장음표시 사용
211쪽
χωνας εὐρίσκομεν, καὶ ταῖτ' εις τὰ μέγιστα, τυυς νομιμωτάτους δοκοῖντας εἶναι. ἐπαινοῖσι δἐ δη σε πρὸς χλεῶν, ω Ἱππέα, καὶ χαψουσιν - κούοντες ποῖα
η JU.ον δή, ὁτι ἐκεῖνα, ἁ συ κάλλιστα ἐπίστασαι, τὰ περὶ τὰ ἄστρα τε καὶ τὰ Ουράνια πάθη; ILI. οὐ Θ' ὁ πωςτι Ου ταυτά γε οὐδ' ἀνέχον χι. Ss . Ἀλλὰ περὶ γεωμετρίας τι χαίρουσιν ἀκου
ILI. οὐδαμως, ἐπεὶ οὐδ' ἀριθμεῖν ἐκείνων γε,
C. ταύτα γε οὐδ' ἄνιχονταιJ Behic erus distinxit sic:
llil indo laiulis vel utilitatis reportarisse. οὐδ' α ριθμεῖν - ἐπίσταν ταιJ I s o e r. Panath. p. 544.
λελειμμένοι τῆς κοιν ς παιδείας και φιλοσοφίας εἰOD, οῦς τε οὐδὲ γράμματα μανθάνουaιν. cons. Plat. Protag. p. 342. B., libiit eni Crptili iis et I Beed Ben Onus niaxima doctrinae et eriHlitionis inscitia et ignorantia exprobrat lir. Pluribus ea de re
disputat Peri Eoniti a ad Aelian. Varr. Histor. XII. 50, 1.ώς ἔπος εἰπεῖνJ Verissime
strin mendi atque mittoandi, ut sit pro pe In O l lin , pro Ped i x e r i ni . ut li. l. , ubi pertita et ad oὐδ' ἀριθμεῖν. Nec tamenti alie litterpretationem in Onines locos coiivenire vel ex iis apparet ii, quae de eius traii ncute ili sputavit Clericlis, clitus Sent litiani explicavit IV e i s k i u a De Pleonas in . p. 47. Diti eri
212쪽
στασαι ἀνθρώπων διαιρεῖν, περι τε γραμμάτων δυνά-I μεως καὶ συλλαβῶν καὶ ρυθμῶν καὶ ὰρμιονιῶν III. Περὶ ποίων, ὼ 'γαθἐ, αρμονιῶν καὶ .rρα -
ILL Περὶ των γενῶν, ὼ Σώκρατες, τῶν τε ηρώων καὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ τῶν κατοικίσεων, ἄς το ἀρχαῖον ἐκτίσθησαν αἱ πόλεις, καὶ συλλήβδην πάσης τῆς αρχαιολογίας ἡ διστα ἀκροῶνται , ωςτ ἔγωγε Ε δι αυτους ἡ νάγκασμαι ἐκμεμαθηκέναι τε καὶ ἐκμεμελετηκέναι πάντα τὰ τοιαυτα. -
213쪽
το μνημονικὸν ἔχεις, ῶς τ ἐννοῶ, ὁτι εικότως σοι χαiρουσιν οἱ - κεδαιμόνιοι, ἄτε πολλὰ εὶ δότι, χαὶ 286χρῶνται ῶςπερ ταῖς πρεσβυrισιν οi παῖδες προς το λως μυδολογVnαι. III. Kαι ναι μὰ in , ω Σώκρατες, περι γ' ἐπιτηδευμάτων καλῶν καὶ ἔναγχος ειυrόθι ευδοκίμησα διεξιὼν ἁ χρη τον νέον ἐπιτύδεύειν. ἔσrι γάρ μοι περὶ αυτῶν πάγκαλος λόγος συγκείμενος, καὶ ἄλλως - διακείμενος καὶ τοὶς ὀνόμασι. πρόσχημα δέ μοι
λαμπρόταroς εἰναι. In proxiniis aceri,nni inesse it risionent Onil essentient. P. 286. καὶ ζι αγχος π υ
iuasi praeteXlus, occasio Orationis s. serimonia itistituendi. Opportu uitatena elii in atqtie iniis
214쪽
ποῖά ἐσrι καλὰ ἐπιτηδεύματα, β ἄν τις ἐπιτηδευσας νiος ων ευδοκιμώτατος γiνοιτο; μετὰ ταῖrα δη λόγων ἐστὶν ὁ Νέστωρ καὶ υnorιθέμενος αυrω πάμπολλα νόμιμα και πάγκαλα. τοῖτον δη και ἔκεὶ ἐπεδειξάμην, καὶ ἐνθάδε μέλλω ἐπιδεικνυναι εὶς τρίτην ημiραν ἐντρο Φειδοστράτου διδασκαλεέω, καὶ ἄλλα πολλὰ καὶ
ἄξια ἀκοης' ἐδεήθη γάρ μου μδικος ὁ 'Aπημάντου. C ἀλλ' ὁ πως παρέσει καὶ αὐτός καὶ α λλους ἄξεις, Ο
τινες ἱκανοὶ ἀκούσαντες κρῖναι τὰ λεγόμενα.
