장음표시 사용
471쪽
suppletum, ne otiosiun γαρ videariar. Nihil tale com- nil ei necesse est. αἰτιολογικὸν γαρ praeponitur ob in-νersioliem membIoriani in phrasi: .σαφ ἴσθι αυτον ἐκεῖνον ὀρων. εγνωκα γαρ αυτόν. B r u n c k. - V. II O9. Seribemium putat Hermannus in prae- s. t. ad Hecub. p. XLI.
εἴπερ τις αλλος, πιστὸς ων, νομευς αν ρ. ,, Vecta ως νομευς ανο ρ, se ait p. XL. non solum quodammodo repugnant illis, εἴπερ τις αλλος, sed etiam per se concinent nainime idoneam sententiam. Cur enim fides pastorum minus firma su, quam alioriana hominum Quod tu in sera os recentiorum Graecoriam cadat, ab heroicis tamen temporibus alienissimum est. Vulgatae hie sensus inesse videtur: in quibus rebus pastor potest fidus esse.
472쪽
retur verbum, a Mo regatur τόπον, eoihi erebam legenduin esse, . - Κε μοι ὐπλοῖσι ποιμνίοις -
U. IIII. Bra1neleio obtemperandam est, e eraedaeλπίαζε sine u seribi debet. Sed cur tandem bona librorum lectio mutetur Z ob τωδε τανυγ puto. Quasi vero hoe semper de eo ipso, qui loqvitur, intelligi debeat. Vide v. IIs I. Herman n. in Notis 11 Ss.' Ἐπλπίαζον pzobatur etiam viro docto in Biblioth. d. alten Lit. u. ΚviIst, Parx II. p. I 3 r. V. II 28. εἰς Ἀρκτουρον. Bene hic editor Oxo niensis usque ad si d us A re turri , q uod', Plinio docente, lim. II. cap. 47. unci con diebus an
te aequinoctium autumni e Vor irare: h. e. ut
ipse alibi Iib. XVIII. 47.) explicat, pridie Idus
Sep tembris. Mus gr. ἐμνους χρὸνους. Prae-euite Sehaeserias ad G . Bos P. s s. o al. δεμνους. Mutato spiritu selibo taμνους. Α ehris initio, quo tempore greges in illis tereis τα σταδεα relinquebant, ad oriunt Arcturi sex menses erant. Cons Polybius T. IV. p. 367. Στρατοκλέους πρυτανεύοντος Πν δευτέραν κρη γ. Sch veighaeuia a Lex. Potnti p. I9 s. a. V. II 3O. σταθμα e Sophocle assere Eusta illius
473쪽
cet docti viri apud Heatlii utri interpretatio, recta adfustuarium tendit. Alius Britanniis pro Ut o legere malit στραβας, quam conjecturam sibi seri arripoterat. Braine I V. II 8. τὶς γεννημάτων. Himismodi locuti num exempla congessere Polsonus et Schaeseriis ad Eum p. Phoen. I 3O.
V. II 6 . ώς προς τί χρείας. gl. ως ἐπι ποια χρεία. Brain etc. χρείας. De hac voce vide supra ad v. 744.
V. II 82. δοκεῖν, in gloria versari. Confer Euri: p. Hecub. 293. Troad. 6I3. Heriinlid. 9 O. M ii a g r. Iino subintelligendum ευδαιμονίαν φέρειν. V. II 86. τλῆμον βροτων. Talia constat in Ho-imeri carminibus frequentissima esse, veluti άριδείκετος ανδρῶν, δια θεαζον, ποτνα Θεαων, sed passim reperiuntur etiarn apud Τragicos. Eurip Heraclid. 367. τάλαινα παρθενων. Alcest. 462. ω φίλα γυναικων. Vid. Omnino
474쪽
de hae eonstriictione Porson. Supplem. ad praefat. in Euripid. Hec. P. LIV. sq. eoll. not. ad Phoeniss. v. I73O. et Sela aeser. ad. Lamb. Bos P. I 8 8. .s J. δ
τίς αταις αγρίαις, τίς ἐν πόνοις. v Quod genus transpositionis facile estia neque ex iis,maas ut ineptas et temerarias quam maxime cavendas puto. In antistrophico versia copulam desidero. Scribe: - ι . δικάζει τ αγαμον γάμον πάλαι. Nihil paene dissertant τ et τ'. H e r m a n n. in Notis
V. Izoq. Heathius ante istia addendum putabat Nos antistrophicum versum malavimus. iV. Ia IO. δικάζει. gl. καταδικάζει. Redm po- erat ulciscitur, poenas repetit. Vide quae notavimus ad Eurip. Med. Is p. Boine Ic. V. Ia I 3. Bollutis: εχε - εἶδε μητίπον εἰδόμαν.
