LIBANII OPERA

221쪽

LIBANI ORATIO XVII 13 καίτοι ἔγωγε οὐ μεν τικτομενους μι- λυς ἀπεκάλουν, ἐν ολ χρύν σπαρέπιες λον εἰς

φος τοὐς δ' ὁ γεγηρακύτας λέουν ἐν βορβορφ

ν512 τε βεβιωκύτας πληθύς τε δεῖν ἐν γνοία τονι καλον ἀνηλωκύτας, πλὴν ὁσον καὶ οιδε σκιρτήσαντες τε ἐν γήρ κά χορεύσαντες ἔμελλον ἀπερ- χεσθαι κακοδαίμονες ει ρα οντες ἐλάνθανον οἱ γεννώμενοι πρ0ς τέλματά τε η ξοντες καὶ νοσήσουσαν την γῆν.

φέρουσα τὰς πύλεις εὐφραινε, μάχας καὶ τρύπαια καὶ Ῥῆνον πλεύμενον καὶ φόνον Κελτον καὶ αἰχμαλώτους

λαμβανομένους, τους δε πρὶν Ῥωμαίων λύντας ἀποδιδομένους και φύρους ε πολεμίων και τα κείμενα

u ἀνιστάμενα καὶ δαίμονός τινος εργα καὶ ἀρετὴν ἀπαγγέλλουσα. 15. τον δευτέρων θαυμασιωτέρων, ὁδου τε ἐκείνης διὰ τον ἐσχάτων καὶ δρόμου λανθάνοντος και πλιτο α φοβούντων δισμυρίους και πάντων μὲν ἐπ' αὐτον ὁπλιζομενων,- τοθε πολέμου τεθέντος. Q των λύγω δηλουμένων, δε των

222쪽

LIBANI ORATIO XVII 213 πείρα δεικνυμένων. 16 βασιλεἰς ἐξεπληξε λόγου γραφη περὶ Βοσπορον ἄνδρα τ0ν πο ἀμαθίας φάσκοντα ιογένη μιμεῖσθαι τον ἐκ Σινώπης δντα πλην ἀναιδείας οὐδέν. βασιλευς ἐπέσταλκε συν ἀμφχάνφ κάλλει καὶ περιιστάμεθα τὰς ἐπιστολάς. 17 χωρεῖ παρὰ τὴν μητερα των θεῖν εἰς Φρυγίαν. , 513επειτα ἐκεῖ τι παρ' αὐτης ἀκούσας ἐπείγεται εἶτα ἐκ Κιλικίας σχολη πορεύεται δοκουν καὶ τομο τ .sιίηκεν εἰς την μεγάλην την Ἀντιοχου πύλιν η εἰ βουλει γε, θάλεξάνδρου του φίλου τε μ καὶ οὐκ ἐοντος ο καθευδειν, σπερ δή τινα στρατηγ- στρατηγ0ς θη- ναῖος Α ναῖον. 18. οὐ δη μυρίαι μὲν δικαζύμεναι δίκαι, πολλων δὲ θεσεις νύμων, βιβλίων δε συγγραφαι

βοηθοέντων θεοῖς, δρομοι δὲ εἰς τεμεν τὰ μὲν ἐν γ πύλει, τὰ δὲ πρ αὐτης ἐν γήλοφο ις, τὰ δε εν 1s

ακροις ορεσι. καὶ οὐδεν ουτω χαλεπον οὐδε δύσβατον, μὴ λεῖον ἐδόκει νε- χον η προτερ6ν γε ἐσχηκύς.

Iulian. r. VII πρbς Ηράκλειον κυνικον περὶ του πῶς κυνιστέον p. 204, 1. Eunap. r. 18. f. or. XVII g 157 p. 304, 17sq.11 luti horn. 3, 3 13 cf. r. XVII p. 81, 17sq. R. Iul. 79. Inieopla claron. I p. 62, 4sq. d. de Boor.

