장음표시 사용
301쪽
τὸς ων φευδής τε καὶ ἀληθής; ωςτε εἰ φευδὴς ὁ Ddvσσευς ἡν, καὶ ἀληθὸς γίγνεrαι, και εὶ ἀληθὴς ὁ Ἀχιλλεύς, καὶ φευδής, καὶ οὐ διάφοροι ἀλλήλων
οἱ ἄνδρες Ουδ' ἐναντίοι, ἀλλ' ὁμοιοι. ILL Ἱὶ Σώκρατις, ἀεὶ σύ τινας τοιούτους πλἐ-κεις λόγους, καὶ ἀπολαμβάνων δ ῶν η δυαερἐσrα- τον τοῖ λόγου, τούτου ἔχει κατὰ σμικρον ἐφαπτόμε- C
νος, καὶ οὐχ ὁλο ἀγωνίζει τψ πράγματι, περὶ ὁrουὰν ὁ λόγος η' ἐπεὶ καὶ νυν, ἐὰν βούλ', ἐπὶ πολ-
λων τεκμηρίων αποδείξω σοι ἐκανω λόγN Oμηρον ιλλέα πεποιηκεναι ἀμείνω υδυσσέως και αφευδῆ, τον δἐ δολερόν τε και πολλὰ φευδόμενον και χείρω
302쪽
εἴσονται Ουτοι, ὁπότερος ἄμεινον λiγει.
ἄλλως τε και ἐπειδάν μοι δεκῆ σοφὸς εἶναι ὁ λέγων, καὶ ἐπιθυμῶν μαθεῖν ὁ.τι λέγει διαπυνθάνομαι καὶ ἔπανασκοπῶ καὶ συμβιβάζω τὰ λεγόμενα, ἴνα.μάθω 'ἐὰν δἐ ψαὐλος δοκῆ μοι εἶναι ὁ λέγων, Οἴτεχἐπανε
Pliaedon. p. 63. D. Gorg. p. 478. B C: Prol. p. 319. Di De Rep. VI. p. 496. C. Mattit. l. 293. p. 587.
ti v s aliique in lioc loco luterpretando alius nil ter elaboraver Ilit , innien nemo illor Ina qiiodonines difficultates tolleret in inmitti ut nuntisse videtur. Nee vero quidqiIam n lit Iulum eoris rigendumve censem l s, quun iustis iliterpretationis opunia Bd-lii tritis totiIna negotium expecum queat. Nani iunctitra veri or Iniliaee est: ἐπεὶ καὶ νοῦν σου λέγοιτος ἐννενοηκα, δει ἄτοπόν μοι δοκεῖ ε'ναι ἐν τοῖe ἔπεσιν, δον ἄρτι ἔλεγες ἐνδεικνυμενος τον
λεγεις : IIam et inni nunc, qllum tu diceres, mecum eo ita vi, mi-rlIm vi ieri, at de versit,us illis, quos ni odo recitabas Aeli illem Ostet, lena contra Ulyxem tanquam vanum gloriosumque vi- runI ilisputare, verct fit Rilleres, quotliam Lilyxes quidem, verSl tua scilicet ille, liuslluant men
303쪽
HΙΡΡIAS MINOR. P. 369 et 370. St. 299
ἔπεσιν, οις συ ἄρτι ἔλεγες ἐνδεικνύμενος τον Ἀχιλλέα εἰς τον υδυσσέα λέγειν ώς αλαζόνα δντα, ατοπόν μοι δοκεῖ εἶναι, ει συ ἀληθη λέγεις, ὁτι ὁ μεν υβυσσευς Ουδαμ οὐ φαίνεται ψευσάμενος, ὁ πολύτροπος, ὁ δε 370
Ἀχιλλεώς πολύτροπός τις φαίνεται κατα τον σον λογοπι φείδεται γουν. προειπών γὰρ ταῶτα τα ἔπη,
ἐχθρὰς γάρ μοι κεῖνος ὁμως Ῥtδαο πύλησιν, ἔς χ' ἔτερον μὲν κεὐθν ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δἐ ελη, ολέγον ἴστερον λέγει, ώς Ουτ' ἄν ἀναπεισθείη υπό
αἴριον ἱρὰ δι ι ρήξας, φησί, καὶ πῶσι θεεισι, νηησας ευ νηας, ἐπην ἄλαδε προερύσσω,
