LIBANII OPERA

181쪽

172 LIBANU ORATIO XVI φρονιμωτάτου ἄτερ ἄμεμπτον μῖν ἐποίουν την πήλιν η τούτων οἷς πιέζεται νυν ξίαν; 29. καὶ μὴ νομίζετε περὶ της αυτο δοξης δεδοικοτα χαλεπος ἔχειν τοῖς εἰρημενοις, μψτοτε τοσομον δυνηθείη ταυτὶ τὰ σαχθάρματα, ἀλλὰ τύ τινας των ρχομένων τοσαυτης γέμειν ἀσελγείας καὶ μήτε φοβεῖσθαι, τολμαν ἐν βασιλεμ ρεδίως ο μηδ' ἄν ἐν δημοκρατί καὶ ταυτ οπλείονι του συμφέροντος ἐξουσία χρωμενη, τουτ' ἔστιν, ο την ἀθυμίαν ἐμπεποίηκε. 30 τοιούτων ουν νά-R 496 των διὰ της πύλεως φερομένων τίς ἀνεβύησεν ος ἐπ' ἀσεβεία τίς προσελθων ἐπάταξε τί την καρδίαν ἐπλήγη τίς εἶπε προ τον πλησίον οὐ κωλύσομεν

οὐ συλληψύμεθα ου ησομεν ου ἀποκτενου -

μεν ἔπρεπε γάρ, οἶμαι, - μὲν συχάζειν, ὴμῆς δὲ

1 εἶναι τους παιτουντας τὴν δίκην, καὶ πρὶν κεῖνον,

ἡμις ἐστὶν ὴ βλασφημία, μαθεῖν, τοὐς βριστὰς ἀπο

λωλεναι.

31 υλίγοι, φησίν ῆσάν τινες. -υκουν καὶ διὰ τουτο κεκολάσθαι χρην, ὁτι ὰ πλείονες δντες τον λοι- εο πο ουδ ουτως ἄν εἰκήτως τολμων, ταs 6ντες ουδὲ

182쪽

LIBANU ORATIO XVI 17332. Ἀλλὰ φαsλοί τινες ησαν, ἄποροι καὶ κακουργοι καὶ βαλλαντιοτομοι. δευτέραν ἀνάγκηνείρηκας του δεῖν αὐτοὐ διεσπεσθαι, εἰ τὰ μὲν ἀδικη ματα μεγάλα καὶ δεινὰ καὶ περιφανη, παραίτησις - s7 δὲ οὐδαμόθεν. 33. Σένοι, νησίν, σαν οἱ θέοντες. -ὐκουν οἱ οἷς ἐλεγον ηδίκουν, ὴμεῖς δὲ οἷς ἐπετρέπομεν.ίσον δὲ γίνεται τω δραν το παρον κωλύσαι μὴ βουληθηναι, καὶ δι ν τις ου δργιζύμενος τοῖς δικηκύσι φαίνεται, της ἀδικίας ἐπαινέτης γίγνετια. 34. io θρωπε, Φοίνιξ ει καὶ πολις εστι σοι, μάλιοταμὲν κἀκεῖ σωφρόνει, εἰ δὲ οὐ δύνασαι, παύσαιο νοσον οἴκοι καὶ τὴν σέλγειαν ὀνομάζων εορτὴν ὴμεῖς δε υκ ἰσμεν τοι αὐτα υτ αδειν Οἴτε ἀκούειν ἀλλ' ἐπιθυμεῖς παρ' μῖν κορ- 15δακίζειν ἀπύθνησκε και μὴ τὰ σαυτο κακὰ φκοινετης πύλεως προστιθει. 35. ἐρουμεν, τί φήσαιμεν αν, διύτι τούτων

οὐδὲν πεποιηφαμεν ἐρεῖ τις, δείσαμεν, φησί, μὴ τὰ

δοκουντα νόμοις ἱεροῖς γίγνεσθαι κωλύοντες ρο

183쪽

174 LIMNII ORATIO XVI εἰς αἰτίαν του τὰ ἐορτὰς ἀναιρεῖν ἐμπέσωμεν. Rus Dει γὰρ ἐμῆς πεισθηναι ταυτα -ορτὴν εἶναι -- μον ουτω τολμηρ0ν ἐπὶ τὴν θειοτάτην χωρουντα κεφαλήν. 36. ἀναμεμίχθαι σκώμματά τινά τιοιν έορταῖς ὁμολογο, ἀλλὰ πρωτον μὲν κουφα καὶ φορητὰ καὶ οὐκ ἀπο γλῶττης ἀναπεπταμενης, ου γὰρ εἰς ὁμοίους, ἀπορριπτουμενα, καὶ ταύτὐτὴν τραχύτητα λεαίνονταε ἐξῆν τοῖς ἐμοῖς δούλοις τὰ ἀνθρώπων νείδη συμφορήσασι τὴν ορτὴν προστησαμένοις νέδην ἐμὸ1 λοιδορεῖν ἐγο μεν οὐκ αν ἀπεδεξάμην του ταέτη θθεραπεί χαίροντας θεους. 37 ιν μὲν ουν φροντιζύντων πόλεως νθρώπων πάλαι--τα ἐκκύψαι καὶ μηδε τον πτιον Κωνστά τιον περιιδεῖν βριζύμενον, λογιζομένους, Δ βασιλέως

.s ἀξία. εἰ δ' ἡ δὲ ἀπεικ0ς μετὰ τον ἄλλων καὶ τουτο ἀμεληθῆναι, παρειληφύτος γε την ρχὴν τρυπάντας ἐν παπι της γης μέρεσι παρεψύντος οὐδὲν εχρη τον κύσμον παιτούντων ὀλιγωρεισθαι, ἀλλὰ

184쪽

LIBANU ORATIO XVI 175 μάλιστα μὲν ουπω προσιώσαος του καιρου φύβ' προανελεῖν τὰς βρεις, τουτου διαφυγοντος την --μην - αὐτῆς κινη νια τῆς σελγείας. 38 ολως λαμπρὰν δει τον τρόπων γενέσθαι την μετάστασιν, καὶ την πολιν ἀμείνω μεταλαβεῖν ἀρμονίαν, σπερ τινὰ κιδάραν εἰς ἄκρου κιθαρφει χεῖρας ἐλθοῖσαν,

ταύτην δε την ρμονίαν διὰ πάντων με των κοινον, διὰ πάντων δὲ τον ἰδίων τετάσθω, καὶ φυχον καὶ διαίτης καὶ ανδρῖν και παίδων καὶ γυναικον.

39. Ἀλλ' ὁτι μὲν ἐκ της ημετέρας μωρίας συνέστη ο

τε τὴν ἀρχην το μῖσος καὶ προῖον ηὐξήθη, δεδήλωται συγχωρ δέ, εἰ δοκει, τύχης εἰναι το ἔργον - τὰ δίκαια ποιούσης. - ουν ἐάσομεν, σπερ κακοὶ ναυται, κρατηθηναι τὴν ναυν π του χειμονος η τινα πρόνοιαν ἀντιστήσομεν φ κλύδωνι ἐμοὶ μεν τουτο 1sδοκεῖ καὶ τουτο βούλημα -ου παροντος λύγου κα- 400μνουσ) βοη - τη πόλει, καὶ πάνθ' ὁσα ἐπετίμησα,

πρ0ς μίαν ταύτην τείνει πουδήν.

40. ἶνα δὴ τὰ φάρμακα φανομεν ο ἀληθος

ὰλγουντες φανομεν δε αληθος πενθουντες. Ἀπολογη- οσώμεθα λύπη καὶ σωφροσύνη. καὶ γὰρ τουτο ν ἐστι

185쪽

176 LIBAM RATIO XVI των ἐγκλημάτων, Δ φρύνημα μεῖζον σκουμεν του δέοντος καὶ φοβεῖν οὐδὲν δύναται τὴν πολιν. μή μοι νομιζε τὰ την αυτο κατήφειαν Αργυριος εἰς ἀπολογίαν ἀρκεῖν, ἀλλ' εἰς ἀμεινα κοινὴν σχηματίσωμεν το ἄστυ κοὰ μιμησάσθω --ος οἰκίας λη λὶ πύλις. 41. κλείσωμεν βραχιν χρονον τι θέατρον καὶ δεηθομεν των ὀρχηστον τουτωνὶ καὶ μίμων μετιδουναι τοῖς αστυγείτοσι των παρ' υτον ἀγαθῖν, μιν ε ἐπιτρέψαι - θέρος νευ τέρψεως διαγαγεῖν. τὰ τον Ἀ- 16 πων ἁμίλλας εἰς ἐλάττους συστείλωμεν ἄθλους, ξἀντὶ των ἐκκαίδεκα τάξαντες τι πολυ καὶ μάταιον τουτο ῖς καὶ τρυφὴν ἄχρηστον δεικνέον, προ των βαλανείων κρεμάμενον εἰς πολλοστον του νυν φύντος κατα-ἐμωμεν. δικάσωμεν μῖν αυτοῖς, να μὴ βασι- 15 λευς ημῖν. πόσχωμεν κοντες τιμωρίαν, να μη μει ζωπάθωμεν μοντες οἰκεί ψηφήτην κείνου κωλυσωμεν. . - ο τον θεάτρων ἐξηρτημενοι χαλεπαίνωσι, παύωμεν αὐτοψ ἐπιγνοναε τον καιρύν, ου προσεχύν- των δὲ μηδεὶς ἔστω λύγος. χειῶν γάρ, εἰ τούτοις 3 κατὰ της κοινὴ σωτηρίας χαριουμεθα καὶ τι μὴ λυ- στῆσαι τοὐς ὁμολογο τας νευ τῶν ἐπὶ σκηνῆς μη

186쪽

LIBANI ORATIO XVI

νους τοῖς πολλοῖς ἀκολουθεῖν καὶ τοῖς χλοις ἐκπορί

ζειν δονὰς η ἡ ' ἀπολωλέναι. ἀλλὰ μὴν ἄγαν

παμπύλλους εἶναι νομίζομεν τοὐς ἐν λιμ ζητοsντας ooχήσεις. Ἀλλ' ἀνθρώπων ἐκ του κυβεύειν εὐπο- ρουντων κομιδῆ τινων ευαριθμήτων καὶ τούτων ξένων, ἐφ' ος ἔχομεν τι τῆς ξενηλασίας νύμον, Θ θρασυ 10νωνται 44. οἶμαι μεν ουν εῖξειν παντας τοῖς μῖν δοκουσιν, αν δ' ἄρα τις καὶ γένηται θύρυβος, σώσει τουτο θν πύλιν το φοβερον Δ πολλου γε ἄξιον--σαι μοιλέα των ἐνθενδε ἀναβαινύντων, ὁτι ' τι- ονων οἱ μi, τὰ κοινὰ πράττοντες μεταρρυθμίζουσιν ε.ἰς καρτερίαν τὴν πολιν, ὁ δῆμος δε αντιτείνει καιοῖοαι δεῖν η τρυφαν ὴ στασιάζειν. 4 6 3 οὐ χρηστον οἰωνον ταυτα εἶναι νομίζων, εἰ μεν ποντος φοβου παντος φανερου τὴν μεταβολὴν εἰσηγουμ)ὶν ἰσως ν ρθος εὐλαβεῖτο, θυμου δὲ ζέον--οτος τηλικουτου και τον ἀπ' αὐτο προσδοκωμένων, αυτοὶ τον ηονον τι περικύφωμεν, τάχυν ἐμπλέiσαι-

187쪽

178 LIBANI ORATIO XVI με τον ἐλοι,--τα δαίμονα τὰ ὴμέτερα. υκουν ὁ φερομερον ἐμβαλοfμεν εἰς κακήν τι την τύλιν, αλλὰ σειομενην στήσομεν. 46 σταίη δ' ἄν, ὼ ἄνδρες πολῖται, βεβαίως, εἰ, ο τοὐμὸν εἰρημένων - μεῖζον, ενίοις β πρόσαντες, τοῖς πλείοσι δὲ κατὰ νουν, νικη-R402 ει τε και θαυμασθείη ευ γὰρ εἰδέναι χρη- , - οἴτε πρηνεῖς ἐπὶ ἐρρ ι μένοι -τε κλαδίοις ἐλαιον αἰτοῖντες, ου στεφανουντες, Ου βοῖντες,

οὐ πρεσβεύοντες οὐ ρητορα δεινότατον πέμποντες ih σβέσετε τὴν ὁργήν, ἐν μὴ παυσάμενοι τον - λων τούτων δωτε τ' Αι και τοῖς αλλοις θεοῖς την πολιν, περὶ - μὰς πολ προ του βασιλέως Ησίοδος διδάσκει καὶ πιμηρος εὐεις ἐκ παίδων. 47. μεῖς δε τ'

πεπαιδεsσθαι μὲν 4ι τε τιμασθαι καὶ παίδευσιν κα- 15Lλεῖτε τὰ ἔπη, περ δε τῖν μεγίστων ἐτέροις χρησθε διδασκάλοις καὶ ων κεκλειμενων δε στένειν, νεωγμένα φεύγετε. εἴθ' ὁταν Πλάτωνος καὶ Πυθαγόρου μνησθη τις, την μητέρα καὶ τὴν γυναῖκα και την ταμίαν καὶ τον μάγειρον καὶ τὶ πάλαι ταμ πεπεῖσθαι, προτείνεσθε καὶ οὐκ αἰσχύνεσθε ταυτα αἰσχυνόμενοι, ἀλV ἷς ἔδει νομοθετεῖν, τούτων ἐφόλκια γίγνεσθε

188쪽

LIBANI ORATIO XVI 179 καὶ μεγάλην ἀνάγκην ἐγεῖσθε του κακως διὰ τέλους φρονεῖν το πάλαι φρονεῖν κακος, ῶσπερ αν εἴ τις τηνωραν ἐν τη νεότητι πεπρακὼς καὶ διὰ τον ἄλλων ῆλι-

σαῖν φυλάττοι την νοσον. 448. καὶ τί δεῖ μακρολογεῖν; νυν γὰρ ἡμῖν α50sαῖρεσις μισουμένοις διατελειν ' διπλη κερδβναι τύτε του κρατουντος κτησαμένοις εὐμενὲς καὶ νοοσι του δντως τον ουρανον ἔχοντας μύνοι γὰρ μεῖς ἐν ις χαριεῖσθε κερδανεῖτε καὶ πῆμα διδύντων ἔχοντες οφ τον λαμβανόντων ἔσεσθε G. λz οὐδεὶς οπιας μεταστήσει λύγος, οἶδα, και διὰ τουτο συνέτεμον,ῖνα μὴ τυ ἄλλως μηκυνοιμι ἀλλ' ὁπως ὴνίκα νἐγγυς η τὰ δεινὰ καὶ βασιλεὐ μετὰ Πέρσας ς πολεμίαν μεταχειρίζηται τὴν πήλιν, μή μοι περιστάντες

οδυρησθε φάσκοντες καιρον κειν τον λύγων. - γὰρἈs αὐτοὶ καταφρονεῖτε, ο αν τούτους ἀξιοίητε παρ' 50 Προς δε τοὐς ἀδικεῖσθαι νομίζοντας, εἰ τον τε ἄλλων αἰτιον οὐ μετέχοντες καὶ θεοῖς θύοντες μετὰ τον ἀοεβουντων τε και τἄλλα παιτίων ζημιω- ροθεῖεν, μαπιτο μὲ, οὐκ ἐρ λύγον, ὁ ἐκείνου δὲ προς ἐμέ. καὶ γὰρ αυτος διήρουν μῆς ἀπολογούμενος

189쪽

ου πονηρους ου εἰ α θαυμάζειν, εἰ μετὰ των κακων ἀπολ νται. πολλάκι γαρ φησι καὶ σύμπασα πό- λις κακου ανδρος ἀπηυρα. 51. κἀνταυθα υκ ἐνηνν50 ἀναισχυντειν ουτω πάλαι, το πράγματος χοντος.

τίς γαρ οὐκ οἶδεν μὲν ἀνηλώθη - λοι-- 'Aχαιον ὁ στρατος διὰ τὴν Ἀγαμέμνονος μαρτίαν, ἐαδὲ μαθον ἀποπλέοντες οἴκω διὰ τὴν μαντος δι-

1 κίαν ου 'άθηναῖοι, μεν τῆς Περικλεους εἰς τους --

γαρέας βρεως ἔτισαν κοινὴ τὴν δίκην, Θηβαῖοι δ'

ενύσου Οἰδίπου κτείναντος Λάιον καὶ ταυτα ον σφαττεν οὐκ εἰδοτος τοsτον οὐ δρον παρὰ τοῖς κρείττοσι κεκρατηκότα ὁ νόμον φυλοκρινήσει καθήμενος 1 απ τον φαύλων φύντων πολ πλειήνων του χρηστους; βουλο*ην μὰν ἄν, πιστεύειν δὲ οὐκ ἔχω. 52. Ἐως ω ν τι διαβαίνει ποται οὐ και βλέπει ὁ τψν τον Περσον δυναστεία καὶ σκοπεῖ περὶ

190쪽

LIBANU ORATIO XVI 181 εἰσβολῆς καὶ πο καὶ πότε καὶ πως ἐπίθοιτο τοῖς και καθάπερ οἱ ἐνέτεροι τρύγονοι τῆς πολλῆς τρυφης ἀπαλλαγέντες εἰς το μέτριον μετέστησαν, ει καὶημεῖς ἀλλήλους παρακαλεσαντες τὴν μὲν νυν ουσαν

περὶ τῆς πόλεως δοξαν ἐκβάλωμεν, φανῖμεν ἄξιοι

βασιλεῖ της προτερας ἐλπίδος. 53. ἐκεῖνος φετο μάλιστα ταυτην αυτρο συγχορευσειν καὶ τὰς αλλα αποκρύψειν εὐνοία καὶ τῆς πατρίδος της οἰκειοτέραν ἔσεσθαι κάλλος ἀτη καὶ προσθήκας ἐτέρας τοιμάζων ἐπορεύετο. ονυν δὲ μισεῖ καὶ μισεῖσθαι πέπει σται ὁ 'AMλλωνος φίλος υπο των Απύλλωνος τροφίμων καί φησιν ἐν αρσοῖς τῆς Κιλικίας χειμάσειν. 4. Ἀμεῖς δὲ εἰ τουτο γενοιτο, 405 βιωσόμεθα εἰπε μοι, ποίαις ψυχαῖς τί λέγοντες; πος αλλήλους ποντες - τους εἰσαφικνουμένους Αντι--οχείας ουσης, Ἐλιε, καὶ σωζομένης ἐν αρσοῖς βασιλεύς καὶ πέμψομεν πρεσβεις εις Κιλικίαν οἱ δεχύμενοι τοὐς ἐκεῖθεν καὶ κέδνος εὐτυχέστερος υρύντου του

κται, χαλεπωτέρα πτώματος. οὐκ ηνεγκαν ἄρχοντα ἀγαθον οἱ τον μὴ τοιούτων γενεὰν ἐνεγκοντες λην, ου ηνεγκαν ἐν βασιλεῖ φιλοσοφίαν οἰκουσαν, ἀπεσεί- σαυτο τὴν ἀρχήν. εἶτ' οὐ πὰς ἡμῖν - τονδε τον χρύνων πολέμιος βασιλευς οὐ διαδέξονται μετὰ τοὐ