LIBANII OPERA

141쪽

LIBANU ORATIO XV

33 πρις θεον, μαν Ἀχιλλευς ἀκούων περὶ της φύσεως

- Λιτον καὶ ς στρεπτοὶ δε τε καὶ θεοὶ αυτοί,

μήνη φυλάττων δε- πην, οὐκ αγανακτεῖς πρὲς αὐτον,

καὶ ταμα ἐρον το στρατιώτου, εἰ τοῖς θεοῖς κατὰ γένος προσήκων ου φεῖται τούτους ἐξ ὼν ἐγένετο, ἀλλ' αὐτος ρὰν ἔργον χαύλλωνος του λοιμι ειδὼς - σίας προτρεπει τον Ἀγαμέμνονα πιστεέων ἀρκέσειν τὰ τοι-τα πρις μεταβολο ν αὐτον δ' οὐκ ἀξιοῖ τοσού- το ς καὶ τηλικουτοις δώροις ἀφεῖναι τὴν ργην, καὶ 1ο αμα ἐγγύθεν ἔχων το παράδειγμα τομον τον ἄρτι μὲν ἀναλίσκοντα τη νύσω τον στρατόν, μικρυν δ' υστερον διηλλαγμένον των θεωρον ἐκύντων καὶ τεθυκύτων; 34. 3 3 - τότε ἐποίησεν ὁ θεος περὶ Ἱλιον, μύςR462 τε καὶ ο λοιποὶ καθ' ἐνέραν ἔτι καὶ νυν πρά 1 τουσι - αμαρτανόντων μέν, εἰς εὐχὰ ς δὲ καταφευ-

γύντων φειούμενοι. 4 δὲ ε κά- τον εὐήθως ὐπ τον ἀνθρώπων πραπτομένων βέβαιον εἶχον τψνδργὴν και μηδεν ὴν ἱκανον προς διαλλαγήν, ρημωντ' - α πήλεις ὀλίγων κομιδῆ διαφευγόντων τὰ παρ'

142쪽

LI MI OBATIO XV

τευομεν καὶ σωζόμεθα - ὁ θεοείκελος ἀκριβος τουτ εστιν οὐχ ὁ τοῖς θεοῖς μορφὴν ἐοικώς, οὐ γὰρ οἷύν τε, ἀλλ' ὁστις τοίμως χων πομῖν οὐκ ἐπιθυμε πανταχου φωριον. 35. διὰ τουτο '

ρορφος μὲν τὴν μηνιν έχιλλέως ἀχθόμεθα καὶ μετὰ

τῶν πρέσβεων τον ουχὶ πεπεικέτων ἀδικεῖσθω νομίζομεν, χαίρομεν-τιν Πρίαμο - τες ἔνδον ὁντα παρ' αὐτ καὶ συνδειπνουντα καὶ οὐδενος ἄν ἐσπούδαζεν ἀτυχ--α. καὶ τ τον νομίζομεν ο ἀληθος 1. ἐκ Θέτιδος καὶ τῆς οἰκίας Αἰακου, τον δὲ ηδέως ἐκεινον χαλεπαίνοντα καὶ ὁ φωρα αὐτον γοα- Πάτροκλος οἶσθα ν ἔφησεν εἰναι παῖδα. 36. καὶ μὲν του θυέεσσι καὶ εὐχωλης ἀγανησι φησὶν χων ρος, σοὶ δ' - μεν τε θέσωσιν ἄνθρωποι κάὶ βωμοὐς δρύσονται καὶ προσεύξονται, κομάπερ Ἐρα- κλεῖ, τον γὰρ ἔργων τον ἐκείνου ζηλωτὴν εἰκός τοι

καὶ τιμων τον κείνου τευξεσθαι, νυν δέ σοι παρ'ῆμον ἀνθ' ἱερείων καὶ κωτνο - κνίσσης πῆμα ταπεινον καὶ ἀντιβύλησις καὶ δάκρυα νευσον δ' Ἀπ

