur. Cupitum id Tiberio. ornat Phrahaten, accingitque paternum ad fastigium: destinata retinens, consiliis&astu res externas moliri, arma procul habere. Interea cognitis insidiis, Artabanus tardari metu, modo cupidine vindictae inardescere. & barbaris cunctatio,1ervilis: stati in exsequi, regium videtur. Valuit tamen utilitas, ut Abdum specie amicitiae vocatum ad epulas lento veneno inligaret; Sinnacen dissimulatione ac donis, simul per iacgotia, moraretur. Et Phrahates apud Syriam, dum omisso cultu Romano, cui per tot annos insueverat, ' instituta Parthorum resumit, patriis moribus impar, morbo absumptus cst. Sed non Tiberius omisit incepta. Tiridaten sanguinis ejusdem, aemulum Artabano, rcciperandaeque
Armeniae Iberum Mithridatem deligit, conciliatque fratri Pharasmani, qui gentile imperium obtinebat:& cunctis , quae apud Orientem parabantur, ' L. Vitellium praefecit. co de homine haud sum ignarus , sinistram in urbe famam, pleraque foeda memorari : ceterum regendis provinciis prisca virtute egit.
Alii ad Semiramem reserunt, ut Ammianus. Utramque famam posuit Claudianus in Eutropium , libro t.
--- --seu prima Semiramu astu briu mentita virum , ne υσcu acu ta
Mollities, ta vesiue gena se proderemssent, Has sibi Oriunxit similes: seu Perfiea ferro
Xenophon lib. 7. mei ilac, Claudianus in Eutropium. Murervi. x Modo evid ne sinccta ina essere. J Desideratur alterum mσι, inserendum Muretus quoque vidit: Mr
tabanus modo tardara metti, modo cupi
due vindιcta inardescere. Acidalius. 2 Insitura Partharum resumit. J vulgo, sumit. MS. corrupte quidem, η-
mit. Sed veram lectionem indicavit. resumit ; scilicet post longam desuetudinem. Pubena. bis . habet, insumit. Tacitus scripsit, in it. Si e passim s
3 Recuperandaque Armania. ' Regio est Asiae ad Caucasum.Strabo l. 2.
L. Hitallium praserat. J Eum ipsum , qui proxime Consul fuerat.
679쪽
s 8 C. CORNELII TACITI egit. Unde regressus, & formidine C. Caesaris, s miliaritate Claudii, turpe in servitium mutatus, cxemplar apud posteros adulatorii dedecoris habe tur : cesseruntque prima postremis, & bona iuventae 3 senectus flagitiosa oblitteravit. At cx regulis, prior Mithridates Pharasimanem perpulit, dolo de vi co
natus suos juvare : repertique corruptores , ministros Arsacis multo auro ' ad scelu: cogunt: simul Iberi magnis copiis Armeniam irrumpunt, & urbe Artaxata potiuntur. Quae postquam Artabano cognita , ' filium Orodem ultorem parat , datque Parthorum copias, mittit qui auxilia mercede facerent. Contra, Pharasmanes adjungere i Albanos, si accipere Sarmatas; η quorum Sceptuchi utrimque donis acceptis, more gentico diversa induere. Sed Iberi locorum potentes, β Caspia via Sarmatam in Ar
mus ergo Senecam. ubi vulgo l. Iv. x. ur. Quaest. c. I. Alim adulatione clam utetur , atim ex aperto palam , rusticitatesimulata , quasis pluum ι ea, non ara sit. Plancio artifex ante riti-ιeum maximin, MeLit, non esse occulte, nec ex dissimulata blaniendum. & le. ramus , ante i te iam. Villeus enim
