Deliciae eruditorum seu Veterum anekdotōn opusculorum collectanea Io. Lamius collegit, illustravit, edidit Michaelis Glycae Epistolarum pars prima. 1

발행: 1736년

분량: 330페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

81쪽

ατε.του πραγματος

υπερ εμὸν ὁντως φύσιν

qtie Orctranser S, in Lil-toriimqtu' aures novis Otii biisdam de me commemorationibus, ceu magico cartali nec clinis atque dem III

ces. At tua quidem de me talis est opinio Ego vero plane nihil , praeter qua in

82쪽

a et, i st

χοντας , --παν

que, & ad ipsum hoc

refugio. are noli

nihil scit , neque se scire ad n M. An non recte ad similo sudium vesraram ei, quod noctuae accidere solet , fere haud absque divina quadam voltιntate p r) Noctuam interdiu oinnino caecutire negat Iob. Ιοnnonus ms. de Mibur Tit. v et r. Cap. v. Diurno illis inen splendore eius vi sum hebetari non inficiandum, ut scribit Ambrosius Lib.U. Hexaemeron. Cap. XXIV. Ex orto autem die , ω eireumfuso splendore Solis, visurejio hebetatur, quasi qtιibusdam erret in tenebris . 1 Horatius in anter Sumite materiam vestris, qui feribitis, ainquam Viri bur aliare Ovidius II. Tris. Divitis ingenii es immania Caesaris acta Condere, m terra ne fueratur opulo

83쪽

ροντας. μηδε γαρ εἰς

τοσουτον μανειημεν ως

ώπη κακων εληλακίου τα

ηγη τα δικαιωματα μου, ἀναλαμβάνεις την διαΘηκην μου δ α το ματός σου; οΘεν ἐγκωμιάζειν ημας ἱμει-

μη τὰ σὰν ἐπίταγμα παρ'

amore nostra victaeis excellentes arturi inxi, qui nihil sumus: nec velis ad divinos sensus pertractandos compellere, quo Im,& vita impura , dclingit a similiter ad res istiusmodi explicandas imperita , invenitur. Haud enim eo insaniae pmgressi

dem metuo, ne adversum nos pro

pheticum illud pro

l rut scire professus sit, ut scribit Plato in Apologia.

Persiuro a me te quaesiveris extra.

Hippa reus Pisistrati F. inter pillica praecepta id reponebat, teste Platone in Hipparcto .

84쪽

ι τι πεφιπε σωμεν, ιδ υ rum meum per os tu- , τῆ ση Θαρρησαντες ό- um y Itaque praesta-a σιότητι , τειν ἀνε- ret nos laudationes 1 φηκτων κατατολμω- scribere, quam adeo

i . I) Vettis Ecclesiae disciplina iustam in hii iusmo-tsi hnmines severitatem exercebat, nec iis lantum , . Pli frequenter in id genus peccata laberentur, sed etiam illis , qui semel vel adulteri tun, vel homici-ditim, admisissent, vel ad Deortina cultum desecissent, i aut reconciliattionein Oinnino denegstat, aut in morte tantum columnatinionem coacedebat, aut nonnisi

85쪽

κατὰ καρρους , ει γε τέ- dere non esse fas: sed

τῆρί τε κέχρηντου , vi hensionibus conse-

vebat. Negatam esse alicissit, & alupiando , reconciliati ovem , vel in ipso mortis articulo , constat ex D. Oprians Epis. LV. ad Antonianum , ex Concilio Arelatensi I. Canoue ultimo , ex Inuocentio I. Epist. III. ad Exsupera una Tolosant m Cap. II. Et id Piidem in

histi errat, non quod Novatiani delirramentis adquies vetant, sed ne Ecclesiastica visciplina habe fieret. Non desperatione indulgentiae, sed rigore disciplinae , ut infiniti causa loquitur Aug*sinus Epist. L. Qtuod secundo loco adseriurnus, liquet ex Gregorio 'seuo Dianota Canonica ad Letoium c an. I. Ex Concilio Carthaginiensi IV. Can. LxκUI O LxxUII , eκ Concilio Araus cano L. Can. III. ex Concilio Epaonensi Canis XXXVI. sed in prasnis ex Canodio Illiberitano Can. I.

