장음표시 사용
161쪽
δης την Φάτνην αἰφνιδίως γινομένην φανη, τους δὲ 'Oνους ἐξ ἐκar τῶν μερων φαινομένους λαμπράς, μέγαν χειμωνα προσωκα ἐαν ἐλαφανης μὲν γένηται η Φάτνη ἄλλω με ινηται ὁ τόπος ἐφ 2 ρικται, ι δὲ 'D- ου ἄμαυροὶ φαινωνται, ὀμβρον προσεικα. ως μὲν ἐξαιφνης φανης η Φάτνη γενηθι, ι δὲ λέρες ἐπώτερον αλιηφανωσο, χειμωνα ἔπομβρον δηλοι ἐῶν δὲ μέλαινα μὲν ἐκείνη τῆτασω, οι δὲ ἀστέρες την αυτην σχέσιν προς λληλον ἔχωσιν,
τες αυτοῖς, μηδέν τι περι- φῶς συναμαυρουμενοι, τότε σημανομβρου ἐσομένη. - γα ζοφωδη των διαςημάτων πολλάκις, ως πομεν, δηλωτικά /ςιν δατος.
ρι καὶ του κενταύρου, οταν μέλλωσι πνεῖν νεμοι, τοι πλησίονεςροις παχυμερεῖ συςάσεις προανατέλλουσιν αυτα δὲ λαμπρὰ ταε. στως ων καὶ νυν, άν, φησίν, ἐκ βορείου μέρους της Φατνης αματρὸς φανῆ, ηρέμα πως ἄχλυώδης ν ὁ δὲ νότιος ωος φαίνηται, ε ἐπισκόπει καὶ ζητει πνευσόμενον τον νότον τὰ γα προώαυτ o an M- ίλας τον νότιον υνον φανερωτερον πεποιηκα τον οὐραν ο
162쪽
πρώτης ἄρχεται θαλάσσης. ὁπόταν γαρ φησιν ευδίας ἄση ἡ ο
ους τῆς θαλάσσης δηλαMi φησιν, ἐπαιρομένη τοις δασιν η θά- σημεῖόν σοι δε,- ωνέμων, και ει αἰγιαλοι μέγα κράζονται, ἐκ των ἴτω δηλονότι καὶ ' ηρο ' αἰγιαλ μεγάλω βρέμοντι - μνῆ πόντος, μαθεῖ δὲ μέγα κυμα ποτὲ ξηρης πείροιο συμβαινε αυτω, διοτο-κοοσφαλὴς ἡ γειτνίασι τῖ ἄωος καὶ λυοατι καὶ 1.
ηρεμων τε και ςάσιν Ἀρχομένου ὁ τοῦ δέρος ἡσυχῆ
ῖον Ῥοφος' και νωρ μεταβολη μὲν γίνεται αδεος, δέπω μεντο.μῖν αἰσθητη καὶ γαρ η θάλασσα διοιδαίνουσα,,το πάσχει κατωσιν νέμων αλτε ἀκταὶ ἐχουσι - γὰρ λαλιὰ τι. ανθ-πων κῆς τῖ ψος κινήσεως αωθησιν λαμβάνειν, σφοδρος παρχόνης π τοῖς ἐρημοις τῆτο συμπίπτει. ἄλλως. εἰρηκαμεν πολλάκις τι σφόδρα πεφρόντικε δ πεδῶζώνῆοια πολλὰ χειμωνος ὁ χρατος, προνοίμενος των ἄνθρωπων. δε- ις ων ἐξ ἄω ον καὶ σελ πης καὶ ἡλίω καὶ πης Φάτνης τεκμηρια θεῖάαι ληροὴ γινώσκων ὐὐχὶ πάντες εἰσὶν ἐπις μονες των ρανίων, ἀκριβεις καὶ πεπαιδευμένοι εἰς τὸ καταλαμβάνειν τα Οὐοανῆ ξοια, καὶ ἐκ τωι -- ηγας καὶ ααλλον οι πωρων τὴν διδασκα- ποιεῖται, οῖον ἐκ θαλάσσης, ἐκ πτηνων, ἐκ πυρός, ἐκ ζώων καὶ ἐξεν, καὶ ἐκ πάντων την ἀτάληψιν ημῖν παρέχει, χειμωνος.913. καὶ ἔται ἐρωδιὸ ἐκ τη θαλάσσης ἐπι την ξηρὰν σφόδρα δοων ἔρχηται, γίνωσκε λ υνέμου κινουμένου σημεῖόν ωιν. - Μωδιος ρι-ον πω νυμφιβων ἐςί, ποτὲ μὲν ἐκ λοοῖς πο ὲ δὲ ἐν Θροῖς δώματαλλάκις υν ἐπὶ θαλάσσης διατρίβων ταγάνεται πνεύματος --ος κατεμαι κα. Οικῶς ηποτ αυτον ἡ ἐκ της Φαλάσσης τρι- α περ πη τεθορυβημένος ἔ&ισιν - ην, καὶ κραυγάζων τε φωναῖ ἀτάκτω πτησε τον φόβον δηλοι γίνονται δε αἱ των ζΨων προσρο
164쪽
αλος τῆς ἀνεπαισθητου κανη ρος ' κυατι κωΦοὸζ τῆ ρετι δηλαδή.
