장음표시 사용
141쪽
. taκώδης γίνεται. Tίνονται δἐ oz σκορπίοι οὐ μόνον ἐξ Ηλήλων, ἀλλα καὶ σπό σεσημμένων ξύλων καὶ παγούρων. 79 . ἐποκριόωσι, τραχύνονται. ὀποῖαι δἐ χηλαὶ των καρκίνων
των πετοαίων, Εοιαῖτα, καὶ αἱ των σκορπίων ἐοικότων καρκίνοις. ἀφ ύν καρκίνων καὶ την γένεσιν ἔχουσιν οἱ σκορπίοι, περὶ ων νυν ο λόγος. Ἀλλως. ἐποκριόωσιν, άντὶ τούμιτραχύνουσι. πάγουρος δὲ λύγεται παρά το ἐν τοῖς πάγοις ώρούειν, τουτέστιν δρμαν, η παρά το τοὐς πάγους οὐρεῖν καὶ φυλάtrειν- Πάγοι δέ εἰσιν οz rραχεις καὶ δύσβατοι τόποι. '9 I. Io M εμμορον ηγουν δὲ χον, ενυχον. φασὶ γάρ, ἔτι ο πάγουρος ου ς, ἐπάν ἄγρευθῆ παρά των ἀλιέων, εtδυνυθῆ ἀποδράσας φυγεῖν, κοι εἰσελθεῖν εἰς τρώγλην, απο- θνήσκει δηλονότι, καὶ εκ τοῖ σκήνους αυτοῖ γίνονται οἷ σκορπίοι Ουτοι. 792. G δἐ Πολυρδοιζωο θαλάσσης γράφεται καὶ πολυφλοίσβοιο, καὶ πολυστείοιο πουν πολυφοφου.
142쪽
IISακρων ἀθέρων τοὐ σιτου ἱπτάμεναι νυν λέπυρον ηχουν eoν λεπυριζόμενον στάχυν βόσκονται. Γυῖα δἐ νυν τούς πόδαρ- 'βούλεται γάρ δηλοῖν, οτι στρεβλως περιπατεῖ οἷα καρκίνος. To δἐ ικελα φλορο φησι δια τας ἐπαγομένας ἀλγηδόνας ἐκ τούτων τοις δηχθεῖσι. 8ol. Πήδασα κατά τά πηγάζοντα χωρία ἐν τοῖς δρεσιπι ξπήδασος γάρ τὰ δρος. κατά τούτους δο τοὐς τόπους φιλούσι διάγειν αἱ ακρί3ες, ἔπιδα καὶ αἱ πτυχες του κισσου εἰσιν, ἀντὶ τοῖ ὁ κισσός περιφραστικῶς.J
8o5. Οἶδά γε μήν. πιαγγέλλεται εὐρεῖν ἀλεξητήρια φάρμα
κα προς τἀς των σκορπίων καὶ των ἄλλων δακδεων πληγάς, άλα καθ' ομοιότητα μέτεισι καὶ ἐπὶ τά κίντρω αμυνόμενα ζωαρ τοιαῖτα γάρ εἰσι των σκορπίων τά τυμματα, οἷα των
