Muthografoi

161쪽

ἀ ωὐ-η δόξειε τὰ της Ποίας κακά, πειθε πυρ ἐνεῖναι

ταῖς ναυσί. καὶ καταμένουσι - αυταῖς ἐν π χώρα κειώκοντες ο 'EHηνες, καὶ πόλιν κτίζουσι Σκιώνην καὶ συν

οικίζουσιν.

XIV. N τὰ περ. νδυμίωνος στορεῖ, ὁτι τε παις ην εθλίου του σιὰς καὶ Πρωτογενείας της ευκαλίωνος, καὶ ς δύο τέκοι παῖδας Εὐρυπύλην καὶ Αἐτωλόν ος ἐκ Πελοποννήσου την πατρωαν λιπών ὰπην ἐς την αντίπερα ταλτης γην μετὰ της ἐπομόνης μοίρας, κουρητας ἐκβαλὼν κησε, 10 καὶ ἀντὶ κουρητιδος -τωλίδα καλεισθαι δίδωσον ὁ δ' Εὐρυπύλης καὶ Ποσειδῶνος παις υλις τελευτησαντος του μητροπάτορος νδυμίωνος την βασιλείαν ἐκδέχεται καὶ τηκτισθείση πόλει υ Ἀνδυμίωνος Πλι ἐπώνυμον ἔθετο.

XV. N ιε περὶ Φενεατῶν καὶ Θήμητρος καὶ κόρης, νl Πλούτω ὰρπάσας - λαθὼν την μητέρα εἰς τὰ κάτω βασίλεια γαγε καὶ ς Φενεάταις μηνύσασι Λήμητρι το - ρίον, δι ου η καθοδος θην δή τι χάσμα ἐν μHήνω, ἄλλα τε αγαθῶ χαρίσατο καὶ μηδέποτε περιδεῖν ἐκατὸν ἄνδρας

Φενεατῶν ἐν πολέμω πεσεῖν.

v XVI. Ηώς τὰ περὶ Προμάχου καὶ λυκοκόμα τῶν νωσσέων πόλις δὲ κρητης μνωσσός διέξεισιν, ς ηρα Πρύμαχος νεανίου καλοῖ τυο λυκοκόμα - ἀθλα αὐτω μεγάλα προύτεινε καὶ κινδύνων μεστά - πάντα υπέστη Πρόμαχος ἐλπίδι του τυχεῖν, ς οὐδ' ἴτω τυγχάνει, καὶ νολυκεῶ βυευκοκόμαν - τελευταῖον τῶν ἄθλων μωνος δ' ην περιβόητον ἐτέρω καὶ νεανία ὁρῶντος περιθεις - μυ- μα καὶ ο οὐκ ἐνεγκὼν την ζηλοτυπίαν ξίφει αυτῶν

διεχρησατο.

XVII. Η, Ῥίκαιος καὶ Συλευς δελφοί, Ποσειδῶνος δ' υιοί, περὶ το Πήλιον δρος της Θεσσαλίας κουν. κῶ ν ιμὸν δίκαιος, καὶ - νομάζετο, ἴτω καὶ ην Σωλέω δυβριστην ὁντα ιρακλῆς αναιρεῖ ξενίζεται δ' - ικαίου,

162쪽

τομένην, καὶ ἄγεται ι γυναῖκα. δἐ ὰπιδημησαντος Πρακλέους τω περ αυτὴν ἔρωτι και πόθω βαλλομένη θνήσκει και ἐπὶ προστάτω τῆ κηδεία ἐπανιώνωρακλης ἔμελλεν αὐ-

τον τὸ πυρὰ συγκατακαίειν, εὶ, O παρόντες λόγοις παρηγοροῖσι μόλις ἐκώλυσαν. και πελθόντος ιρακλέους τοσζμα της κόρης οἱ ποόσοικοι περιεδείμαντο, και ανr μνη--τος εοῖν Πρακλέους πέφηναν.

