Platonis opera omnia recensuit Prolegomenis et commentariis instruxit Godofredus Stallbaum Menexenum, Lysidem, Hippiam utrumque, Ionem

261쪽

φότερα ν, τουτο και ἐκάrερον, καὶ ο ἐκάτερον, ἀμφότερα εἶναι. πεπεισμένος δη νυν ἐγὼ υπὸ σοῖ 4νθάδε κάθημαι. πρότερον μέντοι, ω Ἱππία, υπόμνησόν με ' πότερον εις ἐσμεν ἐγώ τε και συ, η σύ τε '

o ων ἀμφότερα ἶJ V. Verum praebuerunt Ven. ET Pal.

Ε. διανεκεῖ λόγωJ Carpit niani ni i ii i saliter sentienti

illa διανεκῆ τῆς Οὐοίας σώματα, 1 Iecensere soles, qiloties quorum naentionem sopitista paul- tibi lpat re et e sentire vi-lo ante faciebat. d eris. Qi ianuiuam fateor nillil πεπεισμένος - ἐνθάδε qtioque illii l Oa moleat in a

262쪽

. Ἀλλ' ἄρτιοί γε ἁμφότεροι. η γάρ ἔ

ρος καὶ ἀμφοτέρους εἶναι. . ' .

. Eξαρκεῖ , ω μαία ' αγαπητὰ γὰρ καὶ ταῶτα, ἐπειδη τὰ μὲν ουτω φαένεται, τὰ δ ora Oυ- τως ἔχοντα . καὶ γὰρ ἐγὼ ἔλεγον, ει μέμνησαι ὁ θεν

ουτος ὁ λόγος ἐλέχθη, ὁτι η διὰ της ὁ φεως καὶ δι

263쪽

259 ἀμφότεραί τε και ἐκατέρα, διότι συνεχώρεις ἀμφοτέρας τε αὐτὰς ειναι καλὰς καὶ ἐκατέραν. τοίτου δη ἔνεκα τῆ Ουσέα τῆ ἐπ ἀμφότερα ἐπομἐνη νμην, ε&ερ ἀμφότερά ἐστι καλά, ταυτη δεὶν αυrὰ καλὰ εἶναι, τηει κατὰ τὰ ἔτερα ἀπολειπομένη μη. καὶ ἔτι νυν OrO-

μαι. ἀλλα μοι λέγε, ἄρπερ ἐζ αρχῆς ' ἡ δἰ ὁφεως ηεινὴ καὶ ἡ δἰ ἀκοῆς, εἴπερ ἀμφότεραι τ' εισὶ κα-.D

λαι καὶ ἐκατέρα, αρ ο ποιεi αὐrὰς καλὰς οὐχὶ καὶ ἀμφοτέραις γε αὐrατις ἔπεται καὶ ἐκατἐρψ; III. Πάνυ γε.

. M. Au ἔτι γε δἰ ἔφεως και ἀκοῆς αυταί εἰσι, διὰ τοῖτο ἐλέγετο καλὰς αὐτὰς εἶναι. Im Kαι ἐρρήθη Οὐτως. . E' aQ. Σκόπει δι ,. εὶ ἀληθῆ λέγω. ιλιγετο γάρ, ως ἐγὼ μνήμης ἔχω , τοὐτ' εἶναι καλὸν το ἡδύ , οὐ παν, ἀλλ' ὁ ἀν δι' ὁ φεως καὶ ἀκοῆς ῆ. ILL Ἀληθῆ. . οὐκosν rosτο γε το πάθος ἀμφοτέραις μὲν ἔπεται, ἐκατέρα δ ου; οὐ γάρ που ἐκάτερόν γε αυτῶν, ἔπερ ἐν τοις πρόσθεν ἐλθετο, δἰ ἀμφοτέρων ἐστiν, ἀλά ἀμφότερα μῖν δι' ἀμφοῖν, ἐκάτερον δ'

eturae ad Plitieinirn p. 14. D. ilix inuis; leons. Matilliae Gr. . 293. p. 749. e l. 3. vellem tamen repetito articulo scriptum esset: καὶ ἡ δι ἀκοῆe. C. τῆ κατὰ τά ἔτεραὶ

h. e. Blterutrum. E. Toὐτό γε το πάθος Ιτο δἰ οφεως τε καὶ ἀκοῆς καλον εἶναι.

264쪽

200. PLATONIS

III. Ἐστιν.

λὸν εἶναις πότερον ων - ἔλεγες; εἱπερ εγὼ ἐπυρὸς καὶ σύ, καὶ ἀμφότεροι, καὶ εἴπερ ἐγὼ δίκαιος καὶ συ , καὶ ἀμφότεροι, καὶ εrπερ ἀμφότεροι, καὶ ἐκώτερος ' ου- δη και εἱπερ ἐγώ καλὸς καὶ σύ, καὶ ἀμφότεροι, καὶ εμερ ἀμφότεροι, καὶ ἐκάτερος ; noυδὲν κωλύει, ώςπερ ἀρτίων ὁντων τινῶν ἀμφοτέ-

265쪽

ρων τάχα μἐν ἐκάτερα περιττὰ εἰμι, τάχα Υ ἄρτια, και αυ ἀρρητων ἐκατέρων οντων τάχα μἐν ρητὰ τασυναμφότερα εἶναι, τὰχα δ' ἄρρητα, καὶ ἄλλα μυρία Cτοιαυτα, ἁ δη καὶ ἐγὼ ἔφην ἐμοὶ προφαένεσθαι , ποτέρων δη τίθης το καλόν; η ῶςπερ ἐρεοὶ πεοὶ αὐτου κατοφαίνεται, καὶ σοl; πολλη γὰρ ἀλογία λμοιγε δο- χεὶ εἶναι ἀμφοτἐρους μἐν ημῶς ειναι καλούς, ἐκάτε

