장음표시 사용
11쪽
viii QUIBUR AI TERA IEDITIO A PRIORE DIFFERAT.
novae sectiones XXIII. et XXIV. ut i quuin ite universo appari, tu critico tuni maxime ite codicibus Graecis unci ilibus agitur, allatis lectionis spectinini hus ex iis qui Ilolinosio nondum innotuerant. Passi in tantuin mutatae sectiones de codicibus ad 3pparaturia nostrum continuuna adli ibitis: XXV. iisque XXVIII., XXX. et XXXI., XXXIII. et XXXIV. Rursus vero novae sunt sectio XXIX. in qua oratio ManasSis ex Λlexandrino potiSSi in una codice exscri- Ilitur, scistio XXXII. ubi varietas lectionis ex eo quod nuperrinio in luceni protraxi fraginento codicis Friclerico- Augustani ussertur, sectiones XXXV. et XXXVI. cuni Suppletnentis varianti uni lectionurn ad duos locos qui in Alexandrino codice perierunt: I Bασ. 32, 7. usque 31,9. et Psalin. 19, 3 9. usque 79, 2. Denique notabile editioni nostrae supplenientum a GeSSit textus Pro-plaetae Dati telis Soptuaginta viralis, quem adnaodurn ex Codico Claisiano editus passini luc e Syriaco codico Mediolanensi emendatus est. Qua de re accuratius explicatur in Prolegg. sec t. XVIII. Quae quum ita sint, sperare licet etiam hac aliora editiono nostra multorum studiis circa laoc tam grave tamque Sanctuin antiquae it tot inon uuaen tu in et excitatum et adiuturn iri. Quo consilio ollendi latio reni in me susceperi in satis dixi cs. in primis Prol. secl. Vili.): id quoci neqtios existi latores me inores esse velini, ne sorto me non praestitisso arguant quod nunc quid in
Praestarct animus nec erat nec poterat esSe. Duae vero res in oditione paranda repetendiaque ani uiuua meum RS Sidue occupa
laant; qtauIn enim quantus tal oriani campus pateret criticis circa textum Graecia in Veteris Testa trienti stultiis, tu in laoc intellogeba in Iauntum indo esset frugis reduitiluturum ad Νovi Τestar notiti studia: quod non tantu in de seri none dico quo libri apostoloruni conscripti Sunt, se 1 etiana iis universa ratione quae inter uti uir quo Foectus intercedit ex pomencla at lue illustranda . Quem laborum canipum ut ipse pro virili parte einetiar, si Deus vult ac vitam vireSquo dederit, constanter oporam dat o. Nec ei in vero dui,ito quin severa studia in his sacris textilius posita non modo a pietate honii nis Christiani non abhorreant, sed ipsi ocialesiae, cui veritas illvina su innio loco est, fructus bonos atque eiuSinodi quos dies non deleat sint latura .