ΣΩ. Ἀλλs ταυ τ' ἔσται, ἄν θεὸς ἐθέλη, ω - πία. νυνὶ μiντοι βραχύ τέ μοι περὶ αυroυ ὰπόκριναι καὶ γάρ με εις καλὸν υπέμνησας. ἔναγχος γάρ τις, ω ἄριστε, εις απορίαν με κατέβαλεν ἐν λόγοις τισὶ τὰμ ἐν φέγοντα ῶς αἰσχρά , τὰ δ' ἐπαινουντα ώς καλά, ουτω πως ἐρόμενος καὶ μάλα υβριστικῶς ' Ποθεν δή μοι συ, ἔφη, ω Σώκρατες, οἶσθα, ὁποῖα καλὰ καὶ
proprie per Parenti es in fiunt posita; uilino minua ni te ni proxima: οτι monet. inde filispenduntur perinde, ne si ii in prinia ranni efficiniat orntioliis Parten . Sintilis rationis exenipla de linitia ad Pliaedrlim p. 272. D. Nisi sorte ni a literis statuere ii 'perbaton, ut ordo verta orii m
lianc oratio ieiI se tan tu an Rapientiae suae et securidia spe inien esse propositani; liunc Buteni eandem vult Allienis lial, ere ita, ut i On talii sua causa id sacere velle videatur, q uBIII ut audietitit,us artis suae specimen exilii entur. Nani πιδεικνυναι dicitur sic, ut non tant
δειπνοῖμεν, ἐπιδείξειν τον αυ Του
215쪽
Giσχρα ,' ἐπει φέρε, ἔχοις ἀν ειπεῖν, τί ἐστι τὸ καλόν; DKαι ἔγω δια την ἐμην φαυλοτητα ἡ πορουμην τε καὶ
διδαξον ἱκανῶς αυrὸ το καλόν ὁ τι ἔσrι, καὶ πειρῶ E οι ὁ τι μάλιστα ἀκριβῶς εὶ πεῖν ἀποκρινόμενος, μVἐξελεγχθεις τὀ Msrερον αυθις γέλωτα ἔφλω. οῖσδα γὰρ δη που σαφῶς, καὶ σμικρόν τέ που τουr ἄν εἱη μάθημα ων συ τῶν πολλῶν ἐπίστασαι. III. Σμικρὸν μiντοι νη Λί , ω Σώκρατες, καὶ Ουδενος ἄξιον, ὼς ἔπος ει πειν.
