장음표시 사용
281쪽
86 API OT. ΦΥΣΙΟΓN- WA. 1. 72. μαλακον ἄτονον φωνο σι πραεῖς ἀνανέρεται ἐπὶ τὰς OQ. Ἀσοι Ῥε φωνουσιν ξ καὶ ἐγκεκραγος, μάργοι' αναφερεται ἐπὶ τὰς αἶγας.
72. οἱ μικροὶ ἄγαν ξεῖς τῆς γὰρ - αῖματος
φορας μικρον τύπον κατεχουσης καὶ αἱ κινήσεις ταχὐαγαν ἀφικνουνται ἐπὶ το φρονουν. οἱ δὲ ἄγαν μεγάλοι βραδεῖς τῆς γὰρ - αῖματος φορος μέγαν τύπον κατεχουσης αἱ πινήσεις βραδέως ἀφικνο ται ἐπὶ φρονουν. Ἀσοι τον μικρον ξηραῖς σαρξὶ κεχρημενοι εἰσὶν καὶ χρώμαπιν δ διὰ θερμύοπα τοῖς σώμασι, μυγίνονται, οὐδὲν ἀποτελ-σιν' ἴσης. ἡ της φορῆς εν μικρ καὶ ταχείας δια τι πυρῖδες ουδέποτε κατὰ ταὐτόν ἐστι τ φρονουν, αλλὰ ἄλλοτ' ἐπ ἄλλων, πρὶν - περιον περῶναι. σοι δὲ τον μεγάλων γραῖς σαρξὶ κεχρημένοι η εἰσὶν δ καὶ χρώμασιν, ἁ διὰ ψυχρύτητα ἐγγίνονται, οὐδὲν ἐπιτελουσιν οἴσης γὰρ της φορας
ἐν μεγάλ -- καὶ βραδείας διὰ τὴν φυχρύτητα
κίνησις γ οὐ συνανέει ἀφικνουμένη ἐπὶ το φρονουν.
ὁσοι δὲ τον μικρον γραις σαρξὶ κεχρημένοι εἰσὶν ' καὶ χρώμασιν, δ διὰ ψυχρότητα γίνονται, ἐπιτελεστικοί' ἴσης γὰρ της κινησεως ἐν μικρwτο δυσκινητον
282쪽
BARTHOLOM. DE MESSAM INTERPRET LAT. 87 molle sine tensione vocant, mansueti, reseruntur ad OVes quicunque Vocant acute fortiter, iracundi, referrentur evras 72. Parvi valde acuti sunt motu enim sanguiliis parvum Oetam continente et motus velociter valde tardi motu enim sanguinis magnum locum con emotus tarde accedunt ad sapere. IIIacunque autemPMVoman siccis carnibus utentes sunt aut et coloribus id per calidi tem corporibus supersimis, Hesper1iciunt existente enim motu ii pitrvo et veloci propter meum nunquam secvirilitan idem est Sapere, sed aliud in alio prius quam quod super est finiat. quicunque magnoriam humillis carnibus utentes auti et colore per frigidi rem iiii perficiunt existente enim motu in maspis Oe tardo propter se distatem non perinlitit aliquid accedens ad sapere quib
283쪽
88 API OT J ΦΥΣΙΟΓN- ΙΚΑ. 72. τυ κιγεσεως συμμετρίαν παρέσχε πρις τὶ ἐπιτελεῖν. ο σοι δε των μεγάλων ξηραις σαρξὶ κεχρημενοι εἰσὶν η καὶ χρώμασιν, διὰ θερμοτητα γίνονται, ἐπιπε- λεστι απιοὶ καὶ αἰσθἈττι-ί τὴν γὰρ - μεγέθους περβολὴν σαρκον τε καὶ χρώματος Θερμύτης κεσατο, ωστε συμμετρον εἰναι προς- έπι τελεῖν τὰ μὰν ουν μεγέθεσιν περβάλλοντα - σωμά των ' μικρότησιν ἐλλείποντα, δε τυχόντα ἐπιτελεστικά ἐστι καὶ δες τελῆ, εἰ ηται η δε τούτων μεση φυσις προς τὰς αἰσθήσεις κρατίστη καὶ τελεστι--τη, οἷς αν ἐπι τας αἱ γὰρ πινήσεις οὐ διὰ πολλο οὐ- ραδίως ἀφικτο ται προς το νοουν ουσαι τε ου κατὰ μικρον οὐι υπεκχωροωιν. στε τι τελεώτατον πρhς - ἐπιτελεῖν τε ει προθηται καὶ αἰσθάνεσθαι μέλλωπι α μέτριον δεῖ
814 εἶναι, το μεγεθος οἱ ἀσύμμετροι πανουργοι αναφερεται
- τι πάθος ααὶ τ θῆλυ. εἰ γὰρ οἱ συμμετροι
πανουργοι, οι συμμετροι δίκαιοιῶν εἴησαν καὶ ἀνδρεῖοι
τῶν μεγάλων ξηραῖ σαρξὶ κεχρημένοι εἰσὶ καὶ χρώμασι χρώμενα Κὶ διὰ θερμότητα γίνονται γίγνονται F ἐπιτελεστικοὶ καὶ αἰσ-οικοί, Maa Sylsiar delevit 6 ἐπιτελεῖνJ ἐπὶ τελε- a. περ πιοντά ἐπεβάλλοντα Κ μικρότησινJ
284쪽
BARTHOLOM. DE,ESSANA INTERPRET T. 89 cunque autem parvomam humidis cantibus utentes coloribus propter frigiditatem fiunt, peri ectivi existente enim motu in parvo dissiculter nobile conseplexionis commensurissionem praebui primum perficere. quimulque autem ma gnom1III duris carisibus utentes sunt et coloribus per caliditaui fiunt, persectiva sensitivi. magnitu sinis superabundantiam carisium coloris caliditas acquisivis, quare commensuratum esse oportet ad perficiemium. excedentia igitur corpori1111 in tua tudinibus aut parvitatibus deficientia, sicut comtingentia, persectiva sunt sicius imperfecta, dictarinest messia, natura hortia ad sensus prinia et e sectissim initibus utique supponitur. d. vi semilae moderatam oportet esse Inamumlinem incommeni surati astuti vel dolosi resemantur ad passionem et semininuII1. Si enim incommensurati astuti vel dolosi; monensiarita iussi utique emant clarios relationem
1 autem m. IV liuinidis et humidis AF utentes om. 2 caloribus F persectibilis F exeuntem 5. autem o in . Moribus F allidi telum et supe abundaritiam superhabundantiam in super habundantiam A super abundantiam B om. ra colorimi Fadquisivi R aqquisivit B commensuratum et mensuraium B esse est esse B est Id s. oportet orn. r Perveniendum P eridentia B exciscentiam 10 parvitudinibus A BAE sicut m. continentia FR 11 sicutoni. dictuinysicut dictum A 12 natura vero A 1R-
285쪽
τὴν της συμμετρίας ἀναφορὰν προς τὴν - σωμάτων λαγωγίαν - εὐφυῖαν ἀνοιητέου, ausa οὐ πρbς
τὴν του ἄρρενος ἰδέαν, σπερ ἐν ἀρχῆ διηρεθη. 73. Καλως ἔχει καὶ πάντα τὰ σημ/ῖα, σα προεί--αι, ἀναφέρειν ἐπὶ τὴν ἐπιπρέπεια, καὶ εἰς ρρεν καὶ θηλυ ταοτα γαρ τελεωτάτην διαίρεσιν διήρηται, καὶ ἐδείχθη ρρεν θηλεος δικαιύτερον καὶ ἀνδρεωτερον 814 καὶ ὁλως εἰπεῖν ἄμευνον ἐν άπά --τον σημείων ἐκλογη τερα τερων σημει μαλλον δηλοsσιν ἐναργος το ποκείμενον ἐναργέστερα τὰ ἐν ἐπικαιροτάτοις τόποις ἐγγινόμενα ἐπιμαιρότατος τύπος ὁ περὶ τὰ φύμματά τε καὶ το μέτωπον και τὴν κεφαλὴν καὶ προσωπον, δευτερος δὲ ὁ περὶ τὰ στήθη καὶ μους, πειτα τὰ περὶ τὰ σκέλη τε καὶ πόδας, τὰ δὲ περὶ τὴν κοιλιανηκιστα ὁλως δὲ εἰπεῖν μοι οἱ τόποι ναργέστατα σημεῖα παρεχονται, ἐφ ῶν καὶ φρονήσεως πλείστης
καὶ εἰς τελεωτάτην τελε- τελεωτά Κ διαιρεσιν'
ἐπιπρεπειαν γ post γίνεται τελος των φυσιογνωμονικῶν τμὰοιστοτέλους τέλος ἀριστοτέλους φυσιογνωμικων ριψτο- τελους φυσιογνωμονικά r. .
286쪽
BAR OLOΜ. DE MESSANA INTERPRET T. Iautem commensurotionis ad corporiatii bonarii motioneniet bonam nativitatem reducendum, sed non ad masculi formam, sicut in principio lictum est. 73. Bene se hal et autem et omesa, si Maa quaecunque praedicta sunt referre id apparentem conveniem tiara et in masculum et seminam haec enim persectissiina divisione divisa sunt et demonstratus est massemina iustior, sertio iniiversaliter dicere inelior. in omni autem electione signormi alia aliis simis mas declarant mandeste si dilectum inanifestissima autem quae in principalibus locis fiunt principalissimus autem locus est, qui est circa oculos et frontem caput faciem, secundus autem, qui est circa pectus et spatiatas, consequenter Arca crura pedes,
quae autem circa Ventrem minime O ain autem
quibus ' sapientiae plurimae superapparentia fit.
1 commensurationi AB commensura tan cominens
Mustem mustem in B la simul A 17. super apparendia ut fit sinu farnen est. θ' - Explici plusionomia aristotelis AB Explici phisonomia Aristotilis P xplieit liber aristotilis de physionomia .
287쪽
POLEMONIS DE HYSIOGNOMONIA LIBER
289쪽
Codex Leidensis 1206 16 198 qui Polemonis physiognomoniae versionem Arabican ex omnibus qui Europaeis innotuere solus continere creditur in tae trioab iisque hendis scate ut eum edere et vertere paene desperantis R. Sed ciui Graecae physi toruoniae vindicem Arabicae larvae non deterrerent late ratione quam fieri poterat tutissime coercendae erant. Pol Inonis Verba Naae interpres Arabs vidisset ea habebantur quae vel damantius et auctor physiog moniae Latinae consona vel alteriale solus praebet: ad oriani totur ima eiu rabi rimam ineramini umibrae formandae erant. Quod saltem minus temerarium videbatur quam era ori interpretis nimis he-quenter tribuere quae discrepant, i Miletsi ne illud
batur. Beliqua librariis criniuit data. Niminini si
290쪽
s6 PRAEFATIO. tradu verba e facilius depravaverunt quo minus ea sententiariam et significationum aliquo nexu a cori telis intes: 'onservabantur, quo incertiora ipsius artissandRII1enta erant et tu saepius non ad legendum tantuna sed ad usum et experientiam exercendam ignobili harioloruin generi exscribebantur. Un ram Rutem
eveni ut postilitan veri, aliquot distorinata sunt, alia vicina, in novum aliquem Sensum ea adaptarentur, quod criticum cautum non debet timidum reddere. Coniecturae in textum ratoicum receptae sunt non quod essent certae sed ut is cum versione Latina comgrueret, traditis verbis in marginem relatis rarum fleam et vel rutographiam manuscripti corrigere cum inutile ituri temerarium existimabatur toto studio in rebus et sensibus absoluto, attamen hic illi violantiae notae additae sunt. capite secundo quod est de animaliuta cliaIacteribus Maurulla reperta sunt in libro rectionis de scientia Hy ivnonmoniae chamsaddi ni Muhamula lis Damasceni Rabuatileni eiusdem qui cosmos' a phiam contamina via, Callirauiae 1882 quam neglegentissime eduo. Ea etiam in mendis cum Leidensis exemplaris
verbis fere consentiunt, nec mirrum, cum sene Rabusollienus a. H. 727 nam alveai Leidensis codex a. H. 57 armasci exscriptus sit. Ceteris quae Damascenus vel cum alienis contaminata vel discerpta Polemone repetivit uti tutum non videbatur.