장음표시 사용
741쪽
66o C. CORNELII TA cITI intcr Mosam Rhcnumque R trium & viginti millium spatio fossam produxit, Τ qua incerta Oceani
milites exuit, scilicet virtutibus militaribus . deli dia dc ejus amore irrepente. Sic Annal. i. Ixtitoque Le-
δε , vi, scilicet, omni ac potentia. Haec enim eleganter subintelliguntur. Εσx rnius. Recte Lipi ius, richena, Gruterus: caetera , fabulae.
diis N imi minus: ita ut septem stadia cum dimidio pro milliati capias. quod Plutarchus , sui das . alii Quemonuerunt. Interpres tamen Dionis milliari a xx i. vertit: de addit non convenire illi cum Corneliana ratione. LTIAM. Inter Mosam Doenumque.' Ter catentata Ies est, quantum ine legi se memini, sed non iisdem locis: causa tamen semper cadem manente. Primum a Coibulone, qui tantum cogitavit , ut incerta Oceani vectarentur Rheno ad ea loca , quae Mosellam contingebant. Deinde a L. Vctere, qui conjungere instituit Mosellam atque Atarim : ut mari coriae primum, inde Rhodano, &Arari. dc Mos lia , dc Maeno in occidentem veherentur. De L. Verere idem Cornelius libro I 3, 33. Sed Adii Gracilis Belgicae legati invidia sactum est, ne id iniceio Vetus. Postreino Carolus Magnus , I Francorum, duo illimina Radantiam ci Alein oram inter se coniungere tentavit, inter quae brevissimum dicitur esse intervallum: quorum fluminum Rodantia in Rhenum exit: Alemora vero in Danubium. Quamobrem constat. idem cogitasse Carolum de Corbulonem . . Sed producta olim fossa a Corbulone , necesse est illam aut incuria tempotibusque aut aliquorum operis ec labore te- v disse ad priorem soliditatem : vel Ion re diverto loco Carolum de Coibui nem id tentasse. Constat tamen ex annalibus Francorum processisse opus Carolo ad trium milli alium longitudinem: deinde inventum tuisse limum palustrem ; qui nullis operis exhauriti potuit: noctii enim excrescebat abundantius quam die multo labore fuisset exhaustus. Itaque rem Carolus omi
o D m. Est fossa, quae ab urbe Leida
Dclitum deseraur, atque inde ad vi- cum Maeleland dedi: cta , tandem adpropinquum vicum S tuus Mosae iungitur. Hanc esse Corbulonis fossam quatuor potissimum rationibus, a guo : primum, quia inter Mosam . Rhenumque acta est: dein . quia proxima Oceano . ut quae incerta eius, id est . adfluxus, qui ctebit in his locis fieri consuerunt, ne uitia in superiorem insulae laltem agris det timentosi transirent , vetare potuerit: tertio, uia spatium racioo. p. sive i o. st torum quam maxime congruit, utique si alveum eius . non intervallumini et Leidam de Stuys sequaris: P stremo , quia fossa haec vulgari nomiane vocat ut sinet, hoc est . aestuarium.
λα ζωον. ne ita υii in Oceani astu res tientes It perstagnarent. Fui Ite ergo necessum est fossam eam inferioris Bataviae parie, inter Rhenum veterem , Molamque: ubi fere ubique inter duos fluvios i ii . milliarium intervallum. Supra agrum Batavum . inter Mosam Sc adhuc integrum num , esse non potuit: quoniam illic certe periculam nullum ab aestu. Vertranius , cui legi placet vitaremur thociensu , ut scissam eam perduxerit, qua
commeati a Mola ad Rhenam Pollet,
742쪽
ANNALIUM LIB. XI. ccrvetarentur. insignia tamen triumphi indulsit Caesar , quamvis bellum negavisset. Nec multo post Curtius Rufus cundem honorem adipiscitur , qui in agro Mattiaco recluserat specus quaerendis venis argenti ; unde tenuis fructus , nec in longum fuit: at legionibus cum damno labor , ' ecfodere rivos, quaeque in aperto gravia, humum infra mo
liri. quis subacitus miles, & quia plures per provincias λ
ne Oceani pericula nereisum esset subire non placet. Multo minus
Ferretius e cui Aran πρ certe fuit,
eum Mosam hic cum Mosella contudit . & ea scripsit quae rideant Batavorum pueri. L .f.
