장음표시 사용
681쪽
6oo C. CORNELII TACITI ariete sacrificaverit, credito vexisse Phrixum sive
id animal ; seu navis insigne fuit. Ceterum directa
utrimque acie , Parthus imperium Orientis, claritudinem e Garidarum ; contraque φ ignobilem Iberum mercenario milite , in dissercbat: Pharasmanes , int
gres semet a Parthico dominatu ; quanto majora petrent, plus decoris vicit oret; aut si terga darent, flagitii atque periculi laturos. simul horridam suorum aciem, picta auro Medorum agmina; hinc viros, inde prae ue dam ostendere. Enimvero apud Sarmatas non una
vox ducis : se quisque stimulant, ne pugnam per si 'gittas inirent, impetu es cominus praeveniendum. V
riar hinc bellantium species; cum Parthus sequi vel fugere pari arte suctus, distraheret turmas , spatium letibus quaereret: Sarmatae ' omisso arcu, quo
rmenia Thessalo, profectum usque ad mare C 'rum : ne , inquit , 30 τυ-eει - τι 'IMώνεια, ἄλλαι 1 --μπήματα : sicut testantiar Iasonea , ct alta manumenta. Iasonea. acceperim sacella aut templa Iasonis honori. Iustinus xxit. Iasam totus fere Oriens, ni eon ιtori, Lνmos honores templaque
eonstituit. Quem etiam vide si perhoe teditu in Colchos , Medea Hirsum adsumpta: ut hie nollet tetigit. I Gu .i Siυe id animal, seu navis insigne Dr. J Sic da Minotauro, sic de tauro qui Europam avexit, se de equo Troiano sabulantur. Vide Strabonem lib. it. & de Durateo equo Servium
t disserebat. l Malim hercle, ignολ-
tem Iberum, mercenarι- militem disse-risat. Acidalius.
3 Disserebat. J Masis pro sententia
esset. d. ferebat. Liptius. 4 cm se arcu ntia brevius valent. JNon enim diu solebant arcu praeliari, sed brevi temporis spatio, primis scilicet congrestibus. Dchena. Lucem
pric ex aliis Taciti locis . in quis de
Sarmatarum armatura te pugnandi ratione agitur, foenerari possunt haec Tuberonis Dalmatae , accuratii simiprudentissimique scriptoris : Sarim ta, inquit, O hu finitimi, Thraceoque atque Iabrui , quoniam corporamianimenta ferreo tegere non solent, paucique admotam laruti ex annulis utuntur , magis agilitate, quam iave ta. tranant m equis. Nec corpore ereecto , usi earaphractis mos esequitιbus , adversam e 'ιdem exent uni r Derum subducunt sese eccumenti , s cula aut timbone equestr:i scutii Pud repellunt e nee sinunt in scutum, quod per se veris levitate ac duritia ictum vix recipit, ferro arieti. 2ωppe ilia tentes es eos nerws decis Fatimc Wcissis, atque in fila redactis. aridita vitro contuso ac Iliatino, eam in super injecto , ιta mun iant, tit fere ferro instenetrabiles reddant. Greumactia itaque equis eano Itaque unctis prole.ctii, gladios frangunt. l. 2r. Historiar. sui temporis. Locum totum desciipii , quia is auctor in paucorum manibus es L Boxhornrus. 2 brevires valent . puta quam Pauli ni
682쪽
ANNALI vM LIB. VI. cor brevius valent, contis gladiisque ruerent. modo equestris proelii more, ' frontis & tergi vices; at quando , ut conserta acies , corporibus & pulsu armorum pellerent, pellerentur. Iamque & Albani Iberique prensare , detrudere, ancipitem pugnam hostibus facere. Quos super, eques, ta a propioribus vulneribus pedites adflictabant. Inter quae Pharasmanes Orodesque dum strenuis adsunt, aut dubitantibus subveniunt, conspicui, eoque gnari,
clamore, telis, equis concurrunt: instantius Phara G
manes; nam vulnus per galeam adegit, nec iterare valuit, praelatus equo, & fortissimis satellitum pro te gentibus saucium. Fama tamen occis 3 falso credita, exterruit Parthos, victoriamque concessere. Mox A m
res P. Ventidio de illis victoriam de
dit. Frontinus Strateg. 2, 2. adeo se admovit . ut sagittaε . quibus ex longinquo Uin s. cominus applieitus elu
deret. Florus lib. 6, s. pasis es hostem eastris fisce edere, donec absumpta jactus spatio adimerer usum sagitta.