βεμβίκων. Βέμβιξ δέ ἐστι ζωον σφηκοειδὸς, μέλαν τῆ χροιῶ, κέντρω χρώμενον, ως οἱ σφῆκες. Μνημονεύει δἐ καὶ Παγμένων ἐν τοῖς άάμβοις. Tων δἐ μελισσῶν μόνος δ ἄρρ'ν κέντρον εχει' ἔστι δἐ ὁμοιον τω σφηκί. 81ῶ ι δἐπεμφρη- 'δων καὶ αυτη ζῶόν ἐστι παραπλήσιον μελίσσς καὶ ὀ δουλος δὲ εἶδος σφηκός η σκώληκος τοὐ καλουμένου μυριόποδος. 8o5. τοῖσι βολάων' ηγουν τούτοις τοῖς βλαπτομένοις, δ των βολῶν καὶ των δηγμάτων δελτήρια εἰσι καὶ ἐώματα Οἶάπερ εἰσὶ καὶ επὶ τοὐ βέμβικος τοῖ ὀρεστέρου. μέστερον δὲ νυν εἶπε τον ἄρρενα καὶ πλήττοντα τω κέντρω καὶ ἰοβόλον' εἰσὶ γάρ καὶ θηλυκαὶ μέμβικες. 8o9. ἐμμαπέουσαν δέ φησι τὴν μίλισσαν, ηγουν ἐνεργοὐσαν κατά τὀ βάθος, καὶ σφοδρῶς πλήττουσαν. 8iu. ἀμφικαρής ει ηγουν δικέφαλος. νευδῶς δέ φησιν' οὐ γάρ ἐστιν, ἀλλ', ώς Ἀριαποτίλης φησὶν
εἰς τουπίσω πολλάκις ερπει, καὶ παρέχει δόξαν τοῖ δικέφαλος εἶναι. 815. ὀπάζεται δἐ άνtὶ τοῖ παρέχει. 814. νῆ, F ώς τουτέστιν, ἄσπερ νηῖα πτερὰ περὶ την ναμ, ηγουν αἱ κῶ- ποι, σπέρχονται καὶ ἐλαύνονται, Ουτως αἱ δύο κεφαλαὶ τῆς
143쪽
ἐστὶ δὲ τεσσαρων παλαιστῶν. σήφ δἐ καλεῖται παρά τὼ ση- πειν τοι , πληγέντας. Πνετοι δἐ εν Συρω καὶ Λιβυν καὶ κώπτ, και διατρίβει ἐν ποραις. 8I8. σαλαμάνδρειον. Ιστορε αι καὶ ταυrην διά πυρός πορεύεσδαι καὶ μῆ βλάπτεσθαι' τά δἐ ἔντερα αυτῆς φιλοῖ τάς τρίχας. Eστι-- ζῶον ὁμοιον σαύρα, τετράπουν, βραzbκερκον. 8ao. ἄκμηνος ὁ/, ἡγουν μὴ καμνουσα, μὴ φλεγομενη, ἐκτος καμάτου, ἡ ἄγευστος κω ανεπαίσδητος τοὐ πυρός. οἱ δὲ Ουτω τά περὶ τῆς σαλαμάνδρας φασὶν, ώς εστι ζῶον τετράπουν, μω
νε δἐ τῶ χερσαίω κροκοδείλου φυχρόν δὲ φύσει ύπωσον ἐάν εἰς κάμινον ἐμπίσω τό μιν πῶρ σβέννυσιν, αὐτό δἐ μένει ἀφλεκτον. 8a I. ραγόεν δι δέρος φησὶτὀ διερρωγός διέδρη- κται γάρ τὰ δέρμα τῆς σαλαμάνδρας, δι ῶν ρωγάδων οἱδοώς αυτῆς καταστάζων τὰ πύρ σβεννύει. ἄκρα δἐ γυίων τά κῶλα των γονάτων δηλοῖ. 8aa. Nαὶ μην. ἀλλα καὶ ὁσα, φησὶν, ἡ δάλασσα τοῖς ἐαυτῆς ροδίοις ἡρουν κύμασιν έλίσει, οἰδα κατά κοινού. Εστι δἐ τό πόντος ἀώς περίφρασις. Βούλεται Ουν διαλεχθῆναο καὶ περὶ των δαλασσίων. Saa.
