장음표시 사용
181쪽
illos male se haberites negligere melius: a melioribus autem ad non possint, sis irrantque Ala- mora se conserendi otium essemitatibus : sin prospere agant, nemini: at siquis id laceret, aie- doleant: hoc autem viro priaciem tui eum male secere, praesertim ei non accidere, sed seruos ita si quid ei negotii esset. Comparari. IO. R ges ac principes non il-9. Q nam quid sit otium, com' los dicebat esse, qui sceptra tene- sileraret, aietat se deprehendere, rent, nec illos, qui vel a qui- plurimos aliquid secere. Quippe busvis essent descisti, vel sor e, flos ctiam, qui talis ludunt, de vi. statusibus eo pervenissent; - qui ficiunt ut moveatur risus, la- feci quotquot imperii rufi periti escere quidem aliquid aiebat; v sent. rum eosdem nihilominus essὰ II. Nam ubi quis fateretur,tiosos: etenim posse ipsos disce- principis esse, jubere quod agendae ad agendum alviuid hisce cum sit, suialti rem parere:
182쪽
demonstrabat in navi peritum reste, nauclerum vero, ciam cs terris omnibus, huic perito parere: ibidem in avicultura, illos qui agros possiderent: in momo, qui eo lat orarent: in corporis CXercitio, qui eo uterentur: alios denique Omnes, quibus quiddam sit, quint curratione invigeat, si quidem se actitrentur rem intelligere, mirare: sin minus, non modo peritis pricientibus obtemperare; sed etiam absentes arces sere, ut ipsis parentes, qme oporteat, agant. In lanificio etiam Imulieres viris praeesse demonstr diit, quod illae sciant, quo Nisto exercendum sit lani ructum; viri autem ignorent. I2. Siquis ad haec diceret,posse tyrannum recte monentibus non obtemperare: Et qui non parere possit, respondebat, quum si quis recte monenti. non obtemper' damnum sit propositum p Nam liqua in re non pareat aliquis recte monenti, nimirum peccabit: qui vero pe Tat, damno multatur. 13. Si quis diceret, posse tyra; num occiuere eum, qui recte sapiat:
183쪽
piat: tu vero existimas sinquit eum qui praestantissimos quoso; ex sociis occidat, vel nullum, vel leve
damnum pati 3 utrum enim arbitraris eum, qui hoc perpetret, imcolumem posse manere, an potius hoc pacto celerrime peritiarum 81 . Quium autem quidam eum interrogaret,quodnam ipsi videretur vitae institutum thomini optimum; res tulit,actionem, nam. At quum rhirsus interrogaret,an etiam fortunam Dros iam pro instituto duceret. quidem ait) sortunam dc action in proruus esse statuo contraria. Nam siquis nihil
Cuaeiens, aliouid necessarium con-
quatur, id fortunam esse prosperam puto: at siquis cloetrina&cura recte quid faciat,id actionsi bonam esse duco: quique ita vitam insti-
niunt, si mini videntur bene agere.. IS. Homines etiam optimos
Deoq; acceptissimos aiebat esse, in agriciiltura, qui recte faciant quae agriculturae sunt; in medicina, qui res medicas; in republic ,.qui res
civiles: sed qui nihil recte agit,
eum ne lue utilem quidquam esse dicebat,neque acceptum Deo.
184쪽
ATqui si quamlo cum artificibus colloqueretur, qui quae sitis gratia artificiis uterentur, e tiam his proderat. Nam quuta aliquamio ad PatThasium picto- rem ingressus esset, ciunque eo
colloqueretur. Num pictura, nil
Parrhasi, ait, eartim renim est assimilatio, quae cernuntur p Nam
S conciva & eminentia, &ol scimi & lucida, & dura & inorulla, dc aspera & laevia, & novai di vetera corpora per ci tartar praesentando exprimitis. Vere sicis, ait. 2. Q n vero formas et n-tes imitamini, quia non ficile est unum hominem nancisci omnia
irreprehensibilia habentem, domuitis colligentes ea quae in singulis pulcerrima sunt, ita tota Corpora, ut pulcra vitiantur, cfM-tis p Sic facimus, est.