riam. Valerius Flaccus Argon. 2. Iam
I Mari equites tres praelii mare. JCastigavi, modo esuestria pratia more.
Rhenanus. V. C. habet: mari e mles
tres praelii mare, pro, equestru Irrit ut est in vulgatis. Sed lectio libri manuscripti videtur mendosa. Cum vulgata confirmetur loco Livii, apud quem ita legitur lib. 2 i. Minime questru mado pugna &c. Quod ideo cictum est a Livio, quoniam equitibus, ut Polybius ait, neque convertere se, neque iterum in hostem pro- eurrere licebat. V sinus. 2 Frontis O regi Dirati J Scribo . vice. 5c sententiam expedio. A sal iustio est. qui in historiis: More eque- .st it pratii, sumptis tergu. arque rediatis. Et in Iugurthat Luitas illi st ri . on usi erusra pristis selet, sequi, chi cederer sed advorsis equia concur
rere . implieare , ae perturbare aetem.
Frontis de tergi vice. id est, alterna mutatione modo frontis modo tergi.
situdines. Exaudiendum autem verbum , erant. Muretus. Sententia ex
pedita est . quamvis omnem excludamus emengationem: qua non opus
auctori, qui peculiariter saepe usurpat
accusativum quam absolutum. Supra cap. 33. fuit: de u tare e.sru,
insensare tabula; ac sepe , ms uis ob fili. sationib-ringebat. Similes imcutiones occurrent lib. I. Hist. eap. . lib. 2. Hist. 78. lib. 3. Hist.6 I. Hist. is. & I p. aliisque ut alias ostendemus . nam isthaec modo praecipitamus vere ex tempore: adeo quidem ut ne relegendi quidem concessa sa
euitas. Gristerus. Nolim mutare Dica
eum Lipsio. Facit vulgatum eundem sensum, de aeque expeditum. Nec aliter structura ad Taciti morem. sui verba saepe subintelligi vult, ut hic , frontis O tergi vires iant, vel facerent. Acidalius. 3 Falis erecta. J Lego, desta. vel dicta. At Iosephus revera occisum eum tradit lib. xvi II. Let .
683쪽
2 C. CORNELII TACITI tabanus tota mole regni ultum iit. peritia locorum, ab Iberis melius pugnatum . nec ideo abscedebat, ni contractis legionibus Vitellius , & subdito rumore tamquam Mesopotamiam invasurus, metum Romani belli fecisset. Tum omissa Armenia, versaequc Arta bani res: inliciente Vitellio, desererent regem scuum mpace, ta adversis Iroeliorum exitiosum. Igitur Senaces, quem ante intentum memoravi, patrem Abda sem,' aliosque occultos consulit, & tunc continuis clindibus promptiores ad defectionem trabit: adfluentibus paulatim, qui metu magis quam benevolentia
st nee puto hercle, quoniam tota hac narratione belli externi concisus Tacitus commodo restituemus: re-
Im nitum tit. peritia t. a. I. m. pugna
3um. Amat ita loqui noster. & Sallustius: Suam maxima cura alium ire in juravi festinat. Liplius. Tota mole regni ultimi. J Concisis est solo noster in hae externi belli narratione et nec mirum , praesertim eum suppressa de contexta prodeant , respice ad haec. lib. I s . ann.