P. 370. ἄλλο δὲ ε In J V. ἄλλα, praeter fidem codicum.
lax deprelienditur, Aellilles au- genus exemplis commemoravit te in versutus et Varius, quandO- Foris cli. Continein. de lucis quidem lite mentitur. ita ille nonni istis Io sine et Dentosilieti.μι non eX σου λέγοντος, sed ex p. 4b sq. Deliique istud ἐν τοῖς ἐννενόηκα pendere malit sestum Inεnιν neniatnen nioru bitur, quip- est, quo non anin adverso Ste- peqliod inde prosect lini est, cilio lylianum totitis loci si Ictura scriptor verbn proxiiun τονἈχιλ- ni irifice praeteriit. De Re p. li. λέα εἰς τον δυσσέα λέγειν iam p. 383. At Opτως, ἔφη, ἔμοιγε in niente liabellat. Enucleatius καὶ αὐτῶ φtiίνεται. -ὐ λέγονrος. ioitur iii iii anc sere ni oduni scri- De I egg. I. p. 640. Ar ἐμού liendium fuit: οτι περὶ των ἐπῶν φράζονtoς πειρω μανθάνειν. ibid. ἄν ου ἄρχε ἔλεγες ἐνδεικνυμενος p. 643. B: λέγονetne et oένυν ἐμού ἐν αὐτοῖς τον Ἀχιλλέα εἰς Τον σκέψασθε. Pro aeto noν μοι δο- 'OJυooέα λέγειν κ. r. a. Reli-κιῆ εῖναι, quod scitem n ex abun- ipium est, ut molieni ius de somna danti est, simplicitis diei pote- appositionis φαίνεται ψευσάμενος, rat ἄτοπον ἐστι. Verrem quolitani ὀ no λυτροπος, cluam satis illu- veri,a interiecta illi id ἐννενόηκα stravinius ad Ap Olo . p. 34. A. nonnillil obscuraveriint, niinc Critoli. 5 l. A. Hipp. mai. p. δοκεῖ μοι iiisertur; luod ii ii leni 285. H. eo iacilius sera potuit, quod P. . 370. ώς ου τ' ἄν ανα-lioe loquenili genus nec nitas πεισθείη -J Ἀναnείθειν saepe fuit inusitatum; vide quae nd ost a l leui persuadere nu- Plia edon. p. 60. C. p. li 1 quid, aliqt Eni B fien-22 l. E. eollegimus. Nec ablu- tentia sua tradueere, ut
304쪽
ὐφεαι, αἱ κ' ἐθέλησθα καὶ αr κέν τοι τα μεμήλληρι μάλ' Ελλήςποντον ἐπ' ἐχθυόεντα πλεουσας νῆας ἐμάς, ἐν δ' ἄνδρας ἐρεσσίμεναι μεμαῶτας.C εὶ δέ κεν εὐπλotην δώη κλυτὸς Ἐννοσίγαιος,ἡματι κεν τριτάτω Φθίην ἐρψωλον ἱκοίμην. ἔτι δὲ πρότερον τούτων προς τον ψαμέμνονα λοι
νυν δ' εἰμι Φθέπνδ', ἐπειὴ πολὐ λώων ἐστιν
