Sophoclis Tragoediae septem ac deperditarum fragmenta emendavit, varietatem lectionis, scholia notasque tum aliorum tum suas adiecit Carolus Gottlob Augustus Erfurdt, Aa. Ll. M. gymnasii Merseburgensis collega 3. Accedit lexicon Sophocleum et index v

491쪽

V. 13 88. υμίν. gl. παρ υμῖν. B r u n c k. Irno redundat vμίν. V. I 389. ω γαμοι, γαμοι. Hunc locum citat Longinus de Subliinitate XXIII. lito exeniplo observarionen, illustrans, o τι ἔσθ' ο που προοπίπτει τα πλοθυντικα μεγαλο ημονέστερα, καὶ αὐτω δοξοκομπῶυντα τω οχλωτάυ αριθμου. - Dei itile pio latis sex versibus ad tit: πάντα γαρ ταυτα , τα μἐν εν ο νομοί ἐστιν, Οἰδίπους , ἐπιδε Θατέρων Ιοκαστη. αλλ' ομως χυθεὶς εἰς τα πληθυντικαό αριθμος συνεπληθυσε και τας ατυχίας. Conser not. ad

V. I 39I. άνεῖτε. Secunda pluralis aor. I. a in ει murato, pro ανετε. sic in tertia plurali oceurrit ανεῖσαν, καθεῖσαν, μεθεῖσαν, παρεῖσαν. In Eurip.Iones II 89. legendum ως δ' ανεῖσαν ηθον ν : ut in Bae. ellis 684. καΘέῖσαν κομας. . Priore in loco perperam edidit Musgravius ανησαν. B ru n cli. V. I 392. πατέρας, αδελφούς. Vide eitata ad v.

V. I 39S. Heliodor. IV, IO. κρύπτουσαν α καὶ πασχειν αἰσχρόν, καὶ ἐκλαλεῖν αἰσχρότερον. - P. Syrus Sentent.. 9 a. Quod facere turpe est, ilicere ne honestum Puta. V. I 396. Eustath. p. 79 , 37. τοιουτω τρίπω καὶ

ἐν οἰείποδι τω τυραννω Σοφοκλῆς ἔφν το οπως ταχιστα αντὶ του λίαν ταχέως. V. 1397

492쪽

tae iam prae me se. piaculi contrahenm su-g i a t i s: nostrae enim la b e s ta m i ingentes sunt, u t e II In al s e o m ni ta n i e a r i non p o D sint. Mus gr. V. I O . το πρασσειν καὶ τὸ βουλευειν. Uide ad Eleeir. Io 36. Io 26.ὶ Mus gr. V. I 4O9. των παρος κακων resertur ad contenctionem, qmie Paullo ante Oeoiuem inter et oessi pum intercesserat. Nexirin cum sequentibus suis e miror qui non intelligeret. Quod enim exspeetariar: sed ut introire te iuberem, id ipsum ille, si attendere voluisset, sortius expressum vidisset. V. I 4II. TetetZes in exegesi MS. in Iliadem memoriter affert, την παντα γουν βόσκουσαν ἐλίου φλόγα. - Βόσκουσαν Walce fiet litis, quod te 'ae Pο-tius, quam soli, convenire, neque ad scopitrii poetae facere , sed offieere aistii trabatiar, in Silv. OR. T. I. P. I 29. nautari volebat in δέρκουσαν. Defendat Sophoclem

pretantiu ira docii. Verum, cum in reliquis elementa re IuIu couimemorat, malim et hoc de elemento aque O

493쪽

amaeo intellitere. χμβρον de aqua non pluviali dicturn vide c: ed. Col. 722. 69O. et in versibus Einpe- cloelis apud Aristor. de Respiratione . cap. 3. M u S g r. προοδέξεται. Non clisplicet προςοέρξεται , ut nuperena Pudavit Corayus ad Isocratena p. 242. sin ilitudinenaotus fragmenti Aesct ylei apud Galenum Conam. I. ad VI. Ἐπιδ v, quod , Bent teli emendationum in Epist. ad Io. Millimn p. sol. edit. opus eii l. Lips. Proclitariam initio Don mentor, eadem, Pra summus ille

Craticus, felicitate sic rostitis it: 'Aο ουτε πέμφιε ηλίου προοδέρκεται, ουτ άστερωπον ομμα Λητάας κόρης. V. I 4I8. ἐλπίδος μ άπεσπασας, sp e in m e a m fefellisti. Non enim Oeontem, opprobriis ab ipso lacessitiam supra v. 6 o. sar.) et sem tant laiamanuin

sibi tamque benevolum speraverat. Mus gr. V. I 42Ο. πρός σου, οὐδ' ἐμου. e re tua, non rn e a. D i e a In q u a e t u a m a g i 1 q u a na m e a