Non ea imperatoru habere mandata . Corbialae peraculo legionum commotum
. provincia egresso: nonne hie sile. ux, respondit ' lege quae icipiuntur. Lod. lib. Vologesis ad Corbulonem missi nuntii , detraheret coecta trans
dium faceret. quid hie pastinabant. Pariter ex his: mox ortabanus tota inole regni inimι, emergit, ad uri. α ex his , id peritia loco um, erumpit, ratio, quae omnia in proclivi sunt: nam paulo ante Cornelius Git de
Orode illio Artabani, qui iusti patris iam adversus i ros pupnaverat, di victus suerat. Haec autem , tota mole regni ultimi, lignificant Hyrcanos ec Baacianos , dum ipse positu ad
riora regni sui peteret, haud dubie to ten-rior ahetor prasem futurus iati gentibus impigre bellum ea Gyndi. Quibus adstipulat ut Curtius lib. s. V tima regni adhue intacta ep. Et lib. 4. in Mediam, Hrrcantam , Bactra , Indos Oceant accolad quanda aditurum ' Qaamobreui in nostro brevitatem miror, castigationes non moror: non enim Thucydidem damnamus . ejuique vota obliteramus, propterea quod astricta , de concisa sint. Κ :εινλων , ir:κλἀ- μα ό Εὐθυκλiae mMπρe a me. qao in loco Seholiastes. vi ne a m etsi 'iarcae. Dixisset alius : qumque
Corinthiorum duces aderanr . quorum praxi ara era/ λμα rates s a Tu thois. Salinetius. Corrupte vulgo , regna ultimi. Lipsius egregie cot-
rexit. Tacito itso volente, qui saepe ita loqui amat lib. 4. Neque d- Εσ-
Is . in princ. spretum QArsacida. fas gium tre ultum valens. de eod. lib. contumeliaέ ultum ibat. Clara etiam ,
licet brevis, mihi videtur istanan tio. Ait enim . Artabanum tota mole regni venit se, ut ultionem iam rei cx Iberis. eos petitia locorum victores futile. Is nec ideo absced bat, nisi metu Vitellii coactus. ει-
et secti tu censulat. J Scribo . con' ligit. Lipsius.
684쪽
subjecti, repertis auctoribus sustulerant animum. Nec jam aliud Artabano reliquum, quam si qui exter norum, corpori custodes aderant, suis quisque sedibus extorrcs , quis neque boni intellectus, neque mali cura, sed mercede aluntur, ministri sceleribus His adsumptis, in longinqua & contermina Scythiae fugam maturavit, spe auxilii; quia Hyrcanis Car manisque per adfinitatem innexus erat atque interim posse ' Parthos absentium aequos, praesentibus mobiles, ad poenitentiam mutari. At Vitellius profugo 37 Artabano, & sex is ad novum regem popularium animis, hortatus Tiridatem parata capessere, robur legio 'um sociorumque, ripam ad Euphratis ducit. Sacrificantibus , cum hic more Romano φ Suovetaurilia
Tacitus hoe verbo supra, ut ad eum locum notavimus. Quod vero obscurius videretur. Faernus pro eo , reponebat . eonscidis, vel potius ad vulgatam scripturam, est Ais. Nos putamus nihil mutandum esse. Vrsianus. Ferri potest . considit, ut intelli- atur, sinnacem in consilium super illa desectione adhibuisse Abdage sena patrem , aliosque occultos amicos. Man. tamen , eensitit. Pichena. An non mesius Oeculia r Lipsius etiam pro eonstitit scribit conligit, quod vix accipio. Promptius ranciliat.
