장음표시 사용
701쪽
6ro C. CORNELII TACITI jubet, discumbitque ultra solitum; quasi honori a b euntis amici tribueret. Charicles tamen tibὸ spiritum , nec ultra biduum duraturum Macroni firmavit. inde cuncta conloquiis inter praesentes, nun
tiis apud legatos & cxercitus festinabantur. Dccimo septimo Kal. Aprilis interclusa anima, creditus est mortalitatem cxplevisse. Et multo gratantum concursu, ad capienda imperii primordia C. Cae
sar egrediebatur. cum repente adfertur, redire Tiberis vocem ac visus, vocarique qui recreandae defetitioni
cibum adferrent. pavor hinc in omnes; & ceteri passim dispergi, se quisque inaestum aut nescium finge
re: Caesar in silentium fixus, a summa spe, novissima exspectabat: Macro intrepidus, opprimi senem injectu multa vestis, jubet, Τ discedique ab limine. Sic Ti-
Iinelius. Neque fefellit, omnino vult intelligi Tiberium, non cham clem. Neque latuit, inquit; neque hoc egit ita caute, ut Tiberius non sentiret dolum de arcana sua tentari. Argumentum huius rei & Charicles di qui circa erant interpretabantur, quod tenuit hominem quasi coena viatica prosecuturus, dc apparatis uiis secum discumbere jussit, dc solito
Iongius in triclinio duravit, ut cum ambiguum redderet, seseque firmio- Iem probaret, quam fortassis arteria Promisisset. Quidam gnari morum ejus, de quantopere nollet intima sua nota , etiam graviter ostensium dicebant , dc ut hoc quoque dissimularet, magis benignitatem dc amici honorem fingere. Hinc apparet vis & ne- militas particulae, neque ad divinos
I Decimo septimo Calenda nil. JHaud dubie, septimodecimo, ut malebant antiqui. Neque aliter apud Suetonium lcribendum dc pronuntiandum cap. 73. Idem. et Matralitatem exple se F. J omni no. Itaque acutissime Seneca Consol.
lis erit, nitar ex damo sua inretale essentiat. Quem tamen locum nuper optimus Criticorum, ausus interpolare ex MSs. suis; me nolente. nam etiamsi Caetat Senecae praesens numen; haud ita tamen est , ut nihil habeat in corpore, Obnoxium fato. Consulatur Ovid. I . met. 6oo. ubi meminit Mneae; item so . ubi R. muli, sed de lib. is. met. introduciatur ab eodem poeta, Venus animam Caesaris Iulii rapiens . cas. de corsre. verum haec alterius sunt loci. itaque manum abistineo. Interea adeat linctot Ciceronis libros de Scipionis somnio; de videbit generi humano
veluti commodatos; non redire tamen , unde venerunt, nisi auimae exuvias posuerint igne illo rogi supre
3 Discediqise ab limine. J Iussit stilicet, ut qui in praetorio, vel prore O biculum, ollacii gratia , libent rimoliareique, qui non constit nee fidi C.
Caesari erant, propere facesserent, tanquam principe jam mortu Sed ea
702쪽
ANNALIVM LIB. VI. cra Tiberius finivit, octavo & septuagesimo aeta tis anno. Pater ei Nero, & utrimque origo gentis Claudiae , quamquam λ mater in Liviam, &mox Iulia in familiam , adoptionibus transierit. Casus prima ab infantia ancipitcs. nam proscriptum patrem exsul secutus , ubi domum Augusti privignus introiit, multis aemulis conflictatus cst, chim Marcellus & Agrippa, mox Cajus Luciusque Caesares, viguere. Etiam frater ejus Drusus pro speriore civium amore erat. Sed maxime in lubricomit, accepta in matrimonium Iulia, impudicitiam uxoris tolerans ' aut declinans. Dein Rhodo re-rnente, ut ipse, ae Caesar secutius mortem seni acceleratent. Inchen i Tiberim privit. J Plinius vixisse illum ait annos septuaginta octo , menses quatuor. Dio septuaginta se
ptem annos . quatuor menso, dc novem dies. Muretus.1 Omυο O septuagesima aratis an
no. J Vel ut Victor. post septuagesimum octavum annum dc mensem quartum. Dio tamen anno toto diversus ab istis . qui ait vitatae
.cύυ- ωντα ι - , μῆνας τέ σα eat, mra η Micte ἔν α. Et hercle ve. rius , si Suetonio credendum de actis: qui natum Tiberium ponunt anno urbis D C cx II. Munatio de Lepido Cost . xv I. Kal. Decem bres, mortuus autem est , consensu
Kal. Aprilis. Quamouam de Dionis rationes non plane aci eum calculum pariaveris. Lipsius. 3 Mater in Liviam. J Disererat hoe inter auctores: neque enim mater Tiberii adoptata fuit, sed avus maternus , autore illis verbis Tranquillo in Tib. 3. Insertus est O Laωοium fa
miliae , adoptato in eam a Do materno.