Scriboliani Lipsiae clio mensis Ianuarii XVIII., anno salutis 855. Diuilirco by Cooste
12쪽
I. Inter docta antiquitatis sacrae monumenta insignem locuin occupat Septuagilitavi rasis quae dicitur libroriam Veteris Testamenti interpretatio. IIuius de origine antiquus exstat libellus, a quo veteres qui do eadem re Scripserunt iere omnes pependisse videntur. Circumfertur nomine Aristeae, soranainque epistulae thalbet ab Aristea scriptae Philocrati fratri J. Narrat igitur Aristeas, quem Virum apud Ptolemaeuni Philadelphum Aegypti
regem magno in honore constitutum ipsa opistula testatur evlosophus eidem regi a custodia corporis misso perilibet, Demeti iuni Phalereum ibit,liouiecae Alexandrinae praeposituni regi Ptolenaaeo I'hiladelpho - regnavit anno ante Chr. 284. usquo 2 6. - bibliothecam, qua in ad augendum praecipua eius cura pertineret, quondam inspicienti praesente ipso Aristea SuaSorem exstitisse ut etiam Iudaeoruin leges sint etωυἹουδα μιμαὶ in Graecu in sermonem converterentur atquo iii bibliothecam regia in conserrentur. Cui propoSito ut Satisfieret, rege in ad Iudaeorum pontificem litteras se daturum pro imisisse. EventuS autem praeparandi caussa regem eodem Aristoa suasore Iudaeis omnibus vel a patro Ptoletnaeo Logi filio vel iam antea in captivitatem alui uctis cum eximia qua lani antimi magnitudine libertatein inoportivisse. Tum veror petito Dei nutrit consilio, testantis legis Mosaicae libros negligentius neque ut revera eSSent interpretatos esse, quippe ciuillius regii aninai cura non contigisset*ὶ, scripsiSse regem
Epistula o Aristoae post oditionem principem Graccam Latinam nasileonsem n. 456 l. varias ossiti nos prodierunt, ut Francolarionsis iuxta xomplar Vaticani MD - sod id non celeberrimum bibliorum Oxen plar osl onion lata, x rocension o Eldani clo Parchum a. 4630., itoin Oxonisnsis a. 4692. , ropolita in dissoletaliono Antonii van Dalo Oxonii 3705. at iusit,id om oodonicius anno ala IIuniis. IIodio praonii Asa libris IV do bubliomimi Mil us originalibus. Sed novis lai,oribus criticis ot digna ol satis incli- Mons est; iluos DrOI Ddi in suscipsero propositum Pst.
σεσήμαVetaei. Milai qui lem pro conlexui non victolii r altior quana interprolutionis sonsu accipiendum esse.
13쪽
Eleazaro I inlaeor ni pontifici, ut iid Se naitiei et una cuinoxein plata viros SenioreS Septuaginta et duo, cluetoS Ux cluaque
tribu sex, quum aliis virtutibus tu in interpi eta Iuli facultato pollentes. Quibus littoris cuin donariis niagniticis uti Andrea et Aristea Ilierosolvitiani perlatis, EleaZarunt rogi Aegypti runt
per omnia Ino rein geSSi Sse, legatos eius resus ludaeoruni intrum in Ino turn deluctatos cum lege aureis litteris perscripui aliisque naianerit uS, ciuilius regeni remuneraretur', auXiSSe et cuni probatisSin is viriS Septuaginta et duolaus, quorum ipSanonii ita aliaruntur, Alexandriana reiiiisisse. Iudaeos Λlexandria in perductos et a rege si lendide exceptos propterque sapientiam intor convivia lupulenter proliata in adni iratione assectos uirilegi ino post adventhina die legis interpretatione iri aggressos esse. IIoc autern ita esse institutum ut Deilaetrio duco in Plia ruin insularii traiicerent tibique Oniniti lactis pei' singula conlationillius ad persectana convenientiana ela horarent atque Donaetrio dictarent. Opei e intra dies septuaginta set duo absoluto statutun esSe me in cluo in torpretatio cora in Iudaeis atque AegSptiis praelegeretur; piraelecta in ipsos Iudaeos inagna laudo affecisse, dira insuper Donaetrio rogante in precantes ciqui aliquid do textu ina nautatii rus esset. Rethus ita gestis re enilaotatu in esse Diquo adniti alione ipsius Iudaeoruin legislatoris plenuiu interrogasSe cur ne imo poetaruin aut laiStoricorurn tanti operis inentione in secisset. Responclisse Denaetriuin, lege in , qua singulari esset Sanctitate, non potuisse nisi cuin periculo usurpari ali exteris, ala eaque re Τfieopo impuni et Tia eodecten poenis divinis codrcitos esse. Quibus ali litis rogoin veneratione legein prosecutum lilbros interprettim religi0Se servari iussisse ipsos quo interpretes munerit us regnS ornatos in pa
II. IIaec igitur opistulae Aristeae Sunama. Iam vero pOSthristea in do Graeca librorum legis interpretatione mentione in seciι Λris tot, ulus Iuc auus plii losophus, Ptoletnaei Philo inctoris aequalis l. is testillius Cloinentu et Euserito j quuin tota iii
14쪽
legis interpretati Oinoua Sui , Ptoleinaeo Pthiladelpho factam osse,
tuin antea iani Varia plura ex ludaeoi uua bistoria ad exterorum cognitionem pervonisse aSseruit.