Sed mirum ni Tacitus sie scripsit.
ptior . Ait eos consilium deiectionis occulte apud se habuisse : post repertis auctoribus animum detexin se. Verum hoc, si quid aliud, certo puto. incultus cousEii , ut manifestus ea mi , estgitationis , cujus exemplum ex lib. I s. paulo ante dedimus 3 gagitiis , am&tionis, Onit rii, passi m in Tacito. cidalius. Vir doctissimus Metilios contigit. Puto sitisse Oecu tοι ea P A. sicut dicimus
tinu i eladibur promptiores. adline occultaverant consilium suum . sed cladibus regis elato animo proserunt.
i Parthos absentium aequor.' Prorso
idem eonsilii datum, de suetinii sint li, regi Chilpetico, ratione item pari, in Francia. Vide Aimoinum lib. i.
cap. v I I. LVsim. 2 μου taurilia daret, ille equum. J
De Suovetaurilibus dico ad lib. t v. Historiarum. De equores sic habet. Sollennis Persenim victima Soli equus. Iustinus : Glem unum esse deum Persa credunt, ct equo eidem deo fa-eratos ferunt Xenophon lib. I v. η Κυλου ἀναζάσ. Κή ὶππον ον εἰλύ--λαιότερον , δύο M TD: ῶν γαὼ ἀναθρέ-ψoc ri mereriὼ-
est riar, et , b του ut, i παιηγν S υι τψ κλίω. Idemque pausaniae in Laconicis notatum. At de amne, nihil nobis lectum. Sed de aliis gentibus victima , equis. Apud Romanos, Marii. Festus, in Equus.
Et apud Mysios: Florus: Ille stati
685쪽
daret, ille ' equum placando amni adornasset; nun tiaevere accolae, Euphratem, nulla imbrium vi, siponte taimmensium attolli ; simul ad nsibus spumis in modum
ante aetem immolaro equa , eoncepere
morum. Oe. Apud Massagetas, item Soli. Strabo lib. x I. Θιον 5 κλιονευναν ἀγῶν Π, τουτω θ ἱπποθάiam. Pugnat cum superioribus, quod idem Strabo lib. xv. de Carmanis scribit: ονον τε λουσr o Ahi , ἐν sti Hζον - λῶν ρυόνον. Alii enim Per-ss Solem , quem Ilithram dicunt,
deum unicum tribuunt,non Martem.
in hie per oblivionem socio Strabo.
svetaurilia daret. J Corruptus locus est; ut reponendum suspicer . So-LMuralis. Sunt haec sacrificia. quibus tres diversae hostiae immolantur. tati πω , arier . Derres : sic dicta , quod integri corporis haec animalia sint. Ealum Osca Iinsua totum significat. Festus. hine dolovchium Catullo: Erunt sonasse quibus nihil immutandum videbitur, ut vox sit composita a sue, ova dc tauro. Sed certe nimis insolens est compositio. vicias M. Scribendum, sur, a M. Tauritia daret. sic enim Livius quoque loquitur lib. I.
Ibi instructum exercutim omnem sue,
συe, Taurilibu/ lustravit. Tametsi in omnibus editionibus . ouae hodie extant. vulgo pro Tauritibus corrupte legitur, taWisque trιbm lustravit. Verum nos sinceram istam lectionem deprehendimus in volumine manuscripto , quod huc misit Clar. vit Reinli ardus a Melpur, Bolbeto magensis ecclesiae decanus. Iidorti Tauratium rursus meminit Lir. lib. s. Diau Taurilia per biduum factι religionis Musa. Rhenanus. Lustrabatur exercitus mactatis sue, ove, taurisque : ut auctor est Livius lib. r. inde nomen compositum fuit a Corn.
Suovetauritia. Ferretius. Sunt , ait
Pompejus, qua putent ex tribuι h. . nomen inelusum, sue di ove . cum solido tauro, de omnium trium vocabulis confusis , dici Suo istas ilia,
quibus in hoc Ioco vitellius, ut Livii lib. r. secvius Tullias exercitum lustravit. Idem dc Marti Suσυet. ur tibus piaculum fieri, scribit, lib. . Sed Nesato nimis insolens illa compositio videtur. Ego censeo Pro i erificiis, quae diverius hostiis nerent, necessaria diversa nomina fuisse , admittoque ubi verre , ariete, & ta
ro Operatum erit, nomen Solitauritia, quod potuerunt veteres dixisse, Veraratauritia r Sed ubi sue . ove . dctauro factum, non video, qua sit insolentia nominis factitii , praesente nota signati. Quare nihil evulgati
scripto immutandum videtus. Vertra nim. Plutare. de Lucullo. ἔθου ου τω Eo α τη et αὐρον διαζατη- ροα. Vox usitata Xenophonti , de
Thucydidi. Livius lib. i. Instructu
exercitum omnem. Suavetauratibus luis
cet, quod Poeta monet, Ne detur cetera vita a tarda dea. vertranius.