Incerta Oceani vetarentur. 4 Alias . vectarentur. Ferrenas. Atqui incerta
Oceam, nimium subinde crescentis , non tam vetari poterant hac fosta tantum in spatium pioducta , quam verti , ne circumjectis agris nocerent. Itaque fidenter rescribo : f sam pro-
xit , qua incerra Oceani verterentur. Sub finem Annal. I. deinde in Senatu ab Orruntio O teio, an ebmoderandaη Tiberis exundatrenes verterentur fumina ct lacus, per quos au-s sit. Quae plane huc iaciunt. mx
Ormus. Recte Lipsius. Vetarentur est arcerentur, prohiberentur . ne restagnando terris nocerent. Adde Obset.
I In agro Martiaco. J suspectum esse . dc potius Mariaca , vel Mavara
legendam videri qui populi Asticae sunt) docui in Saturnalium II. D m. Ex verbis Taciti cap. 2I. tremo satis clare perspicitur Curtium Rufum iam antea consulare imperium ci triumphi insignia consequu- tum , quam Africam obtinuetit.
Non igitur Alii ex aget iste : sed de
Germaniae aliquo agro auctorem loqui patet ex eo , quod Curtii insignia triumphi Corbulonis inlignibus continuo subjicit e nec tamen singulatim monet, qua in provincia ager iste fuerit : scilicet, quia eamdem Germaniarum provinciam intelligebat, quam paullo ante Corbulo ob inuerat , cujus pars Mattiaci Chattorum pars. V eteravia tota cum portiuncula Halliae, qua oppidum ΜM-purgum ) socii po. Romani. Litteras Curtium oceultas composuisse
narrat auctor nomine exercituum. Qui
nam igitur illi exercitus, uno Piu res, in una provincia Africat quam duabus tantum legionibus cuit oditam ipse ex quarto annal. Ostendit Lipsius. At Rhenum Germaniciisque octo legionibus, in duas aequa-Ies exercitus dispellitis , quibus unus praesuit consulatis praesectus, fuisse possessas, iamdudum satis sit perque olfensum est. Horum igitur nomine literas ad Claudium Caesarem composuerat Rufus. Nam quod venas araenti quemquam in Germania quaesivisse negat in libro de moribus Germanorum ; credibile est, hunc librum scriptum ante an nates , & cum postea meliori cura longiorique inquisitione invenisset quondam a Curtio Ruso, Germaniarum praesecto, quae litas repertasque esse ; Gin rem annalibus his inseri dignum judicasse. Cluverius. De literis per Curtium nomine exercituum eo inpositis plane fallitur. Vide quae diximus de Pee. Vet. lib. q. cap. s.
ctui in agro Machiaco. ' Puto Mat-νiacos eum innuere, qui tametsi ali ram Rheni ripam incolerent, tamen Provinciales erant, de Romanis parebant. Rhenanus. Muretus mallet: quia in agro. Pichena.
743쪽
cst C. CORNELII TACITI cias similia tolerabantur, componit occultas litteras
nomine exercituum precantium imperatorem , ut qu/bus permissurus es t exercitus , triumph. ita ante tria.
z I bueret. De origine Curtii Rufi, quem gladiatore genitum quidam prodidere, neque falsa prompserim; α vera exsequi pudet. Postquam adolevit, ' scd tor quaestoris, cui Africa obtigerat, dum in opido Adrumeto vacuis per medium dici porticibus secretus
'Gre rivos. Rhenanus. Intellige de uti iusque ducis legionibus . nam rιυos effodere ad Corbulonem ; infra humum in fra ad Curtium Rusum resertur.
I De Origine curtii RU. J Est qui
hunc censeat esse illum, qui memoriam scripsit rerum Alexandri, pure mehercules oc Latine. Modius certe notier, cujus censurae Curtius non leviter debet, testatum reliquit
cognomen et Rufi tribui a libris.