Duobus sero saecidis post P ii i l o Iudaeus eadem do re haec tradidit. Ptolemaeuui Philadelphurn summis illuin laudi- laus dignum interpretandae legis caussa ζῆλοv καὶ ποzου λαβωτῆς νομ εο ας ημῶη Iudaeorum pontisicein eundemque et
regern legatos misi Ssc. Hunc regis consilio tauiquaria divinitus cluto niagnopere delectatum misisse ad cum probatissimos quoS- quo utriusque linguae gnaros. Qui ubi advenisSent, a rege liberaliter exceptos responsis ad difficiles quaestiolies Sap entiam approbasse, tum vero interpretationis faciundae caussa in Pharum insulam tranquillitate insignem solos se cum litaris suis recepisse ac deo mirabiliter ipsorum precibus favonio ita vertisse ut omnia ponitus inter Se conveuirent. In te rotationis virtutem iudicio hontinum ob talaldaico et Gracco doctorum revera tantam inventam esse ut non linterpretes illos sed vates
εἰλικριλι τῶ Μιγντέως καθαρωτάτω πιεύματι). Propterea tuo quotannis tantae rei gratana memoria tn in Pharo insula celelirari, non a Iudaeis modo veru na etiunt ab aliis multis ). Philoneni, qui circa Clitastum natuna lucem ad Spexit, Iosephus cxcepit, anno post ClimStuna 37. natus. Is ipse licit historiam de interpretatione librorum legis ex Aristaei liano emin nominis larmana usurpat, 'Αρισταῖος, non 'Αρι
in anti quis nostris libris scriptis luintur, eini saepe ina nautavit atque ad suum conformavit usum, taui en in fulmina rei nillil inter utrumque intereSt l. III. At, illis ad patros occlesiae perversiimus, quor na in lino caussa princeps tu Stinus Martyr est. Is lii Storiam cleaccersitis a Ptolomaeo Philetidulptio interpretibus, quorum nu-Daurum Septuagenarium iacit, non modo repetiit, verun etiari
15쪽
ita auxit atque excoluit ut interpretationern non ad legeni sed ad Moysis ceterorumque Prophetarum scripta relai rei atque ipsos Septuaginta interpretes ad interpretandi opus totidem cellulis inclusos atque Ste a Inutuo congressu prohibitos esse, iiihilo vero secius una in eandemque omnes interpretationeni protulisse saceret, rege hanc rein ut divinam ad in iraiate. In cuius narrationis fidein relata a se ab indigenis Alexandrinis accepisse illaruniquo cellulariam riidera in Pharo insula suis oculis vidisse se testatur. Denique ex aliis quoquo Scriptoribus ac potissinium ex Philone et Iosepho idem disci posse notat j. Quam in his Iustinus divinani virtutem interpretimus Septuaginta tribuerat, eam Irenaeus et Clemens ac post eos alii plumnii conii rimarunt, qua nivis Singulas laistoriae ParteS, ut quae est de septuaginta cellulis, non omnes repeterent vel non eodem prorsus modo traderent. Sed duo inprimis digni
sunt de quibus paullo accuratius videamus, Epiphanius ciuieronynius. Illo j eni in a traditione Iustini circa collulas discedit eo quod duo et septuaginta iiiterpretes in collulis triginta sex et quidem in si nolis binos inclusos dicit, ad eumque modum alia plura consorinat. Dicit enita, viginti septenii. e. omnes Scripturae Sacrae libros in sermonent Graecurri converSOS eSS , rentillae totarii ita narrat ut umirum in modultis et ex singulari dei providentia Sanctiquo Spiritus consensun gestam esse prothel. Inpriinis Vero multis gravo Visum est
quod ea quae Pinlena aetas Plii ludelphus Hierosolyinani scri ibit, primum libroruui prophetaruui', secundum interpretum Hebraici textus ad se mittendoruna caussa, magnopero ab iis sisterunt quae in libello Aristeas atque otia in apud Iosephum leguntur, quanivis Epiphanius in ea re ad ipsum provocet Aristeam '. Longe aliter Uioronymus. Ipsa eius verba in prologo a l ἰenesin thaec sunt: st Nescio quis primus auctor LXX cellulasn Alexandriae imon lacio suo exstruxer ii, qui laus divisi eadeins scriptitarint, quum Aristeas seiusdem Ptolemaei υπερασπιστὴς η et inulto post teuapore Iosephus nihil talo retulerint, sed ini, una basilica congregatos contulisse scribant, non propiaetaSSP.