2 In modum diadematu. J Ad diadematis formam aspicit: quam . si vacat, a me cape. Diadema commune olim insigne regum . non aliud quam
fascia tenuis cingens caput. sei Gaz rides ictam Scythia Sarmaria is regem insigni capitu Learum ' si vis i iatiam ammare, totumque scire qualu sit. fasciam solve. multum mati hub icta latet. Florus librq iii. e D se purpurea, argentestiue bacula, o reatum ia
686쪽
ANNALIVM LIB. VI. sos iadematis uare orbes; auspicium ' prosperi transgressis.
quidam callidius interpretabantur , mitia conatus se cunda , neque diuturnae quia eorum qua terra caelove
portenderentur, certior fides ; suminum instabilis natura , ut ostenderet omina, raperetque. Sed ponte navibus effecto , tramissoque exercitu , primus Ornospades multis equitum millibus in castra venit: exsul quondam, & Tiberio, cum Dalmaticum bellum conficeret, haud inglorius auxiliator, eoque civitate Ro
mana donatus. mox repetita amicitia regis , multo
apud eum honore, praefectus campis, qui Euphrate& Tigre inclutis amnibus circumflui, Mesopotamiae
nomen acceperunt. Neque multo post, Sinnaces auget copias: & columen partium Abdageses , gazam re paratus regios adicit. Vitellius ostentasse Romana arma satis ratus, monet Tiridaten primoresque; hunc, Phrahatis avi ta alioris Caesaris, qua utrobique pulchra, meminerit: illos, obsequium in regem, reverentiam in
se vis rem fronte redimita. Atque ea fascia , alba Tacit uiatici Albentibu stti. Is , in modiam diadematis. Silius lib. xv I. de Iuba rege. -regnique insitne vel, , Gestat uva decus , cinguntur tem-
Plinius t Regibus apum in fronte ma
cula , quodam Hademate canicos.
Ab hac caussa , quidam e turba sapud Suetonium in Iulio, cap. in xl x.
statua Casaris earonam lauream candι-
- fascia prati aram imp or : quasi diadema illi attribuens. Et apud
Valerium l. vi. cap. II. Pompeio candida fasciis erus alligatum habenti, Favonius. Non refert . rnquit , qua in parte corporis sit diadema. Corrige Egesippum . belli Iudaici libro
II. cap. I. Luia elum fella aurea. agatumque diadema , ursi regni forent 1ψ ma ' di seribe, albarumque. Α-
pua retias paullo aliter. quiuus nee nos γomnino candidum diadema . nec capiti nudo circumplexum, sed Ci- dati sive Tiarae. Xenophon libris
v I a r. Habebas Orrus diadema est. cum Taram, uti O cognata ejus idem insigne ferebant. Curtius libro I t x. Cidar ιm Persa vocabant regium eviris insigne. Me cara ea fascia distrecta ad-bo circvibar. inae verba ἐπιπολας, pronuncio parum sana. Damnat ipse Curtius, libro v I. de Alexan-dto : Iraque purpureum diadema d-stinctum albo , quale Dariat has uero eviri circumdessit, vestemque Persica
su sit. si purpureum , quomodo eaeruleum nec sane caerulum cororem inter regios aut principales legi. An illi e scribendum , coccinea fascia ran , hoc caraceu ut insigne capitis tali colore fuerit, non fascia ipsa De medicina enim cena alias vid
687쪽
Gos C. CORNELII.TACITI nos, decus quoue suum G fidem retinerent. exin cum 38 lcgionibus in Syriam remeavit. Quae duabus aestati bus gesta coniunxi, quo requiesceret animus a do 'mesticis malas. Non enim Tiberium , quamquam triennio post caedem Sejani, quae ceteros mollire so Iciat, tempus, preces, satias, mitigabant, quin incerta vel abolita pro gravissimis & recentibus puniret. Eo metu Fulcinius Trio ingruentis accusatores