οἴκαδ' ἴμεν συν νηυσι κορωνίσιν. Ουδἐ σ' ὐtωD ἐνθάδ', ἄτιμος ἐών, αφενος καὶ πλουτον ἀφύξειν. ταυτα εὶπῶν τοrε μεν ἐναντίον της στρατιῆς ἁπάσης, τοrἐ δε προς τοὐς ἐαυrοῖ ἐrαέρους, οὐδαμos φαίνεται Ουrε παρεσκευασμένος οὐτ' ἐπιχειρήσας κα-mλκειν τὰς ναυς ώς ἀποπλευσουμενος οἱκαδε, ἀλλα πάνυ γενναίως ολιγωρῶν τοῖ τάληθη λέγειν. ἐγὼ μἐνουν, ω Ἱππία, και αρχῆς σε ἡρόμην, ἀπορωνόπότερος τούrοιν τοῖν ἀνδροIν ἀμείνων πεποίηται τNE ποιητῆ, καὶ ηγούμενος ἀμ*οτέρω ἀρίστω εἶναι καιδύςκριτον, υπότερος ἀμείνων εἴη καὶ περὶ φεύδους και
ἀληθεὶς καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς ' ἀμφοτέρω γὰρ καὶ
305쪽
κρατες. ἄ μεν γὰρ ο ' ιλλευς η'εύδεται, ουκ ἐζ ἐπιβουλῆς φαίνεται ψευδόμενος, ἀλλ' ἄκων, διὰ την
μεῖναι καὶ βοηθῆσαι ' δ δε o GJυσσευς, ἔκών τε καὶ
ἐξ ἐπιβουλῆς. ΣΩ. Παπατ ς με, ὼ φίλτατε Ianici, καὶ αυ-
ΣΩ. τι οὐκ ἐξ ἐπιβουλῆς φὴς τον Ἀχιλλέα φεύδεσθαι, ος ἐν οὐτω γόης καὶ ἐπίβουλος προς τῆ ἀλαζονεί*, ῶς nεποίηκεν μηρος, ωςτε καὶ τοῖ
προς αυτὸν ώς αὶσθανόμενος αὐτοὐ φευδομένου ὁ Β
306쪽
ἀεὶ λέγει, και ὁσα φείδεται, ωςαύτως.
307쪽
ΣΠ. Ἀμείνων α ρ' ἐστέν, ὼς ἔοικεν, ό Oδvnσευς Ἀχιλλέως. ILL 'Hκιστά γε δήπου, ω Σώκρατες. . γγ δἐοῦ Ουκ ἄρτι ἐν άνησαν οι ἐκόντες φευ
δόμενοι βελτέους ἡ οἱ ἄκοντες;
ILL Και πῶς ἄν, ω Σώκρατες, οἱ ἐκόντες ἀδικουντες καὶ ἐκόντες ἐπιβουλεύnαντες καὶ κακὰ ἐργα- 372σάμενοι βελτίους ἄν. εὼ ν των ἀκόντων; οις πολλη δοκεῖ συγγνώμη εῖναι, ἐὰν μη εὶδώς τις ἀδικήση ηφευσηrαι η ἄλλο τι κακὰν ποιῆσν' και οἱ νόμοι δήπου πολυ χαλεπώτεροί εἰnι τοὶς ἐκουσι κακὰ ἔργαζομένοις καὶ φενδο μενοις η τOD ἄκουσιν.
τῶν σοφῶν, καὶ κινδυνεέω ἐν μόνον ἔχειν τοῖτο ἀγαθόν, τἀλλα ἔχων πάνυ φαῖλα. τῶν μεν γὰρ πραγμάτων η ἔχει ἔσφαλυαι, καὶ Ουκ οἶδ' ὁπ' ἐσri. τεκμήριον δή μοι τοὐτου ἱκανόν, ἔτι, ἐπειδὰν συγγένω- μαι τω υμῶν τῶν εὐδοκιμούντων ἐπὶ σοφία καὶ οις .oὶ Ελληνες πάντες μάρτυρές εἰσι τῆς σο7iας, αμυομαι οὐδἐν εὶ ς ουδἐν γάρ μοι δοκεῖ τῶν αυτῶν καὶ υμιν, ώς ἔπος εἰπεῖν. καίτοι τί μεῖζον ἀμαθέας
τεκμήριον ἡ ἐπειδάν τις σοφοις ἀνδράσι διαφέρηται; C ἐν δὲ τοsτο θαυμάσιον ἔχω ἀγαθόν, ὁ με σώζει ον γὰρ αὶσχύνομαι μανθάνων, ἀλλὰ πυνθάνομαι,
lia liis rὰρ est particula expli-
308쪽
τες ἐκόντες, αλλὰ μη ἄκοντες, βελτίους εἶναι η οι
λεις codd. plerique Onines. F. I, Olie k. nil Phr n. p. 7., qtii recte stati iit Attico utramqite lamna in pt ni isti e lisur piisse, qllamquctin nim a I.Atini 1 acriptori tuis usurpari tralaticium est.