475쪽
- 4 an . V. IIII. γενως. Sela Oliastes per γνησίως in.terpretatin'. Milai haec notio voci non latis convenire videbatur. Mus g r. V. Iaa 3. Aqua marina vel fluviali crimina quasi ablui perhibebantiar. Res nota: Aeneas Virgiliai us: Me bello e tanto isgressiam et caede recenti Atuectare netis, donec me flumine vivor, Abluero. vla. Daeter. cs. Tertia ilia n. de baptismo c. s. Quem usum ex oriente in Graeciam traduxisse Orpheum, docet marmor Arundelianum, monetve Steinluue laetio in vhrsione sabulae. Both. Loca quoad sensunt nostro similia vid. apud Valcken. ad Eurip. Hippol. 6 3. et Iaeob L ad Attilaol. Graeci Vol. III. P. II, p, I L. ProΦασιν οῦν 'alce fiet d. in Silv. crit. T. II. P. 39. sine necessitate suspicatur Oαο ιν αυ. Ceteraim respici trux hie Ioeus ab Eustathio p. I 23I , 9. ως που και Ο παρὰ Σοφοκλεῖ Οαπους ' Ιστρου καὶ Φασιδος μέμννται ἐν τοῖς καθ'
476쪽
vestigiiun servet Selaol. Sed videtur hoe voeabulum epi eum esse, non tragicum. V. Io 3 o. ό μὲν τάχιστος. Operosum esset absque ullo fructis, si conjecturas omnes, qui ruis naale se riati homnes Sopia oelis scripta sinendare sibi visi sunt. recensere vellem. Quod permultas ne verbulo quidem a tingam, nemo opinetiar eas trimat incognitas esse. Sed imiles nugae sani ingenii lectoribus nihil nisi taemum adferrent. Quis uni tuam in animurn indueet in hoe versu scriptum olim suisse ό μέντ' α χθιστος, vel IMιστος, quia nupero editori Britanno ταχιστος frigidum videtur Z aliis bene multis videtur inprimis oppliri unum. At quod non videtur solutia , sed et pro certissimo haberi debet, istud est: Atti eorum poetarum, quot quot fuerunt, n u li i v o e a l e m correptam fultae alite literas xx, vel, quod perinde
est, an eadem voce. Frustra obmovetur Sam.
Garicius, qui de prosodia Homerica satis perite egit sed quaecumque ille Homero licuisse ostenctit, nihil ea ad laenae Attieae usum faeiunt, cujus eκ reliquiis vel
unicum exemplum rem eonfieere poterat; sed nec exstat, nec exstitit unx Iarn. - εἰπεῖν τε καὶ μαθεῖν. gl.
alς το εἰπεῖν ἐμὲ δηλονότι, καὶ εἰς τὸ μα θεῖν Ῥας.
V. I 233. των-πραχθέντων - οὐ παρα. Hae nune affert, nune respieit Eustath. p. 36s , 42. 876, 36. 32. IOSO, 2. Ultima citantur in Schol. Viet. ad Iliad. XIX, 29 . 'som. VII. p. 8op. ed. Heyn. Loeis similibus ad Dionys de compos verb. P. 42. ed. Sehaef. eoileetia adde fragmentum Sophoel. a Valeken. ad Phoen. I Ss4. E cod. Leid. et ab Heynio l. c. e Schol. B. prolatum, Incert. LXXVII. ap. Brun etc.) quod sieeori igo: 'Oψις γαρ ωτων πασι κριτικωτερα.
