장음표시 사용
21쪽
Aristotelena raro, Ptolemaeum saepissime sellitur: utriusque locos usurpatos in adnotatione adscripsi plenos. ceteros in usum suum convertisse Lydum, probari nequit. contra ipse in sine eiusdem capitis ait se potius Italos sequi velle. quoruni astrologos principes recenset Tagetem, Tarchontent, Tarquitium. Capitonena. mira vero de Tagetis et Tar-clioniis scriptis in capite tertio Ioannes narrat. exponit in
narrat quo latu die cuui araret, extitisse e sulco puertim Tagetentiq): euna se in sacris locis deposuisse et petiisse, ut ipstini quid arcatii e loceret, issiumIue vota sua eXpleSSe. conscripsit igitur Tarclion huc colloqui uiu sacriana, in Illo
xviv, αΠOKpiVεTai dε 6 TtiΥηc. quae otiania ita conparata sunt, ut ne ite suppositici O liiidem quo lani libro queni Lyllus genuinu in liabuerit et legerit cogitandunt sit, sed deridicula confiisione priscaruin ite Tagete salbularuni et Tatus. illaim Ascletarionem esse coniecit Hasius animRdv. p. 292 vid. Fabric. l. s. p. 163 , Iia1ne repperi in dissertatiuncula in edita collicis Laurent. plui. 28, 34 f. 153 v. at xssipat cUvoiκεiούμεvai Toic babεκα ζψbioic , ex qua excerpsi quRedam p. 156 in adnotations eaput 71; ibi igitur praeter PtolemaeuIII, DOrottierim, Aegyptios, VRIentem, alios laudatur otiani inhaψoc sicl). Antigonus Voro Procul diibio Nicaenus est, cuius apotelesination in bibliothoea Caesarea latent; idemque laudatur a Demophilo in schol. ad Ptolem. tetrab. p. 221; perperam enim - Reinhol lus Koepho de Antigono Carystio Borol. 1862 p. 32 ex Lydo conlegit, Antigonum antiquiorem esse Aristotelo et a Nicaeno distinxit in alia etianticum.10 quena Graecomun Upμ'v x06vio, esse credit Proclodiadocho Ubc που καl Πp6κλoc *iictv d bulboxoc , ex cuius theoloma Platoitica et continentariis in Platonis Alcibia lena perimulta in libriim de mensibus transtulit. Diuitiaco by Gooste
22쪽
XIXgeticorum librorum mentionis de qui laus cs. Mulier. Etrusc. II p. 24 sq.) cum narratiuncuIis recentissiinis ipsiusque stultitia. dein Tarquiti Tusci sainani usque ad Lydi aures percrebruisse, non est cur miremur, quippe scriptoris facile omnium Etriisca disciplina scripserint celeberriuit, cuius scripta et Plinius et Macrobius excusserit, cuius liber traiiscriptus ex ostentario Tusco insertus fuerit corpori librorum Etruscoruin, ex laauserit Servius in Vel gil.
eclog. IlII 43 Macrob. IlI T), cuius lilaro ritua de rei us livinis auctoritate vel Iuliano iinperatore Iiaruspices nisi sint Ammian. Marcell. XXV 2): sed praeter sanaani niliu ex illo cognovit. de Capitone statim dicen luna est. Rin lamentum enim totius huius clisquisitionis positum est verbis quae profert Ludus in capite tertio extremo: 6coV MOi γέ-
ex quo loco colligi posset, Capitonein Fonteiuni lue sontes suisse. Varronis, ex eo hausisse Sallustium, nisi scriptor esset Itudiis, cuius errores in litStoria litterarum Romanarum liaud rari sinit sed inamanes. neutiquaIn praeterea ex Sallustioi' ea scrriptorum nomina nautuari potuit, imilio ea 11) Boocκinv pro nεucεviv haud ita facili sed necessariu correctione scripsi, cum et πε0cεωυ ineptum sit et To6TOUc ad quod referatur substantivum flamitet; ΘούcκOUc intellege Tagetem et Tarchontem. 12, sive eius rei memoriam cium L, inhoro ad primum iistoriarum librum, sive cum Krugio et Gerlaesito nil orR-tionem Caesaris in Catilinas libro reseriis; alteruru Si PO-
23쪽
Onania liausit ex linico eo sonte, ex Pio tacito nomine de- pro inpsit consti Sana et perversa in neque a quoquam traditam narrationena, Sest ut ass0let pro suo stupore et ridicula vanitate cunctos optinae si ibi cognitos enumerat. Capitone na autena quoiuinus Ateiuin esset ) concedatur, i lolbstat, quod eius temporis puri puti fuerunt iuris consulti, Ionge rei noti it grairimaticorum doctrina. Sinni uim contra Capitonem liuc quani maxime quadrare, clamant fragmenta talia, qualia leguntur' apud Fest. s. v. sinistrae aVesp. 330 Mulier. a deor in sede clum in meridiem vecteS, ad sinistrani sunt partes mundi Morientes, ad Materam occidentes. eo factum arbitror, ut sinistra meliora atιπicia quam dextera eras Gistimentur; ap. elimi. S. V. Inon
struin p. 138 Mulier. atque idem cum non minus putilicas, a quain sacI'as antiquitates Romanorem perscrutatus sit sc Hertet Sinnius Capito p. 25ὶ, adimoilum probabiliter cressitur, eunt esse laudatum in loco supra scripto. quod autem
Capito iεpεὐc a Lydo scap. 2ὶ appellatur, id tanti lacio.