καὶ το προς κείνου λέγειν. Comicus Uesp.. 647. μη προς ἐμοῖ λέγοντι. Lucianus T. I. pag. Ω s. τουτο μὲν απανάγαθον καὶ προς ἐμου λεγεις. B r u n e Ic. -

V. I 423. μηδενὸς προς γορος. Relicta vulgaristi ueriira Plail. I 329. scri psit τφ προς γορος, nisi Mulegendum est, quod probabile videtur Seliae ro in me-letem. erit. P. I 3T. V. I 424. εδρασ αν, ευ τουτ Θ' αν. Sie distinis enim est in libris omnibus, recte. Euripides Med. 94O.

mουκ οἶδ' αν, εἰ πείσαιμι ' πειρασθαι δε χρ . Et Alcest. 48. λαβων

494쪽

volueraant. Verba saepe non tam *etionem signifieant, quam eonsilium seu voluntatem agendi. In El. 3ao 3Iq. πρασσων Seholiastes exponit ἐπιχειρων πραττειν. In Oed. Col. 993. κτείνω, oecidere umlit. In Corniei Paee a II. ἐκείνων πολλάκις σπονδας ποιουντων, id est ποιεῖν ἐπιθυμούντων. Bra1nelc.

V. I 47. Fortasse legendum ποτ' ἴσχειν. V. 24 9. χωρίς. Conjiciebam χηρος. Sed sorte Pleonasmis est, cujusmodi exempla aliquot dedimus ad Eurip. Helen. a. Mus g r. Iunge χωρὶς βορ ς. V. I 4 s. τ' αν, i l est, τοι αν. Similem Parii. eulae τοι positum habes in Eurip. Mad. IOII. PorsΘαρσει ' κατει τοι καὶ συ προς τεκνων εσι.

495쪽

V. I 463. Verte: eum nossem volupta. tem, q u a e iam a b l o n g o tempore se m p e r i ibi praesens aderat. Non adsenti: or Musgravioveriani putanti ην εἶχες firmitque legenti παρουσων. γνους τ ν τερψιν, 'ν ειχες παλαι παρουσων. V. I 469. προυξένησαν, ministrarunt. ConfEurip. Ion. 3 I. M u S g r. V. 147 . Nescio an praeferendum sit ota, masis culinum dualo pro seminino positum. Vid. Lexic. So-

plaoel. in Tu XLIPE et Matthiae Gramin. Graec. g. 436. P. GO . U. I 476. κεκλαυμέναι. Cons Aeschyl. Clio eph. 4 S. et 729. Mu 1 gr. V. I 479. Pessime vertit Iolinsonus: Quia ille

erit, qui ita abaici et liberos Z τεκνα voeativus est, et παραμ ει ne uti aliter adhibuiam, ut sere solet παραβαλλεσθαι er αναρρίπτειν, subaudito κίνδυνον. Quia a d e o proiecta e r i t a v d a e i a Z LMe in eis. recrari.J

V. I 8Ο. α τοῖς ἐμοῖς ἐστίν, γονεῖσι σφων θ' ὁμου δηληματα. In impressis α τοῖς ἐμοῖς γονευσιν εσται σφων γ όμου δηληματα. Nec cliversa est codd. scriptiara. At eX 1sta lectione nulliis recius sensus eli ei potest. Quid enim sibi vult liaee Iohia ni versio 8 quae meis pa

496쪽

Deinde eui siturum I αι de re quae jam exsistit, et certissin e cognita est y Intei pres ex vi sententiae haerent, non adlia Erebunt vertit. Poetae ina num restititisse mihi videor, et sensum adsecutiis suisse rα τοῖς ἐμοῖς ἐστιν, nenape πραγμασι , vel Fγγενεσι : γο- νευσι σφων όμου δηληματα , pio γονεων καὶ σψῶν. Da- 'tivus pio genitivo, quod frequens est. Vide quae notavi ad Eum p. Phoen. 8S. Apollonium II l. b62. Comici Thestra opli. Ios 4. Brune Ic. 'Eστὶ vemini esse videtur, non item reliquae Brianckii correctiones. Loeiani sic inteli igor quae meis parentibus tantia l-que vostris noxae sunt. Σαοῖς γονεῖσιν Laium et Ioeastam , σφαυ γονευσιν Oedipum et Iocastam signi.

V. I 488. φθαρηναι male vertit Iohnsonus mori. φθείρεσθαι significat πλανασθαι, quod ipse Oecli-Pus statini Ostendit, quum quarto post versu suri ieit μ σφε περι ος αλωμένας. Hoc sensu occurrit φθείρεσθαι apius Euripidem in Helenae versu quem citavimus supra 67. In Electi a 2 34. οὐχ ενα νομίζων φθείρεται πόλεως νόμον. et passim . Vide Abi eschium ad Aeschylum p. 2 p. et nos ad Comici Concion. 248. Eleganter Lucianus in Pseudolos sta p. I76. παραδους σεαυτον τω όλχρω ἐκείνω

στρατιωτς, συμπεριφθείρου παντα υτ ρετων. Virn verbi non cepit metapla rastes , vertens, eum i l l o corruptus sire ris. Ex edit. recent.J Brunci . In eius. modi loe is eur ab eo verbi φθείρεσθαι significatu, quo pessum ire denotat, recedenduna putaverint,' non satis apparet. Composito συμπεριφθείρεσθαι non per se, sed vi praepositionis ops, e Irandi notionem Ininesse arbitror. V. I 49 I. Diuitiro 1 by Corale

497쪽

- 474 - - ρV. I 49 I. - σφε περι ς. Certissima est Da..esii emendatio, quem vide Misceli. erit. p. 2 68. πι- ριῖδεῖν est spernere, negligere, quod flagitat semientia. Depravate libri omnes παρίδρο, clavilicante versu, nee stitis bene ad sententianii Nihil frequentius apitii quosvis scriptores Graecos verbis περιyδεῖν, περιοραν , περιοπτεσθαι. Exempla satis multa e Conaico protulit Da vesius. In Lys Io I9. νυν δ' μν ου σa περιόψομαι γυμνον ονθ' οἴτως. Lysias essit. Reis i p. 14s. αισχρον περιὼ3εῖν ουτως ανόμως καὶ βιαίως ἡβρισθεν τον νεανίσκον. P. I 63. μη με περίου τε ἐκ της' παυλο αδίκως ἐκπεσοντα. p. 184. - περίδετε ἐπὶ τούτω γενόμενον. Brunck. Eadem coiqe uia est eduoris Ion-clinensis probame Musgravio. Pol sonus autem ad Euri P. Ne d. a 34. ,, Tragi ei, ait, nunquam in Senarios, TI chaicos, aut, Puto, anapaestos legitimos περὶ adrnitatunt ante vocalem, sive in eadem, sive in diversia vocibus. Inio ne in melica quidem vectum vel substanti. vum liuausmodi coria possitionis intrare sinunt, raro admodum a ectivum vel adverbium. Et paullo post:,, Hinc etiam consellitur Da vesi emendatio ad Sopia oeI.

Quod περιGεῖν tam saepe occuriit apitit Comices, argumento ost, Trapicis eo tui non liee . Nisi statuerent avis, παρίδρο genuinae vocis esse interpretamentum, ' lege, μη παρα σφ' 'ς. Hermannus ad Hec. P. XLI.

. ) Id mihi iam veri simillimum victoriae propterea, PHNi ver

oeιδε , παροe a περιιδεῖ νι περιερῆv neque indivisa, nec praranesin separata, tunquam apud Sophoclem et Euripidem , Oil to minus, pluo, aPmi Aest hylum reperiuntur. Scriplevim ex more Tragicorim a με σψ' ἀτιμάσης.

498쪽

V. I 492. Ne quis sorte pro ἐγγενεῖς voeabulum reliquis cognatum requirat, simillimum apponam to eum Euripissis Heracl. 224. Rq. ΝΣοὶ ταρ τόδ' αἰσχρον χωρίς, εν τε τν πόλει,

Βλεψον προς αὐτούς, βλέψον, ελκεσθαι Βία.

In primo horiam versuum legitur vulgo, εν τε πόλει κακόν. Exciderat, puto, articulus, defectumque sciolus aliquis ita supplevit, ut anapaesto locus vitiaretur. Deleto sutili additam e tuo sensus hic est: nam in i privatim hoc turpe fuerit, simulque ei vi-'t at i.

gnus erat. Vide Eurip. Mecl. 2I. Heraclita. 3O8. Helen. 847. ΜNS gr. V. I 498. νυν δε τουτ ευχεσθέ μοι. De veritate Ie etIonis dubitam urn non est, quam temere docti simul et indocti laomines solicitariant conjecturas ne dignis quidem, quibus tinniorer; pessime autem redes deinrunt interpretes. Tenendum quod in nrinoribus scholiis tractitur, ευχεσθa hie passive sumi. τουτ' ευχεσθέ μιν ταυτης της ευχης τυγχανετε μ ἐμά. Raro sieaυχομαι adfiibetur, nec forte alteriam exemplum Pr feria possit. Sed novator, si quis alius, in verbis Sophocles, apirii quem plurima Oeeurrebant, e eteris Omnibus poetis indiet ar et haec ratio est cur tam multa ex eo enotariant veteres Grammatici. Boi ne L. Eldi-evius in speeini. suspicio tritin p. I. eoirexit, νυν δ' ἔτουτ εῖεστί μοι ' ευ καιραν αἰεὶ ανν, ut infinitivi G et κυρεσαι pendeant a verbo sυχομαι, vel simili, eogitatione supplendo. Propius ad literarum ductum Koen. ad Greg0r. Corinth. P. SI. νυν δε τουτ' ευχ 'στί μοι. Sed

499쪽

unice probanda est Briancksi ratio. In AesehyI. Choeph.3o2. τάχ εἴσεται , Prod Sela MZius vellit, mox ipse experie ar, itidem passiva significatione accipias, statam scieriar.

