Homeri Carmina cum breui annotatione accedunt variae lectiones et obseruationes veterum grammaticorum cum nostrae aetatis critica curante C.G. Heyne tomus primus nonus Homeri Ilias cum breui annotatione curante C.G. Heyne volumen primum lib. 1.12

발행: 1802년

분량: 773페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

261쪽

ακρότατον δ' αρ όῖστὸς ἐπέγραψε χρόα φωτός

χρόα. laae maxime tutaba- nam sequitur Drπφ τε ἐλα-tur corpus. διελθε ὀὲ καὶ την σε. αγαλμα non mo-δα ταυτης. do ornatus, nam seciuitis 34I - 146. Artis uncto. κοσμος, sed delicias dixit viae is iam tum fuit usus, x*m, qui Pus exul tat, c ut ebur tingerent Mumisia γ λλεται, et superi,it, Ino se I tribuitur ars mulieri a nente Emestio, sequnduntius, non viris, Caram et Dominium, Rullesceniunt, mesonum; eius*ae una, in ad Timaeum la. v. I ido Phaleris. Mire exornauli tur enam Viri docti in tali Tem Poeta. μιαίνειν h. Voce Usi deIiciari. - 146. I. est simplicitfr Maertiri in- τοῖοι ν PVO τοι ς. μιανθην, licere, ringero. Sic latini, P -νδρο , Ni Sch. B. adulterare iis colore. Nee monuit. subest notio inlainandi, nunc I 47 - 2I6. Magnus A- adiungi solita. Virgil. Aen. chivos metus de Menelal AII, 67 violauerat in o si vulnerati saluto incessit; . quis ebur Qxat. - IM. Maelistonis tamen aduentu'πφες qvi currit Vehuntur, depulsus.

262쪽

χειρος εχων Mενέλαον ' ἐπεστενάχοντο ἔταῖροι. Φίλε κασίγνητε, Θῶνατόν νυ τοι οροι εταμνον, 15Se,ον προστησας πρό Ἀχαιων Tρωσὶ μάχεσθαι. λ σ' ἡβαλον Τρωες, κατά δ ορκια πιστά πάτησαν. ου μεν πως Διον πέλει ορκιον, ἀμά τε ἀρνων, σπο αἰ τ άκρητοι, καὶ δεξιαὶ, νς ἐπήπιθμεν. εἴπερ γάρ τε καὶ αυλκ 'Oλυμπιος ουκ ετέλεσσεν, ἀοεκ τε καὶ ρψε τελεῖ ' συν τε μεγαλω ἀπέτισαν, συν σφησι κεφαλνσι, γυνα εἰ τε καὶ τεκέεσσιν.

ευ γάρ εγω τόδε - κατἁ φρένα καὶ κατἁ Θ est,

mort m duam, quod Cauniam et 'opportunitatem mora

ti, inferendae attulit: ἀντὶ του ' ἐπὶ τω σω Θανάτω τοῖς κους ἐποίησα. - 158. Ου μεν πως αλιον πελει ἔρκιον Ια ἱερον, Θυμα, adeoque ipsa laederis zeligio. ἄλιον nune est pro I impunistini, Inestum relin*aitur. πελει est. esses potest, si pro sententia est Alias a cespiendum Pro λώ

versita graues et δεινότητα habentes; ex nostro tamen

263쪽

αυτυς επισσε*σιν ερεμνην αἰγίδα πασι, απάτης κοτέων' τὼ μεν εσσεται οὐκ ἀτελεστα.αλλά μοι αἰνον αχος σεθεν εσσεται , ω Mενελαε,

nelai: non enim augurariuexcidium Tmiae, ut vates;

Ied poenam , et vindictam Periurii pronuntiat, quod deos vituros esse persitastim sibi habet; certo Troiani