XVIII. N ιη , Αοκροὶ μαχόμενοι, ἐπεὶ συγγενυς αντοῖς Αἐας ην, ἐν ζ παρατάξει χώραν κενυν ἐῶσιν, ψ δὴ θενοῖας' ἐν γ παρατάττοιτο παρατεταγμένων υν ἐν τῶν προς Κροτωνιώτας μάχη Αὐτολέων κροτωνιάτης βουληθη δια του

διαλείποντος διεκπεσειν μέρους και κυκυόσασθαι τον πολεμίους τρωθεὶς δ' π φάσματος - μηρὰν πετράπη, καὶ ἐστακέλιζεν, ως αν κατὰ χρησμον εις την ἐν Πόντιο Ἀχίλ- 15λειον νησον ἔστι ν αἴτη παραπλεύσαντι τον υτρον π8'της αυρικῆς Ἀκεῖσε παραγεγονὼς καὶ τους τε ἄλλους ρωας ἐκμειλιξάμενος, μάλιστα δἐ hν Γαντος του -κρου πην, i 'η κὰκεῖθεν ἐξιόντα παγγέλλειν αυτόν ΣτησιχόρωEλένη κελεύει τὴν εις αὐτην δειν ει φιλεῖ τὰς οφεις, παλιν 20ωδίαν Στ σίχορος δ' αὐτίκα μνους λένης συντάττει

καὶ την φιν νακομίζεται.

XIX. N ιδ', ς Ψαμάθη Κροτώπου ἐξ Ἀπόλλωνος

κίει, κω τεκοῖσα, ἐπεὶ τον πατέ' ἐδεδοίκει, ἐκτίθεται, νον ὀνομάσασα καὶ ὁ δεξάμενος ποιμιν ς ἷδιον νότρεφε, 25 καί ποτε οι τις ποίμνης κύνες διέσπασα αυτόν. δἐ ὐπερπα- θησασα κατάφωρος γίνεται ψ πατρί, καὶ δικάζει αὐτὴ θάνατον, πεπορνεῖσθαι καὶ κατωφείδεσθαι αὐτην πόλλωνος

163쪽

ωον αἱ ἡ θρηνους ἀντιβολίαις μηνῖσαι τάς τε ἐκείνων καιτὰς σφετέρας νέκλαιον τυχας καὶ ουτως ν ἐκπρεπης ὁ ἐπὶ ίνω θρῆνος, ὰπ ἐκείνων καὶ τοῖς ἐπειτα ποιηταῖς παντος πάθους παρενθηκη Λίνος αδεται μυνά τε νόμασαν βὰρνεῖον, υτ ὰρνάσι -νος συνανετράφη καὶ θυσίαν-γουσι καὶ ἐορτιν ἀρνίδα, κτείνοντες ἐν ἐκείνη τῶν μόρα και κυνῶν OGOυς αν ευρωσι καὶ οὐδ' ἴτω ἐλώφα, κακόν, ἔως Κρώ- τωπος κατὰ χρησμὸν λιπε τουργος, καὶ κτίσας πόλιν ἐν τὴ

γαρίδι καὶ ριποδίσκιον ἐπικαλεσας κατωκησεν.

lii XX. II, , ς Θέοκλος ὀ αλκιδεῖς αυμάλωτος πω Βισαλτῶν γεγονώς θοι δε Γισάλται Θρακικὼν θνος, αντίπερα Παλληνης οικοῆντες Οὐτος λαλκιδεῖς λάθρα μεταπεμφώμενος προδίδωσι Βισάλτας καὶ αὐτοὶ πρῶτον με τωαιφνιδίω ἐτάραξαν Βισάλτας, εἶτα τειχηρεις ποιησαντες βου- 15κόλου δόλω αἰχμαλώτου παρ αυτῶν γεγενημένου αἱρουσι την πόλιν, ἐκδιώξαντες τους Βισάλτας τον δοῦπροδότην φυκύ- λον παραβάντες τὰς συνθυκας κτείνουσι, καὶ ζνις αὐτοῖς δια τοιτο θεόθεν νόσκηφε καὶ μετὰ χρυ ὀν τάφον περικαλλη χώσαντες τω βουκόλω καὶ ς ρω θύοντες του κα-20κολαπηλλάγη σων.

