장음표시 사용
461쪽
V. 923. της ευεπείας. Suidas: εὐέπεια, η καλεφρίσις. Hic tamen interpretor, ob humi nitatem sermonis. Phoeylides v. IIS. εὐεπίεν ασκεῖν. Mus gr. V. 927. Eustath. p. 737, 6. assert: το δ' επος ο'Dρω, ταχα ηδοιο μεν. V. 934. γέρον. Eandem eon pellationem habea
V. 949. Εἰ τοῖτο πρωτον δεῖ μ' απαγγεῖλαι. Sihoe primum nunciare me DPortet: primum. i. e. Priust quam te regem a Cori tithiis electunt iri. Mus gr. V. 9 O. Θανασιμον βεβηκότα. Prius glorie exisPonunt Per νεκρον οντα : alteriam per απελδοντα. In
βεβηκε Δνανειρα την πανυστατην
Unda hie explicari possit per Ellipsin: ευ DF ἐκεῖνον β βηκότα θανασιμον ὁδόν. Bru n e Ic. V. 9 s. Afieri launc versum Eustath. p. 699,4 . et Ia 66, 4 . et Stobaeus seran. CXVII. insitatur sene ea Oecl. 787. Animam senilem mollis exsolvit sopor.
V. 9 S. Apte comparat Iolansonus Homeri n. M.
462쪽
94. Mus gr. V. 96 . αμυστος h. l. activam habet signifieationem, ut supra v. 876. άφοντος. Vide etiam ad Philoet. 68 . V. 962. συλλαβών, secum auferens. sie / . συλλαβων αρας Οed. Col. I 449. I384. Μus gr. V. 968. ω τα της τύχης κρατεῖ. Thueydides N. 62. το δὲ ασταθμητον του μέλλοντος ως ἐπιπλεῖστον κρατεῖ Quod sequitur πρόνοια δ' ἐστὶν ουδενος σαφ ς eum hia Pindari olymp. XII. eomparari potest: Σύμβολου δ' οἴκω τις ἐπιχθονίωuπιστὸν αμφι πραεος ἐπισομένας ευρεν Θεοθεν. B r u n e k. Ilsid. Fornaa φοβωτο, modo ι subscribas, non ci nihilo esse videtur. Favet certe analogiae ratio, cum haec forma, quae e Doti ea dialecto aecepta est, verinius in ixae propterea propria sit, quod Duriense . . verba in έω terminant.
463쪽
V. 97 a. Eiusmodi somnior in caussa in explicat Plato a Cicerone conversus L. I. de Divinatione cap. a 9. Quum d o rin i e n t i h u s ea Pars an in i, quae mentis et i Hionis sit pa ticeps, so- p i ta la n g u e at: illa a u t e in , i n q u a s e r i t a squaedam sit atque agrestis inmanitas, quum s i t inmoderato tumefacta po I a t. q u e p a st v, exsultare ea ni in somno inmoderateque 3 a e t a r i: i t a cl ia e li u i e o in ri i a v i
ut aut CUM MATRE CORPUS MISCERE vide a.