Macronem ac praec ipuos libertorum Caesaris composuit; ipsi suxam simo mentem, Τὰ continuo abscessu,
velut exsilium objectando. Quae ab heredibus occultata , recitari Tiberius jussit: patientiam libertatis alienae ostentans, & contemptor suae infamiae; an scelerum Sejani diu nescius, ' mox quoquo modo dicta vulgari malebat, veritatisque , cui adulatio ossicit, per probra saltum gnarus fieri. Iisdem diebus Granius Martianus senator a C. Graccho majestatis postulatus, vim vitae sua: attulit. Tatiusque Gratianus pra tura senetiis, lege cadem extremum ad suppi 3 icium damnatus. Nec dispares = Tri bellieni Rufi, & Sextii Paconiani exitus. Nam Trebellioniis sua
I Retinerent.. J Ita Manuscriptus. vulgo , retineret. richena. et Sti rem. tabulis. J Quae testamentorum licentia adeo recepta. ut pleri- qtie ingeniorum petulantiam non alio velo exercerent. Ita Fabiicius Veiento multa probrosa in patrii Osacerdotes comm . r, iis libru qu bus nomen
o ridi Dium dederat . ait Tacitus libro xiv. Et ab hac mente in Augusto
Suetonius cap. Lui. Iocis quoque quorumdam invidiosis aut petulantibus Iace tus , contradixit edicto. Et tamen de inhibenda testamentorum licen-ria , ne Senatus quidquam constitueret,
interest. Ab hae , inquam , mente. nec virum doctum,.C. Sigonium, quisquam audiat coirigentem , de in-hi Mnda summarorum licentia. Enimvero exempla huius libertatis in extrema tabula habebis in Tacito plura. Et haae autem di quae sequuntur, tantum non ad verbum convertit Dio:
addito , Trionem vita interfecisse seipsum . quod nescio an intellegi satis habuelit Tacitus ; an expressum ab eo per ignaviam desci ibentium exciderit. LV i.
- Mox quoquo modo dicta. J Et hoc
ex Man. Antea , quoque modo. Irrepsit idem euot lib. I . Pu M.
i tura functas , tutor a benatu Iiberis
688쪽
ANNALI vM LIB. Vs. 6o 7 manu cecidit; Paconianus in carcere, ob carmina illic in principem factitata , strangulatus cst. Haec Tiberius non mari, ut olim divisus, neque per longinquos nuntios accipiebat, sed Rurbem juxta; c dem ut die vel noctis interiectu, litteris consulum restriberet : quasi aspiciens undantem per domos sanguinem , aut Τ manus carnificum. Fine anni' Poppaeus Sabinus concessi vita , modicus origianis, principium amicitia consulatum ac triumpha te decus adeptus : maximisque provinciis = pcrquatuor & viginti annos impositus; nullam ob cximiam artem , sed quod par negotiis , neque supra crat. in . Plautius Sex. Papinius Coss. sequuntur. ψος Eo anno, neque quod L. Arus ejus morte adfecti
forent, adsuetudine malorum ut atrox advertebatur ,
Cotvis Thraciae regis datus fuit. libro
x Ob carmina' illic in principem factitata. J Video esse qui transponant. ob earmina in Principem fallitata, illie stan utatur est. Quasi camina extra carcerem facta. Fallunt, fallunturque. Ante triennium enim hic Paconianus in carcere fuit, de quia indicium prostiliis erat, retentus: donec carmina exitium illi ma. turavere. Lege initium libri hujus.