164쪽

NARRAT XX XXIII. 133 XXII. Ηκβ , μειρακίφηρvτὶ γέννημα δράκοντος ἐραστῆς δωρεῖται. ὁ δὲ ἔτρεφέ τε καὶ ἐπεμελεῖτο, ως ηὐξηθη καὶ φόβον ἐνεποίει ὁ δράκων τοῖς ἐπιχωρίοις ' οντο γὰρ τότεηνάγκασαν το μειράκιον ἐκθεῖναι τὰ θηρίον ἐπὶ της ἐρημίας, καὶ πολλὰ κλαίων ἐξέθετο. στερον δ' ἐπὶ θήραν ἐξελθόν sτος του μειρακίου καὶ λyσταῖς περιπεσόντος, νακαλοHμένου τους βοηθησοντας, αναγνωρίσας ὁ δράκων την φωνην

με ληστὰς διέφθειρεν κάστρο περιειληθείς, σωεῖα δἐ ν παιδὶ παλαιὰς αiσθησεως ἐνδειξάμενος παλλάσσει της ἐκ βουλης. 10XXIII. N O , e Ἀλεξάνδρου του Πάριδος καὶ Οἰνώνης, ν ἐγηροτο πριν η ζν λήνην αρπάσαι, παις Κόρυθος γίνεται, κάλλει νικῶν τον πατέρα. τοῖτον η μήτηρ λένη προσέπεμπε, ζηλοτυπίαν τε κινοῖσα Ἀλεξάνδρον καὶ κακόν τι διαμηχανωμένη λήνη. ς ει συνήθης ὁ Κόρυθος- ς'm 1sνην ἐγένετο, Ἀλέξανδρος ποτε παρελθὼν ἐς το θάλαμον καὶ θεασάμενος τον κόρυθον ν λιν παρεζόμενον καὶ αναφλεχθεὶς ἐξ υποφίας εὐθὴς αναιρεῖ καὶ Oiνώνη της τε εχ αυτην βρεως καὶ της του παιας αναιρέσεως πολλὰ λέξανδρον ὰρασαμένη, καὶ ἐπειποῖσα καὶ γὰρ ν ἐπίπνους μαν- 20 τείας καὶ τομης φαρμάκων ἐπιστήμων ῶς τρωθείς ποτε πώχαιῶν καὶ μη τυγχάνων θεραπείας δεησεται αντης, οἴκαδείει. στερον δ' Ἀλέξανδρος ἐν τη προς Ἀχαιοὴς υπὸ Ποίας μάχη τρωθεις π Φιλοκτητο καὶ δεινῶς ἔχων δ απονης ἐκομίζετο προς την Πην, καὶ προεκπέμψας κηρυκα ἐδεῖτο etsωνώνης η δἐ υβριστικῶς μάλα τον κηρυκα διωσαμένη προς πιμην ἐόναι Ἀλέξανδρον ἐξωνείδιζε καὶ Ἀλέξανδρος ἐν κατὰ την δαν-- του τραύματος τελευτῆ, την δὲ πω, πυσμένην την τελευτην μετάμελος μως δεινος σε, καὶ δρε- φωμόνη της πόας εθει φθάσαι ἐπειγομένη. ς δ' ἔμαθε παρὰ ab του κηρυκος τι τεθνζκοι καὶ τι αὐτ αυτὰν νήρηκεν, ἐκεῖνον ἐν ζ νβρεως λιθω την κεφαλην πατάξασα αναιρεῖ,

165쪽

τ ὁ Ἀλεξάνδρου νεκρ* περιχυθεῖσα καὶ πολλὰ τον κοινὰν ἀμφοῖν καταμεμψαμένη δαίμονα αυτην ἀνηρτησε ν ζώνν. XXIV. N - , ἐν Θεσπεία τις Βοιωτίας ἔστι δ' ἡ πόλις - - του Ελαῶτος παῖς ἔφυ νάρκισσος πάνυ κα-