16쪽
n Aliud est enim valent, aliud interprete in osse: ibi spiritus ventura praedicit, hic Drussitio et verborei in copia ea qui ion intellegit transfert. v linin identi dena eorum resutat opinionem quibus omnes Veteris Testamenti lilbri a Soptiraginta interpretibus translati videbantur, ut comin. in Egecla. V. habet a Quatnquam et Aristeas et Iosephus et omnis Scliola ludaeo-ηrunt quinque tantum libros Moysis a LXX translatos asse-
IV. Atque haec quidem e Graecis at lue I atinis sontibus liausta Sunt. Viden tu in vero etiani est quid Hebraei ea leni
Hebraeis quam ab Ilellenistis originena versionis Graecae discendam esse itide apparet quod Hebraeorum pleriquo sanctae linguae venerations ducti vprsionein illam contenatui habuerunt ij. lnvenitur autem Hebraeorum de re nostra traditio duobus potissimum locis inlinudicis, quorum alter Biabylonici, alter Hierosolymitant talinudis est. Priore statui. Babyl. Megill. 9.) Rabibi Iehuda mentionem facit de senioribus septuaginta duobus a Ptoleuia eo rego in totidem cellulas convocatis eiusque iussu Pentateuchum deo trairabiliter favente summa consenSione interpretatis; sed locos quindecim taxat propterea quod sancturntextum inutatum exhil eant. Altero loco inlin. Hieros. Megill. 6. eadem res traetatur, sed nihil do Ptolemaeo rege summo interpretationis auctoro legitur, nihil de septuagenario senioriam numero, nihil de cellulis, neque magis ad solum Pentateuchum interpretatio valuisse dicitur, quam luani loci tredecina qui tana- qualii ab Hebraeo diversi asseruntur non sunt nisi do Pentateucho petiti j. Posterior igitur locus priore simplicior est videturque Hebraeis sanior; sed videmiuin potius est liter opiniones quao in ipsa antiquitate circuinserebantur magis repraesentet.
V. His vero expositis omnibus quae fides liabenda sit quaeritur. Per saecula plus quindecini libello Aristeas plena fides habita est, atque homines critici, ut magnus illo Hieron 3 mus, eo tantum a vulgata traditione discedebant quilius narratio Aristeae post exculta atque aucta erat sano iudicio aspernabantur. Ex quo vero tempore Ludovico do Vivis in commentario ad Augustini lithros do civitato dei Basileae 3522. , ad XVIII, 42. fides libelli Aristeae in suspicionem venit, pluressuerunt Pii probarent et istum libellum suppositicium et ipsa in
rem fictam esse. Quae sententia ab Ilumlaedo Hodio acuto ac
) Cl. Hum e. Hodii do biblior. texi origin . pag. 238 sqq. inPrimis P g. 22 T. 23 Hebra iam horrena locorum toxium vide apud Frankel: Voraluilio tu dor Soptuagintai pag. 25 sqq.