Tugnare tamen aetas videatur. siquidem ad Augultum referenda illa sunte libro ejus x. Proinde jure mer/to que populu3 Rem. Falutem se principas Olebere profitetur . cui noctis , quam pane supremam habuimus . novum H s i uxit. Huius hercule , non ει-
Iis ortus lucem erigantι rediit munda , cum sitie sua cap te discordia membra trepidarent. Luat id e tum exstinxit sae.1 8 quat condidit Ilia os ' quan-ram tempestatem subita serenitate di secti sit 8 Non ergo revirescit suum, sed etiam faret imperium. Obsit ma-do invita . excpiet h&jus faculi te pera eiu iam domus retinam perpetua , certe a uturna posteritas. Sed non
sunt : nee quidquam hie de sidere
Iulio , ut nugantur. Resutant sequentia : quoniam Augustus cum ad imperium venit , non exii xit
bello tum faces, non gladios condidit : sed accendit, eduxit. Resutat& ille locus e lib. iii. de urbe Tyro. Multis ergo casib s de tincta, σps excidium renara , nunc tamen, lon a pace cuncta reo vente . sub tu rela Romana mansuetainu ac Iu escit. Nam ait 3c agnoscit longa pacem in re Romana. An ea sub initia Augusti imo viginti ann rum bella. Itaque priora illa rese-to ad Caii Caligulae caedem . Eccon fusionem quae iecuta : Senatu imperium abrogante. milite di plebe itabiliente. Haec sunt illa sine capite discindia membra ; ec Claudius ipse, novum iidus. Tamen incerta haec mihi, fateot : de facile manum dedero, siquis adseret verit undiora. Lipsius.
De origine curtii Rusi. J sunt qui
opinent ut historiam rerum ab Alexandro gestarum hujus esse , qui vulgo 2. Curtim citetur; defenduntque indeprenso testimonio , Obie vasse scilicet in antiquis codicibus. Ipse Angletiae apud Vcibanum , aram marmoream pluribus signis illustrem vidi. cum titulo curru IV.
H. , quo fuisset dedicata. Osciat. Lipsi opinionem valde iuvat Senecae locus aa Polybium Consol. ubi ea.dem fere de Claudio cap. 31. dc 32.i: a praecipue : Parere 1 tim generi h mana tam bis aegra o as cta mederi; patere quicquid prioris principis furoreen eust, in locum fatim restituere ae re ponere. Sios hse gusa praeripitata rari profundum, ae demerso in tenebras str-
ctor. nec sperno. Ad hastam enim sectiones exercebant. Vulgatam tamen iuniat Plinius de hoc ipso Curtio Rufo libro v i i. epistul. Tenuas adhue o abscurus obtinenti Osrica
744쪽
ANNALI vM LIB. XI. 663tus agitat, ' oblata ci species muliebris ultra modum humanum, & audita est vox; Tu es qui in hanc provinciam proconsule venies. Tali omine in spem sublatus, digressisque in urbem, & largitione amicorum, simul acri ingenio, quaesturam ; &mox nobiles inter candidatos praeturam principis suffragio at Tequitur : cum hisce verbis Tiberius dedecus natalium ejus velavisset , Curtius Rufus φ vi detur mihi ex se natus. Longa post haec senecta, &
adversus superiores tristi adulatione, arrogans mi
noribus, inter pares dissicilis, consulare imperium, triumphi insignia, ac postremo Africam obtinuit: atque ibi defunctus, fatale praesagium implevit. In - rterea Romae, nullis palam neque cognitis mox caussis, ' Cn. Novius eques Romanus, ' ferro ac
comes haeserat. Ait enim , comes. a ipsius. x Oblata et speetes muliebris. J Pli nius super eodem miraculo : Ines.
malo die spatiabatur in porticu. osser. rur ei mulieris figura . humana Iranasar, pulchriorque. perterrito , Afri cam se futurorum pranunciam dixit.