ωλος καὶ μερόπτης Ἐρωτος τε και ἐραστῶν καὶ Οὐμὸν ἄλλοι των ἐραστῶν ἐρῶντες ἀπηγόρευσαν, Ἀμεσίας δὸ πολλην ἐπιμένων καὶ δεόμενος ῶς δ' οὐπροσίετο, ἀλλα καὶ ξίφος προσέπεμψεν, ἐαυτὸν προ των θυρῶν ναρκίσσου διωχειρίζεται , πολλὰ καθικετεύσας τιμωρόν οἱ γενέσθαι τον 10 θεόν. ὁ δὲ νάρκισσος δῶ αυτο την φιν καὶ την - ν ἐπὶ κρηνης ἐνδαλλομένην φ δατι, καὶ μόνος καὶ πρῶτος αυτο γίνεται ἄτοπος ἐραστης τέλος ἀμηχανῶν καὶ δίκαια πάσχειν χθεὶς ἀνθ' ων Ἀμεινίου ἐξυβρισε τους ἔρωτας, ἐαυτὸν διαχρῆται καὶ ἐξ ἐκείνου Θεσπιεις μῶλλον

l τι- καὶ γεραίρειν τον φωτα καὶ πνὰς ταῖς κοιναις θεραπείαις καὶ ἐδία θύειν ἔγνωσαν δοκοῖσι δ' οἱ ἐπιχώριοι τον

νάρκισσον το ἄνθος ἐξ ἐκείνης πρῶτον της γης ὰνασχεῖν, εἰς. ἐξεχύθη - του αρκίσσου αὐα.

πσιλεύων Κρητης, κατὰ ζήτησιν Λαιδάλου στόλω πλευσας εἰς Σικανίαν αἴτη δ' ἐστὶν η νυν Σικελία - των Κωκάλου θυγατέρων ἐβασίλευε δ' ουτος Σικελῶν αναιρεῖται. καὶ το Κρητικὴν πολεμεῖ Σικελοῖς πῖ του βασιλέως καὶ ηττῶ- ται καὶ ἐπανιόντες υπλχειμῶνος ἐξέπεσον ἐς άππας, καὶ 25αυτόθι τότε ἱδρύσαντο, ντὶ Κρητῶν γεγονότες Σώπυρος. φ ει υστερον μοιρά τις κατὰ στάσιν ἐκπεσόντες της χώρας χρησμὸν ἔλαβον, ἔνθα αν τις αὐτοῖς γην καλυδωρ ὁρέει,

ἐνταὐθα-ἐκίζεσθαι καὶ κησαν την Βοττιαίων ' ἐκεῖ γὰρ

παῖδες ἄρτων εἴδη καὶ ἄλλων ὁνων παίζοντες ἀπὸ πηλοῖ καὶ

30 πλάττοντες ἐτουμένοις ἐπέδωκαν αὐτοῖς ἀντὶ ἄρτων τους πηλίνους ἄρτους καὶ οἱ γε τον χρησμὰν τετελέσθαι νομίσαντες ητήσαντο τον βασιλέα Μακεδόνων καὶ ἔλαβον οὶκεῖν την Βοττιαίων, καὶ Βοττιαῖοι ἐν τρίτον γένος ἀπὸ κρητῶν ἀμείψαντες μοῖρα νυν ἐσι Μακεδόνων.

166쪽

NARRAT XXIV XXVII. 3IXXVI. Π κὐ λήξεισιν ς φάσμα Ἀπόλλωνος, νομα

μονος, ωριεῖσιν ἐπόμενον Ἱππότης τις των ἀφ Nomκλέους αναιρει,' τε κατή σαν εις Πελοπόννησον ιρακλεῖδαι. καὶ λοιμοῖ τοίrοις προσπεσόντος χρησμον λαβόντες ἡλωσαντο- ,πότην του στρατοπέδου. μάντις δ' ην το φάσμα τοῖς Θωριεῖσιν. ηρακλείδαις μεν κώθοδος εἰς Πελοπόννησον ἐγένετο Iππότης λω μενος τίκτε παῖδα, ἐκ του πρώροματος Ἀλητην καλέσας, ο ανδρωθεις καὶ μοῖραν του --οικοῖ συλλέξας, καὶ Σισυφίδας ἐκβαλών κορίνθου βασιλέας