17쪽
docto clusensa I mox tantopere recopia PSt, ut vix oSset quidissentii set. Νec igitur Ptoletnaei I iiii adelptii noinen ad vulgatana Graecana verSionein ullo niodo pertinuisse, nec LXX interpretes mirum in nio luim consensiSse aut Dinnino exStitisse, nec divini quicqtiam in interpretatione accidisse aut revera inesse, longe Pluriniorum si odio opinio solet ' . Nec dul, tu in ost luin multa contra iisdem opistulae Aristeae earunaque quas scriptoros Claristiani celetara ibant traditionum suo iuro dicantur l.
Talnonvoro vi tendum est ne a varietate formai uni quas traditio induit concludatur facito ad totius traditionis uiola lacium: ita enim sere sit ut pro dubita tuli lil illino una ciuia sabialosis otiain vera vel certe proh altilia albiiciantur. Etia insi Ai isteocli licitus pro apocryptio liabeatur, ita ut noli Sit cuius OSSO licitur ac plura contineat ab historica fide proi Sus aliena, tauton nὀn sequitur tota in quarn trallit litStoriana in inera Ponendam osse fatuata, nec magis orinnem libelli cum Antonio van Dalo' ad inulto recentiora tempora revocanda ui eSSe. De aetato enimvero ipsius versionis Graecae si quaeritur, id ipsum quod sub Ptolemaeo Plii ladelpho facta dicitur, qua dore magna Veterum Scriptorum consenSio OSt, a vero mini inoat thorret, praesertim quum de Solo Pentateucho, qui ut anto omnes liliros reliquos verteretur ex iuua eius in cultu gravitas sacere debebat, apud Aristeain Λristolaulum Philonein Iosep lium sernio sit*ὶ. Cui Sententiae quum plura sunt qua o favent, tuniinprinais diuturna Iudaeorum a Ptolemaeo Lagi filio in Aegyptuin deductorum captivitas et insigne Ptolen a eorum Studium straecas propagandi litteras: quamqua ui verisina ilius est usui horuinitulaeorum consulendi caussa quam pro curiositate regis Ver-
εὶ Hoc socii primum in ilissorialiono contra historiam Aristono tuo ILXX intorpretibus, Oxonii 368 S., rursus in libris Iu do I ililio ni ioxii laus originalibus . vorsionil his Gramis ot Lalilia vulgata. Oxonii 3705.2ὶ Ιis qui lio lismio alitor sontiunt clueona so praoboi Consi. Oicon ornos, Athonionsis. qui quattuor volumina oruditionis ol studia plona nuptu
J Is in dissociali no sua si por a risipa Anast. 4703. pag. 4 sq. Ρr baro studuit hunc Psolutarisi cana inter Philonis et Ios pili tompora proslisso. R ut omnino post orioroin Philono Osso. Si quo tornporo itu luna omnes litari Raeri Graoco log olhantur, tum clomum lit,or Aristoas confictus esset, non in Do acquisvissct auctor ut solum Pontal licitum ala inlorprotilatis illis Vorstina dicorol. 5ὶ ipso to xlii omnino invito suido stipra in Oiconotiios alii alio, ut Valel. naor, IIaovornicic, votormina traclitiono do totius Voleris Tosininenti intorprolati nos It contondulii.