Carmina istis in principem. J Ilatim
se ieriptum , Oh carmina in prinopem fastitata . illis strangularis est. Hievero Semis Paconianus, nomine pa-poniani supra memoratus est . pro C. c. littera:um assinitate. Idem sertasse dicitur Sueton. Tiber. 61. Paeonius maiestatis reus, utique ob carmina in principem emissa: cujus de causa Tiberius scripsit Senatui, ut de inena Paconii quamprimum stariteret.
2 Vrbem iuxta. J Tusculi, aut in bano. Dio. Iat 3.3 Mantu earni cum. J sic melius in
Man. manus, quam in vulgatis, manu . richena.
4 Poppaeus Sabimi coneeyt vita sua sponte, non salo. Vide Dionem Lipsius.
s Per quatuor ct viginti annos. J At
Tiberius xx m. tantum annos im
peravit. Praeterea his ipsis provinciis Pomponius Labeo sub Tiberio octo annos praesaerat, ut Paulo ante in hoe libro vidimus. Quare de hoe loco amplius cogitandum censeo. Dio ait toto prope Tibelli principatu.
6 Eo anno, neque quod L. ruseius. lDesunt non dubie prqpria aliquot nomina corum qui damnati occisique. Vertranius labentem locum immissa voce sulcit, Eo anno neque q-d am , neque quod L. rQbus. sed tibicine non bono. Dp i.
Neque quad L. Aru Um.' udi iudicio quaedam hic verba desunt. Forsan se habuit Cornelius: neq- quod
alii, neque quod L. Oru dcc. Haec Opinor , ut verisimile est , inculcatas conjunctiones, dc sequentia, L. dc s. roiectas ab ea libente: ec licet illa, ne-
689쪽
6c8 C. CORNELII TACITI sed exterruit, quod Vibulenus Agrippa eques Ro
manus, cum perorassent accusatores , 'in ipsa curia depromptum sinu venenum hausit; prolapsusque ac moribundus, festinatis lictorum manibus in ca cerem raptus est, faucesque jam exanimis laqueo vexatae. Ne Tigranes quidem Armenia quondam potitus, ac tunc reus, nomine regio supplicia civium effugit. At C. Galba consularis , & i duo Blaesii voluntario exitu cecidere: 'Galba, tristibus Caesaris litteris provinciam sortiri prohibitus; Blaesiis sacerdotia integra eorum domo destinata, convulsa, distulerat: tunc ut vacua contulit in alios. quod si gnum mortis intellexere, & exsecuti sunt. Et A:- milia lepida, quam juveni Druso nuptam si rettuli , crebris criminibus maritum insecuta, quamquam
intestabilis, tamen impunita agebat, dum superfuit
que quod alii, chirographo deficiant,
necetiaria tamen ex eo constat, quod legitur ubique , morte adfectι forent. Caterum auctoris sensus est: Malis serendis a fluet i leviter necem de aliorum de L. Mus i. quamvis atrocia facta , latebant. Sed tandem facinus novum animis terrorem iniecit, quod Vibulenus , dcc. Vertranius. Suspicabat : quod L. cam di mortea erili forent, ad . m. ut atrox a verrebat. Particulam neque tolero. Videtur enim compendium in sermone , lignificans : non dico alia . sed neque. Lucres autem Mi Veios intelligo patrem una cum filio. Idque erat exemplum non inter vulgaria ponendum , dc quod invidiam conitare posset: quemadmodum quod Octavianus vituit in Aquilios Flo-Ios , Sueton. cap. I 3. dc Dio lib. 3 i. averrebat est convertebat in se ae movebat hominum oculos . de linguas , aut saltem areanas iracundias. Vt lib. 2. ocila aqwla Νυ- ριtere O
intrare insa advertere imperatorem. Et
sic belle eadem vox eadem inclinatione ad utruuique utabam subauditur.
Advertebat homines, in exterru i h mines. Grono vitii.