aeσε, ποτε ανεμον δηλοι, τα αλ καταπίπτοντα εἶ το δωρ,-λλα δὲ Οον καταφερόμενα. πάππος δέ &ιν μὴ κελυφανώδης.924. παρὰ τοις Αἰγυπτίοις κεκριμέναι εἰσὶν αι ρα τῖ πους, καιε μῶν ι, τὰ προσήκοντα, οῖον ἄςραπας και βροντάς, καὶ τ θέρος έως ' ἐν δὲ τοις ἄλλοις μέρεσιν ἄκριτοί εἰσι και αόριςοι, καὶ πολλύ- ο
ἐν καιρου θέρος βρονται καὶ ςραπαὶ νίνονται καὶ υετός. τυτο πής κα ὶ θέρους ὁ , θεν αἱ βρονταὶ και ατραπαι γίνονται. καὶ ἡ ἐκ νοτίων βορείων ν ὁθενδήποτε, ἐκ τότ του μερους σκόπει ἐσόμενον νεμον. βροντε μὲν ουν φασὶ κατωρηξιν γίνεσθαι των νεφων, την δευςρακατα παράτριψιν τωκ ρηγνυμένων νεφων τουτων ων, ηο 'veν μένων νεμον ἴσθι,νευσόμενον ἐκεῖθεν θεν γίνονται. ἡ γαρ τυυς ἔκκαυσις ἐκκαίουσα τον παχρον Ἀρα την με εἰς νδω υ ποιεῖ μι- ολεν, λεπτυνουσα δὲ αυτόν υραιοι καὶ εἰς ἄνεμον διαλύει
9εν αυτά, καὶ ἡ πορεία καθ' ην χωρουσι λευκαο εται κατὰ φύσιν
165쪽
166쪽
μων, τὸ δε μέλαν κρατουμενον-- laoὀτροος καὶ νυκτος δέ νι γίνεσθαι νον ριν ἀπω της σεληνης ἄλλ' ο πολλάκις ει τὸ μηνσέληνον εἶναι δι παντος καὶ ἀσθενορον αυτην φως ἔχειν του λιου. πρόδωρος δε την ψιν οἰτιολογων φησὶν 'οταν ἐξ ἐναντίας του λωαθῆ νέφος προrvκνωμένον, τηνικαῖτα ἐμπιπτουσης πης ἄννης τὸ νέφος ι που διὰ τὴν πρασιν γίνεται, το δὲ περιφαινομενον τῆ αννῆ -ινι- , τ ει ν κάτω λευκόν ' ετ εινα ἔθεσαν λιακον φως 'Αρις-ἔ- δὲ κατοπτικην ἐποιησατο ἔμφασιν πέφυκε γαρ τουτο, ἄσσειν την, προσπίπτουσαν τοῖς λεώγις σώμασι καὶ κατακλωμώχν καὶ ἀνακλωπι τοιουτον ει εἶναι τὸ ωέρα καὶ τὸ υoωρ. ἐπὰν τοιον αντικρυ to
ιτός ἐς ποιητικη καὶ σημαντική.
167쪽
tiυτὰς ὀνίνησιν, εἰ, και - περιέχον γρὸν πάρχει. ο δὲ πολλάκις καὶ ἐν ποταμώ ωα κεφαλης ως ἄκρων τῶ - μων
ρῖνοι δὲ οἷ ἀδιάπλαςοι βάτραχοι κεκράγασι δὲ, βάτραχοι χαίρω τω re v. b ὀλολυγόνα φασὶν ναι ζωον λιμναῖον ἁπλῆ Ma βάπτει δὲ ἐαυτ Ἀ κορωνη-ῖχος ζητουσα, τοι χομο το προς καὶ εἰς το βάθος περιωθ υμ- της θερμότητος τοῖς ζέοις, δια την ἔξω θερμότη τα ως γαρ ἐπὶ το πολύ προ των υετων - ρος αὐτος αυτ ο περίγειος ηρ, ἐκθλιβομέν του πυρώδους ἐκ της 33 χομένης νεφέλης καὶ ς δωρ μεταβαλλίσης, καὶ εἰς τοὐπερίγειον ρουντος τόπον η πολλῶ καιρει τε καὶ σκιρτῆ ἐπ-δη φιλῶ τὸ
168쪽
ουνται, φοeωντες ως ἐπὶ τον ερανον σφραινονται της του αέρος ητος πρὶν γενέσθαι τον ἄμβρον κυο δηλουσιν ἐκ της σφρησεως τε χειμων. δι και ευρυτεροι ι μυκτηρες γεγόνασι, παχυνομένου τουος και- ευμ αρως λκομένου υλλὰ βιαιότερον ' θεν τον ἄνωθεν 'λ- ιν μέρα μαλλον ψυγμένον η καὶ του δέρματος μαλλον πεπιλημένου καὶ ο θεοιιου ἐναποκiειομένου δεόμενοι πλείονος ἐμφυξεως τον κατεφυγμένον ,οιν υψα. ι βόες ἐν τῆ ὀσφοησε ἄνωθενέλκοντες τὸν ἀέρα χειμωναιαίνουσι πυκνυμι γαρ- περιγεωμέρος παι θερμοτέρου γινομένου, λεπτότερον και vietoὀMoo noθουσιν ἄναπνεῖν τε καὶΠλκειν ἔξωθεν. δε υδατος ἐνδίοιο γουν μεσημβρινου και4eανίου ο δὲ λόγος, ἐπι- Io καθες -τος ὀμβρο ι βόες πρότερον ἀναβλέφαντες εἰς τυ ορανὸν σαωνται τὸν αέρα, καὶ παραπλῆσιοι γίνονται σφραινομένοις. 956. ἡ γῆ σωυ ἐςιτοιχῆ διάςατον καὶ ἄναγκαῖον σωμα αυτηνιν κεκροῦσθαι γρῆ τε καὶ θερμω ἔνιοι ν τόποι Ουιῆς Οουττὀuε- καπνὸν ἀφιασιν, ἄλλοι δὲ φρέατα και δατα, καδ λονότι, -- 1s
rρότης, τα δὲ νον θερμα τω δὲ χειμωνι το ἔμπαλιν τα με βαθέα
Ἐςι, θερμά, τῆ δὲ θέρει ψυχρά. οι τοίνυν ἡρμηκες ἐπειδη ἐν β , τῆς εἰοι, του δὲ χειμωνι τὰ ἐν τῆ βάθει-άντα-υρουται, την
169쪽
983 μη ἀμελησης δύ φησι, μηδὲ των περ ταῖς χύτραι καὶ
sto πυθμένες γαρ ρων καλῶντα αυται Ο ὐπωρειαι μεταβψων ἐπὶ τ της ευδίας σημεια, φησὶν τι καὶ ἐυν πιλυώδης νεφέλητον πυθμένα καὶ την πεδιάδα τῶ μεγάλου ρους ἐμηται και φέρπτα δὲ ἐν ἴφει του-ρους κα ρεύοντα νεφων φαίνηται, σφόδρα ει διε -- κατάςημα του ψος a α νεφέλαι τα ἔσχατα των ρω25 παρα τοι πυθμέσι σκοπωσιν. αι δὲ ἄκρώρειαι καθαραὶ θεωρῶνται, δίαν δῶ προσεικαν. σαύτως καὶ ταν παρὰ τοι αῖγιαλοῖς νέφοιοπιβαρος κά ἐπιμηκης πέτρα θεωρηται, ευδίαν σημαίνει. φωιτον πόντον χθαμαλη νεφέλη φέρηται, νέμων, ἄναρ ριπιtόντων την ἐν ταπεινωσε ουσαν πεδον καὶ πλησίον τωὐδατος, εὐδίαν σημε
χει, καθάπερ ὁ πλαταμών ' ἔς γὰρ πλαταμών, ως ἔφην, icro vκυπτουσα της θαλάσσης ὁμαλη πέτρα καὶ ὐφαλος. 994. εὐδίας μὲν σης σημῶον λαμβανε χεwωνος, χειμῶνος δὲ40 τος σημεῖα ζητει γαληνης μάλις δὲ πάντων σκόπει την Φάτν ζητε. καθαιρομένης γαρ της πλως -οβολην - α νΦωνος
170쪽
νιν ' γαρ των ἀέρων δυσκρασία πολ τυ ραν κατωτέρω , λλὰ νης μολης κατωτέρω και ἐκτὸς γινομένης του καρκίνου καὶ της Φάτνης. 999 προείπομεν τίνα συμβαινε τ λυχνου ἐν του χειμωνι. ησυχα ατ αίνων δηλοῖ ευδίαν. δὲ νους, καὶ τοῦ των λύχνων δὲ φλόγως χίους τουτές μη πινθηροπόμπους ἴσας μηδὲ τυπουσας, σημειον εὐ- ωροι, καὶ τὰς νυκτερινὰς γλαῖκας ταράχως βοωσας ἐν γὰρ ωυιωνι περιεχομένας τῶ κρύει δοι τις, κραυγάζήσας τάκτως), καὶ κορώνας δὲ ρέμα καὶ ποικίλη τὰ φωνῆ χρωμένας. 7 τε γαρ φλό Nυά δενος ταρασσόμεναι κατὰ τον διον φέρονται θεσμόν, τά τε εα παπιυντα σπερ υ ημνης τουτο πάσχει το δὲ συχα ποι χλουσα 1001 τουτω ποικίλλουσα την φωνην αυτης εἰς διαφορὸς νων καὶ πολύφωνα κρωζουσα προείπομεν δὲ ἔτι καὶ οἱ κόρακες καὶ κορωνα ἄρχομέν χειμωνος ευφραινόμενα φαίνονται λοιπὸν δὲ χοῶόντος καὶ ἐπίτασιν του κρύους ἔχοντος ουκέτι χαίρουσιν, αλλ' ἄσομένου
,se πάλιν ἐφάνησαν ηδόμεναι τὰς γὰρ των καιρων περβολὰς ου μι τασὶ δὲ ἔτι ταν η κορώνη τῆ φωνὴ ποικίλα καὶ ησα κρώζαμ τραχέα, δηλοῖ φ δονης ευδίαν.
I 3. - α κόψ ακ μουνοι την αὶτία αυτὸς εἶπε χαιρόν ων γὰρ ι τοιαυται φωναὶ καὶ α κινησεις ἐκθαρσησάντων τῆ καθα-ν, τι τλαψος. πρωτον δε δἰ βοωσιν, ἄλληλοι προσημαίνοντες ' πιςεύσαντες μα καὶ γεγηθότες διίπτανται. ὁ δὲ νους, καὶ οἱ κό-ες ἐπιεικως φθεγγόμενοι καὶ ἐπαναδιπλοντες την φωνην, ἔπειτα χαμουέρα τῆ φο ῖ χρωμενοι, καὶ περὶ την του πνο ραν συνουσιαζόμε α καὶ μετὰ γοερωτέρα φωνης ἐπὶ την ἀνάπαυσιν χωρουντες, παρα- σιοι, δομένοις ἐπὶ τ εὐδιεινω κατα ματι καὶ ἐν τῆ ἐγρηγόρσι τηνῶ τερπόμενοι, ἐν δὲ τω ὀρθριν καιρου πολλοὶ μὲν ἐπὶ του λοιω, δένδρων, πολλοὶ δὲ ἐπὶ τοτὲ ἰκρέμυι παρἈκότες τὰ πτερὰ καὶ ησυχα τελώντες εὐδίαν σημαινουσι. - δὲ λειότεροι δ' ἀγεληδόνω χ γουν πλειοτέρας φωνης χόμενοι, τοτμιν ἔμπλεοι γενόμενοι, ἀγε-