장음표시 사용
481쪽
dere: id est , eomam adspectu pravitum iri, quos videre maxime sit 3 u e la n d u m: scilicet liberos suos. Braanck. V. I 27 I. ἐφυμνων. νγουν ὀυς μων. Εnstat r. ad Iliad. Z. p. 634. Brunck. Male Uakefieta. in Silv. Crit. T. I. p. 8Ο. τε in za Iniuavit.
V. I 274. μυωσας σταγόνας. Legendum , ni fabIor, μυδῶσαι σταγονες. Non Iemi se Int, nore cessa Dant madentes guttulae . Mus gr. V. I 27S. Aut vecti coni positi praepositio excidit, et scribendirin απιτέγγετο , quod praediati; aut I co copulae, quae hic Ioeum non habet, inseri debuit TS, ut V. 294. 293.
άλλ' εἴ τι μεν ' δείματός γ ἔχει μερος. ita hie legi poterat ἔμβρος χαλαζνς αἱ ματός γ' ἐτέγγετο.
Sed prius longe praefero. Est autem χαλαζyc dativus pluralis, cupas ambiguitatem sustulit libratius inienibon. anostrariam, a perspicue subscripto. Nil si hic intellexit auctor veteris glossae, Nil oμου interpretariu est συνεχως. Inimo valet συν. ordo est: άλλα μέλας ομβρος ο μου χαλάζαις αματος απετεγγετο. Diversa sunt μελας ομβρος, humor ex oculis Inanans, at χάλαζαι αδ τοί, gran G-
482쪽
nes sangmnis, id est crebrae sangmnis guttae:
opponuntur hae ταῖς μυδωσαις φονου σταγόσι, quae in ianus quid si glaificant: Nee lentam tabi saniemem irae hant, sed la r g i fi ta o lacrimaraam i na. bri in istae sanguinis grandines il e e 1 d e b ala LVenustum est lio e selaenaa , UIO res augetur milvoris ne
χαλίδεο quid hie saeiat non assequor'. An legendiΠΠκορυζης nauci, quippe cui humores oculoriani, foedo spectaculo per genas delabentes, non nimis sorte abissimiles forent Z - αηματος. Legendum αῖματος. τ. - ἐτεγγετο. Vide ad Electi . III. Mus gr. IacobLin spe e. eniend. p. 3 . suspicatur: ἔμβρος, χαλαζ ῶς,αῖματος γ' ἐτέγγετο. se Cuna grari ne , inqPir, comparati solebat, quod magna copia decidit. Sic in Theoer. Id. XXII. id quod v. I . ομβρος vocabatur, V. I 6. χαλαζα est. Alia ratio placuit Walcefiet cito in Silv. Git. T. f. p. 8 O. O. χαλαζης α ονος απιτέγγετο corrigenti. Sed quid attinet con)ecrando Iudere, ubi satius est codicum auctoritatem sequi Z Ne dubites genuinum esse quod dedimus, veranaque Her anni explicationem ad Orph. Argon. 766. propositam, qui vocabulo χαλαζης intelligi putat aquoscun humorem ui a ciun sanguine ex oeulis defluentem. Seneca Oedip. 978. R. Rigat ora foedus imber, et lacerum caput Largum revulsis sanguinem venis vomit. V. I 276.
483쪽
V. 1276. μόνου κακα. An legendum οὐ μόνου παθη, ne invenuste Petatur κακαῖ Μus gr. V. I a T. συμμιγ' κακα. Si e libri omnes, non sine vitii s spieione. Vix ilubito quin scripserit, Tragi-eus συμμιγ' πελει. B r u n e Ic.