ceteriina Capitonis n0men et auctoritatem nulli dissertationi vel mentioni in toto lil)ro Lyllus adscripsit. quodsi id mire luem habet, quia reliqui omnes t. s. laudati scriptoresidenti leni sontes proponuntur, poterit conicere, unicain il- Iana disputati0nem, quae certo auctori nec nomine addito adsignatur nec aliunde adscita ratiocinatione cui quana ad- Sigitari potest, dico eam, quae cap. 17-20 continetur, Capitoni esse tribuendana. res talaien me iudice nimis in lu- I rico posita est. Fontei Bonaani esse dicitur tonitrualet si
nas, manifesti erroris convictus est Lydus, Caesar enim in catilin. 51, 38 arma at ino tela militaria a Samnitibus sumpta esse dicit. cf. Ioan. Frid. Schuligo, quaestion. Lydian. partic. prior. dissert. inaug. 1862 Gryph. p. 37. 13) id censueriant C. B. Hase, Multor Etrusc. II p. 37 adn. 70, Hertz, de Nigid. Fig. p. 32, Dirksen segna. iur. Cons. TOm. p. 90, Osann ad Pomponium p. 54, Husollice IurispmId. Antei v. p. 44 sq. et dubitantor I. F. Schuligei. S. P. 39.14ὶ do mio cogitaveriint O. Ιalin in aci societ. Saxon. II p. 284 adn. ot Linher Sallust. prooem. p. 79.
24쪽
ubique Belcher eiusdem Fontei noInen videtur reposuisse ist). praeter Lydum nemo euin cognitum habet; de eitis aetate tamen acute ita argumentatur I. F. Schulige quaestion. Lydian. part. pr. p. 38: .. ea quae de magis tr. III 42 de oraculo versibus concepto ad Romulum dato narrat faciunt, ut non nini iam dignitateria auctori tribuamus. Ilaec D: Pratio milii qitidem tinperatorunt romanorum aetatem videturre tolere, ut e contrario sile Inagistr. prooem. Fonteiuna ex Varronis libris hausisse suspicer; nam sitiae apti l Lyctium t Iernens. IIII 2 de Iano tolli porum praesi te et dilodecim altaribus ei consecratis exponit, ea etiam apiui Varronem lib. Vrer. is v. legebantur sc s. Macrob. sat. I 0 . Apuleius etiam in capite b4 coinmemoratur liis ver
runaque libros Tageticos omnem ilivinationem Lydus reserat, Scripsisse ilicitur Apulei ius de disciplitia auguiali vel omnino de arte divinan li. ad eum et Varronein Niguliumque disputatio reserti ir, quae, liausta liactentis per lacunali codicis Caseolini, nunc ex codicil nis Latirentianis aditi laesi. eius maxima pars Ptolemaei et Plini est, ut suo sein- per loco monitum est: Apulei enumerationein c0inetariundiversorum generitna p. 25 v. 19- p. 27 v. 2 esse eo ess
dus de mensili. IIII cap. 73 tradit diversantitue ea in ali Aristotelis opinione. lenique ter laudati ir in narratulis osten
nitrmalo plerumque consentire cum interpretatione primi post Siri ortum tonitriis quae in Geopon. 6tr. 1 c. 10 Ie
eitur, me consensus enim nullus est.