143쪽

τῆς τὰ πολλὰ ταυτα κτησαμένης πέλεως τὰς Ἀθήνας θαυμάζων. 37. ἐν μου τοίνυν, ὁτι τούτων τῖν Ἀθηνεναίων καλὰ μὲν κἀκεῖνα, ναυμαχίαι μετὰ χρησμον κατορθουμεναι καὶ πείθουσαι τους βαρβαρον ἀγαπαν ἡ ἀρχαίους ορους, μαλλον συστέλλειν εἰς ἔλαττον ἀναγκάζουσαι τοὐς ρους, κάλλιστον δε πάντων

προς το ς ἀτυχοῖντας φιλανθρωπία, δι ην πρις

νους αρτι παρετάττοντο, περ τούτων πρις τερους

ηγωνίζοντο. 38. ἔπασχον ἡπὶ Θηβαίων κακῖς εἶτ' ἔτρεχον εἰς λίαρτον ἐλευθερώσοντες Θηβαίους οὐδὲν μετριωτέρων ἐπειροντο Κορινθίων καὶ Κορινθίοις δικημένοις βονj υν. σωζον καὶ - ῆν Σπάρτην μετὰ 1 κριτίαν καὶ ρακοντίδην καὶ τι κα ρημένον τεῖχος καὶ τὰς ἀφειλκυσμένας τριήρεις καὶ - πολ κώνειον καὶ τὰς φυγὰς και τον λιμον ἐκεῖνον καὶ τον φύνον. δι' Ἐλευσῖνος της τετμημένης ῆλθον εἰς Πελοπόννησον οὐκ ἐπιτρεψοντες ἀπολέσθαι τψν Λαχελάμονα. 39 τῖνε γὰρ οἴκοι - ἔλεον ήγουμένων θεόν, τον βωμονεώρακας Αθήνησιν, ο βασιλευ, μεμνησθαι τον τοῖς καλουσι καὶ δεομένοις ἐμαρτημένων οὐκ ν, αλλ'

144쪽

τον βωμδεν ἀνατρεπειν ἐχρῆν οἰ διηλλάχθαι μί γαιει πολιν, ην, οἰκτείρειν τους εἰς αὐτω δικήσαντας ἐποίησεν ενδοξον μαλλον δὲ ἀκολουθησον σαυτου φιλανθραγ-οα ς, τούτου γὰρ οὐδὲν ἄν εἰχον μεῖζον εἰπεῖν. 40 ε μὲν γὰρ μ ω μανίαν πηκύων πρ ως α464 ἐτύγχμνες ἐνεγκών, -- αν Σωρξην φέντα μὲν

τοὐς κατασκύπους, ἀφέντα δὲ τοὐς ἀντὶ τον χ)ρυκων,

ἰδόντα δὲ Θεμιστοκλέα - εχθιστον- φίλον κά . μὴ λαβεῖν δικην προσθέντα τι καὶ δουναι δωρεάς, Λάμψακον, Μυουντα, Μαγνησίαν, μετὰ τὰς περιβοήτους 16εκείνας ναυμαχίας τὰς μὲν τους, τὴν προσύ- μοιον οὐδέν, δι ' a uαμὶς - - Πυθίου θεία προσείρητο. καὶ ταυτα ἡ μεγαλοψυχίας, ἐμοὶ δοκεῖν,

οὐκ ελπίδων μισθύς, ας πετίθετο δουλώσειν αυτροτοὐς Ἐλληνας τον γὰρ τῆς οἰκείας προδότην οὐκ ἄν ε

cum lacunari vel 19 A cum lacunari litterariam, P πρέσβος sed Qx ras in re cum rasura duodecim sero litte

rarum V πρες πρεσβm cum lacuna quam Mor ed. 161 p. 40in βείας καὶ, in ed. opp. p. 160 in Περκώτην καὶ Παλαίσκηψιν καὶ supplevit edd πολλὰς ο sed in hoc incias ni is coni