M. Aiγετε du πάλιν, φήσει, ἀρχῆς, ἐπει-

266쪽

και ἀμφότεραι και ἐκατέρα. η συ τι ἔχεις λέγειν ἄλλο, ν διαφέρουσι των ἄλλων; IH. Oυδαμῶς ' τψ ὁντι γὰρ φλτισταί εὶσι. . Τουτ' ἄρα, φήσει, λέγετε δὴ το καλόν εἶναι, ηεινῆν ωφέλιμονή ' Εὐέκαμεν, φήσω ἔγωγε.

ἐvάνη, καὶ εὲς τον πρότερον λόγον ἡκει υμὶν ο λά- 301 γος; οὐτε γὰρ τὰ ἀγαθόν ἀν εἱη καλὸν ου τε ει καλόν ἀγαθόν, εἱπερ ἄλλο αυrῶν ἐκάτερόν ἐστι. Π - τός γε μῶλλον, φήσομεν , ω Ἱππία, ἀν σωφρονῶμεν ου γάρ που 'ἐμις ὀρθῶς λήγοντι μὴ συγχωρειν. . ΙΙΙ. υλλα δή γ', ω Σώκρατες, τι οἴει ταυτεῖναι ξυνάπαντας κνωματά τοί ἐστι καὶ περιτμήματα των λόγων, ἔπερ ἄρτι ἔλεγον, κατὰ βραχὴ δινρημένα. ἀλx ἐκεῖνο καὶ καλὸν καὶ πολλου ἄξιον, οἱόν

τ' εῖναι ευ καὶ καλῶς λόγον καταστησάμενον ἐν δικα

ἡν ἀν ὁ λόγος η, πείσαντα οἴχεσθαι φω οντα οὐ τασμικρότατα, ἀλλὰ τὰ μέγιστα τῶν ἄθλων, σωτηριαν

p. 399. E.

267쪽

ληρους καὶ φλυαρίας ώςπερ νυν μεταχειριζόμενος. ΣΩ. Ω Ιαπια φίλε, σὐ μἐν μακάριος εἶ, ὁτι

τε οισθα ἁ χρη ἐπιτηδεύειν ἄνθρωπον καὶ ἐπιτετήδευκας ἱκανῶς, ῶς τῆς ' ἐμἐ δἐ δαιμονία τις τύχη, ὼς ἔοικε, κατέχει, δςτις πλανῶμαι μεν καὶ α πορῶ C

σοφοις λόγN αυ υπο υμῶν προπηλακίζομαι, ἐπειδὰν ἐπιδείξω. λiγετε γάρ με ἀπερ καὶ συ νυν λέγεις, ῶς ηλίθιά τε καὶ σμικρὰ καὶ Ουδενὸς ἄξια πραγματεύομαι. ἐπειδὰν δἐ αυ ἀναπεισθεὶς υφ υμῶν λέγω ἄπερυμεῖς, ῶς πολυ κράτιστόν ἐστιν οιόν τ' εἶναι λόγονευ καὶ καλῶς καταστησάμενον περαίνειν ἐν δικαστη-

ριν η ἐν ἄλλο τινὶ συλλόγφ, υπό τε ἄλλων τινῶν D

τῶν ἐνθάδε καὶ υπὸ τούτου του ἀνθρώπου του ἀειμε ἐλέγχοντος παντα κακὰ ἀκουω. καὶ γάρ μοι τυγχάνει ἐγγυτατα γένους ών καὶ ἐν αυτφ οἰκῶν. ἐπειδὰν ουν εἰςἐλθω οἴκαδε εις ἐμαυτου, καί μου ἀκούσηταῖτα λέγοντος, ἐρωτ*, εὶ Ουκ aἰσχυνομαι τολμῶν περὶ καλῶν ἐπιτηδευμάrων διαλέγεσθαι, ουτω φανερορῶς ἐξελεγχόμενος περὶ του καλοῖ, ὁτι Ουδ' αυτότοῖτο, ὁ τί ποτ ἔστιν, οῖ . Καίτοι πῶς συ εῖσει,

Η. τουτων Ουν χρη ἀντ εχ εο Ρα J Ald. Bag. l. 2. Du, quod est in paucis codd. Male.

ligitur subiectum Iinfiniturn τινα, undo delitiae doκst, tertia persona , insertur, de quo genere tructurae explie vimus ad Giton. p. 49. D. Lysid. p. 212. B. A pol. Soer. p. 29. A. Cliarm . p. 167. B. Phaedr. p. 272. C. De Rep. VI. p. b06. C. X. p. 611. C. Quod autem soplaista dicit ως- περ νύν , neque nil lit - , rectelioc iii cavit lSteptilanua u t,anitatis cuius tam speciem ha-hera. In proximia τa paullulum eorrexit δοκῆς. sed ' vide annoti

268쪽

E φησίν, ἡ λόγον δςος καλῶς κατεσrήσατο η μή , ηἄλλην πρῆξιν ἡντινυυν, τὸ καλὸν ἀγνοῶν ς καὶ ο πότε

η τεθνάναι; Συμμβηκε δή μοι, ὁ περ λiγω, κακῶς