25쪽
Claudio Caesare simul visis toti tenuive Iunis Domitio Fannio consulimus, cap. 7 de lapide ad Alavduin Cugicuimqtie
gravi da su limine ictaiyὶ . quae omnia tam ad ingenium plii Iosoplai Madaurensis ira agi carum artium peritissimi Augii-stin. ep. 138 sunt sacta, ut dubitare ne liveas al, eo ipso Onania esse prosecta i ). Viceri ius Romaniis lionio est prorsus ign0tus, consusus olim male cum Nigidio Figuloi' . eius phμαciv αὐ-TOic, ut ait Ludus, translata ilissertatio extat in cap. 54-58, in qua suse exponit, in qlias regiones terrae motuum significationes valeant se uiui uim solis posituram in singillis Zodiaci signis. in liae distrilautione cum anxie Ptolenta ei auctoritate ni se piatiir suit auteni in agna astrologorum in ea re dissensio , post Ptoletnaeum vixerit necesse est. Si qui letu revera liuitis scripti auctor est, vi cellius. al, eo etiani tonitruale in cap. 23 - 26 sine auctore propositu ui et perperant in Palatino codice Fonteio triliti tum ut repetas. Cogeris eo, quo l cum ceteris in rebus Vicellio simillinium tuni eidem Zonarum distrilitationi superstructum est. Eliani Italaeone in multi fuerunt. qui Antistium esse opinarentili , vel eo seducti quod cuin Capitone, quein Ateium esse si ibi persuaserint, consociatus estδ'). verum
cuna Cornelius Lal, eo Λαβεῶvoc noni ine laudatus a Ludo de mensilius IIII 1 et 20 usurpatus sit Cornelii enim Labeonis lasti liaud lubie tibi intellegentii sunt, cf. Meri et proleg. 0vid. p. LXXVIJ, lite quo pie Labeonena Corneli uni
17) quas accuratius et ornatius hic Apulo ius narrat, brBVem eorum mentionem etiam Plinius II 99. 100; 150;137 facit.18ὶ cs. Multor. Et misc. ΙΙ p. 38 ot potissimum O. Ialin. in Ret. societ. Lips. 1850. II p. 284-286, qui his quoque
Iocis nisus Apuleium ponit in numero eorum RomRHOrum, qui do toto orbe doctrinae Seripsemini.
26쪽
XXIII esse, per se probabile est yὶ: iuris consulto certe liic nillil est negoti. de Corneli aetate nulli ac urati dici potest. Merheli enim 'in et Mitelleri y ) suspitiones sunt paruin stabiles. ego ne eornelium qui dein a Ludo laiulari pro certo affirmaverim: eundem tamen Labeonem assert nelbialo Ful
Seo qui discFlinas Etruscas Tagetis et Bacchetidis XV
voluminibus e licavit. ad Lalbeonem a Ludo resertur cap. 42. in quo ilismairitur. quidnani portendatur lunae positione ea, quam tempore solstiti aestivi occii pat. cui dis
0εpiV'c TyO7 c. vides enirn partena tantium liuius tituli eum argumento disputationis congruere; reliqua autem pars optime quadrat in eam, quae praemissis generalibus quibusdam animadversionibus statim sulbsequitur, dissertationem ite sulnainibus sine nomine auctoris exhil ii tam scap. 47-5η, in utraque autein eadem tenetur ratio, qua ex natura
signi zodiacalis, in quo sol lunave positi sint, efficitur quid praeimonstretur; ut exemplum asserant, sole vel Iuna libram ingressis iniquitas significatur et pernicies eis frugilius, quae trii lina pensantur, sin virginein, virginibus castis et seminis periculum inminet et agri: s sterilitas, alia. dein in utraque continetur Ru00λi cΠiraphcic lilod praeterea in nulla in te a cap. 23-58 reperitur): in utraque denique olbservatio incipitur ab ariete, id quod Aegyptiaci moris est 'i). Labeoni igitur etiam capita 47-52 adsignanda sunt. 21) id eensustriint Missior. Etruse. II p. 36, Merkel pro- leg. p. LXXVII.