145쪽

136 LIBANU ORATIO XVῆγεῖτο περ τι βάρβαρον ἔσεσθαι χρηστόν. 41. ἴσωνα σοι μετὰ Σέρξου καὶ - Μολοττον Ἀδμητον, ςηδιστ' ἄν - αὐτον- τον ἄνθρωπον λαβὸ - ἀποκτεῖναι, λαβων καὶ ἔνων ουτε τοῖς ἐξαιτουσιν ἔδωκε καὶ πως ἔλθοι παρ' οἴ ἐβούλετο, ἔπραξε. 42. μνηλθον αν καὶ περὶ Φιλίππου του ' υντο καὶ περὶ θάλεξάνδρου το Φιλίππ- ῶν ὁ μὲν Ἀθηναίων τοὐς Ηργαῖον κατάγοντας κεκρατηκὼς οπερ εὐεργετας -

πεμψεν οὐδὲν ἀξιώσας κατασχεῖν λάφυρον τον ἐκ της 1 νίκης -τ γεγενημένων, Ἀλαανδρος δε πολλὰ παρὰτων Ἀθήνησι πύρων δικημένος τά τε πράγματα

ταραττόντων και τοὐς δήμους κινούντων καὶ μαργίτην αὐτον ἀποκαλούντων καὶ πριζύντων καὶ καταφρονούντων τ μὲν εἶναι πάντων κύριος ἀπεσφαξεν ἄν, i εἴπερ ηθελε, δεξάμενος ε πρεσβείαν εἴασε και τηλι-

43. ούτων α καὶ πολλον τέρων ἐμνήσθην, εἰ μὴ τούτων ἐπεποι-εις λαμπρύτερα νυν δέ με οὐ τὰ παλαιὰ παραδείγματα συλλέγειν ἀπήλλαξας δη του-

των - ξάμενος, ἐφ δ νυν κομεν η γὰρ οὐχ ἡτος

ἐκεῖνος ὁ τους δ ηξαντας ἐπ αυτον τὰ ξίφη καὶ βεβου-

146쪽

UBAM ORATIO XV 137λευμένους που καὶ ποτε δεῖ τὴν κοινῆν εὐτυχίαν ἐκτεμεῖν, ἐλέγξας με καὶ μεμψάμ/νος, τον ψυχον δε οὐκ ἀποστερήσας, ἐφ ω καὶ μαλλον τὰν οἰκουμένην τοῖς τροπαίοις ἐξιπληξε; νύμος, τη τότε φιλα- θρωπί φέρειν τον ἀρχομένων τὰς πλημμελείας τήρει

μοι, τοὐνύμον κωπον καὶ τοῖς ἐνεγκουσιν νον ἔτερα προστίθει. 44. καὶ γὰρ οὐδὲ τὰ πάντα πονηρὰ σπείση πόλει ουδὲ ξ ἀπονοίας καὶ θρασύτητος καὶ βρεως καὶ των χειρίστων γιγνωσκομένsi, ἀλλ' εἰ δίδως εἰπεῖν, τουτο προτον ἐγκεκλημένη. δῶ κάὶ οσυνειπεῖν ἐπεί ν νομίζων σεσθαι τὰ προσθεν τον τελευταίων παραίτη νιν, ἐπεὶ καὶ τον ἀνθρώπων τον με παμπονηρον καὶ λυσιτελεστέραν ηγουμενον της επιεικείας τὴν κακίαν μισεῖν δεῖ καὶ ἀπολλυνα παν-

αἰτίαν - αν εἰκότως καὶ συνάχθοιτο καὶ βοηθοίη.45. Η πόλις αυτη, να τὰ παλαιύτερα παρο πυνθανομένη σου τὰς περὶ Ῥηνον μάχας καὶ νίκας καὶ λύγων ἀπεργασίας και τὴν ἄλλην ἀρετην δημοσία μὲν ου ηυξατο τοῖς θεοῖς σὴν γενέσθαι τὰν γην, ου γὰρ Ἀοἐξην, καθ' αὐτον ὁὲ ἔκαστος η κατὰ συμμορίας 4662 r. p. 39, 12sq. insem cum Re Missonadio necd. IV 196 Gasda