I ribulenus .Agrippa. J Vibilius dieitur Dioni. Opsius. 2 In ipsa curia depromptum. J Dio,
3 Dua Blasii.' Forte legendum, duo Blasi, qui filii Blaesi erant, Blaesi, inquam , illius de Tacfarinate triumphatoris, qui Seiano avunculus fuit. A restias. Scripserim ; duo Blasi quos ex eo, quod de convulsa eorum domo subjicit, eredam fuisse filios Blaesi , qui Seiani avunculus fuit , cui atque tangit exitum sup sa.
Galba tristibus Caesaris litteris. JFrater est illius , qui postea Princeps.
Suetonius: Caius auraris facultati uambe cqui, prohibitusque a Tiberi. I.rtiri anno suo Proconsulatum, inluntaria morte οιι t. Lipsus.s se initia Lepida, quam iuveni D-so nVram rettuli. J Nusquam id in bis libris scriptum. LV s. 6 R tuti. J In iis litas, qui peria
690쪽
ANNALIUM LIB. VI. cos pater Lepidus ; post a delatoribus corripitur, observum adulterum: nec dubitabatur de flagitio . ergo omissa dc sensione , sinem vitae sibi posuit. Per r
idem tempus Clitarum natio Cappadoci Archelao subjecta, quia nostrum in modum deferre census, pati tributa adigebatur , in juga Tauri montis abscessit: locorumque ingcnio sese contra imbelles rcgis copias tutabatur; donec M. Trebellius legatus a Vitellio praeside Syriae cum quatuor millibus legionariorum, & delectis auxiliis missus, duos collis, quos barbaxi insederant minori Cadra , alteri Davara nomen cst operibus circumdedit: & erumpere ausos, serro; ceteros, siti ad deditionem coegit. At Tiridates volentibus Parthis bicepho rium & ' Anthemusiada , ' ceterasque urbes, quae Macedonibus suae, Graeca vocabula usurpant, Halum
t citrartim natio Cappadoc a , ---
rum. Iidem Clitae , Cilices, non Cap-
ζ doces dicuntur ab eodem Tacitobro x Ilia multo post a resum
snomentum est. Ideo hic legerim, critarum natio , Cappadoci orchelao sube-esu. Nam Cilicia cognomento Tra-thea, proprios reges habuit ad tempora Vespasiani. Cave enim de At-ehelao acceperis Cappadocum rcge, qui pridem monuus, & regnum ejus in provinciam redactum. Nescio tamen an hic Archelaus eius filius seerit: ideo Cappadox dictus, postea Pichena monitum. in scripto sic etiamem . G si M.
Suiua um. 6.. J Legend. G. tarum , qaz gens in Cilicia. Muretus. Male vulgo , chartim natio Cadipariciae. Emendavit Lipsius, de iere Man. congruit, qui habet : Gerarum natio Cisrearici Michelao i licet supra litteram i a receiitiori manu addita suerit littera, e, tanquam Cappariciae legendum esset. Puhena.
rehelas subiecta. l Filio ejus A
chelai, qui rex Cappadocum evocatus Romam litteris Tiberii, ibi mortuus erat, C. Caecilio, L. Pomponio COS. ut vidimus libro 2. Ejus regnum iasormam provinciae redactum erat Tiberio Caesare I i r. Germanico II. Cossi Muretus. a Nicephorium.' Alio nomine onstantina, prope Ede Tarai urbs. Si ha-
3 nthemusiada. J sic re Apollonius appellat. . Est urbs syriae. Muretus. Plinius libro s. cap. Iun ittir prased rura M.sopotamia a . ueriti Orionem tralunt , in qua
'ntem .s O Nicephorium oppida. Aurelius. 6 Caterasque ui bes quae M GLnὶ - ιι si a. l Faernus legebat, a Macedo nisi sita.' ursinus. Immittenda sor te praepositio, qua a Macedonibus Et aiLum. 3. I uemque Plitu poLm a Ma
e done Philin iram. Censuit de Mu- retus ita. Possit sane abeata, nisi ambi- ditatem pareret. Nam alio sensiti stant