223 namque et Festus p. 131 et Labeo ap. Macrob. I 12 ox eodem fonte, Vereio Flacco hauserunt. 23 credit ille l. f., Cornelium secundo p. Chr. Sae ulo vixisse, quod ab Augustino de civ. dei II 14 Iaiulatus Labeo quidam, quem Cornelium esse probari nequit, Plato
27쪽
Nigidius Figulus citatur cap. 45 εV Tu TQV OVεi- pinv cΠicκεψεi, in qua prae licat fulminis per Solunium visi saustum ouien: videtur igitur Hertzio sile Fig. p. 35 itulice divinationem vitae sonantis nititiar singulari libello exposuisse. dein in cap. 27-δ8 proponitur cφημε-
Πpoc λcsiv. tertium post ea, quae in priore lacuna codicis Caseolini interciderunt et nunc ex Laurentianis accesse
autem supplementi maxiniana partent ex Ptolemaeo et Plinio fluxisse, in adnotatione delmonstratuim est; neque Palica Cani pestri esse infra docebo: denique quae Apuleio tribuentia sint, supra dixi. restant igitur praeter paucissima quae lana Vialdaica astrologica sp. 18 v. 1-s et p. 24 v. 12- p. 2b v. I9j solae olbservationes de signis levipestatis eae, Plae leguntur p. 19 v. 16 - p. 20 v. 7: πp6bηλ6v
otiam ab ariete incipit, Nigidius a cancro, ceteri a cRPri Orno. ceterum utra IIIo disputationem non Elmaseae disciplinae, sed Chaldaicae Astrologiae prae se ferre na
turam, non opus est ut moneam.
25 superfluum duco multis resutare, quao olim de hoe testimonio opinati sunt Hertet Nigid. p. 41, Merkel prol. fast. p. LXXXVII, cf. p. 319.26) Isidor. donat. rer. o. 38 et schol. Germanici p. 112: Nigidius ait luna si summo in circulo mamzias nigras habuerit in primis partibus mensis initu es fore; M in medio tunc cinnDiuiligod by Cooste
28쪽
XXV dein nisus est saepe Ni ulianis liis libris vel, si mavis, secutus est eosdem at lite ille sontes Vergilius, qui liaec tempestatum signa , , in georgicis divino paene conprelietulit ingenio Vegetius de re milit. V II): conseras enim quaeso arguntentum fragmenti quod prius infra scripsi cum Vergil. georg. I 427:,,llina, PeVertentes qtioni primum colligit ignis, si nigriina obscuro conprendit aera cornu, maximus agricolis pelagoque paralbitur inliber: at si virgineum suffuderit orbe miborem, ventus erit: vento semper rui et aurea Plioebe.
pariter observationes Itydianae, quas conieci Nigidi esse, stabiliuntur consensu Vergili, qui georg. I 446:.. is ubi stib lucem imiuit, is tensa inter nubila sese clivorsi rumpent radii ..... multa in tectis crepitans salit horrida gran do.
at si cuna reseret lue cliena con letque relatum, lucidus orlbis erit: frustra terrebere nimbis. et claro silvas cerites a luilone moveri. '
lenitae aquilonem, qui a Liuilo l. s. ui09ηΥεVεTηc nuncupatiir. eodein Homerico epit lieto a Nigulio esse explicatum, Gellius II 22.9 docet: A qui al, aestiva et solstitialis orientis nieta venit, latine aquilo, popcuc graece dicitur, euilutile propterea quidam dicunt ab Ilomero ul09ηΥευε V appellatum : naniriuo stinaniani Favorini disputationis sIΙ 22, 3-2f, egregie ea in cuni Ampeli capite quinto consentientem, ex Nigi lianis libris de prona plana esse, vix duiutare licet *'). iluarum enim opinionum clitae omnino inter Ro-
plena sint in ea cornici la, serenitatem. certe si ridet incasia rum ventos osterulit. sit enim ventris eae aeris densitate, demsitate obducta sol et luna nidescunt: item si cornria eius
Oblecta Hιerint nebula. tempestas futitira est. Isidor. ibid. et Schol. German. p. 108: si pallidra sol in nistras nubes Occidat, aquilonem ventum gignidcat.
28) quamvis in medio hanc qua ostionem reliquerit Noelfflin do L. Ampelii libro memoriali p. 28. cf. L. MercMin d. eiciemneth. d. seli. p. 677.
29쪽
PRO LEGO MENAmanos extiterunt cuni auctorem unius, quam Seneca natur.*iaest. V 16. IT, Vegetius de re milit. V 8, Suetonius ap.