tur, a u i cum citro vis alio vel homin vel deo, saepe belua, atque etiam triaci dareat i q u e in , et i n p i e e r u ε n t a r i, multaque s ac e r e i n p ia r e atque t a e t r e , e u In temerit Me
D a r IunI PIo odo Ium. M u s g r. ὀφθαλμος. h. l. 1uX, i. e. solatium, te ramen, ut Euvi p. Andr. OZ. V. 992. Scrib. N. Ai d ipsum metuens, ne Patre in o e cid e r ena. Hermania. in Notis MSS. V. 997. ευ πραξαιμί τι. Sic Comicus Pl. 34 I. χρηστόν τι πραττων. Pace a I S. εἰ ἐ' αυ τι πραεαιντ αγα- Θον. Eu Ii p. Here. Fur. 729. προςδόκα δέ, δρων κακως, κακον τι πραεειν. His omnibus in exemplis, quoriam similia passim obvia , πραττειν sensu του πασχειν adhibe
464쪽
tur. Brunck. ευ πραεαιμί τι. Bene editor Oxoniensis: ut a t e beneficii aliquid consequereri
V. IO IC. Bothius: ,,τω μηδενί, nulli, i. e. homini levi, vel nullius pretii. Bene, modo in ipsissethurnili. Anabiguam Nuncii orationem ita intelligit Oedipus, quasi hie dieat se patrein eius esse. J Sie
tens: At quomodo genuisse et non genuisse idem sit 3 'σον ταν μηδενὶ est Oedip. Col. 9I8. V. IOII. παῖδα μ ωνομάζετο. Si e libra omnes, absque ulla vitii suspicione. Marklandus ad Suppl. 749. emendaῖ παῖδα μ ωνομαζεν ον , quia ων-αora est nominabatur, non nominabat. Sed nodi1in in scir- PO Praerit. ωνομαζετό με παῖδα, vi verbi reciproci plane idein est, quod ωνόμαζοῦ με ον παῖδα. Sunt quidem Verba apud Graecos, quae non inveniuntii r l, o M e inivo est inedia : sed hodie pauca admodum supeIsunt.
Atticae scenae monumenta. . Nescimus quantum lUeutionibus, quae dubiae nobis vicientur, adcederet aueto ritatis, si fabulas onines Laeni coriam quatuor quos novimus, haberemus. Equidem nilim hic eontia libi orum. fidem mutare velim. Brunck. Sic ξαγγέλλεται &-.Pra v. I 48. αντακούσει Aj. I IAI. οσίωμαι Philocl. 84 a. πολυμένα Trach. I o ubi non debebam πονουμένε scribere; έσταξαντο Orpla. Argon. I9. quo de luco vid. Huia hic. in Conrinent. de Orphei Argon. p. 9. sol. Fallitur Matthiae apud Atticos noni si futurum med.PIO activo occur rere monens in Gin M. S. 496, 7. V. IOIS.
465쪽
442 V. I I s. ἡ γαρ πρίν. Vid. ad Antig. 68 a.
V. I 2I. ποιμνίοις ἐπεστατουν, i. e. αρχιποίμ ν eram, ut exponit EustMhius ad Homeri Ohss. A. p. I 398. locuna hune eX memoria ita referens: Λέγεται
δὲ τι ἐφίστασθαι καὶ ἐπὶ του πραίστασθαι. ἐξ ου καὶ το. ἔργοις ἐπιστατεῖν ' καὶ παρα Σοφοκλεῖ, ποίμναις ορείαις
V. Ioa 2. Uraheseid. in Suv. erit. T. I. p. 78. ἐν ναπαις. Caussam mutationis non intelligo.
V. Io 26. δεινόν γ' ονειδος σπαργανων α νειλόμην. Eustathius Il. P. p. IΟ97. flin. as. J versum hune laxulat cum insigni varietate , καλον τ' ονειδος - quod vulgato ideo praeferendum, qilia his Oedipi verbis ama. ra subest ironia, quae inde aerior redditur. Sensum minime perspectum babuerrunt interpretes. σπαργανων non pendet ex suppressa praepositione in , quod Seho- Iiastea sensisse videtur; inepta est Iohiasoni vetitor atrox sane dedecus cunabulorum perauli. σπαργανα sunt monumen , crepundia, ut bene Donatus ad Terentii Eunucluim IV. 6. Is . MONU- NEWTA sunt, quae Graeci die uni γνωρίσματα και σπαργανα. Vide ad evin locum emiduam Frad. Lindenbria elisi notam. BGane I . Cum eadem varietate Ioeum citavit Eustathius ad Il. A. p. 66, 18. 'OG οὐκ, ' αεὶ το 'Oνειδος βαρεῖα λεῖς ἐστὶ καὶ α δ ο, ονλοῖ οὐ μόνον
ἡ γραψας, Καλον γ' ονειδος σπαργανων ανειλόμν, άλλα συν αλλοις καὶ ἡ εἰπών, καλλιστον ονειδος. Sed rectis eam serapim ani improbat Valelcenarius ad Eum p. Phoen. 328. ,, non enim, ait, i hi sane quam ἐπὶ κλεο aeeipi poterit: du o senario a tringi eos eo fudit; cum Sophocloo nempe versum exE u r i p i d i s Medea sI4, Καλον γ' ονειδος τω νεωστὶ -μφίω. Miror vero, hane tam praeclaram observationem tranamitti a Brunchio potuisse. V. Ioas.