147쪽

138 LIBANU OBATIO XVτων ταυτα βουλομένων αἰτοοντες ο διέλιπον τον Λία

τὰ μεν φθείροντα τὴν ἀρχὴν παυσαι, δουναι τροσώσοντι ὁ Μάτος. 46. φοιτοντος ἐκ Κιλικίας νυν μὲν τούτου νυν δὲ ἐκι-- του λύγου προς μὲν το μεμνημένον γείας χρίων δ ετερος ιν ορτὴ νευέντων ἀλλήλοις ἀφανος τὰ της δονῆς νεύματα

47. ου ουτω πλέοντες ἄνθρωποι κακος ἐπεθέμησανα φασθαι γης,- οῖδε τον ον ἀπολαυσα φαρμάκων,

οὐχ ἡτω γέρων πατὴρ υἱῖν ἰδεῖν γενεὰν λην ἔκδη ah μον γεγενημένην, ς ὴ δυστροπος αυτη πολις τὴν σὴν ἰδεῖν κεφαλο, οὐχ ἡτως οἱ δουλεύοντες - παρὰ σφῆς ἐλθεῖν τὴν Ηρακλέους συμμαχίαν, ὴμεῖς ἐπὶ παν ἐκτα ναι τὴν πρὶν ἐν μικρ βασιλείαν. 48. ς δὲ τὰ μὲν εἶχε τελευτήν, τὰ σὰ δὲ ηοξο κιὰ ὁ καιρος 1 ἐδίδου δεῖξαι τὴν γνώμην, κουσαν οἱ θεοὶ βοῆς λίκης οὐ πρύσθεν, τον - ἀνδρον ἐμπεπληκότων οὐν 6 μύνον το θέατρον, ἀλλα καὶ τὰς του ρους λαγόνας, γυναικον δὲ κατὰ τον αὐτον νόμον οἴκοθεν ἐκάστης συνεκπεμπουσης εὐφημίαν. 49. - τῖν ἐν- ει ταυθα πεπραγμένων, καὶ εἴ τις, νειροπολον τι

νεώτερον, τῆς ἐλπίδος ἀπέστη καὶ παρὰ την χθην μύντου τὰ σὰ φήσειν ὀμώμοκεν ο τε δὴ στρατος

καὶ τ ρευμα του ποταμου, ποιVτης ν ἔφησε, αννύμενον ἐχώρει τούτων τὰ μὲι μολύγηραι, περὶ a M - ἐμοὶ πίστευσον ἔμελλέ τις ἐν μέσω του

148쪽

LIBANU ORATI X 139περ - φ φίλτρου δώσειν δικην ἀνταυθά τις --πτεύετο καὶ - λληψις λαίζετο. ῆσαν κἀνταπιθα της φύσεως μηνυτά διδάσκοντες δ συνήδεσαν, καὶ πολυ- πει μενον κηλουμενον ερωτι. G1. βουλει με καλέσαι τούτου μάρουρα τον οὐ σου πάλαι μὲν στέγη, μετὰ ταυτα γράμμασι, τὰ τελευταῖα δὲ νυν ἀρχθτετιμημένον ὴ βλάπτει καὶ ἐμὲ καὶ τ0ν μάρτυρα τι εiναι πολίτας αμφω των γε λειήνων ὴμεῖς, - 468 βασιλευ, καὶ συγγενεῖς, αλλ' ὁμως μήποτε - θαυμάσωμεν μὴ πατρίδα, μὴ γένος, στ' ἀληθείας τε κοὰ οσου ποιησασθαι προτερα 52. καὶ τί δεῖ περὶ ταμαδιατρίβειν, ' μάρτυς πάρχει πιστότατος, δν μόνοντο πάντων οὐκ εκβάλοις τίνα δὴ λέγω τουτον;

φ0μενος, εγῶ δέ, ἔφης, αὐτην διενοούμην ποιησαι 15 μαρμαρίνην. -υτω γὰρ εἶπες τ ρηματι οὐκουν

