장음표시 사용
181쪽
λύβη τις ἐν τῶ του ιῶς ἐερ γνώρισμα της Φαιστύλου
διαίτης, ν ἐκ φορυτῶν καὶ νέων φρυγανων συνιστῶντες
λωνος αυλήτου ἱδρυται, ἐν συν τωθασμω οἱ ἐπιχώριοι θυουσι δι ἐτίαν τοιαύτην ὁτε Ἱώσων ἐκ Κόλχων Μήδειαν ἁρπάσας οἶκαδ' ἔπλει, χειμων αυτους ἄφατος περιέσχε καὶαμηχανία πῶσα εὐχομένων δὲ καὶ πολλὰ των ἐν τῆ Ἀργοῖ 10 δεομένων Ἀπόλλων, τόξον αυτῶν περανασχών, τα δεινὰ διέλυσεν παντα, καὶ σέλατος ἐξ ουρανου διαίσσοντος νησον ἀνέσχεν η γ ἐκ του βυθον, ἐς ν ορμισάμενοι, πρῶτονοφθεισαν ν ηλίου τότε Ἀνάφην - της συντυχίας ἐκώλεσαν, καὶ ἱερὸν Ἀπόλλωνος αἰγλήτου δρύσαντο, καὶ εὐφραί- 15νοντο τηλανελπιστο των κακῶν ὰπαλ γῆς καὶ ταῖς ἄλλαις εὐωχίαις Μήδεια δὲ συν ταῖς - αντην γυναιξὶν ανδ ρον ησαν γάμων των Σάσωνος, παίζουσαι μετὰ μέθην ἔσκωπιτον τους ρωας ἐν την παννυχίδι οἱ δὲ μυτώθαζον τὰς γυναῖκας. ἐκ τούτου τοιγαροῖ καὶ Ἀνάφης ὁ λαος ωκίσθη
20 γὰρ η νη-ο ατὰ πῆν ἔτος Ἀπόλλων αἰγλήτη κερτομουντες αλλήλους ορτὴν κατὰ μίμησιν ἐκείνων ἄγουσιν. L. N, , ς Ἀλέξανδρον τον τύραννον Θήβη αναιρεῖ ἡ
αυτου γυνή. αυτ δ' ην ἄσονος ἐν θυγάτηρ του ποτε Θεσσαλίας τυραννήσαντος, ἀδελφους δ ειχε τρεῖς, ισίφο-2sνον καὶ Αυκόφρονα καὶ Πυθόλαον ὁμομητριοι δ' ησαν, παrὴ δ αυτῶν Εὐάλκης ν τούτους Ἀλέξανδρος ουτος Φερῶν δι ποφίας ἔχων μελέτω ἀνελεῖν εἰδώς δ' ς Ουκὰνάσχοιτο Θηβη περιιδεῖν τους ὁμομητρίους ναιρουμένους αδελφούς, καὶ αυτὴν ἐπενόει συνανελεῖν καὶ νήφων ἐν ἔπι,6ρυβε τὸ βούλευμα, μεθύων δὲ ην γὰρἈττων οἴνου παρωγύμνου τε καὶ ἀπεκάλυπτε Θήβη δὲ τὸ βούλευμα μαθουσα, τοῖς ἐν δελφοῖς ἐκχειρίδια δοῖσα παρασκευάζεσθαι προς
182쪽
NARRAT XUX-Iλ 5 την σφαγην παρεκάλει οἴνω δἐ πολλῶ Ἀλέξανδρον βαπτίσασα και κατευνάσασα ἐκπέμπει του του θαλάμου φύλακας προ- φύσει ς λουτροῖς χρησομένη, και τους δελφοὐς ἐπὶ το - γον ἐκύλει οὐδἐ ὰπεδειλέων, καὶ μάλιστα αυrῶν ὁ νεώτατος. ἡ λυλλα τε διαπειλησαμένη καὶ ς τον Ἀλέξανδρον αὐτίκα 5ὰνεγερεῖ καὶ καταγορεύσει αυτῶν τον φόνον, θαρρεῖν αυ- τους ἐβιάσατο καὶ κτείνουσι κοιμωμενον τον Ἀλέξανδρον.υηβη δὲ τους γεμόνας τῶν φυλάκων ἐσκαλεσαμένη καὶ ταμὸν πειλαις τα δ' ἐπαγγελίαις ὐπελθουσα πείθει συγκατασκευάζειν αυτῆ ζ τυραννίδα καὶ οἱ μεν ἐπέτρεπον καιI0
αὐτη την ἐν σχὼν δόχεται, τοὐνομα δἐ καὶ την δόξαν τις τυραννίδος ισιφόνω τῶ πρεσβυτάτν τῶν δελφῶν δίδωσι.