ignotus : at Vitellii hujus mirum in adulando ingenium. etiam Suetonius celebrat, c. o. in vitellio, & Dioxv I ii. Plancus autem in Seneca, estis qui apud Fulviam Antonii magnus: de euius adulatoriis moribus Appianus lib. io. Civit. Lips .a .Adsietus co sint. J Ad interficiendum veneno Ariacen. MAresin. 3 Urbe ortaxata.' Malim , urbem. Tamen Ec Attaxatam dc Tigranocertam priore numero, noster aliique scripserunt. L NAM. Et urbe M taxata potiuntur.' Sic Manuscripti fide. at vulgo urbem. Saepissime enim Tacitus verbo, latiri. sextum casum jungit, quartum non memini t nisi sorte lib. xi. ubi vul-
si habent, patitu Naia , in Flor. legitur, retiam, quod de vat. vulgati testatur etiam Lipsius. Pι-
6 eripere Sarmata . J Prosecto fuit, acciere Sarmata o id est arcessere& advocare. I sius. cepere Sarmata .' Asiaticos Tartaros. Europaei sunt Russi. In heptarchias divisam fuisse regionem illam , testatur etiam Strabo. Muretus. Puto
7 Lustrium sceptu M. ' Sceptrige i ,
ut ita dicam, quod ad principes regesque refertur. Ferre r. id est reges,sedc Homero dicti, quod sceptrum sererent . ut scribit Suidas. Vertranias. Rectius sceptuchos quain scept uchol. quomodo vocantur Straboni lib. ii,
680쪽
menios raptim cssundunt. at qui Parthis adventia bant, facile arcebantur : cum alios incessus, hostis clausisset; unum reliquum, ' mare inter & cxtremos Albanorum montes, aestas impediret: quia flatibus Etesiarum implentur vada; hibernus A ulier revolvit fluctus, pulsoque introrsus freto, brevia litorum numdantur. Interim Orodem sociorum inopem, auctus auxilio Pharasmanes vocare ad pugnam, &detrectantem incessere , adequitare castris , infensare
pabula; ac Τ saepe, modum obsidii, stationibus cingebat. doncc Parthi contumeliarum insolentes, circumsisterent regem, poscerent proelium. atque illis sola in equite vis: Pharasmanes & pedite valebat. Nam Iberi Albanique saltuosos locos incolentes , duritiae patientiaeque magis insuevere. Feruntque se ' Thessans ortos, = qua tempestate Iason post a diam Job im,
genitosesse ex ea liberos, inanem mox regi. Ectae,
vacuosque Colchos repetivit. ρ Multaque de nomine ejus, & oraculum Phrixi celebrant. nec quisquam
I At qui Parthis advemabant. JNempe Sarmatae, qui diversia,ut dixit. more gentis induerant: & hodie faciunt Tartari qui ea loca tenent. Lin. 2 Mare inter O. J blate , nempe Caspium : & res ita habet. Extremi fines Albanorum, versus Sarmatiam , Caspium male tangunt. Ad illud unque, perpetuis fere montibus , sarmatis separantur: ergo aditus in Albaniam, per litoris eius oram , dc plana vicina. sed haec quoque, inquit, clausa tunc sarmatis. quia ab Oriente Etesiae flabant, & undas fiuctusque in plana impellebant, atque ita rei ta-gnabant. Transitus autem sarmatis non alius in Armeniam . quam per Albanus , per illud litus. Idem.
3 Sape,modum obsidii. J Adde praepositionem : saepe in modum. Voluit ita quoque Miuetus. Ocidalius.
ta arietis eaede , his verbis : p. m. Mo' se τι g Λί κοθέας ἰερον, e)σίξουὶ θυυ . , e ρυηνῖῶον --νου , iis uel die Q, At aliter Iustinus, ut hos ad orientem Albanos, de-ucit ex Italia ab Albano monte. Eius verba lib. xvi r. Cum o uanis faedui percussi. Ialon. qui Heretilem ex
Italia ab Olbano monte , cum Geryone exstincta , armenta ejus per Italiam ceret , secuti dicuntur : quique memores Iratica originti , exercitum Ot. Pom
peia, besta Mithradatico fratres saluta--re. Lipsius.
s aeua tempestate Iason. J De Argonautarum expeditione,totaque haetabula . Apollonius, val. Flaccus, de Ovidius, Seneca & Euripides legendi. de Apollodorus in Dibliotheca.