11 Θεμιστοκλης ὁ εοκλέους αθύμως το πρῖτον βιους, ἐπειδη Περικλην εἶδε την ἐν Μαραθῶνι μάχην νενικηκότα, λαμ- τε διηγέρθη κά βίον σπουδαῖον ἀναλαβών θαυμαστός τε γέγονε καὶ τημ αλαμώ ναυμαχίαν νενικηκεν 'Ι Β 1 ἐξέπληξε ori , ἐπέπληξε in nar 2 ὐπ' Re

223쪽

214 LIBANI ORATIO XVII πυνθανόμενοι οἱ μέχρι τον τερμάτων Αἰγύπτου τε καὶ ψυης,- ἐρρωμένως ἄπτοιτο των ἱερον ὁ βασιλεύς, μικρὰ μὲν χροντο τας οἰκίαις, εν εροῖς δε

α514 οἱ γνοίης ἀλλά σου τὰ παθήματα ταὶ προς τωTθρητι γης ἀνθεἶλκε την γνώμην δεδιὶωμένης τε και ἐρημωθείσης καὶ πολλὰς ἐμβολὰς ἀνασχομενης, -

1 ἐκάστη τον ἶδε πλουτον ἐκεῖσε ετήνεγκεν φου γὰροσπερεὶ προδοσίαν εἶναι μὴ λαβεῖν δίκας ἡσυχίας ἐπιθυμουντα. 20. ἀλλ' ἰδού, το δαιμύνιον ἀντέκρουσε. μὰλλον δε δίκας μὲν πράξω παριουσας μεγέθει τὰ ἀδικήματα. , ὴν Ασυρίων το κάλλιστον ν ηδοι 1 κέκτηνται, φοίνιξι μεγάλοις δένδρων τε ἐτέρων παντοδαποῖς εἴδεσι σκιερά, χρυσόν τε και ἄργυρον αυτοῖς, ῶς αν χυρωτάτη, φρουρουσα, βασιλείων τε λαμπρον ἐνροοδομημενων κάπρων τε καὶ ἐλάφων καὶ ὁπόσα θηρα διδωσιν, ἐν χώροις τετειχισμένοις πεφυλαγμένων 2 φρουρίων τε κρειττόνων πολεμίας χειρος εἰς ἀέρα μεσον ρμενων γρον τε παρισουμένων στεσι της τε ἄλλης εὐδα μονίας διαφερώντως ἀνθούσης. 21. τουτοις

224쪽

LIBANI ORATIO XVII 15 δὴ προσπεσον οsτως ἐπέκλυσέ τε καὶ κατέσυρε γελων τε αμα και παρέχων τοῖς στρατιῶται κωμαζειν, στεὰποικίας εἰς αὐτὴν δέοι- αν Μῆδοι καὶ οὐδὲ ἀνδρος γενεὰ το πτομα ἀνορθωσαι καὶ μὴν χθης τε νάβαοις ἀπιστουμένη νυκτομαχία τε χλον τι πλεῖστον κατενεγκουσα Περσον τρύμος τε ἐγκείμενος τοῖς μέλεοι καὶ το πύρρωθεν ραν δ' ειρομένην τὴν γη σὐν ἀτολμίς, ταυτὶ μὲν της δίκης ην ἐπετίθει. 41522. Λπύδος η μῖν, ω θεῖν πατε τον μονυμον,ος πλεῖστα δή σε ἐκάλεσεν ἐν τε ἀρχομένω. του δε οδμιγγος καὶ γέροντος περ υντος τ0 ενιαυτόν. ἐν μέσφ κατέδυ και Ῥεν κειτο, μεῖς δε ἐν άφνηὶ τὰς Νύμφας ἐθεραπευομεν ὀρχήσει τε καὶ ταῖς ἄλλαις

χάρισιν ἐδύτες ν πεπονθειμεν ουδέν.