466쪽
V. I 28. Sensus hujus versus bene expositus in ininori,u scholiis. B r u n e V. IO3o. αλλος. Vide ad v, s. V. I 37. εἰδεῖτ αν. oblativus hie omnino reis quirit r. Verrem in liuaus formae optativis Dequens est librata Oriim lapsus, qui pleriamque offenderiant contractionem Atticam cτον, εἴτην, εῖμεν, εῖτε, scenicis poetis nostras solam usitatam. In Conaici Ran. H448.eodd. exhibebant σωθείημεν αἴν contris metrum et se anonis Atti ei usum, ubi reponi debuit σωθεῖμεν αν, amoto vulgatorum librorum soloecismo Θωμεν αν. Si eapud Eurip. Helen. 824. legiriar σμεῖμεν ἄν: in eodem1 ramale λυπηθεῖμεν αν: Here. Fur. f82.J ἐκβαῖμεν αν. set, monente Musgr. , EIa pro ε' τa Homer. Od. Φ.19s.J Graeci sermonis proprietatem ignorant, qui eum que piranti seu uin usum esse credunt optativi et sub unetivi. εἰδητ αν plane et putide hic soloeeum esset, ut in Eurip. Medea 73 I. με ς αν, quam Mureti con e etiaram vir quidam doctus adnaittendam esse nuper contendebat pro vulgato μεθεῖς αν, quod quidem MusgrR-vio probari potuisse nitror, quum . ne Graecum qu talem M. Vercini lectionem revocavi, non ex eonjeet Ira, ut salso objeetum suit, sed ex fide Florent. editionis capitalibus literis exeusae, μεθεῖ' αν. Elisionis signum, seu apostrophum, in sibilum mutaverat librariorum stu Por, quod alibi etiam observatum. In Comici Ran. 437. legebatiar αθοις αν , pro αἴροι' αν: in Pl. II O. . membr. Reg. υφέλοιο exhibent . ubi germanus usita lin
eodd. dant κεκλησ αμα. Quod autem docti quidam vi ri statuerunt sol mana mediam verbi μεθίημι eum qua iri casu legitime non eonstrui, id memini conant, entum est.
468쪽
V. Io I. παῖδα της T- ς. Eoripides v. pla rarela. de solere. aia in al. p. 96S. ἡ της T 'ς παῖς κληρος. Horat. lat. II, 6. . Luserat in campo Fortunae filius.
V. IOZ3. τyς γαρ - Recte gl ταύτης. Arti. cuius o prononi inis vicena sustinet, pro Obτος, quod quidem in feminino genere vitasse poetas Atticos Mariclandus erecti lisse videtiar ad Suppl. p. a S t. Sed salsum eum fuisse hic locus ostendit, et infla v. I 466. I S a. ταῖν μοι μέλεσθαι, id est τούτων. B r u n e V. Io 4. διωρισαν. gl. ἔταξαν. Brune Ic. μικρον καὶ μέγαν. Vid. Seliae r. ad Iuliani Or. in lati- .lein Constantii p. XXI. V. IOZ7. fr. Io 89. C. Antistroplia elare ostendit, versus aliter descii laetitios esse: quod etsi non una modo fieri potest, fieri taunen debet sic , ut ne numeri, vii cohaerent, divellantiar. τίς σε τέκνον, τις σ' ετικτε των μακραιω- νων ἶ αρα ΙΠανος όρεσσιβατα προέπελασθεῖσ,
η σέ γε τις θυγάτηρ Λοξίου; τω
ete. Itaque in strophicis lasee, οὐκ Ισει ταν αυριον πανσέληνον, aliquid vitii eo iri ineant necesse est. E scholiis fortasse erili poterat, οὐκ ευι αυριον ἐς πανσέληνον. H e r- malinus in Notia MSS.