V. I 2 6. seq. Verissimum est Valelienarii de hoe loco judicium ad Hippol. r 338. Fraistrat irae: olim tentavi. Nunc ppi suasum habeo, Sopia oclem pro duobus venibus hune dedisse linirin: ταδ' ἐκ δυοῖν ερρωγε συμμιγη κακα. Heranan n. in Notis M S S. Repetuae ei tradem vo- eis exempla vide ap. Mai kland . ad Eum p. Suppl. v. a 4 . quor In lanien pariter atque nostrae fabulae versuum 4, S . 8 8, 9. alia ratio est. Nec serabei e Tragiiseus simpliciter potirit μον , clana vel μονου τουδε vel Diadebuisset. Hermaniat suspicio admodum probabilis esse videri1r. V. I 287. ως ηρασατο. Malim Oh ηρασατο, obnoxius daris, quas ipse d enuntiaver a L
V. I 29 I. εἰς ει. gl. Θεασy. Brun etc. V. I 292. οῖον καὶ στυγουντ ἐποικτίσαι. gl. καὶ τον μισουσα ἐλεησαι. Eadem sententia in Aj. 924.ωρ καὶ παρ ἐχθροῖς αρος Θργων τυχεῖν. et in Tyrone Fragm. XV.κείνην ανοικτίρμων τις οἰκτε ρειεν ἄν. Bra1nck.
484쪽
V. I 294. ο τ' προς-υρσ νδ Vecturn προγκυρω Die solet cum tertio casu eonstitit. Hic amem quartiis ariungitur, Sio Repe composea verba casum adtaseunt quena regit vel sinapi ex verbum, vel praepositio. Resolvetula phrasis ad laune n ultim: προς οσπλω ηδν εκυρσα. Hesyela προέκυρει, προέεγγίζει. Boaneh. Mein vid. etiam ad Eurip. Dies . I 29 I.
' πολλῶ μὲν γαρ ἐκ Θαλασσης, πολλα δ' ἐκ χέρσου
γίγνεται θνητοῖς, ὀ μασσων βίοτος ην ταθν προσω.
Ex his exemplis liquet veterem scriptiaram male immi tatam fuisse a Triclinio, qui μηκω ν dedit, hos me, versus foede litterpolavit. Perperam in C. κακίστων,-dem inendat quam sustulimus in Emipictis Io eo modo
V. I 3o6. ' διαπέταται. Si vera est seriptura, ra-dIπ fuerit πεταω pan do , quod sensum frigidum efficeret. Mihi legendum videtiar:
485쪽
Διαπιυτα ι, quaquaversum te me IE avolat.
V. I 3O6. gl. διέρχεται. B ru n e k. Dubitareeoepi aia locus ita sit digerendus: . , αἶ, αἶ, φευ, φευ ' δυστανος ἐγώ. ποῖ γα φερομαι τλαμων, πῆ μαι φθογγα διαπεταται φορα'M,
duo ultimi versus ut sint anapaesti ex eo genere, quod Seidleriis nieus spondia eum appellat. V. I 3o7. cci . Hanc formam Praeriali, quamquam altera defendi potest loco Aeschyleo Euni. 369. nec sine libris ni utari x videtur Pers. SI 4.
486쪽
defendi, ego non video. Si ad metriam, ad Uritas lectiones, ad interpunctionem eam, quae est in stropha, attenderis, non clubitrabis quin scribendum sit:
Primi tres versus hstema sunt iambietim enm antisparica elausula, quemadmodum in vetiibus Hippotineteis. Heranan n. in N O ti s M S S. / . V. 13a 3. Ἀπολλων ταὀ' ην. Nos: Apollowar das. Similem locum, Piem tamen, ubi legisset, non meminerat, indicavit' mihi Hermaianus : ταδ ἐστὶ
V. I 33O. si . Doriea προςαγοροv Et αδονα non debebant in hoc metra genere conci a libror m amrioritatem restitui, προςαγορον autem ne in alsis quidem meo tris. Qui primus est doctamiaeorrum, duplici vitio la. horat. Eum ab Sophocle sic scriptum uiuo: απαγετ εκτοπόν μ οπι ταχιστα γας. Nox non puto dubitandum esse, quin vetius ita describi debeant:
τον καταρατότατον, ετι δὲ καὶ Θεοῖς ,
Inde eolligi ritu, in antistropha v. I 3 a. non fuisse mutandum ordinem vectorum, sed pio ΕΦΥ seribendum Eo. Ita liabebinius, viod stititiose quaeriuri tragici, in eodena stropthae atque antisti optiae loco idem vocabu-lym positiam. Hermann. in Notis M S S. . I V. I 333.