Γαδεις ἄρα μαθήσομαι, καὶ ουδείς με ἐξε-
spicari liceat elina Hippiae sor
L obeck. nil Atac. p. 343 et 38 l. Paullo ante aναμάχεσθαι τὸν λόγον dicitiir qui displitationis illiasi certam eii dentio fit seipit nuerunt depugnaturiis,
quod gelius loquendi a Span-h em io ad Iulian. p. 178. illu
216쪽
287 πρῆγμα καὶ ιδιωτικόν. ΣΩ. Ευ γε, νὴ την Ἐραν, λέγεις, ω Ἱππία, εὶ χειρωσόμεθα τον ἄνδρα. Ἀτὰρ μή τι. κωλύω μιμου- μενος ἐγὼ ἐκεῖνον, ἐάν σου ἀποκρινομινου ἀντιλαμβάνωμαι των λόγων, ἱ ν' ὁ τι μάλιστά με ἐκμελετή- σης; σχεαν γάρ τι ἔμπειρός ειμι των αντιλήφεων. ειουν μή τί σοι διαν ἐρει, βούλομαι ἀντιλαμβάνεσθαι, rν ἐρρωμενέστερον μέθω.
III. ἈλI ἀντιλαμβάνου. και γάρ, ὁ νυν δὴ
εἶπον, ου μiγα ἐστὶ το ἐρώτωα, ἄλλα και πολὐ τούτου Β χαλεπώτερα ἄν ἀποκρίνασθαι ἐγώ σε διδάξαιμι, ῶςτε μηδεν ανδρώπων δύνασδαέ σε ἐξελώγχειν. . , Φευ, ὼς ευ λέγεις. αλλά, ἐπειδὴ κaι συ κελεύεις, ' ἐρε ὁ τι μάλισr ἐκεῖνος γενόμενος πειρῶμαι σε ἐρωταν. Ea γὰρ δὴ αυτρο τὸν λόγον τosrον ἐπιδείξαις, δν νής, τὸν περὶ των καλῶν. ἐπιτηδευμάτων, ἀκοίσας, ἐπειδῆ παύσαιο λέγων, ἔροιτ ῶν οὐ περὶ
dum tiI respondentis par-t qa ngis, ratione ni tuam in pug n a vero, u i me q u maxime exere assu. χαλεπώτερα ἄν ἀποκρίνασ9αι - διδάξαιμι δ'
strui solere, ut indicetur illud, ad qliod quis respondeat, tan Enllic usus vereor ne tantummodo in pronomina neutrius generis et in nomina vel participia cum articulo neutrius generis COniuncta conveniat. Sed ut eti madiectiva artieulo carentia ita
217쪽
est in , a d quod quis eum I i ssi eu it a t e respondere
Ου ο ι γέ τισ ε τούτοιςJ RC. τε 1 δικαιοσύνy, τῆ σοφία, τευ αγ μ', et quidem ste it haec Omnia e e videantura non enim, opinor, it B, ut non e s se putent ir. ogitat Socrates de notionihus rerilm, fili AP, quatentis mente insorinantur, et ipsae a Int. Non enim idea a Platonis per se vi sua constB λ-tea ac remini vini et naturam
in se eomplectentes intellex it. Disili od by Cooste
218쪽
Ια και τί διαφέρει τουτ ἐκείνου ΣΩ. Ουδέν σοι δοκεT; III. ουδἐν γὰρ διαφiρει. . Ἀλλα μέντοι δηλον, ἔτι πυ κἄλλιον οἶσθα. δμως &, ω 'γαθω, ἄθρει. ἐρωτ* γάρ σε ου τί ἐστι Ε καλόν, ἀλλ' ο τι ἐστι το καλόν. Ια Μανθάνω, ω 'γαθέ, καὶ ἀποκρινουμαί γε αυτν, ὁ τι ἐστι το καλόν, ,καὶ ου μή ποτε ἐλεγχθῶ.
ἔστι γάρ, ω Σώκρατες, ευ ιοθι, εὶ δει . ταληβ ἐς λέγειν, παρθiνος καλη καλόν. . Καλῶς γε, ω Iππία, νη τον κυνα, καὶ
Idas ei ini quo tenipore Hippias scriptus est, noli diIn inverterat.
Est enim formula animn Qitis,lli nni Bd li. I. illustravit He in sors. ἀλλ' ο τι Io T. et o καλονJli. e. TO et Dυ καλου εἶδoe, ia καλὰ πάντia istι καλά. Iloe eri imBrticulo significatur. Inducitur lioe loeo Hippias ita disputans, it rerum sorinas atque species, quibus ainoula comprelieiuluntur, noII possit discernere ala iis, quue aenai, a sui ieetn Rulit. Haeret igitur vanissimus Sapientiae ostentator in luto, nee animum potest attollere ad ea, ar ora et I Drι et o κ., Od eo x. In Vat. B. ven. M. Par quae, quoninm B sensuum per eeptione remota sunt, unu ni Eutis cogitatione eo in prelieli utitur. gno κεκριμ ν ν ο ς ἔο Ομα ιJIusta p. 289. D: αρ' οὐκ ἄν ὀρθῶe dnεκέκρισο; Sententia haec est: latite ai respondenna, ad id, quotl inter-rOπatur, r e sp O la d er o, et qui dein recte, nec unquun redarguar. P. 288. neo e ἔ μ αυτ ον ἀωαλάβω ο λέγειςJ li. e. diligentiva meeunt reputabo quod dicis. I9ι μοι, ἁ Σώκρατ ες,
219쪽
HIPPIAS MAIOR. P. 287 et 288. St. 217ευδόξως ἀπεκρίνω. ἄλλο τι Ουν, ἄν ἐγὼ τοὐτο ἀπο
κρίνωμαι, το ἐρωτώμενόν τε ἀποκεκριμένος ἔσομαι
καὶ ὀρθῶς, και Ου μη ποτε ἐλεγχθῶ; 288 III. Πῶς γὰρ ἄν, ω Σώκρατες, ἐλεγχθείης ὁ γε
πῶσι δοκει και πάντες σοι μαρτυρήσουσιν οι ἀκουομ
νος καλη καλόν ἐστι. - δἰ ὁ ταυ τ' ἀν εἴη καλά. Ια υλι ουν ἔτι αυτὸν ἐπιχειρήσειν σε ἐλέγχειν, Βως ου καλόν ἐσrιν ὁ λέγεις; η ἐὰν ἐπιχειρηση, ου
αὶ. Orι μἐν ἐπιχειρήσει, ω θαυμάσιε, ευ οἶδα 'εὶ δ' ἐπιχειρήσας ἔσται καταγέλαστος, αυτό δειξει. a s iντοι ἐρεῖ, ἐθέλω σοι λέγειν.
v Isus est corruptela laborare. Milii omnia videlitur esse fin-liis sinia. Nam post εἰ παθθένος καλὴ καλον ἐο ν , quae recta proseruntur oratione, intelligeti liini relinquitur: rαύrα καλὰ ἔοτα,: istud ad si tamentum n litent, δι υ ταυτ' ἄν εχ καλά, quos in erin. uncis inelusit, recte linterpretatur Butini annus rδιὰ τούτο νῖ ρ ταύet' ἄν εἴη καλά. Nec in eo quidmiam orusen ionis ineat, quod SotT8tes clicit ει παίγωνος καλο καλόν orιν, neque etὸ καλών ponit. Repetit enini sopitiatae responsi in ,εltio clarius eii a perversitas etatultitia emergat. Praeteress cons. Et n. ad p. 293. E. Ceter Im post T αυτ α nάνrα liquet aliun tantor iteratiani esse T αὐτ in verbis: ταυτ' αν εrq καλά.
220쪽
μεν και την ιππον καλὀν εἶναι, τήν γε καλήν; πως γὰρ αν τολμψμεν εξαρνοι εἰναι το καλε ν μὴ καλὸν εἶναι , IV 'Aληθῆ λέγει , ω Σωκρατες, ἐπει τοι και
ὀρθῶς αυτ ὀ ὁ θεὸς εἶπε πάγκαλαι γὰρ παρ' ἡμῖν
σ μ F I Verisimilis Heliris orta
C. μ ξ καλον εἰναψ V. ad Pliae 1 r. p. 2bi. B. I. s. p. 205.