V. I 409. οὐ καιρὸς αἰει R Distinguendum sie: ου καιρὸς αἰεί, siv. Καιρός, expedit, ut Electri Iet a. ia 6. Libanius Vol. II. p. 376. A. ου καιρός, συγκαθίζομεν. Mu S g r. V. Isor ἴλις ην ἐξηκεις δακρύων, sa t i s 3 a m

lacrymasti. Mus gr. , V. Iso 3. οἶσθ' ἐφ' ο4 ουν εἶμι. Si e seribendum. εἶμι Me valet πορεύσομαι. Codd. et impressi εἰμι. Glossa in B. supplet ἐνθυμημασι. In D. η γουν ἐφ' ΟΣ εχω τημ ων διάνοιαν. Prava scriptura falsae interis pretationi loeunt dedit. ἐπὶ cum dativo comtitionem notat, έπι τούτοις, hae lege, hac contritione: ἐφ' οἶς, ct ii a lege, qua concia Oone. Comicus in Pliuo I 68. οὐκοῖν ἐπὶ τουτοις εἰςQ. Vide ibidem IO O. II 4 I. sisti . a St. Ran. S89. Boanck. Ibid. λέξεις, καὶ τότ εἴσομαι κλύων. Aeschyl. Sept. e. Theb. 263. λέγοις οῦν ωο τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι. V. I II. Hic versus intellectu difficillianus est turn propter vecti ἐπιβλέπειν dubiam potestatem constrar-ctionemque non alibi obviam, Nam quia desiderariar templis finitiam, quod statim in versu depericio subsecutiunesse vera perii iam simile videriri . Corrigendum putavit Musgravius: ον τίς ου λω πολιτων της τύχης ἐπε- βλεπεν; Quem quis non civium cum fel iei. t a t i s invidia adspexiit autem in obser-,Vationibus ad versionem Gallicam Claaracteriam Thoo- pila asti

500쪽

etiam ait hoc sensu: qui civium prosperitatinumquam invidebat. Bonum quippe regem intelligi a Graecis eviri, qui in civimn sal me stinin consistere putet; tyrannuin contra, qui trutum se illoriam miseria opinetur. Hinc Hieronem, Syracusarii in regem , Pirutaro Pyth. III. sti opta. q. βασιλέα diei πραυνασποῖς, ου φθονέοντα αγαθοῖς : apiul Herodotum vero

L. III. c. 8 o. in tyranni definitione haec quoque commemorata: φθονέει γαρ τοῖσι αρίστοισι περιεουσί τε καὶ ζέουσι, χαίρει δε τοῖσι κακίστοισι των αστων. Nec neia gligenditin esse monet usum linguae Larinae, quae evinantiquissima male et ira fuerit Graecae, non raro ad traiie

illustrandam faeiat. Nulsum in illa reporiri verbum, quo φθονεῖν exprinai possit, quam invidere, cui plane congratat έπιδεῖν Γ ἐπιβλέπειν, ac Ciceronem Tu seu l. III, 9. ubi nomen invidiae, Auod nihil aliud sit quam Graeeuni ἐπίβλεψις s. ἔμβλεψις, a nimis INTUENDO FORTUNAM alteritu derivet, Sopia ocleum τυχαις ἐπιβλεπων verbis totidem transferae. Hae e Cora Is. Restis, ut Herin anni iudicium sub iciamus. Ille, ,, Non crediderim , inquit, quod tibi videtur,ve utri ex ei disse. Fortasse non magna mutatione huic Ioco consuli poterat:

ουτινος ζηλω πολιτων καὶ τυχαις, ἔτι βλέπων. Qui p otentissimus vir fuit, nublius civiumst ii d i O, n e q u e f O r i tI n a, q u ia ni adlisae o c ii l i suteretur. Sine dubio poeta aliquem clem agogum Ne tetigit, sortasse Cleonem, quo adhuc vivo hanc fabulam editam esse veri simillimam est. Neque enim fieri potuit, ut Olympi,de demum XCI. a. scriberet ', quemadmodum Musgiavio in chronologia scenica visum est.

라틴어 텍스트