diani scriptum , quale nomen ejus fuit , qui ducto genere ex Appio Claudio Pulchro, nomen Romano more adoptione inflexum haberetis Castrum auctor noster hujus Annalis initio dixit Auscitam nobilitatis per Claudiam familiam de adoptimne Livi oram Iuliorumque clatissimae: at verius quid sit, alii in Cornelium proserant, ego in medium relinquo. Hae sunt ad priores qui que Annalium Cornelii libros set ytae notae: respersae emendationibu . magis ea opinione de conjectura, quam ex fide librorum quos manu scriptos nobis legendi facultas laetiti Neque opinor exemplar , quocum
excusi libit eonseria possint, alibi
quam Florentiae extare. quod alter ex Medicaeis Pontificibus maximis bibliothecam dedicaturus , ex urbe transferti curavit , eum illud prius in caenobio Cotbriensi repertum E Saxon ia Quaestor quidam Pontificius Romam ad Leonem x. detulisset. Exinde in patria dimilius Ferretius archetypum illum relegit, cujus ad inliat libri omnes impretii sunt. Noque vero mihi Florentia transeunti. visis quibusdam Pandectatum locis in Laurentii basilica, amplius quicquam per otium videre licuit. . νιγ
703쪽
6 in C. CORNELII TA cITI,&c- gressus, ac uos principis penates duodecim annis, mox rei Romanae arbitrium tribus ferme & viginti obtinuit. Morum quoque tempora illi div crsa ty egregium vita famaque quoad privatus , vel in imperiis iub Augusto fuit: occultum ac subdolum fingendis virtutibus, donec Germanicus ac Drusus superfuere. idem inter bona malaque mixtus, inco
lumi matre: Τ intestabilis saevitia, sed obtectis libidinibus, dum Sejanum dilexit, timuitve et postremo in scelera simul ac dedecora prorupit, post'
quam remoto pudore & metu, suo tantum ingenio
be . & coram ; declinavit, cum Rhodum secessit. Dpsius. I Vacuos princitis penater.J Hoc est, nullis iam aemulis, quippe mortuis Marcello dc Agrippa: moxque etiam Cajo Lucioque Caesaribus. Prehena. 2 Egregium inta famaque. J Vciba
haec, egregium, seculium , se dolum, ad quid reserantur non video. Si ad vocem tempora, nescio an apte dicatur, occultum ae subdolum tempus. Quid si intelligas, egit, ut ventutius monuit3 Ego dubito an sit legendum πυ- su, bc deinde occultus, aes dolus. Fichena. Quo respiciunt accusandi illi casus , egregium, oecultum , subdolum ' Non hercle haberit , cum quo jungantur. ut habeant, scribam, dan di nexu, egregio, occuero, se dolo. Acid. At commode atque eleranter illa referri ad o temptis docuimus obser
3 Inrsabitis savitia. ' Muretus --δε sabilissa vitia. Vix at est quin v Ie. tum vagum inter bona malaque fisisse vult, mox in saevitia stabilem dc firmum. - . almi. Adde libro s. e. 3. Sed cave vel se vel quidquam mutes. nam mi abilia detestauilis.