18쪽
Sionein Susceptam esse. Huc etiarn aliquid valet prologus libri Iesii Siracidae, ubi interpres anno tricesiimo octavo Ptolemaei Euergetae i. e. anno ante Cliristum 43 . Griae o onini una libroruin Sacroria in versionis xj testimoniuna perliti et, atque eunt qui leui in moduni ut reli mininae novam sed omnibus ex ipso usu notissim an Ponero videatur. Quod a d testimoniunt accedit additantentorum lil)ruin Estherae subseriptio, in omnitius antiquissi imis nostris, etiana in Friderico-Atigustano Oxllit,ita, qua liber isto sula Ptolemaeo et Cleopatra i. e. ut plerisque videtur Sul, Ptoloniaeo Plii lonaetoro inter 8 et 3 oanto Charistum in Graecum translatus dicitur. Ni in triana tioctoni pore canonici Iudaeoi una libri una cum ipsoriam hagiographis lana versi fuisse vi lentur; Estherae enim liber, ut ex Iosep lio et Hieronymo conStat, non modo ullinium omni uinlocunt tenebat, Sed etiam Separatim a legis, prophetarum at- quo liagiogyaphortina voluminibus et scribi et asserVari solebat. lain vero Si circa initium alterius ante Chr. saeculi Graeca libroruin Sacroruna versio in Hellenistarum usu suisso Statuen- cluni est, haud ali sonum fidei est, qui tui uaginta vel sexiginta annis anto initium eius vorsionis Pentateuclio factuna esse. VI. Sed ut haec ad coniicienda in versionis Graecae aetatena
haud improbabiliter dicta sint, dissicilior quaestio est de veris auctoribus deque legitius quas vertendo secuti sint. Illud quidem dubitari nequit, quin non iidem omnes sed alii alios libros et variis illi quidein temporibus convertarint'. II incentui factum est ut singuli libri magnopere inter se disserant versionis boni lato toto suo ingenio et ratione; quena admodum quinque Moysis libri ' inaximam certo parteat naulto melius
19쪽
quam propiaetae Graeco redditi sunt. Se i inultum abest ut sciatur quot interpretum studia in textilbus nostris distingtii queant. Plerosque ex Iudaeis Alexanc trinis suisse, idoneis argumentis ellicitur j. Potest etiam textus primum e litus manuni correctricem subisse, undo maior singulorum unitas fieret. Difficillinium vero dictu est ulule interpretes ea hauserint quae apud ipsoS ab Hebraeorum textu cusserunt. Fuerunt qui
Graeca ex elialdaim potius versione vel parapi irasi quam ex ipso textu Hebraeo fluxisse dicerent*ὶ; aliis satis videt aturi uno ipsum nullis punctis Signatum proptereaque erratu Pro clivi dicere. Alii Pentateuchuin certo derivarunt ex codico Samaritanorum, quocum revera Graeca Versio duobus sere locorurn ira illibus consentit; alii ut Gesenitas in utrosque et Samaritanos et Graecos interpretes lilbros Moysis ex eo lena sonto hausisse statuerunt; contra Frankelius Samaritanuni ad Graeca consorinatum crunset'. Quae quidem, sive hoc sive illud adsumis, non ita cona- parata Sunt ut rationem quae est inter Graecum textum otMaso eticuin Hebraicum satis explicent; nec eni in satis est codicum uiuio interpretatio fluxerit inquirere proprietalein, sed etiam in hermeneuticis quas interpretes secuti sunt legilius momentum n agnum est positum. Sunt haec ninnia eiusmodi quao ut ad claritatem et ad ipsam prothabilitatem per-voniant novis variisque laboribus opus habent; nequo vero, opinor, ulla res est quae post sanctos Novi Foodoris lilbros doctorum theologorum studio iri lustria diligentia dignior sit
quam Graecus Veteris Testamenti textus. Is eniim urule tantam in re sacra auctoritatern habeat, nemini dubium esse potest.
liabet enim indo quod saepe invito ipso Hebraeo textu eximia cum gravitate ad sanctorum apostoloriam scripta adllibita est. Quod inde auctoritatis iam a Philone et Ioseplio' magnopere
in Exposuit hae de ro post Hodium Mo biblior. lexlib. origin. Ρθές. 0 sqq. , a multa mutuavit. Eictilioratius i. I. vol. I. pag. 472 Exempla Hodii impugmavit Frankol: Vorstudion ole. pag. 40 sqq.; lamen olipso coneodii plorosque libros Alexani rinis Iu laois vorsos esse, noenisi parioni Asiaticis vindicat. Quod eo loco illulum primi libri Moysis: reveσις του κοσμου, non ah ipsis interprolibus positurii vult. id ab illa ostcupidine contra ipsa cortiora ab incortis robus dissorondi, citi vir doctissimus passim nimis indulget. Colorum idona in utroquo quom idonlidem vidimus libello probabiliter clo multis exposuit misto ad totius inlorprolationis
ingenium ot ad singuloriana interprotum rationom rectius cognoscendam laciutil. 2 Do hae lota eo conserondus Est Frankol: Vorstudion otc. Pag. 32 sqq.3ὶ CL oius inmoriatio do Pentaleuchi Samaritani origino, indolo stauctoritato. 48 5. 4l CL Uotior clon Elnssugs dor palastinens. Exogoso ole. ΡΘg. 238 R I I. S Philo constanter ot Iosephus plerumqus Graeco l xlv, non Heb DO, in scriptis suis usi sunt.