D. rνα μηδὲν ἐμαυτὸν μεῖζον εἶnωJ ne quid In tua s. m agni si e en ti ita de me dicam. Proprium enim . hoe sibi vindicat, quod nota Om.
309쪽
και μη φθονήσης ιάσασθαι την φυχήν μου ' πολίγάρ τοι μεῖζόν με αγαθὸν ἐργάσει ἀμαθίας παυσας την φυχὴν ἡ νόσου τὸ σῶμα. μακρὸν μεν ουν λόγον 373ει θέλεις λέγειν, προλiγω σοι, ὁrι Ουκ ἄν με ιήσαιο - ου γὰρ ἄν μολουθήσαιμι, - ώςπερ δἐ ἄρτι ειθόλεις μοι ἀποκρίνεσθαι, πάνυ Oiήσεις, οῖμαι δεουδ' αυτόν σε βλαβήσεσθαι. δικαίως δ' ἀν καὶ σῖπαρακαλοίην, ω παῖ υπημάντου ' σὐ γάρ με ἐπῆρας
λόγον - J Veretur Soerntes, ne Hippina repitii inta iBni clisserendi consuetii litie ad longas illas et eo piosas relabatur de- Clani Blione S, qui biis alias sopitiatae uti solebant. - Post λόγον quod infinitivum 1ένειν virlgo neglectum ex eo dicit ita nonnullis praeeii late Belchero revocavi in Ia, videmur ita coniectamulit,idini in lioc loco grassat Elinem po uict e. και σὲ παρακαλοι νJ filio IBekker. dedit nαρακαλοίμην,
M vereor tit ae satis tuentur. Plia ecloii. p. 89. Cr ἀλλα καὶ ἔμιμφη, τοτ 'Ιόλεων παρακάλει ,. 'ως ἔτι σως ἐπιιν. Παρακαλῶ τοίνυν,
nαρεκὰ λεσα. Sed liuid multa riterem lectionem, pr ellertim eodi eum auctoritate adeo Cou-srnintnm, non prius daninandam censebo , quηm n Pακαλεῖσθαι, forni ni ema, illa sigilificatione usurpntum fuisse eertia et indubitatis testimoniis demonstratii in si erit.
quid saetendunt impellero vel inducere, ad Reip. III. p. 416. C. et Pliaedr. p 232. A.
310쪽
ΕΥ. Ἀλλ', ὼ Σώκρατες, οἶμαι οὐδἐν δεήσεσθαι B Iππέαν τῆς ἡμετέρας δεήσεως. οὐ γὰρ τοιαυτα αὐ-τ0 ἐστι τὰ προειρημένα, ἀλλ' ἔτι ουδενος αν φυγοι
ILI. μωγε. ἀλλα Σωκράrης, ω Ευδικε, ἀεὶ ταράττει ἐν τοὶς λόγοις καὶ ἔοικεν ἄςπερ κακουργουντι. . N φλτιστε Ἱππία, ου τι 4κών γε ταυτα ἐγὼ ποιω - σονὸς γὰρ ἄν ἐν καὶ δεινος κατὰ τον σὸν λόγον, -- ἀλλ' ἄκωπι ωςτε μοι συγγνώμην ἔχε 'C φης γὰρ αυ δεῖν, ος ἄν κακουργῆ ἄκων, συγγνωμην ἔχειν. ΕΥ. Και μηδαμῶς γε, ω Inπία, ἄλλως ποίει, ἄλλα και ημῶν ἔνεκα καὶ τῶν προειρημένων σοι λόγων ἀποκρίνου ἁ ἄν σε ἐρωτα Σωκράτης. III. Ἀλλ' ἀποκρινουμαι, σου γε δεομένου. υλλ' ἐρωτα ὁ τι βουλει. Cap. XVI. ΣΩ. Καὶ μην σφοδρα γε ἐπιθυμῶ, ὼ μπία, διασκέipασθαι τυ νῖν δῆ λεγόμενον, πότεροι ποτε ἀμείνους, οι ἐκόντες ἡ οι ἄκοντες όμαρτάνοντες. οἶμαι Ουν ἐπὶ την σκiφιν ὀρθότατ' ἄν - ἐλθεῖν' ἀλλ' ἀπόκριναι καλεiς τινὰ δρομiα αγαθόν;