487쪽
. U. I 34 . Νομάδος, valet pastor itiae, ποιμενια ς. Sie νομάδες sunt pastores Clem. Alex. Strom. U. , P. 729. - λυσε ut glossema recte repudiat Heathius: Mus gr.
V. I 36o. προς ους αμφοτερους εργα ἐστὶν δετ' ἐμου πεποιηαενα κρείσσονα αγχόνηρ, αντὶ του μείζονος κακοδἄξια η αγχόνης ἡ πνιγμονῆς. Sclaol. in ed. Londin. P1overbialis locutio αγχόνης κρείσσονα in Eurip. saepe
U. I 366. τραφείς. Perperam Iohia sonus vertite nutritu str neque laoe vorbo innuitur amor, quo Thebani Oedipum fovebant, mrod anonymo Britanno in mentem venit. τραφεις Valet διατρίψας, ut Iecte expo
nitur in glossis. Sic τροφν, διαγωγε, διατριβi in Oed.
Col. 362. Brunci . Pro κάλλιστα Goes comment. in Aelah. Agani. Sect. I. p. 48. legendum putabat μάλωτα sed illud qui deni sanissimum est vertenduntitue curn τραφείς: gloriose vivetis. I V. 1369.
488쪽
V. I 369. Vecta καὶ γένους του Λαίου non Gniis milii latriae displicent, quani semper displicueriant. Nam quum sensus eortim vix possit alius esse , quam, etiamsi ex genere esset, id neque dici oninino debebat, quia striget lioe additamentum, nec sic dici, turn quia obscura iis dictaini est, turn quia falso. Νam Λαίου γένος Oempus est, eiusque liberi. Atqui non dixerat Oscliis piis, si ipse esset Laii occisor, se expelli debere, quia de eo ne cogitare quidem poterat. Quae quum ita sint, plena interpunctione post αναγνον posita, vel ba ista cum sequentibus jungenda puto: καὶ γένους του Ααίου τριανθ' ω κηλῖδα μηνυσας ἐμην. Et u ii ni e g o in Q a la b exta gen.us L a ta contaminaverim. Hermann. in Notis M S S. Sic Dinia loquendi sintilis erit ei, quani supra v. S67. habui nius.
V. I 373. ουκ αν ἐσχόμην, non a bsti n u i s se m. Mus gr. Recie. Vid. bc haeser. metet. crit. P. 36. et I 3 S. V. I 374. In nullo eodice reperi: το μη ου 'ποκλεῖσαι, tu legendum esse sibi persuasit nuperias editor Pentalogiae IO. Burioni, tana quam si in hac loquendi formula voces. τὸ μ non negarent, nisi adscita altera ne gatione oti. At tamen aptui Corniciana in Nubibus IO8 . Iegi trur: ελι τινα γνωμην λέγειν, το μη εὐρυπρωκτος εἶναι ubi si Oυ inseretatur, doceri vellem qui in pedes suos dividenda sit elausula το μη ου ευρυπρωκτος εἶναι. Permulti sunt versus, ubi salvo metro et euphonia, oυ inseri Posset in hae sol mula, quod tamen contra libi oriam fidem sacere nolim. Antig. 27. 236. Aeschyl. Prom. a 3 sin
489쪽
σου μη δια ραισθεντας εἰς Αιδου μολεῖν. . Euripides Alcesti pos . σὐ γουν αναιως διεμαχου τo μη Θανεῖν. B r u n e Ic. V, I 378. ἔδειεα μη ποτε. Ut tertio ante hune . versu A ην valet ut e taeni, ita hic ως ἔδειξα μη ποτε, ne una q uana Ostenderem. ώς Enini hic valet Iνα, ut recte eApositum in glossa. Imperate Heathitis particulain civ inserat. Vide quae notavimus ad Aesch H. Prom. IS s. et Eurip. Phoenissas 2I4. Comicus in Cone. 1 I. ἐβουλόμην μεν ετερον αν των ηθαειν
λέγειν τα βέλτισθ', P ἐκαθμην ησυχος. Idem in Paee I 3 .ουκουν ἐχρην σε Πηγασου ζευεαι πτερον,
ἔπως ήφαίνου τοῖς θεους τραγικωτερος. B r u n e l . Heati iii Idaις αν μηποτε probabat Musgr. verten et num- quam palam fecissem. V. I 38 . πατρια. gl. πατρωα. De hariun Foeum mirerentia et usu promise o vide Luciani Interpretes ad Soloecistani p. 36 I. Brun etc.