20쪽
inprobatae insigno increuientum cepit, ut lavit multorum patrum credulitatem et, quam Hieronymus iam explosit, superstitiosam sedulitatem circa veterem de interpretauonis origino traditionein, ita non potuit non ipsius ecclesiae fide atritae triuconfimam. Quam rem luculenter testantiar interpretationes
eiusdem Graeci textus, quae a primis inde post Christum saeculis quum in orientalidiis tum in occidentalibus Christiani orbis partibus pro semini. Nam Syri re Armeni, Copu et Aethiopes, Arabes, Iberi et Navi, pariter atque Latini Vetus
suum Testamentum vel solum vel inpranais e celebri textu Graeco petierunt. Ac quunt Hieronyinus in locum eius quem ipse antea magno studio correxerat popularium Suorum textus novam interpretationem eantipto ex itebraeo fonto haustam substituisset, maguain illa quidem auctoritatem in Latina e lesia Semim nacta est, tamen non tantum valuit ut Graecias ille textus antiquam dignitatem amitteret aut comuunt usu depelleretur.
VII. I lino factum est ut, ubi primum post diuturnas medii aevi tenebras nova litterariun lux exorta est, non modo homines docti aequo ac pii in adornandis LXX interpretum editionibus strenua studia ponerent, scd ipsi Pontifices Rona ani, quippe bene ci,nsulturi Christiano orbi, coriam edendo rima curam in se susciperent. Salutis enim anno 3587. editio prodiit Sixti V., qui laua antequam apostolicam sedem conscendorat Gregorio XIII. suscipiendi operis suasor atque auctor exstiterat '. Quas editio mox tantain assecuta est satiram ut et Venelao et Complutensi, quae iam ante annos plus sexaginta iuris publici
actae orant, tibique terrarum anteponeretur, nequo uictgis
postea Alexandrino codico Ernosti Gratili studiis in luceni omisso principutu deiiceretur. Quoni principatuni halniit indeli Ad sandem rona iani Piu 'animum atterulorat, quamqviiin nullarius fit niontiv noc in epistula docticatoria Antonti Curast, o ad Sixtum V. noe in praefations ad lociorona noe in clocrolo Papae. Tostatur u ro Ios. Silos . lui in His . cloricor. rogul. P. I. lib. XIlI. ad annum 4575. habot:. Cavit accurato liuio divinariam Scripturarum nitori sacrosane una conciliunia Tridontinum. ac iuxta eius clemeia Pius Ponulax V. inariun eorToeliOnom est cunaqua in ei naculi sacrorum bibliorum o sitione et littera- . tura insigni tunc laudo noreret Romae Agellius, linguarunt maximo peritia. instraicius, alo do us gravissimaa rei momentis non potitit quin ipse inior . paucos consulor tur acutiboreturquo Opori. igitur, ut instatur ipsoni et cloia .ail ILatinum ILatinium opistula, clomarinatum lioe illi negoti uni Iuli una eum. viris doctissinus Mariatio Victorio opiso. Reatino, Paulino a Dormiuicana familia si P. Emaliuolo Sa societatis Iosii. . Ista n8 do Latinis potius, ad quas certo concilii Triclo lini uocreta spoetant, quam do Graseis bibliis uicta victoantur, ea quas semiuntur volant, ubi imi LXX momorantur. Cetorum es insta iseot. X. med.l quae Ani. Carasa in opistula docticatoria acra bic clo actis eoncilii Tridontini nor Quin pomulgatis. SE GuAGINTA b