Murtim enim Romam, honoresque Iesurum, atque etiam cum summo imperio in eamdem prownciam rever
surum, ibique moratu tim. Quod ait ultra modum humanum : semper ita antiqui . ut fidem divinitatis adstruant ejusmodi idolis. Virgilim t a mihi ante oculos, O nua major imago. . Iuvenalis :---- tua sacra ct major imago Humana, rurbat pavidum cogitque fateri. ιXenophon lib. v I II. παιδεέας. E- δεξιν ἰαι αδ me ο λθων , avias- ωο a κατ' άνθρωπον. ei πιιν , Συ-
et Hidetur mihi ex senatu. ' Restimimus hune locum e libro Budensi. Videtur mihi ex se natus. Hoc autem dixit Claudius hominis virtutes commendans. Ex virtute enim
quisque aestimari debet, quae sui cul
tores regenerat. Μox eap. seci. adipiscerantur, pro adipi sientur. Rhena
nus. Vt qui se ipsum imitetur, sibi constet, sui sit similis, patem non
3. Gn. μυ-s i Inis eques Rom. JAppellatur in Flor. Gn. Nonms. ibique di in antiquo edito. abest vox, insignit. Pictima. Alii voce una auctiores Norius insignis eques Rom. Sed Venetus insignis omisit nec credo ab au
Ferro acrin Im reperitur. J Ideo Claudius primus & fortasse hac o casione) scrutatores instituit , qui promiscue omnes ad principem salutandi vel qua alia caussa venientes
excuterent. Suetonius : Salinatori
bus scrutatores semper anasuit , O quidem omnibus , ct acerbis as. Quos tamen Vespasianus iterum sui bilit , narrante eodem Suetonio , cap. x II. Verba Dionis ad
745쪽
C. CORNELII TACITI cinctus repperitur in coetu salutantium principem. nam postquam tormentis dilaniabatur, ' de se N
hunc molem digna Iegi: Κλαυδι γ
νου γ Παδ υεν , e d υeοάει m. η θ ε να η δα παντ-εά ουε α πιπιῶ ἐπαύσατο : claud us cum alia acriter observabat , rura omnes qui ad ipsum venirent, w- τοι faemi se explorari iubebat, ne quem gladitim aut Fiarm haberent. in Onwν υ et tam tibique mites qu Iam isantes habebat: at Itie id ab eo osen-Jum, deinceps ad hec aevi fer ture atfrutatio icta omnium, per Hupasianum
sublata es. Mansit isit ut de Miliit Dus : at de scrutatione vespasianus sustulit quod vide in Suetonio,c. XII.& iae ab illis lucem. Mos ille scrutandi vetus, & Graecis quoque. T sit Plutarchus in Timoleonte : ubi ionysiam jam exsulem , irrisum a
quodam est, qui intrans ad erim vestem
excussi ut inannu fieri solet. Locum totum vide. LV ur. I De IENον ira constant. J Non in-xeger locus vel indicio libri Farneliani , qui cum lacuna rescit : De se
non incommode explere posse: de se
idetur deesse verbum , confessu , quod Faernus addebat, sic legens: De se No Dius Onsesso conscios nou. ediit. visinus. Cui stupori non ςpit ἀνοταπόδοτον manifestii in su- si ste erudit illimum virum i Explet ille ad lito confessus. quod venustiusta et in oratione. Thucyd. lib. 3.
eti : di si spes Atticos non itasti tur tentandoque ipsos extra civi a-tem deprehendant , recte res Atheniensibus procedent. Verum ne di cas nostrutii hujusmodi prae oculis non habuise , haee obiecto. mihi
lege. lib. 2. ann. 2o. Seja Tuberoni legato tradit equitem , campumque: pectum atιem ita institixit ut pars aquoin silvam aditu in deret. pars objectum aggerem eniteretur , quod α'
iam sibi, catera legatu permisit. an non tacetur cepit 8 similiter in iis suentibus suppressi ini est poterat.
nequibat. Salinerius. Habet codex Florent. Iacunam eandem , quam teste Lipsio. Farnelianus. Ex Livio autem , unde Tacitus fortasse ium-piit iuppleti poteti. ait enim lib. 24. de se ipse hami centanter fassus consitos celabat. I icti eira. Volunt alii locum mutilum. non video quare quippe conit udito satis belle succedit; prout ea uti amat Tacitus. Rem que eandem enunciavit Livius tib z . de Theodoro . qui conspirat in Hieronymum Siciliae tyrannum et Tradit que Andranodoro tM quendus; de sὸ ipse haud e nianter fossas . con scior celabat. Gru eius. Qui puto,
746쪽