οντας καὶ τους συ αυτοῖς Ιωνας, ἀνοικίζει την πόλι καὶ ο ἐπήγει κατὰ τις Ἀττικης οτε καὶ χρvσμον λαμβάνει νικησειν, ε ὰπόσχοιντο του βασιλέως Ἀθηναίων - καὶ του, χρησμου γωωσθέντος Ἀθηναίοις, πείθουσι Κόδρον ἐβδομ-κοντούτηνοντα ἐκοντα δουνα εαυτὸν H της πατριδος καὶ μει-

ριέων αναιρεῖται. καὶ γνόντες στερον Λωριεῖς καὶ ἀπογνόντες την νίκην ἐσπείσαντο Ἀθηναίοις.

XXVII. ,α τὰ περὶ Αευκαλίωνος απαγγέλλει λος ἐβασίλευε της Φθιώτιδος, καὶ του κατ αυτιν της πιλάδες κατακλυσμοῖ καὶ περὶ Ἐλληνος του παια αυτοῖ ὁ ἐνιοι20του Λιὰς παῖδα εῖναί φασιν, ς καὶ διεδέξατο την βασιλείαν

τελευτησαντος Λευκαλίωνος, καὶ τίκτει παῖδας τρεῖς. ων

Αἐλλον ἐν τυν πρῶτον βασιλευειν ἐδικαίωσε η ησε ζ Ἀσωπω και - πε δυσὶ ποταμοῖς την ἄρχην διορισάμενος,

ἐξ οὐτὀ ιολικὼν κατάγεται γένος Μῶρος δ' ὐδεύτερος μοῖ-25ραν του λαοῖ λαβών παρὰ του πατρὰς ποικίζεται καὶ πῶτον Παρνασσόν - δρος κτίζε πόλεις Ποιόν, Κυτίνιον, Ἐρινόον, ἐξ οὐ ριεῖς ὁ δὲ νεώτατος Ἀθηναζε φικόμενος κτίζει τετρώπολιν καλουμένην της Ἀττικος καὶ γαμεῖ κρεουσαν τύν ρεχθέως και τίκτει ἐξ αντης χαιὼν καὶ ' να. 30

και ὁ ἐν Ἀχαιῖς,κούσιον φόνον ἐργασάμενος λάθη καὶεὶς Πελοπόννησον ἐλθών Ἀχαίων κτίζει τετράπολιν, ἐξ υ

167쪽

136 CONONIS

Ἀχαιοί- ων δὲ θανόντος του μητροπάτορος διά τε την ρε- την καὶ την ἄλλην ξίωσιν αἱρεθεὶς βασιλευει Ἀθηναίων, ἐλου Σωνες ο τε Ἀθηναῖοι ἐρξαντο καλεῖσθαι καὶ το ἄλλο