inciolent animi ad suadetulum aptissimam, & suavissimam, &rnicis inaana,& desiderabilem in xime, in laruaueaurabilem imitamini p
185쪽
tamini an vero illa inimitabilis solliciti sunt, & qui non Ne- estὸ Quo meto, mi Socrates sin- quaquam, ait: nani in prosper squis milit hoc esse imitabile, hilares, in adversis tristes sunt. quini laesitur proportionem, neoue Ergo possunt 'it; haec qii a te colorem, i ue qui uana ha- raetentarip Omnino, respon-
iras, neque omnino cerni pote stὸ s. etiam & magnis im . Annon sinquit) usuvenit & liberale, & laumile & illit, homini, ut blande vel hostiliter rite, & castum de pria lens, &quosdam intueatur p Ita mihi vi- petulans & riirpe, tam per vul-Mur, ait. Ergo in o lis est, tum quam per gestus hominum quod exprimi potestλ Omnino, shu stantium seu se moventium inquit. At in amicoriam rediis Hucet. Vere dicis, ait. A seciindis de adversis iidemne vul- non 8e haec imitanda 3 Omniatus esse tibi videntur eorrum oui riis, inquit. Utrum ait
186쪽
illa cernere lubentius hon linos pu- non celeriter responderet: Antas, per quae laonesti, boni, ama- inquis opus trium forinis vi-biles mores elicent, an ner quae ventiuna aisimilando, statuas vi- turpes, mali, ac inliosi p Multum vaciores videri Acis omnino, profecto interest, sin aui 0 mi Sm inquit. Nonne igitur, dum Gates. quae per gestus deorsum sursiim-6. Etiam ingressus aliquando ad que trahuntur in corporibus, & . Gitonem stathiarium, & cum eo Quae comprimuntur & qine di- collocutus, Varios te, mi Clito, Gucuntur, & quae intenduntur ait, cursores, luelatores, pugiles, & quae remittuntur, exprimis, pancratiastas fingere video&scio: facis, ut similiora veris magisque quod autem maxime recreat ho- consentanea appareant 3 Maxime, naines aspectu, vivax scilicet appa- inquit. rere, qtio pacto id statuis ira s. 8. At vero e lana a stiones 7. Heic quum dubitans Clito corporum aliquid agentium imitari
187쪽
rari, an non delecta Honem aliquam spectamibus aflerip Verisimile est, ait. Diamobrem pugnamium octili repnesentatus sunt ut minaces, victorum v ro vultus essingendus, quasi laetantium. Prorsus, inquit. Ermstatuariuna sinquit) animi amones per formam repraesentare in portet.
V. Ibidem ad Pistiam fibrum loricarium ingrcssin, qutina is Socrati loricas Qtas ostenderet Prescino, ait, mi Pistia, pulcrum hoc inventum est, tegere loricam eas hominis paletes quas tegi necesse est; nciliae ta- naen impcilire, quo minus quis manibus utatur. II. Verum sitiqilit) dicito mi, hi, mi Pistia, quiniolorem Dccfiriniores nec praeitatiliorci; loricas faciens, quam alii, plur s tamen eas vendis ὸ Propterea, nai Socrates, ait quod colicinniores facio. Concinnitatern vero an inensura vel pondere dei nonstrans, pluris aestimas 3 nec enim loricas omnes aequales neoue similes te puto facere, siquiuem congruentes facis.
188쪽
' minum corpora partim concinna sunt, panim inconcinna. MaXi
qtiit loricam inconcinno cor riCongruentem, concinnam efficis 3 Sic nimirum s ais ut&congruentem ficto: nam quae congruit,
Ir. Videris innat, ait Socrates, Concinnitatem non per se appel-bire, sed rus cistu utentis: quemadmoelum ii dicas clypeum c-cinnum illi esse, cui congruit; st,
clernique chlamidem, ac Ceteras res se habere ex tuo quidem ses-mone constat. Fortaliis autena tui quoeldam non exiguum hi numinest huic con ruentiae. Do-
premunt loricae Ungruae, quam incongruae, licet pondus aequille habeant. Nam incongruae, ves ab humeris totae dependendo, vel aliam partem corporis aliquam v
hementer premendo, gestatu difficiles
189쪽
ficiles molestae fiunt: comusevero, quum onus partim , clavicialis & parte scipulis vicina, partim ab humeris, a pectore, a tπ-go, a ventre distributum sublevetur, Prope non gestanainis, sed appendicis esse loco videntur. i . Dixistilloc ipsum, ait, pro pter quod equidem opera mea maximi esse pretii duco. Non
nulli tamen thoraces varios ac deauratos lubentius emunt. At
vero sinquit) si propterera non
con ruentes emunt, varium mi hi oc inauratum malum vi
I S. Quum autem corpus eodem modo non manet, ait, sed na locurvatur, modo erigitur, quo pacto accurati thoraces cong ucrep unt Z Nequaquam, inquat. Dicis tu congruero int) non a curatos, sed in ipso usu non molestos. Id vero, mi Socrates, ait, ipse clicis, & nunc quidem recie
190쪽
Etenim quum aliouando mulier quaedam esset inur,r formosa, ciri nomen erat Tiae tota, & qualis cun i perstadente consiles est ; facta bs
mentione ab aliquo eorum, Quia)erant, dicente, naulieris ele-νntiam verba exuperrare, atque etiam narrante pictorcs ad miri commeare assimilaturos, quibus illa commonstraret, quaecunque
lacneste posset: nos etiam, ait Socrates, hanc si chariam ire par erat: nec enim au sentibus licet cognoscere id, quod omnem sermonem superat. Tum qui haec narraverat, quin confestina, est, sequimini. a. Itaque quum ad The lotam ivissent, & hanc pictori astantem reperissent, inspiciebant: quumque cessasset pictor, O viri, inquit Socrates, utrum nos gratiam potius habere Tlam arulae convenit, quod pulcritudinem stum nolais ostenderit, an nobis