ANNΛLIvM LIB. XI. cultans. Iisdem consulibus P. Dolabella censuit spectaculum gladiatorum per omnes annos celebrandum , pecunia eorum qui quaesturam adis cerentur. Apud majores virtutis id praemium fuerat, cunctisque civium , si bonis artibus siderent, licitum petere magistratus : ac ' ne aetas quidem distinguebatur , quin i prima juventa consulatum ac dictaturas inirent. ' Sed quaestorcs, regibus ctiam tum impc
nulla dissicultate , deleta vocula describi : se minio . conscios non edt-dit. Compendium sermonis usitatum Tacito, qualibus locutionum amfractibus saepe vox una duabus rebus jungitur , licet alteri tantum conveniat. Laere autem ad alios tantum Pertinet, ut vulgo usurpamus: Tacitus vero, ne morem suum stringendi sermonem migraret, etiam ei apposuit , cui minus apta ea vox erat, nempe Novio ipsi iam deprenso. Orthim. Inepte repetitur nomen proprium , & vox atia desideratur. Farnelianus libet nari. Seribam nota. De se edidit quae nota erant, Iem , non causam rei. Considera antecedentia. Grotius. Corrigo : nee de se vius consessus , aut des Novius non consessi eons os non Hist. Nam quod Lipsustentat, id non patiuntur , quae praecedunt : nu Πι palam neque mox cogn/tu causis. Nam si se consessus sontem fuisset, caulae con-jurationis enotuissent. Hariatis. a Spectacu iam gladLitoriam. J suetonius r Oozegia Luastarum , pro fra-
junxit. Quod mutavit Nero , qui
censuit, ur ne designasu quidem Ruasoribuu edendi gladiatores necessita esset , ait Tacitus lib. xi II. Iterum induxit Domitianus, notante Suetonio c. iv. & perseveravit. Tertullianas:
Tratrisiit hoe genus eritionis ab honorιbus mortuorum ad honores in Dentrum, Lua
surra di ea , ct magistratus, ct Flami-x- Sacerdotia. Plura de his, proprio libro. Lipsius. μαι tam gladiatorum. J Huc per
tinent illa Tranquilli Claudio 2
C. regis Luaestorum &e. Tertiamus. 2 Ne at M qu dem Sstinguebatur. 3Majores nori, admodum antiqui , Ieges annales nηn habebant , quati multis post annu attulit ambitio . ut gradu essent petitianu inter aequales : habeti
Philippica V.Tandem in Fulvio Flae-
eo , L. Manlio Acidino Cosr. L. Villius Trib. plebei rogationem tulit, quot annos nati quemque magistratum peterent , caperentque. Livii lxx. Exinde Festo lex annaria di
3 Prima iuventa onsulatum. J principio 'satis annorum habebat ille, quem omnes Quirites consulem facete vellent e sed ubi sitit a certis legibus est aetas , unde petatur . honos . legitimus annus apiscendi consulatus x L Iri. fuit, ut in eadem significat M. Tullius , cum de
XXXIo. annis, , inquit , no-sris legibis decennio minor quam cons laris. Idem.
Sed quaestorei regibus. J origo
ouaestoris creandi antiquissima est, cc paene ante omnes magistratus. Iunius certe Gracelianus lib. 7. de potestatibus , etiam ipsum Romulum
de Numam Pompilium binos quaestores habuisse , quos ipsi non sua voce. sed populi liuifragio crearent, refert. Sed sicuti dubium est, an Romulo & Numa regnantibus quavior fiterit; ita , Tullo Hostilio rege quaestores fuisse eertum est, de lane crebrior apud veteres opinio est . Tullum Hostilium primum in rem p. induatae Quis es: di a genere qua- Tt s rens.
747쪽
ccs C. CORNELII TACITIrantibus , instituti sunt: ' quod lex curiata ostendit, ab L. Bruto repetita. Mansitque consulibus potestas deligendi , donec eum quoque honorem
populus mandaret. creatique primum ' Valerius Potitus , dc assimilius Mamercus, i LXIII. anno post Tarquinios exactos, ut rem militarem comit rentur. Dein gliscentibus negotiis , ' duo additi qui Romae curarent. F Mox duplicatus numerus,
stipendiaria jam Italia, & accedentibus provinciarum vel tigalibus. si Post lege Syllae viginti creati supplendo senatui, cui judicia tradiderat. & quam
νικῶ , Quaestores initio dictos , &Iunius, de Trebatius, & Fenestesta scribunt apud Vlyianum D. de off.
Quastoris. Exauis autem regibus quaestores in rep. nova superfuerunt. Ceque eo magii iratu retinendo, uni
veru populi staffragio, lex Curiatis Comitiis lata est, quam tulit L. Bru
x Ω-d lex curiata. J Quamvis enim primo Reges Quastores habuerint: tamen conuat, tuffragio populi. non voce principis creatos fuisse. Auctor est Iunius Gracchanus, teste Vlpiano.