XXVIII. N κη, ς ἔννης καὶ Πμιθέα παῖδες ἐστην κύκν βασιλεῖ ρφάδος, καὶ κύκνος ἀποθανούσης αὐτοτης γυναικὸς ἐτέραν ἐπεισάγεται ἡ ν ἐπιμανεῖσα πιννα καὶμ τυγχάνουσα καταφείδεται του παια τα ἐαυτῆς καὶ ὁ πατὴρ κρίτως ἐς λάρνακα μνην κατακλείει, ἀλλα καὶ την10'φιθέαν περιαλγοῖσαν ἀδελφοs, καὶ ἀφίησι τῆ θαλάσση. ἡ δ' ἐς νῆσον ἐκφέρεται, καὶ οἱ ἐπιχώριοι την λάρνακα ἀνακομίζονται, καὶ το κράτος της γης ἐκείνης ἴσχουσι μνης καὶ Ἀμιθέα, καὶ ἡ νησος ἔνεδος,ντὶ λυκόφρυος νομάσθη ὁ δὲ Κύκνος μεταγνους καὶ ὁρμισάμενος προς την 1 νῆσον ἐδεῖτο του παιας ὰπ της νεὼς μνηστίαν ἔχειν ὁδι ς, ἐπιβαίη της νησον πέλεκυν ὰράμενος - πείσματατης νεὼς διακόπτει και α αὐτοῖ- ῶνθρωποι ἐπὶ παντὸς αποτόμου πράγματος την πιννου πέλεκυν ἐπιλέγουσιν. XXIX. ,κν, ς Μαγνητες οἱ Μαγνησίαν την επυσμ ο νυν οὶκομτες - πρότερον περὶ Πηνειὸν ποταμὸν καὶ το Πήλιον δρος κησαν, και συνεστράτευσαν Ἀχαιοῖς κατὰ Tροίας γουμένου αυτῶν Προθόου, καὶ ἐκαλουντο Μαγνητες εἶτα δεκάτη Μαγνητων τακομιζομένων αυτῶν απὸ

Ποίας οἰκίζει κατ' ευχὰς εἰς Βελφούς. μετὰ χρόνον ἐγ ἀναστάντες του ἱερου καὶ κατιόντες ἐπὶ θάλασσαν ἐπεραιώθησαν εἰς Κρήτην. στερον δὲ βιασθέντες νόστησαν ἐκ Κρήτης, καὶ πλευσαντες εὶς την Ἀσίαν ἐρρώοντο κακῶν νεόκτωστον Ουσαν τηνδωνίαν καὶ τὴν ἐολίδα, συμμαχουντες αυτοῖς κατα των ἐπιτιθεμένων ἐκεῖθεν ὰφικνουνται - φ νυν ἐσε, ο και κτίζουσι πόλιν, ἀπλτης κατὰ τὀὰρχαῖον πατρίδος α νησία αυτὴν ἐπικαλέσαντες.

XXX. N λ τὰ περὶ Πειθ ίου του Ἀπολλωνιάτου, ς τὰ ιερὰ Ἀλίου νέμων πρόβατα, ἐπεὶ αυτῶν ἐξήκοντα λύκοι

168쪽

NARRAT XXVIII XXXII. 137

διεσπάραξαν μελησαντος, τὰς οφεις υπὶτων πολιτῶν ἐκκόπιτεται. καὶ 'λκαρπὼν Ἀπολλωνιάταις μηνίσαντος αυτοῖς του θεολον ἐδίδου, ε ως τέχνε καὶ προαστείοις δυσὶν ἱλασάμενοι Πειθηνιον και ἐκέα μια, ν αυτὴς ρετίσατο, τηνὰκαρπίαν διέφυγον των ἐπιφανῶν δ' ην ὁ Πειθηνιος, και ευσο αλλοι ἐκ διαδοχη των ιερῶν εἶχον προβάτων την ἐπιμό-

λειαν. καὶ Ἀπολλωνία πόλις Ελλά ἐστιν ἐν τα, Ἱλλυριῶν γη, κεῖται δ ἐπὶ της θαλάσσης, καὶ ποτ ὀ -ος δια μό-σης αὐτις ρέων ἐς τω νιον ἐκβέλλει πέλαγος. XXXI. Naia, o Tηρενς, βασιλευς Θρακῶν τῶν περὶ β αυλίων καὶ την λλην Φωκίδα, ἄγεται Πρόκνην γυναῖκα την Πανδίονος βασιλεύοντος Ἀθηνῶν, καὶ, ἐπεμάνη καὶ ἐμίγη κουση Φιλομηλα τῆ δελφὴ θόκνης, καὶ τέμνει τηναντης γλῶσσαν, δεδιὼς τον ἐκ λόγων θρίαμβον η δὲ πέπλονυφαίνουσα γράφει τα πάθη τοῖς νημασι , καὶ η Πρόκνη 5