O H , quibus quidem Eucharistia in vitae exitu denegatur, sed non st lutio inter cithu'. De eo qtiod tertio loco prontintiavimus, nemo dubitaverit, qui historiam Ecclesiasticani saltem a limine salutaverit,& vel semel tot Canones poenitentiales, quormi oceleber in antilia Ecclesia usus fuit, inspexerit. Sed eκ ipsis Haeresibus in Ecclesia exortis antiquae disciplinae rigor elucet: nisi enim Hinc nimis producere& ampliare volitissent, non adeo despuisset Montanus , & eius assecla Tertullianus; non adeo Novarianus delirasset; non adeo Donatisae insanivissent ;non exitiale schisma Lueifer Calaritanus excitasset is

86쪽

κα ' τη νοσωτε πολ- rnae vii Inera sanari

1 Ovidius I. Metamorph. Sed immedicabile vιιInur Ense recidendiιm es ne pars sincera trahatur . I dorms Lib. III. de sommo Bono Cap. XLVI. Cum do tire fiant abstindend.ι , quae leniter sanari non possunt . Egregie de more Celsus Lib. VII. in Prooeinio deis Chirurgo loquens . Disnnferaeora sic , ut sanari velit .

eum quem accipit , non ut elamore eius motus, vel marrae quam res Memorat s properet, vel minus quam

necesse est, secet : sed perinde faeiat omnia , ae si nutis tur ex vagitisus alterius adfectus oriatur .

87쪽

so MICHAELIs GLYCAEουπιν , ἔνα μη και μῶ- steriim cautiores es. μος αυτοις ἐπιβύη siciant , & ua nihil ατε δε κακοτέχνοις,ου eis ignorantibus ino- πονηρὸν ἐκ τούτου pinum officiat. mod

σιν ωμενως , αλλα χω xilia medica usurpa-ώς μεμηνότα τουτον α- re negli ant. Ideo au-ποδιωκουον ' ει γ' te in se ab illis remo-κὶ συγκαταβαίνουσιν Vent, nequa labe ε ν οτε τω κάμνοντι ignominiae inuran- καὶ παραμυΘιας αυτον tiar, quasi artem ma-

88쪽

τὸ ις των σωματων ἡ

κατα τους νομους του πνεύματος τοῖς κακως εχοντας διατησου .Και ούτω μέν των σω μα- precatars eius benevo-je non adnuunt; vermin etiau , ut amen tem repellunt. Et si enim nonntim quam indulgeant aegrotan it , eumque consolatione deliniant, non tamen eo iisque id faciunt , ut propter in te in pestivam eius petitionem homici dae tu audire velint. Salutarem porro medicinam pestiferam

posse recim , si alieno tempore fiat, Sapiens D a ille se

st Scribit Plinius Lib. XXIX. Cap. I. inscriptum in selicis cuius lini Inoniimento , Tilrba se Messi: co nperiisse. Archagathum vero Medictim Peloponne sum, Pii Romam anno V. C. DXXXV. venit , a saevitia secatuli, tirerusque , Cari ilicem suisse vocat uiri . De Medicis Gmiecis eato: Iura sunt inter se

Barbaros neeare omnes medicina . Homicidae quidem passim Medici allisi lint. Plinius loco laiulato : Diseunt periculrs nostrias, Er per experimenta mortes agunt, Medicoque tantum hominem Meldisse summa impunitases . Heinc de Thetasone Iuvenalis :Quot Themison aegros autumno oeciderat uno . Lex Attica, de qua antipbon Orat. XII., Messicumasi aegrunt interfecisset, insontem Irisicis t. i. o

89쪽

ίατρικούς , ω ταυτα, Ilicitas n sanitare

-- . Et data non apto tempore mina nocent.

Divus augusinus memoriae produlit, quilin quidam aegrotus pharmaco, quod Medicus dederat , sumto convaluiffri , evenisse ut, quuia i aliquanto post in elitndein inorquini incidisset, ad iidem remedium, inconsulis Medico , eonfligeret. Miranti alitem quod morbo non levaretur , Medicum respondisse , idem qilidein pha Nacunt , sed non a se datum, ab aegιο-to stinitum sitisse: atque ita insinuavit Medicori messe dare pharmaca , qui nonini quando & quomodo danda sint.

90쪽

τοιαυτης ιατρειας δεο- μενοι ΟΠ μη συνιεντες,

scipient , & seciIndum leges spiritiuiriale habentauin diaetam moderabuntur.

Sic igitur corporeis adfectibias mede es& sentiunt,& faciunt omnia ex medicinae praeceptis, idque ut corpiis , quod multis partibus anima est inferius , ad sanitate in suo labore perilucant . Cur tor autem , & Sal .vator noster Iesus Christiis praeclarius ostendit, niina volun talibus humanis condescendere oporteat, necne. Dixit enim , Nisi manducaveritis

carnem filii hominis , S biberitis eius Gngui

ra m eius abibant retro . nec amplius an in

SEARCH

MENU NAVIGATION