et Hai H Potus. J Ita libri scripti. Lego, Potitus, quod valetiae gentis cognomen est. In vulgatis valetius Postumius, imperite. Est autem il-Ieipse qui Consul postea anno v. ccxxxxiv. Quod clare ex Dionytio
em. J Restitui ex Flor. copulam, O,
3 L X i tr. Qua post. J Error numeri. niti placet de primis quaestoribus totos x L. annos a Livio de Dionysio discrepare Tacitum. Nam
Cornelio Coss. Livio pti tui Quaestores nominati, L. Valerius & Caeso Fabius : itetuque Dionis io lib. voi. At ea hae Taciti putatione, eirca araritim urbis cccviii. Quaestores statuamus necesse est. Quod falsum esse . liquet vel ex eo , quod Livius dc Dionysius post annum illum c e x x I x. saepius iam Quaestores nominant. Corrige hic
ergo, XXIII. anus. ut ratio eonstet.
In altero tamen Quaestore manet adhue dissensus t qui Livio dc Dionysio est Caes. Fabius, non Μam. dimilius , ut nostro. Nam Pl tarchus plane diversus, qui P. Veturium de M. Minucium nominat. D ra .
Duo additi. φῶ RU - -arent.' Sie lib. 3. histor. Evis atarer, ut mox est, longius curabant. verbum Sallustio quoque familiare in Iu . in P premo C. Marius eum equutuetis cur bat. iterum et Dbi P. que legatus aris
tribunus curabat , eo acerrime retrii.
Ibidem etiam , curater . dixit : da Rep. υsra, cujus huc curator mi sti eripi cliena.s Mox duplicatus numerui. J Epi- tome Livii x v. DuUM num Mampliatus est, ut ei do e Fnt. Quod accidit circitet annum albis cuin viri. D m. 6 Tiginti creati supplodo Senatu . IVii a Caesare Dictatore quadraginta , eadem, ni fallor . causa. vide Di
Ps tege S sta viginti creari si ρ-ttendo Senattit. J Romanorum enim institutis, nemo scirator fiebat, niti
748쪽
men ex dignitate candidatorum, aut φ facilitate tribuentium gratuito concedebatur , donec sententia Dolabellae velut venundare uir. A. Vitellio L. Vipsa- rnio consulibus, cum de supplendo senatu agitaretur, primoresque Τ Galliae, quae Comata appellatur scede-
qui magistratum gessisset. Vide Carolum Sigon. de antiq. jure Rom. lib. 2.
I Eq,Mtes judicia recuperav)ssent. JDefuncto Sulla per XI. annos Fenes Senatorum ordinem judicia fuere , quousque L. Aurelius Cotta praetor legem promulgavit de restituendis equestri ordini iudiciis, ut tres simul ordines, senatores , equites . arariique tribuni judicarent. Indeque communicatam potestatem equites recuperasse videntur , ex Philippica i. di Asconio in Verrinam a. de in Cornelianam. Hertrantur. Ablatis quippe iudiciis a senatu , neces le non
erat, eum adeo frequentem . ut antea , habete, nec per consequens tot
Quaestores eligere ad supplendum.
a Facilitate tribuentium. J Steph. Tighius ad annum U. C. 672. ha everba accipit, quasi Sulla tuleiit, ut quotannis isti x x. quaestores . parti in populi suffragio, partim consulum beneficio crearentur. nam Tacitus , inquit profecto dixisset popu-ti , non tribuentιωπ facilitate, ii solus populus quaesturam tune dedisset. Idem ei apertius ostendere Cicero videtur in Interrogatione, quum ait Vatinium quaesturae candidatum, in υitis stmmbus, nσn populi. ρd c-- sussu beneficia extremum a VP. Ea enim veiba docere, uno quas ore populi suffragiis creato. alterum moX renuntiatione consulis e turba candidatorum adiici potuisse: atque alternatim utque ad extremum. Et id Dilassis eo instituisse Sullam, ne nimis diu extraherentur comitia in tanto quaestorum numero. Haec
somnia itat hiauissima. Beneficium e- sulii Ciceroni nihil est aliud quam