μαθο9σα καὶ μυνομέν παρατίθησιν αυτ δεῖπνον τὰ α του γεννηματα ὁ δεδ ηρεὴς μαθων του δείπνου- μυσος

υπ αντις Πρόκνης, ἐδίωκεν αυτην τε καὶ την δελφην ς συνεργὸν ξίφει ἀνελεῖν τὰς δὲ μῖδος λωβῶν ἐντευθεν Πρόκνην ἐν ηδυνα ποιεῖ, Φιλομηλα δἐ χελιδόνα καὶ λυσχ20δι παντος τὰς τυτε συμφοράς, Ἀλλὰ καὶ ο Tηρευς ἐς ἔποπα ἔπτη τῶ μύθω. καὶ ουδ' ἐν ὁρνισι αυτούς φασι πε- παυσθαι της ὀργhς, ὰλλ' ἔποπες ὼεὶ,ηδυνως καὶ χελιδόνας

XXXII. N λβ τὰ περὶ υρώπης της Φοίνικος θυγα- Ἀτρῖς φανους γεγενημους, καὶ ς πόμφει τους νιεῖς ὁ πα- τηρ κατὰ ζητησιν τις αδελφης, νήν καὶ Κάδμος, μελ ου συναπαίρει καὶ Πρωτεὴ ἐξ ιγύπτου, την Βουσίριδος δεδιώς βασιλείαν. καὶ ς κατὰ πολλην πλάνην μηδὲ εὐρόν

τες κατέσχον εὶς Παλλήνην, καλῶς Πρωτεῖς ξένια αὐς Ηώ-40καὶ λαβών φιλίαν βασιλεῖς ην Ἀλιτος σώφρων καὶ

δίκαιος Σιθώνων Θρακίου ἔθνους αγεται Πρωτευ γυναῖκα

169쪽

Wην θυγατέρα ρυσονόην καὶ Βισαλτῶν πελαθέντων της

Οικείας γης τευ προ αυτοὐς πολέμω ον ἐπολέμvσε πιλος καὶ Πρωτεύς, βασιλευε τυς χώρας Πρωτευς, και τίκτε παῖδας ουχ μολυς αυτρο, ἀλλ' ώμους και παρανόμους, ἴς' Ηρα- ωκλης μισοπόνηρος λαναιρει και αὐτοῖς με ὁ πατηρ χῶμα ωσεν, Πρακλέα δἐ ζ γαρ ἐναγης καθηρε του φόνου.

XXXIII. N λγ , ς Λημοκλος ὁ Λελφὸς γεννα παῖδα

ἐκπρεπη μικρον νομα και ς πλει κατὰ χρζσμὼν ἐπὶ Μιλητον, ἐχων μεθ' ἐαυτο και τυ παῖδα ἐν λικία καὶ ς

καταλιμπάνει τουτον σπουδὴ του ἐκπλεῖσαι καὶ γνοία τρισκαιδεκατον κοντα ἐτος καὶ ς παις ριθάρσου ιπόλος καταλαμβάνει τον Σμῖκρον, ἡ μουντα, καὶ ἄγει προ τον πατέρα καὶ Ἀριθάρσης ν ἔλαττον του ιδίου παιδας μαθὼν τὰς τύχας καὶ το γένος του Σμίκρου τοῖτον περιεῖπε. 15 καὶ περὶ του κύκνου του συλλυτθόντος ἄμφω τοι παισί, καὶ της ἔριδος, καὶ του της Λευκοθέας φάσματορ, ς εἷποιτε τοι παισὶ προς Μιλησίους τάναι τιμῆν αυτην καὶ παίδωνῶγῶνα γυμνικὰ τελεῖν αὐτὴ ' σθιναι γὰρ αντυν τῆ εριλτων παίδων καὶ ς ὁ Σμικρός τινος των ἐν Μιλησίοις ἐν-20 δόξων θυγατέρα γαμεῖ, καὶ αὐτη τίκτουσα ὁρα ὁ φιν τονήλιον αὐτῆ διὰ του στόματος ισδύντα διὰ της γαστρὼς καὶ τωναιδείων διεξελθε και η το ὁρωμα τοῖς μάντεσιν αγαθόν. καὶ επεκε κόρον Πράγχον ὰπό του νείρου καλέσασα, ο τι ηλιος αὐτῆς διὰ του βρύγχου διεξολβε καὶ ὁ παι κάλ- 25λιστος ανθρώπων, καὶ αυτῶν ἐφίλησεν ἐρασθεὶς Ἀπόλλων, εὐρῶν ποιμαίνοντα ἔνθα βωμὼς Ἀπόλλωνος φιλίου δρυται. δἐ Γράγχος ἐξ Ἀπόλλωνος ἐπίπνους μαντικhς γεγονώς ἐν δνμοις τω χωρέω γρα. καὶ μέχρι νυν χρύστηρίων Ελληνικῶν ν σμεν μετὰ Λελν οὐ κράτιστον μολογειται, των 30 Πραγχιδῶν. XXXIV. , λβ , , μετὰ τελευτὴν Ἀλεξανδρο υ OPILά