183쪽
Παρθενιος Κορνηλίφ Γάλλο χαίρειν.
Μάλιστα σοι δοκῶν ρμόττειν, Κορνήλιε ουλλε, τηνῶθροισιν των ἐρωτικῶ, παθημάτων ναλεξάμενος ς τι μάλιστα σοι ἐν βραχυτάτοις πέσταλκα τὰ γὰρ παρά τισι τω ποιητῶν κείμενα, τούτων - αυτοτελῶς λελεγμένων, κα- ταιοήσεις ἐκ τῶνδε τὰ πλεῖστα αὐτῶ τε σοι παρέσται εις ἔπη καὶ ἐλεγείας νάγειν τα μάλιστα αυτῶν αρμόδια διατο μὴ παρεῖναι το περιττον αὐτοῖς, ο δὴ συ αν μετέρχη χειρον περ αυτῶν ἐνενοήθης οιονεὶ γὰρ πομνηματίων τρόπον αυτὰ συνελεξάμεθα, καὶ σοι νυνὶ την χρησιν Ομοίαν, . με, 10 παρέξεται.
184쪽
Ι Περὶ Λύρκου 'ἱστορία παρὰ Πικαινέτο ἐν τω Αὐ- ρκω καὶ Ἀπολλωνίω 'I Jλεαίνω.)Ἀρπασθείσης 'Iοῖς τῆς Ἀργείας ιπὼ ληστῶν ὁ πατηρ αυτῆς Ἀναχος μαστῆράς τε καὶ ἐρευν πὼς αλλους καθῆκεν, ἐν α αὐτοῖς Αὐρκον τον Φορωνέως, ῶς μάλα πολλὴν γῆν ἐπιδραμὼν καὶ πολλην θάλασσαν περαιω- τέλος, ῶς οὐχ εὐοισκεν ὰπεῖπε τω καμάτω καὶ ις μεν Ἀργος δεδοικὼς τον Ἀναχον ου μάλα τι κατένει, ἀφικόμενος ὁ εις μῖνον προς ψιαλὸν γαμεῖ αυτο την θυγατέρα λεβιην ἔφασαν γαρ την κόρην δοῖσαν τον Αὐρκον ἐς ἔρωτα ἐλθεῖν καὶ πολλὰ του πατρος δεηθῆναι κατασχεῖνI0αυτόν ὁ δ της τε βασιλείας μοῖραν οὐκ ἐλαχίστην ποδασάμενος καὶ των λοιπῶν παργμάτων γαμβρὰν ειχεν χρόνου δεπολ2ου προῶόντος, ῶς τω Λύρκω παῖδες οὐκ ἐγίνοντο, λθεν εἰς ιδυμέως χρησόμενος περὶ γονῆς τέκνων, καὶ αὐτω θεσπι- ζει ὁ θεός, παῖδας φύσειν Κῶν ἐκ του ναοῖ χωρισθεὶς πρώτη βσυγγένηται ὁ δὲ μάλα γεγηθώς ἐπείγετο προς την γυναῖκα,
πειθόμενος κατὰ νουν ἀν αὐτω χωρήσει το μαντεῖον ἐπεὶ
δ πλόον ὰφίκεο ἐς Βυβαστον προς Στάφυλον τον Λιονύσου, μάλα φιλοτρόνως ἐκεινος αὐτον υποδεχόμενος εὶς πολυνοῖνον προετρέ φατο, καὶ ἐπειδὴ πολλὴ μέθη παρεῖτο, συγκατ-20έκλινεν αὐτῶ μιθέαν την θυγατέρα ταῖτα δἐ ἐποίει προπεπυσμένος ο του χρηστηρίου καὶ βουλόμενος ἐκ ταύτης αὐτω παῖδας γενέσθαι δι ριδος μέντοι ἐγένοντο Ῥοιώ τε