consulis, qui comitiis praeerat, studium de contentio in commendando Vatinio , de vehemens pro eo supplicatio, quod togandi genus cum semper sit gratiosum . tum sunt interdum , quibus nihil sit quod rogantibus non jure se concessurum populus putet . hi multis saepe indignis profuerunt ec sumasia quamvis invitis extorserunt. . N Me inere Nic. Abramus, posse dc fraudis sitffragiorum punitis adhibitae suspicionem motam credi. Nam Ta citum non solum intelligere populum , de solita sua subtilitate usum , quum tribuentium maluit, sacile lat-gimur : quippe de populum de sen tum di principes comprehendens verbum ponere debuit. Ita facilitate tria huentium libera republica de iure conritiorum Penes populum eiu studiis tribuum ; postea partim senatus, ad quem translata comitia sub Tiberio , partim principum suos candidatos sine metu repulsae Obducentium. Gm
3 Galia qua cimata appe latur. Irosteaquam Galli sitietatis Alpibus . sedes in Italia posuerunt. cum Latio togam communem induti, de citra dc ultra padum omnis Gallia citerior Romanis, Togata dictam it. Tum eorum socii Massilienses ab A gatha ultra Niceam maritimam oram tenebant e qui ubi Sa-Iyos mediterraneam gentem , agris finitimis infestos giaviter tulere, neque terra in eos, quod in alios mari possent, auxilium a Romanis p tierunt. Q. Metello . T. Flaminio coss. C. Sextius Calvinus Proconsul in Sal tos venit, devictaque natione a
749쪽
668 C. CORNELII TACITI foedera& civitatem Romanam pridem assecuti, jus
tione, de inde in Alpes de ulla, regionem maritimam Massiliensibus attribuit , dc quo a reliquis tutiores essent, arcem iis turribus, quas intra civitatis nostrae Basilicam cernere licet , extruxit , Latinamque coloniam Aquas sextias condidit, di agros quosdam Mercurio conie-cravit, uti nos vetus. sjectatio do cet. Acta haec quinquennio, antequam Narbona deduceretur : a cuius tandem Coloniae celebritate, inter Gallos de Alallitientes formatarovincia, Romanis p incipio Nar One u . sequiori saeculo Pro υ nciaris vincia dicta eii : quae antea Gallia Braccara , vetus exinde nomen amisit. Itaque factum , ut appel- Iatione Galliae sola comita acciperetur , tam Plinio , quam Caesari, divisa in partes tres , quarum unam incolunt Belgae , aliam Cestae , aliam Aquitani. Horum primores fa-dera o civitatem Romanam pridem
secuti erant , ait Cornelius : puta suod e sociis dc benemeritis popu-ss de civitatibus essent, quales fuere in Belgica . Lingones de Remi, foederati : Ne ii, veruntii , Ulbanactes, Leuci, Treveri, liberi. In Celtica Hedui de Cauratant, foederati : Meldi. Albii, liberi. In Α-quitanica , Sanctones, Bituriges qui Vbisci, de qui Cubi, Arv ni, liberi. Cum quibus omnibus , certisve tot populorum , icto foedere. data primoribus civitas fuerat, sed sine latione suis agit, ne magistratus creare inter Romanos pollent. Quare ius adipiscendorum in urbe honorum eos expetisse Tacitus refert. Galli namque Transpadani, ut est apud Dionem, civitate a Casia te Dictatore don ti sunt , dc Senatores iacti : de quibus Suetonius C.
Iulii Lxxv r. ait et Civitate donato, O quasdam . semibarb.iris Gallarum recept in euriam : de illo nomine Topatos intelligit, qui comatos , non1γmibarbaros, sed barbaros appellasset. Omnes vero reliqui tuati Ci
spadani, Italici iuris Rcti sunt ab
Augusto, qui iure ac dignatione urbi quodammodo pro aliqua parte Italiam . adaequavit : excogitato genere suffra torum , qua de magistra- . tibus utbicis . decuriones colonici, in sua qui que colonia ferrent , dc sub diem comitiorum obsienata Romam mitterent. Illis igitur in vi-be creare, petere . gerereque magistratus, saltem minores , ut AEdilitatem dc inaei iuram licuit , pro municipum jure , qui Italici iuris facti, salvis legibus dc moribus viverent , sicuti in oratione dixit Adrianus , quam in Senatu de Itali-eensibus habuit , AgeIlio reserente libro xvi. Provincia quoque nostra non dissimili jure usa est , si