170쪽

NARRAT XXXIII XXXV. 39των 1μφοβος, νεώτερος ἄν Ελένου Ἐλενος δὲ την βριν

Ἐλενος ς ξυλίνω ἱππω πεπρωμένον ἐστιν Ἱλιον ὰλῶναι, καὶ το τελευταῖον, ἐπειδὰν Ἀχαιοι λάβωσι, διοπετἐς Ἀθηνῶς Παλλάδιον, πολλῶν οντων το σμικρότατον. στέλλοντα οὐν ἐπὶ τὴ κλοπῶν του Παλλαδίου ιομηδης καὶ 'οδυσσεύς, καιαναβαινε ἐπὶ το τεῖχος Λιοι ζδης, ἐπιβὰς των όφων οJDσ- 0σόως ὁ δἐ υκ νελκύσας οδυσσέα, καίτοι τὰς χεῖρας ρήγοντα, νε την ἐπὶ το Παλλάδιον, και ὰφελομενος αὐτο προς οδυσσέα ἔχων πέστρεφε και δια του πεδίου κατιόντων πυνθανομένω καστα τῶ δυσσεῖ Λιομηδης, το δόλιον τὰν

ρὼς ειδώς, οὐχ ὁπερ φησεν Ἐλενος Παλλάδιον λαβεῖν αυτόν, 5ὰ Ἀντ ἐκείνου τερον, ποκρίνεται. - νηδόντος ὁ του Παλλαδίου κατά τινα δαίμονα, γνοὴ OJDσσεὴς αὐτο ἐκεῖνο ει ναι καὶ κατόπιν γεγονώς ππῆται το ξηος, ἐκεῖνον μενένελεῖν βουληθείς, αυτὼς Ἀχαιοῖς δ Παλλάδιον κομίζειν. και αυ

χετο ἀντισπασαμένου κἀκεινου ξίφος, δειλίαν δ νειδίσας πλατεῖ τῶ ξίφει υκ ἐθέλοντα προἱέναι τύπτων τῶ νῶτα ηλαυνεν ἐξ οὐ παροιμία - Ομιδειος νάγκη , ἐπὶ παν- τὼς ακουσίου λεγομένη. 2b

Egεσίας γης εισάγει νόμοντας, ι μελισσῶν πόνον τινeβαθεῖ καὶ δυσκαθόδω θεασώμενοι σπηλαίω, ὁ ἐν εις φορμίδα κατιέναι ἐνἐβο, ὁ δ καθίει κάλω ὰρτησώμενος ὁ κατελθὼν δ καὶ τὰ μέλι καὶ χρυσὰν πυλὴν εὐρων καὶ τ νορμίδι ως 3 iτρις ἐμβαλών νιμα ἐκέλευσεν, ἐπιλείφαντος δε του χρυσοῖεαυτὴν ἐμβαίνειν λοιπὸν προσβO6σας, ἐπει ἐπιβουλος εννοια αὐτῶ ἄμα τῶ θηματι συνεισήει, λίθον νύγ αὐτοῖ τῆ ορ-