ἀφίκου φιλον εἰ δὲ ἐφίλεις, ἐπηγεις. 'εις δε οὐκ ἐχθράν, ἀλλ' αμειβόμενος φίλτρον ου γάρ σε ἐλάνθανε τὰ τῆς ωας ἐπὶ της σπέρας - μενον ουδε τίς με ηγάπα τὰ χείρω, τίς δὲ ἐπόθει τὰ βελτίω εο τοίνυν ἡ πόλει παρεσκεύαζε κάλλος, τεκμήρων,

149쪽

140 LIBAM ORATIO XV του τὰ σὰ την πόλιν ρ σθαι. 53. σως τις ἀπήγγειλέ

σοι μετὰ των αλλων νεhς τι πολλους τε καὶ μεγάλους παρ' μῖν ἔστηκότας, ο της τον ἐνοικούντων εὐσεβείας ἐποιο σημ εῖον, ς των μὲν βουλομένων 469 καθαιρεῖν ὁντων, σεσωσμένων δὲ - οὐ κειμένων ταῖς των ἀχθομένων τη καθαιρέσει μάχαις. 54. 1 Gν πάντα ἐκεῖνα ἐξαλείψομεν εἰς Φ, τουτοβλεποντες, καὶ στεριέσται των δεικνυντων ἀρετην το

1 ἐφ' κάτερα τὴν ἐξετασιν γων ο τω πλείονι τὴν φοπην ἀναμνήσθη του σαυτο νύμου του περὶ των ψευδομένων α ψευσηται, φησιν, παξ τον ἐμοί τις ὁμιλουντων, οἴσω κὰν δεύτερον ἴσα τολμηση, καὶ τουτο ἀνέξομαι καν λ τρίτον οὐ 15τἀλην λέγων, ἴπω μεμίσηται προστιθεὶς δὲ

τέταρτον ἐξελέ)λαται ἀλλ' ημῖν γε μὴ τρὶς νέμε

συγγνώμην, ἀλλὰ νυν μονον επειτά σοι παρεξομεν

παρακελεύσεται. i5. εἶτα ἐρήσn ' τί γαρ δέδιτε; D ποίαν δήμευσιν ουσίας ποίαν φυγὴν τίνας 1 es Vram iαιri reli sui ut sunt in libris

150쪽

LIBANU OBATIO XV 141 σφαγάς σμίζεις, ω βασιλευ, προ ανδρας ἀτυχοsντας. τί φής οὐ δημευεις ουδὲ σφάττεις οὐδὲ φυγαδευεις, ἀλλὰ μι-ῖς μὰ δυσμενεῖς νομίζεις καὶ καταλείπει τουτο δέ ἐστιν Ἀεγίστη δίκη πολλὰ γὰρ ν αὐτῶ κατὰ της σωλεως βορς - φεέγω πολιν μεστὴν ἀπάντων κακον, βρεως, μέθης, ἀκρασίας, ἀσεβείας, φιλοχρηματίας, θράσους καὶ μεθί--470σταμαι προς ἐλάττω πολιν το τῆς δυνατωτέρας

τρύπου κατεγνωκώς. 56. ουτως ουν λαμπρος τι

ζῶ, ας μος καὶ στηλίτας ποιον δ παραλείπεις λέγων, οοἴει κρυφειν δι ν κολάζεις, σπερ ν εἰ τήμερον ἐκθεὶς κατ' ἐμου λύγον, ς εἴην νοσιώτατος καὶ σος ἐχθρος επειτα ηξίους με εἰδεναι χάριν, τι μὴ τεθνηκα; ἐγὼ δὲ εἶπον - σοι εἰρωνευη, βασιλευ, καὶ μείζω θανάτου τιμωρίαν ευ ρων ποκορίζη is πρῆγμα. , μοι χαρίζου τὰ τοιαυτα μηδ' ἐπονείδιστόν μοι ποιον τον βίον ἐπίτρεπε ζην,

ἀλλ' ἀνασταύρωσον καταπύντισον λεγετ με

τις κακος οὐκ αἰσθανύμενον, νυν δὲ οὐκ ἀποκτενεῖς, πως μειζύνως ἀνιασης; ἔστιν, Ῥα-