U. I 382. καλλος κακων. gl. σχον των κακων, ηγουν περιφανες κακον. Eustathius ad Iliad. P. p. IΟ97. Παροιμιωδες το, κακων δέ κε φέρτερον εἶ , αντὶ του ως ἐν κακοῖς καλλιον. ἐντευθεν Σοφοκλης παραξέσας ποιεῖ τον Οἰδίεοδα 'λεγοντα περὶ αὐτου, οτι καλλος κακων ωπουλοναετραφη, αντὶ του ιν κακοῖς μεγα καὶ περιφανές. εἴη νοῦν σμοίον τι καὶ το , καλόν γ' ονειδος σπαργανων άνειλόμην.
Idem p. IS 3, s S. ως καὶ Οἰδίπους παρα Σοφοκλεῖ καλλος
490쪽
κάλλος κακων λυτον αποκαλεῖ, τουτέσπιν, ἐν κακοῖς κάλλιστον. ErfJ Vereor ut haec b ne acceperit Eusta 'thiii . Equi dein κακων malim eun υπουλον JMag re, ut
sit οῖον αρ' ἐμὲ κάλλος ἐξεθρέψατε υποιλον κακων , ad estvπο το προφαινομενον κακα πολλα κρυπτον. Bru n ch. κάλλος κακων ἴπουλον , i. e. e x t e r n e pulchrum, interne morbis latentibus plenum. πολλον dicitiar Id, quod cicatrice obductilin, nonduIn tamen Persanatum est. Mus gr.
ex constrinctionibus conflatani esse hanc striacturam clixi ad Antig. a. sed non persuasi Schaenim in eo. Is in mel et en . erit. p. 92. et OAF OG in Antigona et με- μκησθ' οτι nostio in loco ita interpretatur, ut nihil aliud esse eenseat, quam notissimam illam creber rimo-mie usu tratam 1 mulam, quam Gi ae ei reliquae oratio. ni παρενθετως integemant, iuncta in hic cum particula αρα, quae hoc sensu, sive βεβαιωτικον dieas, sive στοχαστικόν, fere υποτακτικ' eodeni iure, quo saepius αρατο συλλογιστικον, ceteris verbis praemitti potuerit. Ne que etianI vetare quidquam, ne interi ogativo sensu additae istae παρενθεσεις existimentur. Ceteriani or et in Antigona oποῖον non ἐρωτηματικως, ut vulgo fit, sed σχετλιαστικῶς intelligenda esse putat. Haec equidem,
Iicet plurinium apiui me valeat viri egregii ata Moritas, minime adducor, ut recte habere credam. Ubicumisque enina soranula σάφ' οἶδ' οτι Occurrit, ita occurrit, ut arctissimo nexu eo haereat curn iis quae praecedunt. Sie in Eurip. Phoen. v. I 633. ecl. Porsen. nam tantam certe, idque itissicillimum attingam exemplorum , quae