23. - ρα λύγχην ἐκείνην ἐχάλκευσε τοσουτον 5 ν σομένην τίς ἐπήγαγε δαίμων τω βασιλεῖ θρασυν

11 s. p. 43, 10 11 πέδωκας αὐτω δηλονότι ἔθος ην παλαὰν τοῖς ' μαι οις κατ' ἐνιαυτον δυο προβάλλεσθαι πάτους, ἔνα μὲν ἐκ της βουλης, τον δὲ τερον ἐκ του δημον, ὼ ὁ μεν ρχε τῶν στρατευμάτων, ὁ δὲ τοι της πόλεως διωκε πράγματα. Ἀμόντι δὲ εἰς

225쪽

216 LIBANU ORMIO XVII ἱππέα κατηύ νεν ἐπὶ τὰ πλευρὰ την αἰχμην ηδαίμων μὲν οὐδείς, προθυμία σφοδρὰ καταναγκάζουσα περιτρεχειν τε καὶ ξοτρυνειν τρατιὰν ἀργον εἰωθυῖάν τε καθεψδειν καὶ τραυμάτων ἄπειρον τὰν πολλην αλλ' ὁ μὲν Ουτυς μελει το σώματος, φρο-W516 δίτη -οπως ου εξήρπασεν οὐδε Ἀθηνο, αυα αν εἴη. 24. καιτοι παλαιάς γε βοηθείας αὐτον ἐμιμουντο ἄν, ων ὴ μὲν Μενέλεων ἐξέσωσεν, Ῥε Πάριν, ἄνδρα δικηκότα καὶ προσηρούντως ἀγχόμενον τίς 1 ποτε αρα τοτ ην ἐν Ουραν' λύγος τις Ἀρεος ἀνέστη κατηγορος, ῶσπερ πρύτερον ὁ Ποσειδον, φερομένου

μὲν ἐπὶ τῆς ἀσπιδος μή εμπνου του βεβλημένου, στρατιβ δὲ οἰμωγη διαχρωμένης, τον λων δὲ αὐτοῖς τὰς χεῖρας ἐκφευγόντων, σπερ ἐν Σικελικω1ε πορθ- τὰς τον υδυσσέως ταίρων αἱ κῖσται; 25. θρη

νος ἡ τύτε Μουσον, θρηνος ην ἐν Βοιωτί καὶ Θράκρη καὶ τοῖς φίλοις ρεσι θρηνουσον, οἶμαι, γῆν

καὶ γης καὶ θαλάσσης καὶ Λέρος Μοτ

226쪽

LIBANU ORATIO XVII 217 τε καὶ θάλπιταν κά ἀέρα, εἰ οῖαν ἀνομίαν ἐμπεπτώκασι, τὰ αλλα δέ, αν ἐστερημεν της των βωμον θοίνης. 26. δυρύμεθα δη κά ὴμεῖς κατὰ συμμορίας, φιλοooφοι μὲν το τὰ το Πλάτωνος σφίσι συνδιερευνώμενον, φορες δὲ τ0ν δεινήν τε εἰπεῖν καὶ Ἀμ-

τος ἐξετάσαι, οἷς ἀλλήλους διαφορα ψ. 417

φου δικαίας δεύμεναι τον ἀμείνω του Ῥαθαμάνθυος

δικαστήν. 27. γεωργοὶ κακοδαίμονες, ῶς βορά γε

ἡμεῖς σεσθε των εἰσπράττειν τεταγμένων. βουλευτηρίων ἰσχὐ καπαρρέουσά τε ηδ καὶ εἰς χωλον σὰφιξομένη ταχέως ω πόλεων αρχοντες, ῶς πολεῖταί γε ἡμῖν τι εργον το δνύματος, ῶσπερ εν αἶς πομπαῖς καὶ ἔσται- αρχον - τω ἀρχομέν- ῶ βοαὶ πενηeων ἀδικουμένων, δε μάτην γε προ τον ερα ἐπήμεσθε. Δ λόχοι στρατιωτον, οἷς ἀπόλωλε βασιλε0ς 1s

ταυτὰ τοῖς πολλοῖς ἐπὶ στρατείας σιτούμενος ω νόμοι δικαίως αν πύλλωνος δύξαντες ιναι καταπατουμενοι.