704쪽
Valerius Asiaticus fraude Messalina se Vitellai evertitur. --
vocatis praemia modus pro patrocinio definitus. Parthorum rei intestino regum discidio turbasa. Ludi factitares Roma editi. Littera tres nova a Claudio reperta e ct ea occasione de primis litteris. Italus Cheruscis rex imponitur. Corbulo inferiori Germania praeficitur. ipsam, militemque s vere regit. Curtius Rufus triumphalia adsequitur r deque ipso viro. De Uuaestorum munere numero. Gallia proceres jus plenum civitatis Romanae adipiscuntur , Patricιι -- gentur, lustrum conditur. Messalina impudicissima femin rum , amore vecors, C. Silio palam nubii. res ad Claudium defertur: qui in uxorem is administros libidinum, impulsu libertorum, animadvertit. Haec gesa annis fere duobus. C. VALEn Io AsiATICO. M. UALEnio MLasALLA in
A. Vi TELLIO. L. VIPSANio. ὲ COMMENTARIV s. une librum ακ φαλον Q esse ne moneri 9uidem uece: te est. Delum autem , a fine libri vi. ad huius initium , res se
cem. In quibus C. Caligulae princi ratus in univeis iam , dc Claudiani impetii primores anni sex perierunt. Ο-lim adolescens eontexui Cajanam historiam . & initia Claudii Corneliano exemplo iii loque. Distuli auts brevi edere: postea in migrationibus meis, ut alia ovaedain , periit mihi hic labor , fraude an casu. non dicam. casi M. a Nam
705쪽
C. CORNELII TACITI Am Valerium Asiaticum bis consulem, fuisse quondam ' adulterum ejus credidit : pariterque hortis inhians , quos ille i a Lucullo coeptos insigni magnificentia ' extollebat , Sui- Iium accusandis utrisque immittit. Adjungiturs Sosibius Britannici educator , qui per spcciem
benevolentiae moneret Claudium , si auri vim atque opes principibus infenso: praecipuum auctorem Asiaticum
inter x Nam Halor. Asiaticum. J Apparet ne librum esse οἱ φαλιν. Rhena- s. Cum Romam veni, in bibliotheca resatin a. ab undecimo Annalium Cornelii libro; M S. unum Ecalterum nactus exemplar, utrumque relegi, aliquotque diebus otiose tractavi, te quae e rep. literaria fore et didi , suis Ioeis ad libros sequentes ac commodavi. In utroque lane chiro
trapho acephalos libri hic est ; ejundemqtie auctoris de moribus Germanorum de de oratoribus libelli deside
' 2 aeterum 6MJ Poppaeae, ut ap- patet. Lipsius. I musto ereptas. Libri veti. anx o e to. iidem extollabat, non quod Rhenano supponere visum, excolebat. Luculliani horti insta caepius nominati: dc in principis res pervenerunt , manseruntque ad aetatem Traiani. De iis quidem Plutarchus: ου ηm νυῶ , ἐπίδεον πιαίτ
etiamnunc, ranta acce One facta ad linxum , horti D inani inter sumpti si mra res principi r censentur. Idem .
A Luculis etrptas. J blanu riptus habet in margine , emptos quibusdam
magis placere. Veraramur. Florentinus codex habet, curas; non , em-Vοι. ut editi, de M S. alii, quos Lipsius vidit. Coeperat hortos illos Lucullus magnitice aedificate , nee Persecciat. In rem Asalici venerunt, isque absolvebat , extollebatque. Quid vero ad historiam pertineat. eineritne donone acceperit Asiaticus Absurdum deinde a Lucullo emisse, cuius ne nepotes quidem n visse potuerit. Vide quae insta adnotavi in verbis, Linussianas in har-ros. Pictima. Quomodo a Lucullo
emerat . 1 εο qua non m tempore narias
erat ' Reducenda lactio vulgatior , I musto captos ; cum ita quoque conspiciatur in Medicaeo, quem Curtius Pichena , in Covarruviano, queml Andreas Schorus contulere uterque amicus non e multis mihi & Mutis.
Ex tacebat. J Scripsimu . excol bat , quemadmodum & edatio vetus habet, ab exemplari manu desci pio
dissentiens. Rhenanw.s Sosibius. J Nescio an illest . qui
Arnobio nominatus libro I v. Nam ab Hippocoontis liberis ipsum Sosibius II redem eruciatum rettuli se pronunciat. itemque Clementi Alexandrino,
Ad gentes. Suidas et lain litteratoris meminit hoc nomine, in Σωσizo . I sium.
6 tiri vim atque epes.' In vulgatis est , Ca υσι vim. &. turbant in rem tuendo loco Rhenanus de Maurus.