477쪽
V. I 23s. καν ἐμοὶ μνημης ενι. Inest in his pleo
nasmus, qualena saepe aptu1 Sophoclem aliosque reperias. o Ed. Col. I 269. προς σοὶ παρασταθ' . Pliu Oct.1Ο42. ἐπεὶ παρεστι α ἐν Τευκρος παρ ημιν, ubi abstineridum erat a cori e etione. Vid. omnino Bastius in Epist. erit. ad Boissonad. p. I 24. sq. U. I 2 3 9. αμφιδεξίοις ακμαῖς, u n g ia Lin v s u i r i n-que de XO is, i. e. ea leni vi exsertis ae si utraque manus dextra esset. αμφιδεῖος Eodem sensu oecm rit
V. I 244. παιδουργίαν. Pro παιδουργόν. Sic ομηλικίη pro όμηλιε Odysi . s. a 3. et . alibi apud Horia Prum. Eurip. Androna. 939. Σειρηνων - ποικίλων λαληματων. Suppl. I s. πρεσβεύματα pro πρέσβεις. Confer ad A3.381. Mus gr. V. II S. ευνας δ' ἐκωκυ. Hane serripturam Eriait Pler annus e glossa in minoribus se honis: ΓΟΑ ΤΟ ἐκωκυε. ποία λεῖς. quam si e legen dant esse purat: ΕΚΩΚΥΕ. ποία λέξις; ἐγοατο. i. Ac sane et Nωκυειν Deilius videtur per γοασθαι exponi potuisse quani viceve a, et cum verba ποία λαις praecedere debeant explicationem, ut apud Moschopulum P. 138. ex alibi, nihil autem explicationis sequatur , hanc potissimum Ioeolao motam esse eoniicere licuit. - Schaeferiis ad Lamb.
Bos p. S 6. scripsisse poetam suspicatur:
478쪽
Sed quom in ira augmentum in hostetis eIi latur , impedit praecedens interpunctio. Διπλους, Dod sequum', non O potest non pili rati numero aecipi: ubi duplex pe- p e r i s s e t infandum g e n u s , ni a r i t a m e m ais rito, n a tos e n a t o. Monuit Heranaianus in Noti,MSS. V. I 246. ανδρας. Pro ανδρα, ad augendum πίθος. Vide Longin . de Sublim. sera. 23. exemploque ibi allato, qui est hujus fabulae v. I 424. I389. et seqq. . adde Eurip. Here. Fur. 4 ψ. Mu SCR
. . V. IasI. φοιτα, i. e. μαίνεται , ut Aj. 69. vivid. Schol. U. II sa. γυναῖκα τε. gl. δηλονότι ἐλιτων αποκοινου. Possis etiam extrinsecus at cessere vectum ex analogia: ααιτων 'μας πορεῖν οι ἔγχος, και δεικνυειν ἔπου κίχοι -. B r u n e v. V. Ia 6. Distinguendtura post αυσας, et tollenda distinetio post τινός. Clausis portis non eun-e t a n t e r i n sit u i t, ta n q u a m admonitus a b aliquo, Ioeastam in is esse. Mus gr. V. Ias S. κοῖλα. Videtis renallage esse pro κοι
V. I 262. Inutilis soli , γῆς mentio. Per se satis intelligitur, eataver quod ni odo pensile conspectrum fuit, simulae solutus vel abscissus fuit laqueus , de eidisse, et inuni jaculila: venam ex linguae indole vix abesse in potest
479쪽
potest aniculus i. Ex γ' η imperitus librarius eo saei-lius Deit γη , quod olim ι non subseribebatur, quod nee
in ullo veteium codd. comparet, quos ad manum la b eo. ΕMiem socordia concinnum vectoIum Orilii eminu frieruiat, et ex ἐκειτο plerique feceriant εκειθ' ο. ΣQuantur fieri potuit caveriant tuagici Poetae in senariis a con euisu ejusdem vel sinulis soni voealium in fineve aus er sequentis initio. Non scripsisset Sophi, eles ἐπει δὲ γν εκειτο τλημων, quum scribere posset ἐπεὶ δεγς τλημων εκειτο. Sed ex omni parte veram scriptui 3m restiria inius: ἐπει δε γ η τλμων ἔκειτο, δεινα τανθένδ' ην ὀραν. BOrnetc. Irno minime tolerandam, tum piopter vocabulum longa sultaba in medio qinnio pede finitum , sequeaue verbo trisyllabo, trum quod monente Hermanno ad Antig. 4Ο7. IManuni in Tragicos articulus in praecedente versu, nomen in sequente est, nisi interiecta aliqua particula, vel ariectivo. Poterat
auteni omitti articulus eade in ratione, qua U. I 262.