λόγοι δύναμίν τε καὶ σθένος ὁμο κτησάμενοί τε καὶ ἀποβαλύντες. χεῖρες πογραφέων τύ της λοτ' της εὐμουσί κρατηθεῖσαι πτομα τῆς οἰκουμένης -

227쪽

LIBANU ORATIO XVII κοινόν. 48. κατακλυσμος τις οντος ετερος δερους

μέσου προσβολὴ πυρος, ὁποῖον ἐν ταὶ Φαέθοντος ηνιοχει λύγος φ αι μῆλλον λ πολλῶ τουτὶ τι πάθος ἐλεεινότερον. - μεν γε ο ἐρήμην εἶναι τηνR51 γὴν τ δε νυν πάσχειν κακος π του χείρονος τον ἀμείνω πύαν τε πάρχειν σπερ θρέμματι κακί τὰς πύλεις φθονον, ἐξ ον ὰν χοι τρεφεσθαι εἰς προελήν. 29 ῶσπερ ὁ ἀνθρώπ νοσουντι τὴν ψυχὴν γεμοντί τε πονηρον ἐπιθυμιον κρεῖττον -- 1 ελθεῖν νζην τυραννουμένου του ἐν τ ψυχι βελτίονος ὐπο του φαυλοτερου, υτ δη καὶ ρ ρ μαλλον ανἐλυσιτελει κρυφθηναι συνεχέσιν ὁμβροις η πεπολίσθαι

τε και τρέφειν γένος ἀνθρώπων, ἐν ' κακία με τίμιον, ἀρετὴ δὲ ἄτιμον. 30 ἀναπνεύσατε, Κελτοί. ο- 15 ρευσατε, Σκυθαι παιανίσατε, Σαυρομάται ο ζυγος

ὐμῖν συντετριπται καὶ ο αυχένες ἐλεέθεροι τουτο ν ἄρα νεῶς πολλωνος πυρὶ δαπανώμενος, ξέλιπεν ὁ θεος τὴν γην μιαίνεσθαι μέλλουσαν, τουτο σεισμοὶ γῆν πασαν δονοῖντες, μελλούσης ἄγγελοι ταρανὶς τε2 και ἀκοσμίας.

31. Σ μέν, ω βασιλέων ἄριστε, μεγάλα ἐργαζύ-

228쪽

LIBANI ORATIO XVII 219μενος ἐνενύεις τ0 ἐπιανετην με καὶ λύγους τους ἐσομένους τοι πράγμασιν, ἐγ δε ηκουν τὴν διάνοιαν, Δ μὴ λειφθείην τῖν ἔργων, σπερ τις παλαι- στης ἐπιμελουμενος του σώματος πυνθανύμενος ξειν

ἀντίπαλον ἰσχυρύν. ἐγὼ μὲν ουν λέγω τε καὶ ρ ι

κά ου ἀδικήσω σιγῆ τὰ εργα, κούσονται δὲ ἄλλοιμεν των ασμάτων, αυτος δε ὁ τὰς νίκας ἀνηρημένος τέθαπται καλὰς καὶ γενναίας ελπίδας τῆς οἰκουμένης εκτεμών. 32. ἐδέξατο πληγην Ἀγαμέμνων, ἀλλα μυκήνης βασιλευς, Κρεσφύντης, ἀλλα εσσήνης, Κύδρος, 10 ἀλλὰ θησμ πειούμενος, ἐας, ἀλλα μικροψυχος στρατηγύς, Ἀχιλλευς, ἀλλ' ηττων ἀφροδισίων και μου καὶ ἄλλως ταραχώδης κυρος, ἀλλ' ὁντων υἱέων,-510 Καμβυσης, ἀλλὰ μαινύμενος Ἀλέξανδρος ἔθνησκεν, αλλ' οὐκ ἐχθρο χειρί, καὶ μα ἄνθρωπος δους αν 15

ἀφορμὴν κατηγοροις ὁ δε ε εσπέρας μέχρις ἀνίσχοντος ὴλίου κρατον, ψυχὴν δε εχων μεστὴν ἀρετὴς νέος δὲ

229쪽

220 LIBANI ORATIO XVII 33. ἀκουσας ἀνέβλεπον εἰς ουρανον ψεκάδας αῖματι συμμιγεῖς ἀναμένων, οῖας ἀφῆκεν ἐπὶ Σαρπηδών Ζεύς, ου μὴν εἶδον. ἴσως μέντοι ἀφῆκεν ἐει τω νεκρω, τοὐς πολλοὐς λαθεν ἐν α καὶ κονιορτω

34 γε νε καὶ ἱερὰ καὶ γάλματα βασιλείων ἐξελαυνόμενα ὁ μεν μα ἱδρύσατο μάρτυρας ἐγγυθεν ἐμμενους - αὐτω πραττομένων - δε των ἀτίμως ἐκβέβλησθε ἐπιλεγύντων, Δ καθαίροιεν τον χορον. 16 Δ πολλὰ συγκινήσας επὶ σαυτῶ δάκρυα ου ἐπ ηματι κατὰ το ἔπος λοφυρμου τυχών, ἀλλ' ἐν τω πένθει κατέχων ἀνθρώπους κά κατασχησων γε, ὁ φρ' ἀνοδωρ τε νάη καὶ δένδρεα μακρὰ τεθήλsi. 35 σους520 τις ηδ την τελευτην ἀγγείλας αὐτο λίθοις κατε-i χώσθη, καθαπερ αὐτοχειρ γεγονΔ ος δύνατα γε ἀγγέλλων, σπερ αν εἰ ἔφασκε τον θεῖν τινα τεθνάναι. παιδος μεν θη τις τάφον ἀδακρυ, παρῆλθε, προς δε σὴν στις τείνειε τον ὀφθαλμον εἰκόνα, πηγαὶ δακρύων εὐθὐ τον με παῖδα - δε πατέρα καλούν- εο των κοινὴ δὲ πάντων φύλακα.

230쪽

LIBANI ORATIO XVII 22136. 'S της ρφανίας η κατείληφε την η' iv κάμνουσαν ἀνορθώσας, σπερ ἰατρος ἀγαθός, πάλιν ἐξεdωκα τω πυρετρο καὶ τοῖς πριν ἀρρωστήμασιν δεδυστυχοῖς ἐμης πολιας, δε διπλου πένθους μου, τουτομὲν τον βασιλέα μετὰ των αλλων θρηνοsντος το 0το τον ταῖρόν τε καὶ φίλον. 37. - μεν στείγου προς ἐμὴν βοήθειαν ποιον μοι κληρονύμον τον νόθον,εγῶ δε ἀνεβαλλύμην την σπουδην, ς αὐτος μὲν προαπαλλαξόμενος - δὲ εἰς τόδε ἀμυνοsντος Μοίραις δὲ βρα υ ταὐτὰ ἐφῆφιστο ἀλλ' γὼ μεν δημιουρ 1ογου λόγον διαλλαγον τον προς την -ύλιν φάρ- 421μακον, ἡ δε χου, σεσίγηται δε το φάρμακον. 38 γέγονα δε καὶ λως ἀμβλsς εἰς λύγων τόκον, σπερ

ἐνιέα περες π μεγάλων κακον ἐπηρώθησαν τὰς γαστερας καὶ μην καὶ λως ἐξέπεσον - φρενον καὶ οὐκ ἄνευ πόνου πάλιν ἐπανηκον εἰς ουν. ἡ δὲ ἄρα βέλτιον εν ἀγνοίρ πάντων ὁμοίως κεῖσθαι μανίαν

ἀντὶ λύπης περιφεροντα, ἐπειδή γε οὐδεὶς ετ δαιμονων ποιεῖ πενθουντα ἄνθρωπον ου λίθον ου δένδρον, οὐ δρνιν. so