Iuent periurium vi bis suas excissior etiam nostra in nu minc casura illa non sit. Aliter eadem Pronuntiat Hectox aa Androma cheo tacita animi praesem

munen sis terrorem iniiciet; hoc sane est sublime. Ad terrorem incutiendum idonea res esse debuit, cliperim aere fulgentem aduerissarii ori olateriere, et splena

spectabat. Vide A. in Si Sh cf. B, 45o. Maiorem hia I. facit terrorem cρεμνὴ αἰ

Virgil. VIII, 354

I7o. αὶ κε - μοῖραν ἀναπλἐσνς βιότοιο, si vitam exopleueris, finieris, fataleri . V. Obss. - Ι7I. καί κεν - ἱκοίμην. iungi potest clun a tec. αἴ κε θάννς, potest quo que noxia esse sententia, Pro

264쪽

αὐτίκα γάρ μνήσονται Ἀχαιοὶ πατρίδος αἴης, κάδ-κεν εὐχωλην Πριάμω καὶ Tρωσὶ λίποιμεν Αργείην Ἐλένην ' σέο θ' οστέα πύσει ἄρουρα

καὶ δη εβη οἶκόνδε φίλην ἐς πατρα γαῖαν Ι 8o

suturo, πομαι. et redibo Argos opprobrio oppIetris. ἐλέγχιστος iam viniintis B, a 85 Nam de morte subducto Argivi bellum non ulterius continuabunt, sed

te, in hostilli solo Apulto,

discedent. - 272. μνῆσον ται πατρίδος αἰ*ς vetere Iermone, Curn esseCtu: . rediistiun in patriam Parabunt. - 273. καταλίποιμέν κεν

glorietur, gloriandi caussam. - Ι74. 5. σέο δ' ὀστέα πυ-x76 Esso ittit,hit FnΔΕ PEPEI. 18o F VIKON ΔE x8a TIΣσει αρουρα, inon emasi ins pulta sint abiecta, sed terra sepulta, Iaani VL I7I τύμβος momoratur. Est adis eo Pro ὀστέα πύσονται ἐν ἀρουρα, γν. πυλο Vt σήπω transitive. ατελευτητω ἐπὶ εργω, bello non confecto, ut solet poeta generalia VO- Cabula Ponere. - Ι78. αἴθ' οἴτως - χόλον τελέσειε,

nulla muri praeda, Prippo e non capta; B, 298, αἰσχρόν τοι ὐηρόν τε μένειν

265쪽

ζωμα τε, και μιτρη, την χαλκρος κάμον ἄνδρες. Tον δ ἀπαμειβόμενος προςἔφη κρείων Ἀγαμέμνων ' αἰ γάρ οἴτως εἴη, φίλος ω Mενελαρ. . ἔλκος δ ἰητηρ ἐπιμάσσεται, ἐmΘησει 19O

εφατ' οὐδ ἄρα οἷ κήρυξ ἀπίθησεν ἀκούσας

266쪽

apoψosis fiet, puto, post Lσόθεος φως, nil ut in αὐτικα δ' ἐκ ζωστυμ iterum

στηρος. non modo ex Cinis .gulo; Veriam etiam ex tho Tacct et mitra, nam per hane PioPae in vivam cutem penetrauerat. Ergo Vnuni tantum memorat Poeta o

267쪽

non, exsugens ore, sed, ut Tecte Veteres , ἐκπιέσας, ἐπι

maod factu opus est, ne putrescat cruor et in pus

vertatur. et iπάσσε, Pu

ta herbas et radices siccatasa uitas. v. Obsi. 2 ao - 43 I. Interea, dum in vulnere Μenelai curam do occupati sunt, actes Achivorum insititur. Agamemnon pererrat ordines; Iloriatur uniuersis - 249.