144쪽
μυραινης. Ἀρχέλαος ἐν τοῖς διφυέσι φηcὶ τάς μυραινας τοῖς εχεσι μίγνυσδαι πολύσας εἰς την,4 ἔχειν δὴ ὀδόντας ὀμοίους εχεσι. Φησὶ δὲ δ Ἀνδρίας φευεις εἶναι, και μήτε
146쪽
κράδης κορύνην κυέουσαν. Iπεν, ἡγουν ἐμφυομένους κλάδους εχουσαν καὶ μήπω πεπληρωμένους. κράδην δὲ τῆν άγρίαν συκῆν λέγει κόκκυγας δὲ τους ὀλύνθους, διά τό φαίνeρθαι και εαρ ἄμα τοῖς κόκκυξι. και ἐρινάδα δἐ τῆν ἀγρίαν σωκῆν λέγει, καὶ φαίνεσθαι δἐ αυτούς φησι προ πάσηe όπώ ρας' προακμάζουσι γάρ τῆς τε ἄλλης οπώρας καὶ των ἄλλων σύκων οἱ ὁλυνδοι. καὶ γογγύλους δἐ τοὐς ὀλύνθους φησὶν, ἀντὶ του στρογγυλους' γογγυλοειδεῖς γάρ εἰσιν. άνομδείοντες δἐ άντὶ τοὐ ἀκμάζοντες. 856. Toυ δὲ φλόμου δυοεῖδη ὁ Θεόφραστός φησιν εἶναι, ἄρρεν καὶ δῆλυ, ὁ περ μα-τ3ύας φησὶν ἔχειν διαφοράς τὀ μἐν γάρ ἔχειν τά τέλλα ὁ - μοια μ*ρώδω, μακρότερα δἐ καὶ λεπτότερα, τό δἐ δμοια τω κοριάνου. 857. 2 ου δὲ χελιδόνιον βοτώνη ἐστὶ, καὶ φύμται καθ' ον καιρόν αἱ χελιδόνες φαίνονται. 858. δαύκειον
οπερ Ἀπολλόδωρός φησιν ἐν τω περὶ δηρίων βοηθῶν προῆ ἀ εἰρημένα, 2 ἐν δὲ βρυωνίαν, ἡν καὶ βρυωνίδα ὐποκο-
147쪽
σπόγγισεν, 'ἐκαθάρισε. καλεῖσθαι δε αυτήν φυσιν ὀ κρατείας ίπου μέν τινων σταφύλινον, υπὀ δἐ ἄλλων ἀμπελον Θρέαν, υφ' ἐτέρων δἐ Xειρώνειον. 8ω. περιστερόεντα. Tαλτην τὴν βοτάνον Κρανευας φησὶν - ἐνίων Μεριστερεωνακαλεῖσθαι ἔχει δἐ τὼ φύλλον ἐσχισμένον καὶ ποσὶ περιστερῶς παραπλήσιον. 86 I. Tην δἐ ραμνον αλε ιαρην φησὶν, οὐ μόνον, ἔτι ἀγαθὴ έστιν ἁπαλίζειν τους υπό fρπετῶν πληγέντας του πάθους, ἀλλ ὁτι καὶ εἰς φαντάσματα μωδεῖ' οειν καὶ προ των θυρῶν ἐν τοῖς ἐναγίσμασι κρεμῶσιν
αὐτήν. Ἐστι δὲ λευκὴ καὶ μίλαινα' μέμνηται δἐ τῆς βοτάνης καὶ Ευφορίων' ἀλεξίκακον τυε ράμνον' καὶ Σώφρων ὀμοίονς' αίι δἐ πρόσω φυλλα ράμνου κρατιζόμεσθα. 862. νήστειρα. τράφεται καὶ ὁρήστειρα, ἁντὶ τοῖ δραστική. υδἐ νους ' μόνη γάρ νῆστις διδομένη παύει τάς ἀλγηδόνας. 863. Ναὶ μῆν. Tὼ παρθένιον τινἐς ἐλξίνην ὀνομάζουσιν, ἔνιοι δἐ περδίκιον. 864. Tου δὲ κόρκορον λάχανον εὐτελές ἐστι. 865. Λημνίδα δὲ μίλτον τὴν Λημνίαν σφραγίδα φησίν ' άπὰ ταὐtης γάρ καὶ τό ἐλατήριον γίνεται' καθαρτικὴ γάρ ίστι. 867. νηδὼν δέ. τὴν νηδῖν, φησὶ, καίπερ μαρυνομένην ταῖς άνίαις δεραπευει δ καρπός τῆς παλιο - ου' συντο, χωρnoi δἐ καὶ οἱ νέοι δροβάκχοι, ηγουν ἡ ἐξάνθησις των ροιῶν. 8 γ8. csρρήχου. ευρηχος ἡ καλο/ς περιφράσσουσα ρυος γάρ ἐστιν ὀ τραγὼς, τουτέστιν ἡ προς φραγμοίς εἶ