Mihi verae lectionis auctor Farnesianus libet in quo Oini. e. littera si perius adpicta: & historia ipsi , qu
706쪽
ANNALivM LIB. XI. 6rs intersitiendi C aris, non extimuisse in concione populi Romani fateri, glo iamque facinoris ultro peIe e. c imm
adde reliqua. cum iis quae apud Zonaram excepta. ura Pu , Optima
dictio . quam iterum usurpat noller
Quod ve: traii ius interpunctione iuvari locum existimat, per Decum b.
que emi. quasi Solibius Asiaticum monuisset, non Claudium : elate se quentia aspernan ur. Denique quid hoe sit. vim esse principibus in sen-fam i quali non cuivis etiam e plebe. Nam omnis certe vis omnibus mala. Idem.
tia fortuna , virium , Num, O amr- cortim alio iamque talium , constituti sunt e regi atqne ober e neque velunt, ne-qMe norunt. Ex quo vides Sosibium ni mis vere monuisse an iam ct σει Principibus infensi. Idem . caveri Dim atque epes. J Codex Pu densis hic notatus erat, ut alias comis
pluribus Ioc s ratias ; praesettim hoc XI. libro quem conatus fuit quidam ex vulgatis editionibus calligate. Sed tarnen eius voluminis pilot lectio sic habebat. O veri indeque opes &c.
Legerim ego, Cnorndas opes. Rhenanas. Alias, Caveret vim. Ferretius. Vexavit inseniam Beati diverse sciiptus hie locus. Equidem in iis , quae a superioribus pendent , etsi sine illis constate liquido nihil possit; sic tamen locum interpunctum , in plano i onere mihi videor.
moneret Claudium ea Deri, vim atque ,
die . id ei , a Claudio caveiet sibi Va-Ier. Asiaticus reus cum Poppaea a Suillio delatus. Vertranius. Haec sic re solvuntur ; monuit Claudium ut caveret, vim atque opes; quibus Asiatieus fretus erat , principibus in ensa Alibi , orabant σω caveri insidio 1 lieris semper atracti. το vis non quae in fertur, ut opinatus est erudit illi ivus vir , sed ea de qua noster i. r. ann. haud minus magnifica: quam nunc es Parthorum ain potentia Domana jub tur. Verillima gnome, quae ab his non infirmatur Aristotelis i. . Politie. ρἰ, μ' i. υ, ωχ tit de e. ubi ira 'πλά et a Latine melius verti non ro: sunt quam vis Num. Salinerius. Ne quis de Lipsi emendatione ambigat, telloria Flor. legi Muri υ- atque Fo. richena. I Nσn extir 'cionem. Exscriptis legas, non extimuis eoncione ρνωα Rom. Iatera, gloriamur. Id eii, in concione. Quod autem ait praecipuam auctorern interficiendi Calaris Asiaticum , addicit ei Seneca libro ii. De Tranq. cap. x v i i i. Ea reser
Asiaticum Tale se primu amicuhabebat, ferocem virum O vix alii anima aliena contumeliau laturum. Huic in con invia , item in concione .
Forte, cognatione, cum videlicet ad-lestis r ei conlitiai tuique Asiaticus e set . ) claras ma voce, ques m est cumbitu est uxor ejus, o ecit. Di boni. his virum auare, principem scire, aeo I centram per vena ', ut 1:on dico consulari, noli dua amice , se.l tantum marito , princeps ulterium suinim narret
fastidium ' Vide Iosephu in Antiquitatum Iudaicarunt l. a IX. c. I. circa finem. IV . Non extimui se m concione pop. R. sereri. J In libro regis Corvini, quem ex Budensi bibliothera domo Iacobi Spigelii nactus sum , neque erat in con
cione . sed tantum concionem, neque
verbum fatera illic comperi. Itaque suspicor sinceriorem l si ionem cite .
