장음표시 사용
231쪽
ΙΠ. Eγω σοι ἐρω. ζητεῖν γάρ μοι δοκεῖς τοιοῖ - D
τόν τι το καλον ἀποκρίνασθαι, ο μηδέποτε αισχρον μηδαμου μηδενὶ φανεῖται. ΣΩ. Πάνυ μ ἐν Ουν, ω Innire ' και καλως γε νυν υπολαμβάνεις.
Pliaedr. p. 275. C. D. rσθε - φάναι ι μ ὲ μηδ'
232쪽
Ε αυτ οὐ γονiας τελευτήσαντας καλῶς περιστείλαντι υ πότων αυτ Os ἐκγόνων καλῶς και μεγαλοπρεπῶς ταφῆναι.
292 αυros καταγελάσεται και υπὸ τῶν παρόντων αυrός
terpellans sopitista Socratis sermonem post Oυ μόνον μου καταγελῶν recte pergit verbis: Aλ-λα etl μον; li. e. Sed qui cli nn ii eni praeterea sa e i e t Nnni τι μῆν sere seni per ita M-citiir, ut i leni sit ac τι μυνόλλo; unde sit, ut in responsio nilaus aientibus poliatur. Exempla rei sitsficient ex uno Plulebo E. κsὶ ν' τὸν Ἐραν ἄγαμαι o ovi Pleruntqtie so emisiae, non vim , per lunonem iurabant. Sed eo iureiurando Socrates apius Platonem utitur ga P pilis, vel illi Tlieael. p. l54. D. Gorg. p. 449. D. Apol. Soci'. p. 24. E. In Lacliete p. l8l. A. etiam Lysini ac ius ita iitrat. Praeterea cons. Xenopi . Meni. I, b, b. III. l0. Oecon. X. l. al. De
pel praemittitur reliquis verbis, veluti l 'i ii ii c. 1 Tr ἀλλ' ἴσθι, - Diqili do by Socrate
233쪽
III. Πῶς λέγεις; δεσπότης τίς σου ὁ ἄνθρωπός
, με ἄκριτον τυπτήσεις; ἡ δεξει λόγον;
234쪽
ἐρωτήματος; Πῶς δῆς φήσω ἐγώ. 0πως, φήσει 'I, οὐχ οἱός τ' εὶ μεμνῆσθαι, ὁτι τό καλὸν αὐτὸ ἡρώ
D. υπάρχει ἐκείνη καλῶ ει ναιJ ἐκείνω p pr reclusidantiam quatulam illa tuna; v. Marali. Gril. 472. l. Sed locus videtur labe assectus esse in antegressis.
235쪽
III. Eu γ' ουν Οῖδα, ὼ Σώκρατες, ὁτι πασι καλιν τουτ' ἐστέν, δ. ἐγὼ εῖπον, καὶ δόξει. . H και ἔσται; φήσει' ἀεὶ γάρ που καλὸν τό γε καλόν. IV Πάνυ γε.
ἔφη καλὸν εἶναι υστέρφ των προγόνων ταφηναι, και
μέγα φθέγγεσθα . R lietor. Μs. apud Rulinicen. Anetar. in Hesycli. I. p. 807. et Belcheri An dot. T. I. p. 230: γεγωνεῖν, τὸ μεγάλ' φωνῆ καλειν και φθι γεσθαι. Dicitur etiam rεγώνω, quod tramet frequentant, et r/γωνίσκω. Disputavit de thoe ver-t,o copiosius Adr. Heranga Olisa. Criti. p. 64. - ναὶ Ου-
ni o l a ri s. Νοn uidiane, sed rustice Hippiani lioe loeo tractari non est diffitendum . in quo nos quidem agno cimus iuvenilem minndani scriptbris Pro tervitatem et petulantiani, qui Socratica Rhin arte notionum subtilius investigandariun mirifice superi,ipna sopitiatae inertiam ninitum anne exnagerat. C ter Ini pilani I. ue in n. T. III. p. 3l2. de liornitie stupido: λίθος, Dυκ ἄνθρωπός ἐσχιν. Et
notitin est.illud A ristippii λίθον υ λιθω καθῆσθαι. Plura id gentis suppedual est Fr. lae obstus Aellii l. Tat. II. p. 8ib.
ci tui, ut sit id, quod omni luis affert pulcritudinem. Ita recte He indvr
236쪽
cante H e i ii dorsio, qui A La tini qiii dein, inquit, di Ulnt: Quid lio e lio minis 3 Graieci
et inhvspicatas. uvid vera, nonne ille potius impius erit iudica iritu a. qui interroga iue ali assicinat sani rinare cogitur , line ita se h a b e r e Iani vero it inepta lita pulcra definitione utique cogeris concedere et a mir-niare id, quod quaerit ir. Itaque non interrogatio ista, sed potius tua definitio impia ent Frustra olim lil rorum lectionem
tueri conati aullius. - r αὐτα
237쪽
. Σοι τοίνυν δοκεῖ, φήσει, ὁ αρτι οὐκ ἔφη
οἶός τ' ει, ω Σώκρατες, περὶ τos καλοῖ ὁ τι ἐστὶ τὸ ἐρωτώμενον ἀποκρίνασθαι. I αὐτά μοι και τοιαυτα ὀνειδιεῖ δικαίως, ἐὰν αὐτφ οὐ τως ἀποκρίνωμαι.Tα μἐν Ουν πολλά- ω 1ππία, σχεδόν τί μοι Ουτω Γ διαλiγεται ἐνίοτε δ' ἄςπερ ἐλεήσας μου την απειρίαν και παιδευσίαν αυτός μοι προβάλλει όρωτῶν, ε τοιόνδε μοι δοκεῖ ειναι τό καλόν, ἡ και περὶ ἄλλου orou ῶν τον πυνθανόμενος καὶ περὶ Ου αν λόγος η. IV. Πῶς τοὐτο λέγεις, ω Σώκρατες ἰ
. Tγώ σοι φράσω. Ἐ δαιμόνιε, φησι, Σώ-
D. τ φ μὲν Τανtάλω - αισχρόν ἐσ τιJ utpote divitia stirpe ori ill S. τοῖς οἴτω γεγονόσιJ qui sicut Pelops ab liemibus, non ab ipsis mis prognati sunt.
σθενJ Ne quis malit ἴπερ, v. ad Pliae lon. p. 86. A. IVsid. p. 209. C. . D. αὐτός μοι n ρo βάλλει - J , , A emi satiuua nil προβάλλει, si quo omnino est opus,
an tioc Hluitve esse putem pulcriti inine in vel aliud qii id, vel iii an sit τὸ καλὸν idem quod τὸ π ρέπον. Hel iri ors. - Deinde ne eum He indoino et Bel vero
articulo non opiis esse docellunt liliae notavi nil Eutllyplaron. p.
238쪽
κρατες, τὰ μεν τοιαυτα ἀποκρινόμενος καὶ Ουτω παυσαι. λίαν γὰo εὐήθη τε και εὐεξαεγκτά ἐστιν 'E ἀλλὰ τι τοιόνδε σκόπει, εὶ σοι δοκε1 καλὰν ειναι, Ουκαὶ νυν δὴ ἐπελαβόμεθα ἐν τη ἀποκρέσει, ἡνίκ' πα- μεν τον χρυσόν, οἶς μἐν πριπει, καλὸν εἶναι, Olari s 4. ου, καὶ ταλλα πάντα, οἶς ἄν τουτο προςῆ. αυτὸ δζ τοὐro τὀ πρέπον και την φυσιν αὐτos Tob πρέποντος σκόπει, εὶ τοὐτο τυγχάνει ον τὰ καλόν. πιῶ μεν ουν εἴωθα συμφάναι τὰ τοιαῖδ' ἐκάστοτε 'ου γὰρ ἔχω ὁ τι λἐγω ' σοὶ δ' ουν δοκεῖ τὸ πρέπον καλὸν εἶναι Ια Πάντως δήπου, ω Σώκρατες.πιδ. Σκοπώμεδ α, μή πη ἄρ' ἐξαπατώμεθα.
ΣΩ. Πότερα ὁ ποιεῖ φαίνεσθαι καλά, ωςπερ γε ἐπειδὰν ἐματιά τις λάβρ η υποδήματα ἄρμόττοντα, κἀν ἐν γελοIος, καλλίων φαίνεται; ουκουν εἴπερ καλ-
ναιJ Verissime He indortius,' quia de ipso pillero a. de pulcritudinis idea quaeratur, exspectari posse ait δοκεῖ τα καλον εἶναι. Nee tamen opus est nrticulo. Ita paullo post: σοὶ δ'
A. p. 294. D. p. 295. C. E. Plilleli. p. 1 l. Λr Φίληβος μὲν
239쪽
Iα Ἀδύνατον. . 'Oμολογησομεν ουν τουτ', 'ω Ἱππία, πάντωτὰ τ0 ἔντι καλὰ καὶ νόμιμα καὶ ἐπιτηδεύματα καὶ
get sic, ut Hippiani ita sentire saei te ilitelligatur. Responsi ita
ad unam tantum piartei interrogatiotiis relati exenipla Elias notavimus.
ἡμεῖς γάρ που ἐκεῖνο ἐζητ ου μενJ Iinperfecto utitur, quia respicit a s praecedentis illa p. 292. C. D. p. 289. C. al. Frustra igitur Ite in dors. ζητούμεν
240쪽
τὸ μ ἐν καλὸν ἄν ειη, ὁ ημεῖς ζητοῖμεν, ου μἐντοι τό
I u. Τό φαένεσθαι, ἔμοιγε δοκεῖ, ω Σώκρατες. .. Βαβαά, οἴχεται ἄρ' ημῶς διαπεφευγός, ωμπω, το καλὸν γνῶναι ὁ τι ποτ' ἐστίν, ἐπειδη γε τὸ πρέπον ἄλλο τι ἐφάνη ον η καλόν.