148쪽
η ύχω. 873. N δἐ νέον εν βότρυσιν υπαλ γή ἐστιν' εδεο γάρ εἰπεῖν, βότρυς ἐν κλήματι οὐ γάρ εν τοῖς βότρυσι τό κλῆμα, ἀλλ' οἷ βότρυς ἐν τω κλήματι. νέον δέ φησι τὰ ὀμφακας ἔχον. 875. Kαὶ ἡ κόνυζα δἐ εἶδος βοτάνης, ἡν καὶ
κάρδαμον, τό ΒαμDλώνιον λέγεται γάρ καὶ Περσικόν. 877. πολυανθία γλήχων. τῆς γλήχωνος γενικῆς ὁντος κατά αποκοπῆν. καὶ εzη ἄν ὀ -υς, τά πολυανδη ερνη ἡγουν κλάδοι
149쪽
τεροι ἐν παιδι*, ῶς ἀστραγάλοις si orι παἰζοντες τύπτουσι μετ' αὐτῆς ἀλλήλους. 88 I. νιφύεν τὰ της σκίλλης κάοα λεγει, η το υχρὰν η το φυχρόν καὶ γάρ η σκίλλα ψυχρας μστιν ἐνεργείας ἡ τὀ λευκόν, οἷός ἐστιν ο νιφετός' το γάρ της θηλείας σκίλλης κάρα λευκόν ἐστι. αὐα σπείρεα βολ- β ῶ ν. N σπέρματα της σκίλληε λέγει πολλαῖς γάρ περιβολαῖς υμένων καλυπτομένη ἔνδον των χιτώνων οια εν σκότει καὶ ἀορασία ἔχει τα σπέρματα. 88a. N δε ὀμοκλήτοιο ἡγουν ὁμωνύμως λεγομένου δράκοντος. 883. ἡδ' ὁσα πευκαι. πι σύνταξις οἴσως , ὁσα αἱ δερότεραι πεῖκαι καὶ να- παῖαι τοῖς στρόμβοις ὐπεδρέφαντο, ώς λέγειν αυτόν στρόμβους τον κωνοειδυ καρπόν της πευκης' ὁμοιος γάρ τοῖς της στροβίλου κώνοις ἐστίν. η στρόμβοισι ναπαίοις τοῖς συνεστραμμένομ καὶ βαδέσι κοιλώμασι τοῖς εν ταις νάπαις.
150쪽
ἐστι, καὶ ἐπειδάν τις αὐτὼ φάην, τῆ στυφότητι δεσμεi καὶ φιμoi τόν λαιμόν καὶ τὰ στόμα τού φαγόντος. 895. συνχλοεροῖς δάμνοισι. λείπει ο καὶ σύνδεσμος, ῆ, συν ω
χλωροῖς δάμνοις τοῖ ερεβίνθου βάλε καὶ την βαρύοδμον καλουμένην βοτάνην. 897. καὶ τὰ μελίλωτον δἐ βοτάνη εὐ- δεοτάτη ἐστί. 898. IN δὸ τῆς οἰνάνθης βρύα, φησὶ, καταψήχουσιν Θουν συντρίβουσιν οἱ νομεῖς, διά του παραβάλλειν ἴσως ταῖς αἰξὶ ταῖτα. Βρύα δἐ νύν τοὐς πρέμνους κα2τα φύλλα λέγει. 899. Καὶ ἡ λυχνὶς βοτανη csrί λέγει ὁ/τὴν ἀγρίαν αυτη γάρ συμβάλλεται τοῖς ὀφιοδήκτοις καὶ σκορπιοδήκτοις. 9OI. καὶ δ πολύγονος βοτάνη ἔστὶν, ἔνωπαμῆσαι ἀπὼ των λασίων ἰάμνων κελεύει, δυαδῆ ὐποδε
ι ἐν καὶ οἱ κλάδοι, λέγονται δἐ καὶ τά ἰαμενἀ ῆγουν σύμφυτα χωρία. 9Oa. Καὶ τὰ φίλωθρον βοτάνη ἐστὶν, ἡτις καὶ
καρκίνωδρον καὶ κνῆμα καλεῖται. ν δἐ ὐάκινθον πολλύρηνόν φησιν, οἰονεὶ πολυδρῆνοτον. Γράφεται καὶ φιλο-