Aj. 9 P . Trach. IOZ6. et alitu, nec repreliendi debe-χat eo ne trisus vocaliuin, rarior ille quidem, sed non omnino insolens. bic enim Oe l. Col. 6 2, 3.
V. I 26s. Filaalis olim utebantiar mulieres Grameae, more Doriam vel Cararin, donee mal aliquando ulis usae vestitum Ionicum usurpare jussae sunt. Vid. Herodot. V, 37. et 88. Monuit Dacer. Both.
V. II 67. οὐκ Οψοιντό νιν οῖα επασχον pro O , oψοιντο eL αυτοι επασχεν. Vide quae notavimus ad Comici Concion. II 2 S. Graecis aeceptum habent laoe schema Cornici Latini, aptita quos frequentissimum est. Sie Plautus Rud. II. 3. S9. eam veretur, ne Per D. rit. Brunck. Non Conilei tantum, sed omnino ' ; pleraque Diqiligeo by ooste i
480쪽
pleraque poetariam Latinoriam, notante viro doeto in Bibliotia. d. ait. Later. u. Κuns , Sta a. P. I 36. V. Ia 69. D σκότω - 'Oψοίαθ', per i e n eis aras viderent i. e. omnino non viderent. Si eraλοθεν εχορων, e longinquo videns, pro non
videns, Philoct. 469. 4 3. τις παρακείμενος
p i n a e s o r e s , i. e. non clauditur, apud Polluc. Iib. VII. seel. I93. ex Sophoclis Phineo. Conf. Antig.
V. Iapo. οψοίαθ'. Quaerit He aliquis, s rau-vineritisJ qui Oedipi oculi, modo nihil visuri Meti,
nunc clicantur visuri ους Ουκ εδει : quae quum contraria
sibi ae proinde ab sutila videantur, pro όψοίαθ' is reponit όσσο Θ', quod qitidem ego longe absurdissitnuni esse aio. Ut cogitaret, ut imagines s i b i finge .ret Oedipus, innime necessarium erat, ut sibi fod rei oculos. Νam Telemachus όσσομενος πατερ' ἐσθλον ἐνὶ φρεσί, caecus non erat: acute vero, si quis alius, cernebat Iupiter ille, qui θνητοῖς ανθρωποισι κακ oσσετο Θυμω. Nisi quis invita Minerva eriticam exerceat, antequam locunt aliquem veteras poetae emendare ag grediatur, verboriam non singuloriam sol uni vim ac potestatem, sed usum tropicum, idiotismos linguae, et sensitin universum perspexisse debet. Ut sit pra v. 4 I9. 418. βλεποντα σκότον, eernentem caliginem antiarn dem valet ae eernentem nihil: ita hieoπτεσθαι ἐν σκότω. videre in tenebess, nihil aliud est, quam non videre. Dicit ergo Oedipus, oculos suos in posteriam visuros in tenebris obcουκ αι , quos non oporteat: quid vero Z e o snempe, quos non oporteat in tenebes a videre: