LIBANII OPERA

171쪽

LIBANU ORATIO XVI τοσουτον απέχω του συμβουλευειν μῖν ἀποθέσθαι

τὴν μίαν, στ' οὐδ' ἄν ἄλλως ήγουμαι σωθφαιτην πολιν, εἰ μη προσθειημεν παρουση καὶ τους πώποτε δόξα α μεν περβολης πεπεννημέναι ελθοφεν η υπη. -ουτως ἔχει εἰ μεν Δ περὶ κούφου του παρόντος καιρου διανοηθείημεν, μεῖζον

ποιήσομεν - κακον ενδειξάμενοι πασιν, ὼς ουδενν486 ἔσται τοσουτον- οὐδενω, Q ταράξει τὴν πόλιν ὰλὰ ἀπογνομεν τὰ βελτίω καὶ λάβωμεν φύβον ν1 εἰκος τους περ αὐτων τον ἐδαφον εἰς κίνδυνονηκοντας, προτον μὲν μεινον περὶ των λοιπων μετὰ τούτου βουλευσόμεθα του δέους επειτα και τουτ' - ἴσως ἀρκεσαι ' βασιλει πόλιν δοκουσαν ἐπὶ μεγάλου φρονήματος εἶναι παρὰ πάντα τ0ν χρονο εκπεπληχθαι 1 καὶ ταπειρον γεγονέναι καὶ πιστεύειν, Δ ἀπολεῖται. 6. Πολλαι μὲν ουν ἀεὶ και μεγάλαι συμφοραὶ τὴν ταλαίπωρον ταυτηνὶ περιέσχον, και σως ο μετὰ δε- ξιον συμβόλων ὁ Σελευκος αὐτὴν ἐποίει. -χ γουν δυνάμει των Περσον ἀπο των μετέρων κακον ευδο-m κιμεῖν πηρξεν, σπερ παλαιστη τιν αυτον ἀντίπαλον πολλάκις καταβαλύντι. ποτε γαρ υκ ἐστράτευοαν επὶ

172쪽

M MI ORATIO XV 163 τήνδε την γην ὴ ποτε ἐπελθύντες ου ἀνηρ. ασιν, μὲν Μέναντο κατασκάπτοντες, κατὰ τον λοιποντ πυρὶ χρώμενοι Τ φιλόνεικοι δε ἄρα ησαν οἱ μέτεροι προγονοι καὶ οὐκ εἰδότες δαίμοσιν ἐξίστασθαι τύπων ους ἐχρη εν μηθέντας, ὁτι τις αρα θύνος

πολεμεῖ φ χωρίω, μετὰ τι προτον εὐθές, εἰ δὲ μή,

τύ γε δευτερον τομα ζητησαι γην τέραν, σπερ οἱ Φαγρωεἶς ἐκεῖνοι νυν δε ἀνίστασαν γα, πάλιν δείκνυσαν πόλιν οὐκ εἰδότες, μι κακοῖς τέροις τοιμά γωσι

8. Πολλον δὲ δ καὶ δεινον κατασεισάντων, ανδρες πολῖται, προτερον την μετέραν ουδὲ μίαν εγωγ ὰν τη- os συμφορ ἐξισοῖσθαι φαίην ἄν. πρωτον με γαρ οὐχ ομοιον πο των φυσει πολεμίων πάσχειν κακος -- τον οἰκείων κά ἄν εἰκος ήν ,

ἀπολαυειν της προνοίας, μισεῖσθαι. 4 ἀλλ ωσπερ πολλ' δεινότερον - του πατρος ἐλαύνεσθαι καὶ κα γορον χειν αυτον οὐ γεγεννηκότα of παρὰ των ἐξω του γένους ἐπιβουλευεσ θαι, ἡτω μειζον α487κ ἐγν φ Ῥωμαίων βασιλεῖ δοκεῖν ξων ἀναστάσεως εο εἰναι την πόλιν η παρὰ των βαρβάρων εργ' τουτοπαθεῖν. 10. o D γὰρ ὁ του πολέμου νύμος οἶδε,

173쪽

164 LIMNU OB M XVI καὶ των ωθύτων το πάθος του οὐ πολλὰ τὰ παραδείγματα. καὶ του μὸν ἄν τις αἰτιάσαιτο τὴν τυχην, το δὲ της γνώμης ἔλεγχον ἔχειν δοκεῖ καὶ ὁ μὲν ἐμεῖται παρὰ τον ὁμοφυλων, καὶ βοηθεῖν εἰσιν ετοιμοι τοῖς πεπληγμένοις, τον δ' πας τις αν τὴν φιλίαν φύγοι του πολ τη γνώμη διεστάναι σημειον ἐκφερων το μισεῖν. . 11. οἴκου εἰ μὴ πέπτωκεν ήμῖν πολις, προσήκει χαίρειν η μετρίως ν ν δυσκολίαν

σέρειν, ἀλλ' εἰ τὴν πρὶν ἀποβαλουσα δύξαν ἐν ταῖς γ' μοχθηροτάταις τέτακται, μαλλον ἀλγεῖν - τους πολεμίους π τον τειχον εωρομεν ἐμοὶ γὰρ εἴ μελιστα μὲν καὶ σώζεσθαι καὶ σπουδαίω δοκεῖν, εἰ δ'ελκοι προς αὐτὴν ὴ κακία, μετριώτερον, Ἀνδρες πολῖται, τελευτη πονηρίας. 12 οὐτωσὶ μεν ουν εἰ καὶ 1ε θαρρεῖν πηρχε περ του μέλλοντος, διά γε την παρ- ουσαν ἰοχένην ἔδει καταμεσθαι καὶ στένειν καὶ νομίζειν τη πύλει σχημα προσήκειν, οιον ἐν τοι κνδεσιν οἶκον ἔκαστον καταλαμβάνει - ουσης R488 τῆς ἀδοξίας τοσαύτης Ουδ' ὁ μηδεν μας πείσεσθαι αὐτον ἀνηκέστων ἐγγυώμενος ἐστιν, εἰ μή με λεληθατε χρησμοὐς ἐκ Λελφον δεξάμενοι. o. εως ουν ακμάζει

τῆς πης ταύτης ἡ φλύξ τις ο τως ἀνδρεῖος, στις

174쪽

UMNI ORATIO XVI

οὐκ ἀξιώσει τρέμειν οὐκ ωτε, Δ ὁσα οἱ σεισμοὶ δέ- νανται καὶ οἱ σκηπτο καὶ α της θαλάττης ἐκδρομοα, τοσαμα καὶ οὐδὲν ἐλάττω βασιλέως πιμύς ἰσχύει γέ τοι τοῖς στρατ μασι κατὰ τον ὁπλα οὐκ ἐχόντων, καν ναρπάσαι νευσ3 πολιν, οἴχεται μεγίστη των άπασον ἐν μερας μικρο μερε χειρί, σι ρφ, πυρί, τοῖς ἄλλοις. 14. ὁ δε ταυτην κνῖν τὴν περβολὴν ἀφελὼν λ λεώς ἐστι γνωρίσματα, κώμης σχημα περιέθηκε βλέψατε ρ εἰς Καππαδοκίαν ἐκείνην πόλις εὐδαίμων καὶ λαμπρὰ καὶ του δύνασθαι λέγειν ἐπιμε- ολουμενη και χειμάδιον βασιλεῖ γεγενημεν πολλάκις εξώσθην του - πολεων καταλόγου δοξασά τι θρασύτερον ποιεῖν Ἀρ Ἀξ-σίας. - οὐν οὐκ ὁ φρονουντων ἀνθρώπων ἐστὶ πεφρικέναι, δα ρύειν, -- 14 πεῖν, πως τι τον ἐμαρτημένων ἀναλύσομεν; 15. - 489

εἰ ἀναστής τις ἐνταυθα ἐρήσεται και που τουτο SMoin V 4 p. 184 καισάρειαν πάχην καὶ εὐδαίμ ονα του καταλόγου τῶν πόλεων ἐξήλειψεν ὁ βασιλευς οὐκ ἴστε - 3 reo citavi Plan fol. 104 καὶ οὐκ ἴστεῖσα- 2 ἱ-m 3 ,1 Κα - βασιλέα sc δήναται, nisi legere malis: καὶ βασιλέως θυμος ἰσχέει. πέει ν τοῖς γε ο Ἀναρπάσαι e quod probavit obeluamnem.

175쪽

166 LIBAMI ORATIO XVIηκεν ῆ γη τάς τε ἐμπορίας ἔπαυσε τὰ περὶ τὰς

τιμὰς τον νίων νεωτερισθέντα ὁ δε τοιουτος λύγος ἀτυχουντας δείκνυσιν, εἰ μηδὲν ἀδικουντες με- μισο μεθα ἄστυ αμφοτέρων συνεστάλθαι και θρηνεῖν νουν ἐχύντων ἐστίν, εἴτ' ἐξεπίτηδες ἄρχοντα χρηστ0νqηδικήκαμεν ει ουδὲν ααρτηκύτας αίμων τις ἐχθρος

ταντι περπιβέβληκε τη δύξη. 16 ἀλλ' ἐπειδὴ παρ' ἡμον μὲν το μηδεν δικηκεναι πολυ παρ' ἐκείνου δὲ1 το τὰ μέγιστα ηδικησθαι, τοιαύτην μὲν οὐκ ἄν εὐξαίμην γωγε διακρῖναι δίκην αμφω γὰρ φίλω, καὶ η τε πατρὶς τίμιον ὁ τε βασιλ- αἰδέσιμος καὶ κατὰ τὴν

αυτου φωνὴν ταῖρος καί, τ μέγιστον ἀπ των λόγωνους ἀδελφοις ἐγώ τε κἀκεῖνος τίκτομεν. οὐ μῆν ἀλλ', ἐπειδὴ δεῖ πάντα στερα τῆς ἀληθείας εἶναι καὶ προεῖπον, ουδὲν ποστειλάμενος α φρον λεξω, και καταστήσας παξ ἐν τω συμβουλευειν ἐμαυτον εἰς νο90 νάρον κατακεκλειμαι του την ψηφον ἐνεγκεῖν, λεκτέον γε φαίνεται. , 17. Ουd' εἰ πάνυ πολλάκις, Ἀνδρες Ἀντιοχεῖς, φαίην μάτην ἡμῖν εγκαλεῖν - βασιλέα, δυναίμην ἄνπλῆν ἡμῖν πεῖσαί τινα τε γὰρ περ θεοὐς ευσέ-

176쪽

LIBANU ORATIO XVI 167βεια τύ τε προς ἡ ἀρχομένους μερον - φέσις φιλοσοφία προσήκουσα τά τε μαθήματα συνηγωνισμένατ φυσει, πάντα ταμα καθ ήμῖν γίγνεται καὶ μαρτυρεῖ καὶ μονονουχὶ οφ τι μαλλον φατύλις εἰς ἐκεῖ νον ῆμαρτε η παρ' κείνου τι περ ημῆς πεπλημμέλη αι. 18. ὁ γὰρ ἄνθρωπος μίαν ταύτην δονὴν ηδεται τὴν ἀπο του μηδὲν αυτ συνειδεναι πονηροντο θεον τω με σῖτον ἐσθίειν διεστηκεν, ἐν

πλησίον αυτον εστ τῖν με αἰσχρον πιθυμιον πλέον ο

βασιλείαν ἐσχηκύτων του με του μηδενις ξιους

ἀποφήμας τοὐς δε οὐχ οσουπερ προτερον, τους δε τη μὲν μιμησάμενος, ἔστι δὲ οἷς νικήσας. 19. λως ουν ἀγαθον ἔχοντες τον κατηγορον καὶ των ἐκ της 1s

Εὐρώπης γενομένων -- - δικαιοτερον οἰήμεθα περὶ

177쪽

168 LIBANU RAHO XVI ρύτερον λογισμου τρέφει θυμήν ὁ τους ἀκον παντας

Rus1 - τον ξίφη ζην ἀφείς ἀλλ' οπως δημεύσειεν,

αἰτίας πλάττει κενάς; ὁ την ἀρχαίαν του χρυσου φο-

ρὰν τοῖς δήμοις ἀνείς αλλὰ θηριώδης ἄνθρωπος; βαδίζων εἰς ἱερὰ καὶ τοῖς ἀρχομένοις ἀναμιγ ς --

τον καὶ δικάζων πρήως - περὶ των μετέρων τέκνων ἀνερωτον καὶ χαίρων, εἴ τι τον καλον ἐπιτηδεύοι; 20. πολλοὶ μάρτυρες ξουσιν ανδρες Αντιοχεῖς,16 ἐκείνω βοηθοῖντες, πολεις μυρίαι, θνη μεγάλα, καὶ θάλαττα, πάντες οἱ νεμύμενοι την μέχρι της μετέρας ἀπο τον το Ῥήνου ρευμάτων, φ ὼν πάντων ἀγαπώμενος εἰς ταυτηνὶ προπεμπύμενος κεν οταν - ἀπαρέσκωμεν μόνοι καὶ μύνοις ἐγκαὶ τοὐς ἄλ- 1 λους ἐπαινον, ου ἐκεῖνον εἰκος μεταβεβληκεναι τους

τρόπους, ἀλλ' μῶς οὐκ εὐήνιον παρεσχησθαι τὴν 21. υτως ἐξετάζων, Ἀνδρες πολῖται, τὰ πεπραγμένα μαλλον μῆς αἰτίαις νεχομένους η συκοφαντου-εομένους εὐρίσκω. εἰ δε εἶ καὶ σαφεστέρων εγκλημάτων ψασθαι καὶ δακεῖν μὲν μὰς, φελησαι δέ, o Ruset is o κατεκρυψατε τὰ παρὰ τον αγρον καὶ δυνάμενοι καταστησαι λαμπρὰν τὴν ἀγορὰν πως εἰς στενον ξει, διεπράξασθε καὶ πολεμον ηρασθε προς

178쪽

LIBANU ORATIO XVI 169την του βασιλέως ἐπιθυμέαν, οὐκ ἐρα ευθοίμην γὰρ αν εἰ3ώς, τι πολλοὶ τον πολλὴν γην χύντων πεινῖντας τους μον αυτον οἰκέτας δροῦντες ἐπαρκεῖν αὐτοῖς οὐ δύνασθε. 22. ἀλλ' ἐκεῖνό γε δέως νμεμψαίμην, τι μὴ τὴν γνώμην τῆς δυνάμεως παρε- σχύμεθα καλλίω τί δε ἐστιν, ο φημι ἐστιν, Ἀνδρες Ἀντιοχεῖς, ἀδυναμίαν καὶ προθυμίαν συνελθεῖν καὶ τον αὐτον ανθρωπον εργ με τω κελευοντι, μη δυνηθηναι χαρίσασθαι, γνώμη δε καὶ τ σφοδρα συμ -

τω της του πράγματος φώσεως ἐναντιοπιμένης - σαι. 23. ν μεῖς Οὐδὲν ἐδείκνυμεν, ἀλλ' ἡμεν ἔνδηλοι βαρυνύμενοι μ καὶ ποιμντες μὲν σα ἐνην, ἀηδος δ' πουργουντες, καὶ τοὐς με ἐν αὐτοῖς τοῖς ἔργοις ποφέροντες πύνους, το πραττόμενον δὲ Ουκ 1sεπαινο τες. ἐγὼ δ' ξίουν μῆς συνερα ναι μὲν τ βασιλεῖ τῆς καταστάσεως ταύτης, θαυμάσαι δὲ τὴν ὁρμήν, εἰ καὶ το δραστηριον ἀπῆν, ὼς ψυχήν τε φιλάνθρωπον ἐμφανίζουσαν καὶ τοὶ πενία βοηθοsσαν, δεινον πουμενην, εἰ οἷ με δε μάλιστα τρυφφεν, οἱ δε εο

12 ἔνδηλοι πλυθυντικώς, μηλον δε υδέποτε, ο δηλον

179쪽

170 LIBANII ORATIO XVI τον ἀναγκαίων ἐνδεεῖς διατελοῖεν, καὶ τῆς ἀγορῆς

ἀνθ υσης ὁρῆν μονον ἐξείη τοῖς πενεοτέροις τὰς των εὐπορούντων ἀπολαύσεις. 24 ταυτα δε φρονεῖν καὶα493 γενέσθαι φανερους - τω κοχώσαντι τὰ τ μὰς μεμφομένους, ἀλλα τοῖς ου ἀνεχομένοις σωφρονησαι καπηλοις κιὰ γὰρ εἰ το πραγμα μηδεν μαλλον -- λοέθει τοῖς βουλήμασιν, αλλ' υμεῖς γε εν τοι εὐξαμένοις ἐδοκεῖτ' ἄν εἶναι μηδὲν ἀντιπεσεῖν τη βασιλέως

γνώμη. -υτω κῶ στρατι α διαφευγουσιν αἰτίαν,1 Θαν του στρατηγου προς - δοκοῖν πορον γουμένου την αὐτου του παρακαλουντος, μησάμενοι τύλ- μαν ίωνται μὲν δεῖν χωρησαι διὰ παντός, ἀποκρουσθέντες δε τω μη τυχεῖν του τέλους ἀλγοσιν. 25. μεῖς

δε τοιουτον λύγον γενέσθαι συνεχωρήσαμεν, Δ ἐν 1 μὲν ταῖς φερούσαις ἀφθονίαν νέραις θυμοῖαεν, τησπάνει δὲ τον νίων ἐορτάζοφεν, Δ ἐλεγχομενοι μνεκείνω, νικωντες δὲ τούτω χρην δὲ ἐκεῖνον γεγενησθαι τον λογον, ς τὴν του βασιλέως περβάλλομεν

λύπην, ὁτι μὴ καὶ ἐῶ του παρόντος - τιμον μέτροπιε μένει το σχημα ἀγορῆς.

180쪽

LIBAM ORATI XΠ 17126. Ἐμοὶ ταsτα συνοισθα φήσειεν αὐM Rus4βουλος ἀναπηδήσας καὶ ὁ μετ' ἐκωῖνον καὶ ὁ τρίτος καὶ ὁ τέταρτος καὶ των αλλων ἔκαστος. -υ ἔγωγε.πάλαι γὰρ ἄν μῶν ἐχθρος ν ε τι τοιομον δειν. ἀλλ' υM αν ἐκεῖνο πεισθείην, ὼς οὐκ ἐξεφοίτησεν ἐντευθεν φορμὴ το μῖσος ἐπισπωμένη. καὶ παρ' οτων μὲν ἀνθρώπων, γνοῖ, περιτρέχουσαν δὲ τοιαύτην δοξαν ἐγσθύμην. 27. συκοφάντου γαρ το εργον. πάλιν του βασιλέως ἀρετὴ ταώτην μῖν ποκλείει την καταφυγην αλλος μὸν γαρ καν πηχθη καὶ ἐξη cio στατήθη, τουτον η κἀν ταῖς δίκαις δρομεν οὐχ ἔλκύ-

μενον πο των ψευδομένων, ἀλλὰ πάντα πατουντα

καὶ κατακλοντα φενακισμον καὶ καθειε φάλαγγα φηγνύντα τὰς παραγωγάς, ως ν ἐά αὐτο ἀληθες πορευύμενος ἀφίκηται. 1528. λV εἰ δοκεῖ, τὴν ἀγορὰν ομεν καὶ πάντων ἀέρων - ἐγκλήματα. οἱ δὲ κακως ουτοι γυμνού- R495μενοι καὶ κάκιον τρέχοντες καὶ δεδισκύτες αὐτοῖς αδειαν του κακος λεγειν -- ἐθέλωσι, καὶ α μηδ' αν κατ' ἀλλήλων φθεγγύμενοι δικαίως ἀπηλουν ἀθφοι, --40 καταχέαντες του σωφρονεστάτου καὶ δικαιοτάτου καὶ