707쪽
C16 C. CORNELII TACITI ex eo in urbe, ' dissita per provincias fama, parare iter
ad Germanicos exercitus ; quando genitus Viennae ,
muli que 2 validis propinquitatibus subnixus , turbare gentiles nationes ' promptum haberet. At Claudius nihil ultra scrutatus , citis cum militibus , tam
quam opprimendo bello, Crispinum praetorii prae
fectam misit: a quo repertus est apud Baias, vin Σ clisque inditis in urbem raptus. neque data senatus copia, intra cubiculum auditur, Messallina coram , & i Suilio corruptionem militum, quos pecunia tamulitiantes quaererent quis Calum Ioccidisset , Valerius Asiaticus , vir Consularis, praeter opinionem 1 Mavit seditionem, ascenso edito loco
voci seratus : Utinam ego ipsum interfecisse . Luibus verιu tereriti milites , tumultuandi finem fecerunt. Haec
Dionis fiunt extrema libro '. quibus , alioqui subobscurus, hic locus illuminatur. Sed quoniam ita re- Pondens Asiaticus de nece C. Caesaris nihil conselliis est, probo maloque scriptionem , quae in Matthiae Corvini Pannoniae regis codice ita
habuit , non extimuisse concionem m. puli Romam gloriamque &c. Vertr
ritus. Aliaticus non fassus est, sed solum dixit. Xipli. in Calig. abi
eum occidi m. Nihilominus absurdum non est, si dicamus per haec verba Asiaticurn quodam modo fassi suin , de insuper plotiam petiisse . Praesertim cum oratione ageretur apud Claudium , qui absurdi oribus adhibebat suam eredulitatem. Sueton. c. s. nam altati omnem fidem exceFrit It , id est insuper. Plaut. Amph. Ruoniam herm quod impera it , ne existi persequi : Nune invi etiam ultro irrisum GH num. Salin Floride pleiique alii veteres ha- erit verbum , satori, atque in non- ullis etiam legitur, in coneroπe , opti siti Ideo tectum restitui, o M a Rhenano sic imminutum: nen utimu se concinnem pop. R. gloriam7ue.
i Dedita per provincias. J Sive mavis, diuita. Lucretius. -- -rertim simia acra seruntur, dique . O in cuneia jaciuntur diadita partes.
Cognatique patres, tum oreis dia tu fama cinis ere tibi.
Lipsius. Dedita. 4 Sic scriptum in utroque. Gabriel tamen Faemus mavult scribi id ta, pro sparsa, a verbo rida, quo Lucretius de Horatius utuntur. Ego nihil mutandum censeo, mihique Aligetius Ferrerius , illi Dionytili,
Lanibinus alientitur. Vertramur.
ernus optima conjectura i ebat, i a. quo verbo utitur sepe Lucretius . cuius si recte memini. est illud, per terrar didit a fama. Vriinus. Ve bum, di ita, a Lipsio repositum , Florentini auctoritate confirmo. P:-ehena. Tolle apices a fine vocum δε- dita sania, ut casu nominandi accipias, non auferendi. Acidaluo. FHiit & fallitur. Grono Gur. 2 Promptum haberet. J Alter vatici propretii habere r. Nihil elleio, quod anteseram vulgatae. Opsius. 3 Suilio eorruptionem militum. J ET Florentino sie scripsi , ac deinde, obie- lante. nam minus recte in vulgatis, d uitauio de obellare. ricii a.
708쪽
ANNALI vM Lin. XI. 627 supra ' in omni sagitio obstricJos arguebat, ex in a diserium Ponatae , ac ' postremum molntiam corporis objectante. ad quod in victo silentio prorupit rcus, & Interroga, inquit , Suili, si os tuos et virum me esse fatebuntur: ingressusque defensionem , com moto malo rc in in modum Claudio , Mestallinae quoque lacrymas excivit. quibus abluendis cubiculo egrediens, monet Vitellium , ne clabi reum
sineret. ipsa ad perniciem Poppaeae festinat , subditis qui terrore carceris ad voluntariam mortem pro
t In om fugitis. J Malim, in omnefa ilium. Rhenanus. Tolerari posset Leito publicata , abiecta praepoliti uncula in. aliud enim est , . ranai in omne sagitium; aliud obstringi Hait
ter ; ut lib. t. perniciem aliti, ac postremum sibi invenere. Rhenanus.
3 Victa Identio. veteres, indit Io. recte , ut proruptile ad loquendum intellegamus , cisi silentium ante jussum. LII r. illo silantis. 4 Par erat ut Asiati cus crimina dilueret, ubi accusatorre rorasset : verum ita cicanduit ad Pathici nomen ut obloqui praemature coactus sit. itaque silentium vicit: quo fere significatu posteriora prolata sunt. Curt. libro 3. vide. tis ne obstinatum ad tacendum ' D-qMit num genu posci ' num supplicem Decem misit ' vincam tamen Hlentium , O si nihil aliud, certe gemitu interpellabo. Xalinerius. V
hum , victo a Floren . coniirmatur: longe melius , quam indicio. Reis enim silentium nunquam indicebatur , licebatque accusationibus respondere. Supra dixit, intra culicu-liam auditiar. ac paulo poli . ingress que defensionem. Videtur senius: Asiaticum , dum Suilius vciba iaceret , incutile ; cum vero mollitiam corporis sibi objediati audiret, silentium vicisse. Inchena. Nescio quO- modo , in .cto flantia , mutus hue quadret . quare retinuet; in iacto ; ut hactenus tacuerit Suillius , & nunc demum prorupeiit in vocem. CD-dex Hispanus dc Florentinus stant pio vulgata. Gi Merus. MSS. disertim habent , in icto Ventio. Quod non intellectum in . vicia silentia . est mutatum. Hoc quidem com modum sensum, sed eo, quem vult Tacitus, minorem habet. Lipsus igitur probat, indicta , sed contra mentem Taciti interpretatur. Vt proruptile, inquit , ad loquendum intelligamus, cisi silentium ante jus sum. Atqui hoc salsum est. Paulo namque ante dixit Tacitus, Vinclis que intatis , Asiaticus nimirum , in
urbem raptus, neque data Senatus --yra , rutra cubiculum principu auditur.
Qui auditur , sive vocatus est ut audiat ut , et silentium non est indictum. Amicus noster, vir in his literis egregie versatus, cx, indicto, faeiebat, incisa silentis, id est, interpellato. Sed, quod sciam, nun quam sic loquitur Tacitus. Et, quod ei probe cognitum est, senius auctoti & dicendi modus lue primas iaciunt. Rectum est , initia siZentro. Id reus Asiaticus accusatori indicit . , animi vir maximi; de tunc inprimis commoti, quod & sequentia otiendunt. Nisi potius velis , Claudio de Messalina, post haec dicta, accusa tori silentium indictum , tanquam ista iusticerent. Gxhoinius. Quia codd. Ortimos auctores liabet et, vilia.
709쪽
C. CORNELI TACITI pellercnt; adeo tonaro C Hare, ut paucos post dies epulantem apud se maritum clus Scipionem percunctaretur, cur sine uxore discubuisset ' atque ille R fun- fato responderet. in Sed consultanti super absolutione Alinici, flens Vitellius commemorata
vetu- quid moramur alterum, quod utcumque vet: abis . nihil ex e , sani exsculpes. Nec placet tamen , quod Saline: ius dc Pichena scribit ut Asiaticum vicisse Identium. oli eni:n rarae: Πρῶ , nec se continet diu tius , is vincitur, non vincit. Itaque silentium ejus victum eli ab impudentia Suillit. Hicto si entio est victa patientia. Gmnavius. I Sive xxore L cubuiset. l Diicis hinc uxores vulgo adhiberi solitas ad convivia. milius Probus: Luem
enim Roman stitim pudet tivarem duc
re in eun wυι time Et olini quidem
cubantibus viris sedere solitae , ut
Servius cx Varrone notat. ad illud, Perpetuit sotiti patres considere mensis.& Valer. Maximus libro ii. De matrimoniorum ritu : in poclea etiam accumbere. In accubitu ille mos, ut recumberent in sinu vito min. Ovidius ad puellam, quae cum viro canatura :
vebia 'Injiciet colla cum volet iri manum p
Iterumque: Nec premat indignis sinito ruta eo u
Mire nec in rigido pectore pone caput.
sed te amir. ae puerique meritorii non aliter iacebant apud amatorcs. Id vocabant interiorem iacere. Scipio in Oratione adversiis Callam : Lui in
eo tauru adoles extra ius cum amatore ,
cum chirotta tunica interior et si Aselli in libris, inferior, scriptum ruon item male) Eccubuerit ; eumne usquam dialutet qω n idem fecerit. et a cinai J-.ere I lent i Itaque at-suit ecce mollitiam a decubitu ipi.
Suetonius in Caesare, cap. xv lx. Casarem a Dolabella dictum ait, θοndem interiorem regia lectica: non ab alia caussa , ne interpretes ullia alucinentur. Eodem faciunt Tranquilli verba de Cali libidinibus, capite xx i v.
Cum omnibus sororibus suu pupra con- seu tuinem secit , plenoque eon νιν asina uti infra se voci sim carieabat , uxore supra cubante. Nam sorores infra te , id est th sinu, collocabat , quasi justis uxores: legitima consorte, loco pulla. Nee aliud Cicero significat in Epistola quadam hilaetiore:
Infra Durapelum theris actu Met. Livius libro xxxi x. de scorto: Tum inminfra eum accubantem, negasse, umquam
vidisse quemquam securi ferientem. Vbi libet optimus, in te ra e . ut videatur suisse , intra. dc sorte sic in prioribas. LP ms. a Functam sata restanderet. J Malo , restondere. Nec scripsit alit et Tacitus.
3 S I eans tantis per absolutione. JFaernus legebat. c. -tav er. Ursiniri. Confusa haec , & interpolata a malata imperita luanu Lipsius clamat, ut paene totum librum, Vere. Nos tamen ista non male sic ordinabimus, ut structura orationis aequabilitet de-e artat. dc sententia nihil ostenda . L. Sed consia tantι super absolutione Uiatisi , sem I te titia commemorat
veru staron amicitia. dcc. quinque ha coiscillan a miscricordia D dua tur . I cura fiunt cratidit verba , in ea dem element: am : O liberti, ei mortis
arbitrium permisi. Vixque est, ut alit et Tacitus. De libero monis arbitrio Curi. lib. . fori s adriora
710쪽
vetustate amicitiae, utque Antoniam principis matrem pariter observavissent, dein percursis salici in Remp.
ciis, recentique adversius B itanniam militia, qua
que alia conciliandae misericordiae videbantur; l berum ei mortis arbitrium permisit : & secuta sunt
I Antantam. De qua lapis Romae,
1 insint. et Liberum ei. J Satis confuse ista ,
ut pleraque omnia hoc libro: quem scio interpolatum a mala de imperita
manu . Sententia tamen haec ex Dione : ut subornatus Vitellius quasi valerii nomine culpam agnos entis, Peteret mortis arbitrium : ut ue a Claudio concessum. Idem. Et mortiι arbitrium. J Non sunt hiulca , nec confusa, ne putes Insignem impudentiam vitellii notat, &insignem stoliditatem Claudii. Asiaticus accusatus erat a suillo palam . clam a Messalina de Sosibio. Quum responderet criminibus, flexus princeps , de jam in consilium ibat de absolvendo , quem videbat innocentem. Sceleite Vitellius , amicitiam praetexens, & recensitis quae fidem facerent eum cupere rei causi, flexit tandem pro absolutione ad mistiorem poenam : & stolide Claudius exorari clementiam suam pal-siis artibus Vitellii , quem nullius criminis compertum absolutum ibat, ei priorum bene meritorum eo in memoratione victus, quati gratiam laceret . liberum mortis arbitrium permittit. Mercervi. Id est. Vitellius curavit ut a Claudio permitteretur.
Ad quam faciem dicta sunt : prin
tum hinc expedite te potes, ubi tui hi animadvertas oro dolosam Vitellii pietatem : qui petendo specie miserationis levius genus mortis A ii rico, non modo imposuist et Claudio, qui lapis erat, sed os cuivis callidiorum sublevisset. Salineratis. Hoc est, permittendum censuit. Sic lib. 3. fusti necat , id est, necati j cssit. lib. q. securi percutit , pro , percuti
iussit. lib. 6. q anto maiorem, quam
ustus, rei frumentaria cepitam ad
verit.uet : hoc eli , advectati curaret. Pichena. Interpres est, qui mavult super svplicto , quam sup r abfutatione : neque enim se capere,uo colore Vitellius potuerit minere lacrimas ob novissimum amici cassim & mortem ejus decernere, si princeps ostendisset se ad mitiora inclinare. Non legerat aut intellexerat parum, quae praeclare hie Merc rus. Et milior ipsum Lipitum admonendum sitisse. Tacitus enim suavissimo lepore, in re inexspectata narranda, verbis quoque utitur, quae illudunt 'imi me: σύ aio, cifallunt exspectationem legentis : de tamen suum illud σε πιὸν servat. Et iam Messalina commota erat , quae jure injuria erditum volebat Asiaticum ;nedum Claudius, cui nussu in in eum proprium erat Odium. Ergo auditis partibus rogaturus sententias aliquid jecit, ex quo apparebat placatum & absolventes aequis auribus admissurum esse. Hie Vitellius, memor praecepti Messalinae . docuit,
quid elset apud Tacitum alibi pessimi mimicorum laudanter , quid ornandum tollendum , mirificaque machina hominem moωρον re instabilem curcumegit. Lacrimae enim illae dete: babiles de commemoratio amicitiae meritorumque reici capta-