V. IOZ9. απείθων. Vide laxi con in 'Aπείρονας. Diversae sortitae sunt απειρος et απείρων, ut oμαιμος ομαίμων, aliaque multa. Γαπείρων occurrit apitii Pthaarchum in Paulo Aemilio p. I p. eodeni sensu, pro απείρατος, ubi recepta lectio temere ab aliis sollicitatur, ab ectitore autem pessime exponitur. Ex ed. rec J B r u n e h. Neque alio significatu legitur in versibus Heranata tri butis
469쪽
tis apud Stobaeum Ecl. phys l. I. e. 6. P. I 6. Ηeeren. et in fragm. Parmenidis apud eundem l. I. c. I 6. p. 3S4.
V. I 8 . ἐπη ρα φέροντα. Hom. Iliat . c. s TS. πατρι φιλιο ἐπίπα φέρειν. M u s g r. V. Io 87. γέ σοι Φοῖβε. Pronomen venuste Me
repetitu in in nullo comparet lieso, etsi necessarium est ad integritatem versiis. Nihil verius observatione desiis deratissimi Valekenarii in egregio ad Phoenicis conimentario p. 374. iVe r sus in eliori eis eantile. nig c D r r u P e r u n t sa epenum ero tib rari i, dum voees omittunt, quae fuerant Eaedem repetendae. Η o e mendarum g E n o a la t e P at e t. Huaus librariorum socordiae exempla bene alta enotavimus ad Comicum. Vide supplementum notariam in Nubes I 443. et Indicem in Repetendaevo e ea a I i ta r a r i i s saepe omissae. BGine Ic. V. IO9 I. I 92. Πανός - Λοξίου. Utria nimiea προςπελασθεῖσα regitrua . Vide Tractan. II. et notatara Laudat lini Antis. Iaaa. Iao3o Phil. 99a. II61. Iaoa. c978. II43. II8o Electr. Ia33. 14H. Ia3o. I IO. iura duo postrema loca et Phil. 99a. de reliquia falsus.
470쪽
tata ad Eurip. Rhes 9Iq. Θυγατυ igitur puellam sonabit, non filiam. Mus gr. V. IO93. θυγατηρ non semper relative sta iam significat; sed quandoque, ut hic, absolute puellam. Sie αλοχοι supra I 83. absolute marier es. Utri misque Observavit Musgravi ira ad Euripid. Helen. I 32 I. Amtrom. I 39. - τω γαρ, id est τούτω, τω 'Aπολλωνι, cujus proXime praecessit mentio, quique passim Noμιος appellariar. Perperam in glossu τω Πανί. B r u n e Ic. V. II O . Συμπαίζει. Fraginentum Euripidis Iohiasono laudatum:
Συμπας ουσιν. . sV. IIoz. πρεσβεις. Choraim alibi sic compellatum non invenio. Non male Bodleiani duo, Cantabriet nonnulli ex Stephaniann πρέσβυν. Mihi tamen magis arridet πρέσβει, ut constructio sit, μη συναλλαεαντα πρέσβει. M ii s g r. Id recipere debebant. V. II O3. ἐν μακρω γηρα ευναδει. Male haeeaeeePeriint veteres magistra, qui supplebant, ιν μακρωτηρα ων συμφωνεῖ τω λόγω. Praepositio is hic, ut sae-Pe alias, abundiit. Suprai 8a I. 8 Ia. Antig. 96 a.
nempe τω Κορινθίω αγγέλω. Scribi etiam potuissed nee sorte deterius , τωθε τανδρί, sublata clistinctionae post ναδει. B ru ne L.
V. II 8. 6νωκα γαρ. Glossa in B. h. Nempe etv pro /3 hic poni docet. Ad in D. ναὶ ante ἔγνωκα