καὶ ιμιθέα αἱ του Σταφύλου, τίς αὐτῶν μιχθεέ τω ξενω τοσοῖτος,μφοτέρας κατέσχε πόθος υίρκος ει ἐπιγνοὐς 1 25 ὐστεραία Γα ἐδεδράκει, καὶ τι ιμιθέων ὁρων συγκατακεκλιμόνην, ἐδυσφόρει τε καὶ πολλὰ κατεμέμνετο τον Στάφυλον
185쪽
ῶς απατεωνα γενόμενον αυτου στερον δὲ μηδὲν ἔχων δ ει ποιῆ περιελόμενος την ζώνην δίδωσι τη-όρν, κλυων η - σαντι τ παιδὶ φυλάττειν, πως ἔχη γνώρισμα, ὁπότ αν ἀφίκοιτο προ τον πατέρα αὐτοῖ ἐς καλον, καὶ ἐξέπλευβσεν. ψιαλὼς δὲ ς4σθετο - τε κατὰ το χρηστvριον καὶ την ψιθέαν, λαυνεν της γης αυτόν ἔνθα δη μάχη συνε- χης ν τοις τε τον Λύρκον προσιεμένοις καὶ τοῖς τὰ ἐβια-
λοὐ φρονοῖσι μάλιστα δὲ συνεργὸς ἐγίνετο ιλεβίη , moὰπεῖπεν τον Αὐρκον μετὰ δὲ ταῖτα ἀνδρωθεὶς ὁ ἐξ Ἀμι- 10 θέας και Αύρκου Βασίλος αὐτο νομα ηλθεν εὶς την -- νίαν, καὶ αυτὸν γνωρίσας ὁ Αὐρκος ηδη γηραῶς. ηγεμόνα
II. Περὶ Πολυ μηλης. Iστορε Φιλητῶ. μῆ. UD σεὐ ἀλώμενος περὶ Σικελίαν καὶ την Ἀρρηνῶν καὶ την1 Σικελῶν θάλασσαν ἀφίκετο προς χλον καὶ Μελιγουνίδα νῆσον, ὁ αυτὸν κατὰ κλέος σοφίας τεθηπὼς ἐν πολλῆ φροντίδι εῖχεν τὰ περὶ ροίης αλωσιν καὶ οὐτρόπον αυτοῖς ἐσκεδάσθησαν αἱ νηες κομιζομένοις απλτης 'Iλίου διεπυνθάνετο, ξενίζων τε αυτὸν πολυν χρόνον διηγε. 'φ δ' ἄρα καὶ αὐτοπην Ῥον ηδομένη Πολυμηλη γὰρ των ἐολίδων τις ἐρασθεῖσα αυτου κρύφα συνην οὐδἐ -υς ανόμους ἐγκεκλει- νους παραλαβών πέπλευσεν κόρη φωρῆταί τινα των Tρωικων λαφύρων ἔχουσα καὶ τούτοις μετὰ πολλῶν δακρύων ἐναλινδουμένη. ἔνθα ὁ ἐολος τοὐμὸν 'Oδυσσέα καίπερ οὐ
25 παρόντα ἐκάκισεν, την δι Πολυμηλην - ν ἔσχεν τίσασθαι.
ἔτυχεν δι αὐτος ρασμόνος ὁ ἀδελφὰς ιώρης, ὁ αὐτην παραιτεῖται τε καὶ πείθει τον πατέρα αὐτφ συνοικίσαι.
III. Περὶ Εὐίππης. Iστορεῖ Σοφοκλῆς Εὐρυάλω.)οὐ μόνον δὲ 'Oδυσσεῖ περὶ δολον ἐξήμαρτεν, αλλὰ και
186쪽
h μετὰ ζ ἄλην, ς τοῖς μνηστηρας ἐφόνευσεν, εὶς πιπειρον, ἐλθών χρηστηρίων τ ῶν ἔνεκα, τιν υρίμμα θυγατέρα, ενθειρεν υίππην, ὁ αυτὸν ἐκείως τε πεδόξατο και
μετὰ πάσης προθυμίας ξένιξε , παῖς λ: αὐτω γίνεται ἐκ ταύτης Εὐρύαλος τοῖτον χητηρ, ἐπεὶ εiς βην λθεν,
αποπεμπεται ις θάκην συμβόλαια τινα δεῖσα ἐν δέλτοκατεσφραγισμένα του δε δυσσέως κατὰ τύχην τότε μηπαρόντος, Πηνελόπη καταμαθοῖσα ταῖτα, καιέλυος ει προπεπυσμένη τον της Εὐίππύς ἔρωτα, πείθει τον 'Oδυσσέα παραγενόμενον, πριν η γνῶναί τι τούτων ς ἔχει, κατακτειναι
τον Εὐρύαλον ς ἐπιβουλεύοντα αὐτω. καὶ δυσσεῖς μεν διὰ τὰ μη ἐγκρατος Γναι, μηδε ἄλλως ἐπιεικης, αυτόχειρ του παιδὸς ἐγένετο, και υ μετὰ πολίν χρόνον η τόδε ὰπειργάσθαι προς της αὐτὰς αυτοῖ γενεῆς τρωθεὶς κάνθη θαλασσίας τρυγόνος ἐτελεύτησεν. 15 IV Περὶ ἰνών ης. Iστορεῖ πίκανδρος ἐν τω περὶ ποιπῶν και κεφάλων ὁ Γεργίθιος ἐν ρωικοῖς. Ἀλέξανδρος ὁ Πρι μου βουκολῶν κατὰ την Ἱδην ἐράσθη τις Κεβρηνος θυγατρο Oiνώνης λέγεται ὁ ταύτην Εκ του θεῶν κατεχομένην θεσπίζειν περὶ των μελλόντων, καὶ ὐλλως ἐ20 ἐπὶ συνέσει φρενῶν ἐπὶ μέγα διαβεβοησθαι ὁ οἶν Ἀλέξανδρος αὐτην γαγόμενος παρὰ το πατρὸς ἐς την δον, ὁπου αὐτω οἱ σταθμοι ψαν, εἶχε γυναῖκα, καὶ αὐτῆ φιλοφρονούμενος μηδαμῆ ' προλείφειν, ἐν περισσοτέρρ τε τιμῆν ξειν λει συνιέναι με ἔτασκεν εις τὰ παρὰν πάνυ αὐτης 25όρωη χρόνον μέντοι τινὰ γενησεσθαι, ἐν Ἀπαλλάξας αυτην εις την Εὐρώπην περαιωθησεται κὰκε πτοηθεὶς ἐπὶ
187쪽
156 PARTHENII γυναικι ξένη πόλεμον ἐπάξεται τοι οἰκείοις ἐξηγεῖτο δὸ ς
δε αυτὰν ἐν τε πολ- τρωθῆναι, καὶ ὁτι ουδεὶς αυτὸν οἷος τε ἔσται γιῆ ποιησαι η αὐτη ἐκάστοτε δὲ ἐπιλεγομένης αυ- της ἐκεῖνος οὐκ εἴα μεμνησθαι χρόνου δὲ προῶόντος, ἐπειδὴ
Ελήνην ἔγημεν, η ἐν ἐνώνη μεμφομέν των πραχθέντων τον Ἀλέξανδρον ἐς Κεβρηνα, ὁθεν περ ην γόνος, ἀπεχώρησεν, ὁ δὲ παρηκοντος ὁ του πολέμου διατοξευόμενος Φιλοκτη γ τιτρώσκεται ἐν νω δὲ λαβών, της ἐτώνης ἔπος, ἴτε φατο αυτὸν προς αυτης μόνης οἶδ τε ιναι ἐαθῆναt,10 κήρυκα πέμπει δεησόμενον, πως ἐπειχθεῖσα κέσηταί τεαυτὸν καὶ των παροιχομένων λήθην ποιησηται, ἄτε δη κατὰ θεῶν βούλησίν γε φικομένων η δὲ αὐθαδέστερον πε- κρίνατο, ῶς χρη παρ' λένην αυτὀν ἰέναι κὰκείνης δεῖσθαι, αὐτη δὲ μάλιστα πείγετο, ἔνθα δη ἐπέπυστο κεῖσθαι αυτόν. 15τοῖ δὲ κηρυκος τα λεχθέντα παρὰ της ἐνώνης θῆττον ὰπαγγείλαντος θυμησας ὁ Ἀλέξανδρος ἐξέπνευσεν, ινώνη ει, ἐπει νέκυν δη κατὰ γης κείμενον ἐλθοῖσα λδεν, νωμωξόν τε καὶ πολλὰ κατολοφυραμένη διεχρησατο αντην. V. Περὶ Λευκίππου. Iστορεῖ ρμησιάναξ εοττίω. 20 Λευκιππος ει Ξανθίου παις, γένος των απὸ Βελλεροφόντου, διαφόρων ἰσχύι μάλιστα των καF ἐαυτόν, σκει τὰ πολεμικά. διὰ πολὐς ν λόγος περ αὐτου παρά τε Αυκίοις καὶ τοῖς προσεχέσι τούτοις, ἄτε δη γομένοις καὶ πῆν ὁτιον δυσχερὸς πάσχουσιν. -υτος κατὰ μηνιν Ἀφροδίτης εις ἔρωτα 25 ὰφικόμενος της δελφης τέως ἐν ἐκαρτέρει, ἐομενος ρῆστα ἀπαλλάξασθαι τις νόσου, ἐπεὶ μέντοι χρόνου διαγενομένου οὐδἐ ἐπ λίγον ἐλώφα τι πάθος, ἀνακοινουται τῆ μητρὶ καὶ πολλα καθικέτευε, μη περιιδεῖν αὐτὴν ὰπολλυμενον - γὰρ αὐτω μ' συνεργησειεν, ποσφάξειν αὐτὸν πείλει m Mah παραχρημα την ἐπιθυμίαν φαμένης τελέσειν θνων δη γέγο-
188쪽
ΝARRAT AMAT. Iv-VI. 157ωεν Ἀνακαλεσαμένη δὲ την κόρην συγκατακλίνει τὰ&λτω, κὰκ τούτου συνησαν οὐ μάλα τινὰ δεδοικότες, ω τις ἐξαγγέλλει τω κατεγγυημένν την κόρην μνηστῆρι ιυ τόν τε
αυτου πατέρα παραλαβὼν καί τινας των προσηκόντων πρόσεισι τω ανθίω και την πρῆξιν καταμηνύει μη δηλῶν τουνομα του ευκίππου Ξάνθιος ει δυσφορῶν ἐπὶ τοῖς προσηγγελμένοις πολλην σπουδιν ἐτίθετο φωράσαι τῶν φθορέω, καὶ διεκελεύσατο τρο μηνυτῆ απότε ἔδει συνόντας αὐτω δηλῶσαι του δὴ ἐτοίμως πακούσαντος καὶ αὐτίκα τὰν πρεσβύτην ἐπαγομένου τω θαλάμω η παις αιφνιδιο φόνου γενηθέντος 0λετο διὰ θυρῶν, οἱομένη ησεσθαι τὰ ἐπιόντα και αντην
ὁ πατηρ πολαβών εῖναι τὰ φθορέα πατάξας μαχαίρα --ταβάλλει τις ει περιωδύνου γενομόνης καὶ νακραγούσης ὁ εὐκιππος, ἐπαμύνων ωυτῆ και δια τὸ ἐκπεπλῆχθαι μηπροειδόμενος ὁστις ιν κατακτείνει τὴν πατέρα δι ηὐαirωνuὰπολιπών την οiκίαν Θετταλοῖς ἐπὶ τοι συμβεβοκόσιν iu vτην γησατο κὰκειθεν ἐξελαθεὶς π των προσοίκωνεὶς την φεσίαν τέκετο, ἔνθα χωρίον κησε, Κρητι- ναῖον ἐπικληθέν του δἐ ευκίππου τούτου λέγεται τινμανδρολύτου θυγατέρα ευκοφρίην ἐρασθεῖσαν προδουναι θ την πόλιν τοις πολεμίοις, ων ἐτύγχανεν γούμενος ὁ εὐκιπι
VI. Περὶ Παλληνης. Iστορεῖ Λιογένης καὶ Ηγησιππος ἐν Παλληνιακοῖς. Ἀσεται καὶ Σίθον τόν υδομάντω 25 βασιλέα γεννῆσαι θυγατέρα Παλλήνην, καλην τε καὶ ἐπέχαριν καὶ δια τοῖτο ἐπὶ πλειστον χωρησαι κλέος αυτῆς, φοιταν
189쪽
158 PARTHEN τε μνηστηρος ου μένον ὰπ αυτῆς Θράκης, ὰλλα και ἔτι
πρόσωθέν τινας από τε 'Lλλυρίδος καὶ των ἐπὶπανώἷδος ποταμου κατωκημένων τον δὲ Σίθονα πρῶτον ἐν κελευειν τους ὰφικνουμένους μνηστηρας προς μάχην ἰέναι την κόρην ἔχοντα,5 ε δ ηττων φανείη τε δ νώναι τούτω τε τω τρόπω πάνυ συχνους νyρήκει μετὰ δε ώς αυτόν τε η πλείων πυς ἐπιλελοίπει, γνωστό τε αὐτῶ την κόρην ρμόσασθαι, δύο μνηστύρας φιγμόνους, Πρίαντά τε καὶ Κλεῖτον, ἐκέλευεν ἄθλου προκειμένα της κόρης λληλοι διαμάχεσθαι, και 10 τον ἐν τεθνάναι, το δ περιγενόμενον την τε βασιλείαν και η παῖδα ἔχειν της ει ὰφωρισμόνης μόρας παρούσης
η Παλλήνη ἔτυχε γὰρ ἐρῶσα του Κλείτου πάνυ θρώδει
πε9 αντον, και σημηναι ἐν υκ ἐτόλμα τινὶ τω ὰμ αυ- τόν, δάκρυα δἐ πολλὰ ἐχεῖτο των παρειῶν αὐτης, ως υτε ρο-l φεν αντης πρεσβύτης ναπυνθανόμενος και ἐπιγνους τοπύθος ν ἐν θαρρεῖν παρεκελεύσατο, λὴ βούλεται ταὐτὸν του πράγματος χωρήσοντος, ωυτὀ δἐ κρύφα πέρχεται τον
θει δια τωνέρματηγῶν τροχῶν, διεῖναι τὰς περόνας ἔνθα 20 δη ς ἐς μάχην ἐειεσαν και λαυνεν ὁ Βρύας ἐπὶ τονἈχελτον, και οἱ τροχοι περιερρύησαν αυτω των ωρμώτων καιουτως πεσόντα αντον ἐπιδραμὼν ὁ Κλεῖτος αναιρει. αισθύ-
μενος ει ὁ Σίδων τόν τε ἔρωτα και την ἐπιβουλὴν της θυγατρός, μάλα μεγάλην πυρὰν νήσας και ἐπιθεὶς τὀν Αρύαντα 25ωετο συνεπισφάξειν και την Παλληνην. φαντάσματος ἡ
190쪽
θείου γενομένου καὶ ἐξαπιναίως δατος ἐξ ουρανου πολλου καταρραγέντος μετέγνω τε καὶ γάμοις ρεσάμενος τον παρόντα Θρακῶν μιλον ἐφίησι τω Κλείτω την κόρην γεσθαι. VII. Περὶ Ἱππαρίνου Iστορεῖ Φανίας Ἀρέσιος.)- δἐ , 'Iταλῆ φακλεία παια διαφόρου την ἄφιν Ιππα βρινος ηὐαὐτω ονομα των πάνυ δοκίμων Ἀντιλόων ρώσθη υς πολλὰ μηχανώμενος οὐδ η δυνατὸς ηὐαυτόν ὰρμόσω
θαι, περὶ δἐ γυμνάσια διατρίβοντι πολλὰ τω παιδι προσρυεὶς ἔνη τοσουτον αὐτοῖ πόθον εχειν, ἄστε πὰντα πόνον ἀναrλη- ναι, και ὁ τι, κελεύοι μηδενὸς αυτὴν ἄμαρτήσεσθαι ὀ Mli Jὰρ κατειρωνευόμενος προσέταξεν αὐτω πό τινος ἐρυμνοῖ χωρίου, ο μάλιστα ἐφρονρεῖτο πό του των Πρακλεωτῶν τυρώννον, τον κώδωνα κατακομίσαι, πειθόμενος, ἄν ποτετελέσειν αυτὴν τόνδε τον θλον Ἀντιλέων δὲ κοίτα τὼ φρούριον πελθών καὶ λοχήσας τον φύλακα του κώδωνος 15 κατακαίνει, και ἐπειδὴ φίκετο προς τὰ μειράκιον ἐπιτελέσας την πόσχεσιν, ἐν πολλῆ vrω εὐνοία ἐγένετο, καὶ ἐκ τοῖδε
μάλιστα αλλήλους ἐτέλουν. ἐπεὶ δ ὁ τύραννος της ρας ἐγλίχετο του παια καὶ Γύς τε ν αυτὴν βία ἄγεσθαι, δυσανασχετήσας ὁ Ἀντιλέων ἐκείνω ἐν παρεκελεύσατο μη20ὰντιλέγειν κινδυνεύειν αυτὰς δὲ οἴκοθεν ἐξιόντα τον τύραννον προσδραμὼν ὰνεῖλεν καὶ τουτο δράσας δρόμω ετ καὶ διέφυγεν ἄν, ε μὴ προβάτοις συνδεδεμένοις μνιπεσὼν ἐχειρώθη δι της πόλεως ἐς τὰρχαῖον ποκαταστάσης μνοτόροις παρὰ τοῖς φακλεώταις ἐτέθησαν ικόνες χαλκαῖ, καὶ 25νομος ἐγράφη, μηδόνα ἐλαύνειν του λοιπου πρόβατα συνδεδεμένα.
VIII. Περὶ Πρέππης. Iστορεῖ Ἀριστόδημος ὁ πυ- σαεῖς ἐν α ἱστοριῶν περὶ τούτων, πλην τι τὰ ων--ωυπαλλάττει, ἀντὶ Ἀρέππης καλῶν Γυθυμίαν, τον δὸ βάρβα-a0