est singulos; et primo

seni - 364. Diomedem cum Stilenelo - 42 L. 22 I. Rouocandum est in animum inc T, II 4. 5. Intermallum inter utramqMoaciem relictum fuisse pugnae inter Paridem et Menelaum faciendae. . Quod vulnerato Menelao, Τroiani arina ara rapiunt et pugnae se ac imgunt, Iacturri plua, Dodet icta duciun id euenisso et rei gerendae temPM OP- Portunum est credideriant. Factum tamen illud sino conlilio et 11nperio narrat

poeta h. I. et inf. 433 sq.Interea Achiui per or sineS,

aut verius Per cateruas, vis

268쪽

ενΘ' ουκ' αν βρίζοντα ἴδοις 'Λ γαμεμνονα δῖον,

αλλιου μάλα σπευδοντα μάχ D κυδιάνειραν. 225

ῖππους μεν γάρ, ε ασε και ἄρματα ποικλα χαλκω 'και τους μεν Θεράπων απάνευρο εχε φυσάωντας Ευζυμεθών, υἱος Πτολεμα ου Πειραίδαο τω μάλα πόλλ' επετελλε παρισχέμεν, ὁππότε κεν μιν γυῖα λάβν κάματος, , πολεας διακοιρανέοντα. 2-αυτάρ Ο πεζος εών επεπωλεῖτο στίχας ἀνδρων ' καἱ ρυς μεν σπεύδοντας σοι Δαναων ταχυπωλων, τους μάλα Θαζσυνεσκε -ςιστάμενος επέεσσιν

Agamemnonis, dum orilines percunit, ad Maena alluisdiau veteTes in nIem Tanta do Rinlio I triperatori an in acie et Pugna constituenda, dum ordines obeunt, hor. tantur, bonas spes ostem dunt, V. C. Xenopia. CITOP.

σις Iucem accipit et mutuam foeneratur CliorographiactTroactis , de Pia victo et me clisputantem in Exe. LII. ad lib. A. et Lentium P. 25 I. . Sussicit h. I. obseria Te, Cum Tes Rdhuc Peractas essent in acie medis , nunU

Agamemnonem tendero Vst

sus cornu sinistrum, et Pedi venire oriuna ad Idom neum, PIGxime muri Cretgnis sibus ei adstantem, ab I,

269쪽

των ητω αυτων τέζενα χρόα γυπες' ἔδεκται ημεῖς δ' αἶτ αλόχους τε φίλας καὶ νηπια τεκνωάθμεν εν νηεσσιν, ἐπην πτολίεΘζον ελωμεν. 3ουςτινας αυ μεθιέντας λι στυγερου πολέμοιο, 24oτους μαλα νεικείεσκε χολωτοῖσιν ἐπέεσσιν

Ἀργεῖοι ἰόμωροι, ἐλεγχέες, ου νυ σέβεσΘε δτMF ουτως ἰστητε τεθηπότες, ἡύτε νεβροἰ,αis , ἐπεὶ οὐν εκαμον, πολέος πεδοιο Θέουσαι, ἔστασ , ουδ αρα τίς σφι μετά μεσι γίγνεται ἀλκη

Eundem nemo neget. -

Σ35. ου γαρ δεῖς ἐπέσσεταιαρωγος τοῖς ψευδεσσιν, h. e. τω ψευδει, μsor GO, PIO foedus violatum est i H Aero deos vituros esse, et quidem sic, ut non modo victi occanthiant, Vemm et corpora in pulta pmuciantur, ipsi autem Acinui vir be capta et ' aeda redacta in patriam cum captiuis redeant. - 236. οἷπερ πρώτεροι δηλεσαντο, υπὲρ ορκια

qui priores iniuriam Leo runt, violatis induciis: viittin us 67. Γ, a99 vidi Tnus laod historicis est παρασπονδρσαι. Ins. Η, 35x ea ορκια πιστα ψευδεσθαι.

24. a. Ἀργεῖοι, άμωροι. aincipitur bellicosi v. Obss. U- si potius est, misera, infelici sato destinati. ου νυσέβεσθε, ἐντρέπεσθε. fim

270쪽

Mηράνης ν ἄρα οι πυμάτας ωτρυνε φάλαγγας. τους δε ἰδὼν γηΘησεν άναξ ἀνδρων Ἀγαμέμνων, 255

SEARCH

MENU NAVIGATION