Latinas eius Colonias spectes : ut Aquae nolitae suere : ula vero di maiore, si Romanas colonias consideres , qualis Arelate sextanorum. Et si indes. Strabo namque Iib. I v. in hune sensum scribit : Latii jus habent tit qui aedilitatis qua inaque dignitatem Roma assecuti sunt. Quod si verum in sociis, verius in col ni is nominis Latini fuit. Sed de illud scitum est , in veteri rep. dcante impetium constitutum Veter nos bc emeritos quasi cives in agrum assignatum deductos, aeqlio iure cum illis usuros , qui urbem Romam incolerent : eorumque col
nia cum eis es parva de simulachrum quoddam pop. Romani videretur , iura inititutaque omnia pola Romani habuit. Inde est, quod le-suntur lib. consequenti , Senatam pro υ:ncta Narbonensis. Itaque si Tot ti de Blaccati Galli in agistratus gerendi saeuitatem cum jure civitatis haberent, idem sibi Comati aequo jure postalabant , scilicet ad aliorum exemplum eis eius suilla-gii serendi a senatu concedi. Horra
r Fredera ct ei vitarem. J Duplex Gallia. Cisalpina, Transalpina. Ci
salpini ucium duplices, Cur dan
750쪽
adipiscendorum in urbe honorum expeterent; multus ea supcr re variusque rumor, & studiis dive sis apud principes certabatur , asseverantium ; non adeo aegram Italiam, ut seitatum suppeditare urbi sua nequiret. ' si fecisse olim indigenas consanguineis popu' lis, nec poenitere veteris Re . cum adhuc memorari
Transpadani. Ex his qui cis radum ,
rus civitatis assecuti sunt post belum Marsicum : qui trans Padum , jus Latii eodem tempore, ferente Pompeio Strabone, qui pater Magni. Ea lex , Pompeia dicta. sed non contenti Latinitate Transpadani, turbas saepe moverunt: incitante etiam post Quaesturam C. Caesare. Nec enim de aliis Suetoniana illa capio;
Decedens ergo ante tempus colonia. IA-risai de petenda civitate agitantes ad ri , O au audendum aliquid conci
rasset, nisi con ei consiri Aa in citi cicim legiones paullisper eb idipso νι- risui sint. Donee ille Caesar Dicta tor primum, transtulit eos in civium ius, narrante Dione libro XLI. Tοι:
ἄτε γυη ἀρρας ἀωνῶν, ἀπέδυκα. At de Transalpinis non liquide pureque aliquid seriplum reperio, nisi quod Strabo ostendit Cavaros, Salyesque
civitate donat Os , lempore ranaen non expresso. Πάντας, inquit, P m oe αγρευουσ7 Cavarorum nomine,
πινας θ - τῆ Φολιτεὶ a. id est. Onanes ita appellant, qui ibι incolunt, Barbaror : etsi nunc non Barbaras , qu a plerique eorum ad Romanum haιirum transierunt c, lingua O mori-ιim , quidam etiam in civitatem eorum recuti. Donatos tamen non dubium
est ab Augusto: tuncne cum Italiam ad Alpes promo it i an potius in diuturna illa peregrinatione , cum
ad ics Calaae constituendas biennium continuum illie egit 3 Quod
obiter suadere Dio videtur libro xiv. 'ui Augustum in ea peregrinatione libertatem & ius civitatis aliis dedisse ait, aliis ademiisse. Civitatem autem accipimus, sine iure suffragii, quod nunc a Claudio demum adlec u. Li M. I indigenaa o an uiseis. Sensiuvideatur. Olim Latinos qui indige-nx in sui secisse Romanis, languine Massinitate cum iis iunctis : cui non
nunc tota Italia 3 Possis etiam 4 md eenas consanr eos populos : eodemientia. Lipsius. Susseris olim indigenaι consangu
neu suli J Id est, Albani indigenae.
satis fuerunt ad explendum senatum Romanorum . quibus erant consanguinei. Liv. libro I. Dec. i. Luod bonum . faustum . f. ixa- sit 'pias L
ma es , ei vitatem dare plebi, primores
in Patres legere, tinam urbem, una re p. facere , Di ex uno quandam in
diras putilos divisi Albana rei est ; onunc in unum redeat. Quod ait indue sp pulos divisa, describit contanguinitatem Albanorum , dc Roma uorum , de qua poeta, Olbantque
patres atru' alta mania Rama. At hi
cum caeteris E Latio indigenae dirui tui . licet Graecis post admistis. Dionys. libro I. antiq. r. βάρζαροι frier ν άυτόχ': νε: , t i MI rq c. ιλα si σι ἐλμήθη ν. i. erant quidam barbari indigenae, hi omnes Latini dicti sunt. Satineritis. Videtur senius: Vrbis hujus indigenae, una cum consan itineis populis , suffecere olim Rei P. Romana. ciatque locus integer, nec