Isidor. cle natur. rer. c. 37 amplexi sunt, Varronem esse
constet sc s. Reifferscheid. Suetoni reliq. p. 428), alterameamqtie simpliciorem, qua in Gellii is l. f., Plinius II 47. Αmpelliis l. s. secuntur, profecto consentaneunt est referri ad Nigidi una, alterum iuxta Varronena doctrinae Romanae columen. atque exposuit is singulari scripto sat amplo, quippe cuius quartus liber a Servio coit. Guel fert, . in Georg. I 432 Iaudetiar, de ventis ipsiusque liuius scriptionis lilier secundius a Gellio I. s. in sine capitis conmemoratur. ac aedit denique, quod constat, Nigidiu in ab Ampelio persaepe adlati,itum esse *l in). nullus igitur diit,ito, quin Nigidio verba supra significata vitulicem. Contra idubius ira eroo, quid Varroni ait signet n. quo ileni in ei soli tribui possit, iani nihil superest. itaque necesse est, stati Iamus vel eius nomen ab alio auctore adscriptum fuisse vel ali ipso alteruis usurpatui n. atque In illi quidem liaud absonuin vitietiar, in illo quem modo tractavi loco etia in Varronis navales Iu)ros sive eptiemeridem nava- lena) in partes vocatos esse . nain liis libris summo iure adscrilii possunt Varronis ira eteorologicae quae Ilic illic traduntur animadversiones. cf. Vegetius de re milit. V 11 quae signa tempestatum) Varro in navam us libris diligenter eaecohιit. in eis auteni saepe easdein quas Nigidius in libro de ventis notat significationes, velut ea qtiae Nigimus ap. schol. German. p. II 2 svid. adnot. 26) ponit, repetit Varro apud Plinium XVIII 349: , , nascens luna si cornu superiore Obatrato surget, pluvias decrescens itabit, si inferiore, ante plenilunium, si in media nigritia illa si ierit, sincerunt
29 es. I et Min p. 24, Biloclieler in nov. naias. Rhen. XIIIp. 177 sq., Reifferscheid l. s. p. 445 et addend. p. XVIII. 30) sinceri in diem scripsi pro i rem in collato Nigidio I. s.
31ὶ Nigidi testimonium mancum esse oonvincitur Varronis loco; tria onim debebant distincta esse: si Iutia summo in corniculo, si in imo, si in medio nigras haberet maculas; apud Isidomam et scholiastam Germanici mo Diqiligo i by Cooste
30쪽
tos significabit). potuit igitur Ilic qiioqiue Varro laudari sive a Nigidio ipso, quod pro tenaporis ratione certe licuit, cuni ephemeris navalis conscripta sit c. a. a. Clar. 77 cs. Bergic in nov. Inus. Rhenan. I p. 369J. sive una cum Nigidio ab eo, ex quo hausit Lydus. ceteriina nolo celare, posse etiam credi Varronis nomen appositum fuisse in Ptolemaei quibusdam locis si perpensitas, in eisdem libris saepe Arati opiniones redditas esse a Vareone', Arato etiam Ptolemaei doctrinam de signis tenipestatum esse superstructam cs. Bulilei conanientarium in Arati dioseineia . Ex Plinio denique sere omnia ostenta deprompta sunt, quae Lydus ex historia Romana affert, plerumque ad Verbum expressa neque unquam addito auctoris nomine: semel tanturn scap. 7) laudatur in enarranda re, quam ipse se
Praeterea Campester Campester nimirum . non Campestrius nuncupandus est) a Lydo bis in partes vocatur
Iongae de condetis disputationis, quae nunc plena ex codicibus Laurenti aliis edita est. lianc quoque disputationem
diurn membrasin intercissit, contra Quinum apud Ser vium georg. I 432: Nigidius de ventis IIII, ri siιmmum corτα - lum maculas nigras habuerit, in primis partibus inibres ausore, si in imo cornu, serenitatem. Videtur tiam in Isidorieodice A sos. Sueton. Od. Reis orschoid p. 235) vsstigium hamam turbarum Superesse. 32) ut Oxemplum asperam, Isidor. do nat. rer. E. 38 et schol. Germanici p. 112. Varro ait: si exoriens concam videt tur ita ut in messio fulgeas et radios faciat partim ad austrigm paritim ad aquilonem tempestatem hisnidam et ventosam fore signincarit. Egredio conspirant cum Arato V. 828 sq.: